tag:blogger.com,1999:blog-19195483224856284312011-09-05T04:56:37.949-07:00ဟာသေလးမ်ားstrangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.comBlogger631100tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-4781229795559268082010-12-08T05:26:00.001-08:002010-12-08T05:26:50.912-08:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 23px; text-align: justify;"><div style="color: blue;"><b>ေခတ္ေပၚအ၀တ္အစား</b></div><br />ခုေခတ္မိန္းမေတြရဲ႕ အ၀တ္အစားဟာ သံဆူးႀကိဳးလိုပဲ။ လံုၿခံဳေအာင္ ကာႏုိင္တာမွန္တယ္။ လွမ္းၾကည့္ရင္ေတာ့ အတိုင္းသား ျမင္ရတယ္။ <br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>အလြဲမ်ား</b></div>တရားေဟာဆရာတစ္ဦးႏွင့္ စီးပြားေရးသမားတစ္ဦးတို႔ ေဂါက္သီးရိုက္ေနၾကသည္။ စီးပြားေရးသမားက ေဂါက္သီးထိခ်က္ လြဲသြားတုိင္း ညစ္ညမ္းေသာ စကားလံုးမ်ား ေရရြတ္ေနသည္။ <br />“ေတာက္.. ရွီးတဲ့မွပဲ လြဲသြားျပန္ၿပီ”<br />“ခ်စ္သား.. ညစ္ညမ္းေသာ စကားလံုးမ်ားကို မသံုးသင့္၊ ေကာင္းကင္ဘံုမွ ဒဏ္ခတ္လိမ့္မယ္”<br />စီးပြားေရးသမားက ထပ္ရိုက္ရာ ရိုက္ခ်က္လြဲသြားျပန္၏။<br />“ရွီးတဲ့မွပဲ လြဲျပန္ပဟ”<br />တရားေဟာဆရာ ေဖ်ာင္းဖ်၏။<br />“ခ်စ္သား.. ဒီညစ္ညမ္းတဲ့ စကားလံုးအတြက္ ေကာင္းကင္ဘံုက မေနဘူးေနာ္။ မၾကာခင္ ဒဏ္ခတ္ေတာ့မွာ”<br />တရားေဟာဆရာ ေဖ်ာင္းဖ်ေနဆဲမွာပင္ စီးပြားေရးသမားက ရုိက္ခ်က္ ထပ္မံလြဲျပန္ေလရာ<br />“ရွီးထဲမွပဲ”<br />စီးပြားေရးသမား ေရရြတ္သံပင္ မဆံုးလိုက္ ေကာင္းကင္ျပင္ႀကီး တစ္ခုလံုး မဲေမွာင္တက္လာ၍ “၀ုန္း” ဆိုမိုးႀကိဳးပစ္ခ်လုိက္ရာ တရားေဟာဆရာအား ထိမွန္ၿပီး ေနရာတြင္ပင္ တံုးလံုးလဲေန၏။ စီးပြားေရးသမားက အျဖစ္အပ်က္ကို နားမလည္ႏုိင္စြာ ေၾကာင္ၾကည့္ေနစဥ္ ေကာင္းကင္မွ မည္သံႀကီးတစ္သံ ထြက္လာ၏။ <br />“ဟုိက္.. ရွီးထဲမွပဲ လြဲသြားျပန္ၿပီ”<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>မိန္းမႏွင့္ေခြး ႀကိဳက္ရာေရြး</b></div>ကမၻာေပၚမွာ အိမ္ေမြးတိရစၧာန္ေပါင္းစံု ရွိၾကပါတယ္။ ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာ တိရစၧာန္ကို ေရြးၿပီး ေမြးျမဴႏုိင္ၾကသလို ထိုအိမ္ေမြးတိရစၧာန္မ်ားမွ ရင္းႏွီးေႏြးေထြးမႈကုိ ရေစႏုိင္ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေၾကာင္ႏွင့္ေခြးကို ေမြးၾကတာမ်ားပါတယ္။ အဲဒီအထဲကမွ ေခြးေမြးရျခင္း အေၾကာင္းအရင္း တစ္ခ်ိဳ႕ကုိ အင္တာနက္မွ ရွာေတြ႔မိသျဖင့္ ေ၀ငွလုိက္ရပါတယ္။ တုိက္ဆိုင္ၾကည့္ၿပီး မိမိႏွင့္ ကိုက္ညီတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီအခ်က္ေတြကို ကိုးကားႏုိင္ၾကပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ သူတို႔ ဆိုထားတာကေတာ့…..<br />ဒီလုိေၾကာင့္ပါတဲ့ခင္ဗ်ာ…<br />ပထမဆံုး အေနနဲ႔ ေခြးဟာ သခင္အေပၚကို အေရးထားတတ္တဲ့ ဗီဇစိတ္ရွိ တိရိစၧာန္တစ္ေကာင္ ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ပါပဲ…<br />ေနာက္တစ္ခုက အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် သင့္ေခြးအေပၚမွာ ျမင္ေတြ႔ရတာ ပိုၿပီး စိတ္လႈပ္ရွားစရာ ေကာင္းလာပါမယ္။ <br />ၿပီးေတာ့လည္း ခင္းဗ်ားရဲ႕ေခြးဟာ တစ္ျခားေခြးေတြရဲ႕ နာမည္ကုိ ခင္ဗ်ားေခၚေနတဲ့ အတြက္လည္း စိ္တ္အေႏွာင့္အယွက္ မျဖစ္ေစပါဘူး။<br />ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ပစၥည္းေတြ ျပန္႔က်ဲခ်ထားရင္ေတာင္ သူက ေပ်ာ္ေနမွာပါ။ <br />ေကာင္းတဲ့တစ္ခ်က္ကလည္း ေခြးေတြရဲ႕ မိဘေတြဟာ ခင္ဗ်ားဆီ အလည္အပတ္လာမွာ မဟုတ္တာ ေသခ်ာတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။<br />ခင္ဗ်ားေျပာလုိတဲ့ လိုရင္းအခ်က္အလက္ေ၇ာက္ဖုိ႔ အသံက်ယ္က်ယ္ ေျပာတဲ့အခါမွာလည္း သူတို႔က သေဘာတူ လက္ခံေနမွာပါ။<br />ခင္ဗ်ား အျပင္ထြက္မယ္ဆိုရင္ ေခြးေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ ေစာင့္ေခၚေနစရာ မလုိပါဘူး။ ၂၄ နာရီအျပည့္ အသင့္ရွိပါတယ္။<br />ခင္ဗ်ား အရက္မူးလာရင္ေတာင္ ေခြးေတြက ေပ်ာ္ၾကဆဲပါ။<br />အမဲလိုက္၊ ငါးမွ်ား ခင္ဗ်ား ဘယ္သြားသြား သူတို႔ကလဲ ခင္ဗ်ားနဲ႔ တသေဘာထဲပါပဲ။<br />ေဟာ.. ညတေရးႏိုးမွာ ထၿပီးေတာ့ ခင္ဗ်ားေခြးက ခင္ဗ်ားကိုႏိႈးၿပီး “ငါေသသြားရင္ တျခားေခြးတစ္ေကာင္ ေမြးထားဦးမွာလားဟင္” ဆိုၿပီး ႏိႈ္းမေမးတတ္ပါဘူး။<br />ခင္ဗ်ားဆီက တျခားေခြးရဲ႕ အနံ႔တစ္ခုခုရရင္လည္း ကမူရႈးထိုး ျဖစ္ရမယ့္အစား သူတို႔ကိုယ္တုိင္ စိတ္၀င္စားစရာ ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။<br />မိန္းမထက္ ပိုအဆင္ေျပတဲ့ အခ်က္တစ္ခုက ေခြးေတြက ခင္ဗ်ားရဲ႕ ထရပ္ကားေနာက္ထဲမွာ ေအးေအးေဆးေဆး လိုက္ရတာကို ပိုႀကိဳက္ပါတယ္။<br />ေနာက္ဆံုးဗ်ာ ေခြးတစ္ေကာင္ဟာ ခင္ဗ်ားဆီက ထြက္သြားရင္ေတာင္မွ ေသခ်ာတာကေတာ့ ခင္ဗ်ားရဲ႕ စည္းစိမ္တစ္၀က္ကို “မ” မသြားဘူး။<br />အဲ.. သူတုိ႔မွာ ကေလးရွိလာရင္ေတာင္ မေမြးခ်င္တဲ့အခါ စကၠဴနဲ႔ပတ္ၿပီး သူမ်ားေပးပစ္လုိ႔လည္း ရပါေသးတယ္။<br />“အဆံုးစြန္ေသာ စမ္းသပ္ခ်က္အေနျဖင့္” လုိ႔ေရးထားတဲ့ အထဲမွာေတာ့..<br />ခင္ဗ်ားရဲ႕ ထရပ္ကားထဲမွာ ခင္ဗ်ားမိန္းမရယ္ ေခြးတစ္ေကာင္ရယ္ကို တစ္နာရီေလာက္ ပိတ္ၿပီးထားၾကည့္ပါ။ တံခါးေတြကို ဖြင့္လုိက္တဲ့အခါက်ရင္ ဘယ္သူက အေပ်ာ္ရႊင္ဆံုး ျဖစ္ေနမယ္ဆိုတာကို ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။<br />ကဲ… က်န္တာကေတာ့ ခင္ဗ်ားသေဘာပါပဲ။ <br />မိန္းမနဲ႔ေခြး ႀကိဳက္ရာေရြးေပေတာ့။ <br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>အိမ္ေထာင္ၾကာရွည္ ထိန္းသိမ္းေနခ်င္သူတိုင္းအတြက္ </b></div><div style="color: blue;"><b>အမ်ိဳးသားထုအတြင္း လွ်ိဳ႕၀ွက္ </b></div><br />က်ဳပ္မိန္းမနဲ႔ က်ဳပ္မွာ အိမ္ေထာင္ၾကာရွည္ တည္ၿမဲဖို႔ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီလုိပါ …<br />ရက္သတၱပတ္မွာ ႏွစ္ႀကိမ္ က်ဳပ္တုိ႔ စားေသာက္ဆုိင္ေကာင္းေကာင္းကို သြားတယ္။ ၀ုိင္နည္းနည္းေသာက္တယ္။ အစားေကာင္းေကာင္း စားတယ္။ (သူက အဂၤါေန႔ေတြမွာသြားၿပီ က်ဳပ္က ေသာၾကာေန႔ေတြမွာ သြားတာပါ)<br />က်ဳပ္တုိ႔ အိပ္ရာခြဲအိပ္ပါတယ္။ သူ႔အိပ္ရာက မႏၲေလးမွာ။ က်ဳပ္အိပ္ရာက ရန္ကုန္မွာ။<br />က်ဳပ္မိန္းမကို ေနရာစံုေအာင္ ေခၚသြားဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူက ျပန္ဖုိ႔လမ္းကို အၿမဲ ျပန္ရွာေတြ႔သြားတတ္ပါတယ္။ <br />“က်ဳပ္က က်ဳပ္မိန္းမကို ေမးတယ္။ တုိ႔လက္ထပ္ႏွစ္ပတ္လည္အတြက္ မင္းဘယ္သြားခ်င္လဲ… လို႔”<br />“မေရာက္တာၾကာေနတဲ့ တစ္ေနရာရာကိုေပါ့”လို႔ သူမ ေျဖတယ္။ ဒီေတာ့ က်ဳပ္က အႀကံေပးတယ္။<br />“မင္းမေရာက္တာ အေတာ္ၾကာေနၿပီျဖစ္တဲ့ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ဆိုရင္ေကာ”<br />က်ဳပ္တုိ႔ လက္ခ်င္း ခုိင္ခုိင္ၿမဲၿမဲ တြဲထားတယ္။ ဘယ္သူဘာေျပာေျပာ က်ဳပ္လက္က သူ႔လက္ကို ဘယ္ေတာ့မွ မျဖဳတ္ပါဘူး။ လက္ျဖဳတ္လုိက္တာနဲ႔ သူမက နီးရာဆိုင္ထဲ၀င္ၿပီး ေစ်း၀ယ္ေရာဗ်။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-478122979555926808?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-4897156965174510002010-12-02T05:49:00.000-08:002010-12-02T05:49:09.667-08:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 23px; text-align: justify;"><div style="color: blue;"><b>ေခါင္းႏွစ္လံုး</b></div><br />ဂြၽန္သည္ ရဲတပ္ထဲ ဝင္ေရာက္ အမႈထမ္းသည္။ တစ္လခန္႔ ၾကာေသာအခါ<br />၄င္းအားအထက္အရာရွိက ေခၚသည္။<br />"တာဝန္အရ သြားလာတဲ့အခါ ဘာျဖစ္လို႔ ေခြးကို မေခၚသြားသလဲ"<br />"ေခြးမပါရင္ မျဖစ္ဘူးလာ ခင္ဗ်ာ"<br />"ျဖစ္ေတာ့ ျဖစ္တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေခါင္းတစ္လံုးထက္ ႏွစ္လံုးရွိေတာ့<br />ပိုအၾကံဥာဏ္ ထြက္တာေပါ့ကြာ"<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ပိုက္ဆံမျဖဳန္းနဲ႔</b></div><br />အနားယူ စခန္းသြားမည့္ ေယာက်္ားကို ဘူတာသို႔ လိုက္ပို႔ရင္း မိန္းမျဖစ္သူက<br />မွာသည္။<br />"အိမ္မွာ အလကားရတဲ့ ပစၥည္းေတြအတြက္ ပိုက္ဆံ မကုန္ေစနဲ႔ေနာ္"<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ၾကင္ဘက္ရွာသူ</b></div><br />သတင္းစာတစ္ေစာင္တြင္ အိမ္ေထာင္ရွာသူ တစ္ဦး၏ ေၾကာ္ျငာကို ဤသို႔<br />ဖတ္ၾကရသည္။<br />"က်န္းမာေရးေကာင္းၿပီး ေငြအသင့္အတင့္ ျပည့္စံုေသာ အသက္ ေလးဆယ္အရြယ္<br />မ်က္စိကြယ္ေနသူတစ္ဦး ဆဲြေဆာင္မႈရွိေသာ အမိ်ဳးသမီးႏွင့္ လက္ထပ္ လိုသည္။<br />အေျဖကို ျပန္ၾကားရာတြင္ ဓာတ္ပံုကို ထည့္ေပးေစလိုပါသည္"<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ေျဖးေျဖးေပါ့</b></div><br />သြားကုခန္းတြင္ျဖစ္သည္။<br />"ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုလုပ္တာလဲ၊ တျခားသြားကို ႏႈတ္ရမွာဗ်"<br />"စိတ္ေအးေအးထားစမ္းပါ၊ အဲဒီသြားဆီကို တေျဖးေျဖး ေရာက္လာမွာေပါ့"<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ေၾကာ္ျငာ</b></div><br />"ကြၽန္ေတာ့အား မိန္းမျဖစ္သူ ပစ္သြားပါ၍ ထိုးလက္စ သိုးေမြးဆြယ္တာကို<br />ၿပီးေအာင္ ဆက္ထိုးေပးႏိုင္မည့္ သတို႔သမီးေလာင္းကို ရွာေနပါသည္"<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>နားပိတ္ထား</b></div><br />အမဲလိုက္မုဆိုးကို ေတြ႔ရသျဖင့္ အေမျဖစ္သူ ယုန္မက ယုန္ကေလးမ်ားကို<br />ေျပာသည္။<br />"နားေတြ ပိတ္ထားၾက၊ အခုသူပစ္မယ္၊ လဲြမယ္၊ အဲဒီအခါ သူ႔ရဲ႔ ဆဲသံ၊ ဆိုသံေတြ<br />မိုးလံုးမႊန္သြားလိမ့္မယ္"<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ပိုနီးတယ္</b></div><br />"လမင္းနဲ႔ အာဖရိကတိုက္ ဘယ္ဟာက တို႔နဲ႔ ပိုနီးသလဲ"<br />"လမင္းေပါ့"<br />"ဘာျဖစ္လို႔လဲ"<br />"ဒီကေန႔ ၾကည့္လိုက္ရင္၊ လမင္းကို ျမင္ရတယ္၊ အာဖရိကတိုက္က မျမင္ရဘူး"<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>လူေတာ သူေတာထဲ သြားႏိုင္ေသးတယ္</b></div><br />သူငယ္ခ်င္းမ သံုးေယာက္ စကားေျပာေနၾကသည္။<br />"ငါ့ကို ေယာက်္ားက ကာလာတီဗီြတစ္လံုးဝယ္ေပးတယ္။ အိမ္မွာ ထိုင္ၿပီး<br />ႀကိဳက္တဲ့ အစီအစဥ္ ေရြးၾကည့္႐ံုပဲ"<br />"ငါ့ကိုေတာ့ ေယာက်္ားက ဗီြဒီယိုစက္ ဝယ္ေပးတယ္ ဘယ္ကိုမွ<br />သြားစရာလိုေတာ့ဘူး၊ ၾကည့္ခ်င္တဲ့ ကားၾကည့္႐ံုပဲ"<br />"မင္းကိုေရာ မင္းေယာက္်ားက ဘာဝယ္ေပးသလဲ"<br />တတိယအမိ်ဳးသမီးကို ဝိုင္းေမးၾကသည္။<br />"ဘာမွ ဝယ္မေပးဘူး၊ ငါနဲ႔အတူ ႐ုပ္ရွင္႐ံု၊ ျပဇာတ္႐ံုတို႔ကို သြားလို႔<br />ရေသးတယ္လို႔ ေယာက္်ားက ေျပာတယ္"<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ကုန္ပါၿပီ</b></div><br />ေယာက္်ားႀကီးတစ္ေယာက္ အရက္ခိုးခ်က္က္သည္။ အရက္ကို ၅ လီတာ ပုလင္းထဲ<br />ထည့္သည္။ ဘယ္မွာ ဝွက္ရမည္နည္း ဆိုသည္ကို စဥ္းစားသည္။ ထို႔ေနာက္<br />ေျမေအာက္ခန္းတြင္ ဝွက္ထားလိုက္သည္။ ရဲသားမ်ား<br />ေတြ႔သြားႏိုင္သလားဆိုသည္ကို စမ္းသပ္ရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ သို႔ျဖင့္ မိမိပင္<br />အိမ္ေရွ႔ရွိ လူေခၚ ေခါင္းေလာင္ကို ႏွိပ္သည္။<br />"ဘယ္သူလဲ"<br />"ရဲစခန္းကပါ၊ ခင္ဗ်ား အရက္ခိုးခ်က္သလား"<br />"မခ်က္ပါဘူး"<br />"ေျမေအာက္ခန္းထဲက ပုလင္းထဲမွာ ဘာလဲ"<br />"အသီးေဖ်ာ္ရည္ပါ"<br />"ေပးစမ္း၊ ျမည္းၾကည့္ရေအာင္"<br />ခြက္ထဲသို႔ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ငွဲ႔ၿပီး ေသာက္သည္။ ေသာက္ရင္း ေျမေအာက္ခန္းထြင္<br />စိတ္မခ်ရဟု အေတြးေပါက္လာကာ အဝတ္အစား ဘီ႐ိုထဲ ဝွက္ရန္<br />ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ ရဲသားမ်ား ေတြ႔ႏိုင္မႏိုင္ကို သိရန္ စမ္းၾကည့္ျပန္သည္။<br />လူေခၚေခါင္းေလာင္းကို ၄င္း ႏွိပ္လိုက္သည္။<br />"ဘယ္သူလဲ"<br />"ရဲစခန္းကပါ၊ ခင္ဗ်ား အရက္ခိုးခ်က္သလား"<br />"မခ်က္ပါဘူး"<br />"ဘီဒိုထဲမွာ ဘာလဲ"<br />"ေဖ်ာ္ရည္ပါ"<br />"ေပးစမ္း၊ ျမည္းၾကည့္ရေအာင္"<br />ခြက္ထဲသို႔ အရက္ကို ငွဲ႔ကာ ေသာက္သည္။ ဘီ႐ိုထဲလဲ စိတ္မခ်ရဟု ယူဆကာ<br />ေရခဲေသတၱာထဲတြင္ သိမ္းဆည္းရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ ဘယ္ေလာက္အထိ<br />စိတ္ခ်ရသလဲဆိုတာ စမ္းၾကည့္အံုးမွပဲဟု ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေျပာကာ<br />လူေခၚေခါင္းေလာင္းကို တီးသည္။<br />"ဘယ္သူလဲ"<br />"ရဲစခန္းကပါ၊ ခင္ဗ်ား အရက္ခိုးခ်က္သလား"<br />"မခ်က္ပါဘူး"<br />"ေရခဲေသတၱာထဲကဟာ ဘာလဲ"<br />"ေဖ်ာ္ရည္ပါ"<br />"ေပးစမ္း၊ ျမည္းၾကည့္ရေအာင္"<br />အရင္ကအတိုင္း အရက္ကိုငွဲ႔ကာ ေသာက္သည္။ ေရခ်ိန္ရစ ျပဳလာသည္။<br />အရက္ပုလင္းသည္ စားပဲြေပၚတြင္ ရွိေနသည္။ ဤအခ်ိန္တြင္ ရဲသားမ်ား<br />အမွန္တကယ္ ေရာက္လာကာ ေခါင္းေလာင္းကို တီးသည္။<br />"ဘယ္သူလဲ"<br />"ရဲစခန္းကပါ၊ ခင္ဗ်ား အရက္ခိုးခ်က္တယ္ဆို"<br />"မခ်က္ပါဘူး"<br />"စားပဲြေပၚက ပုလင္းဟာ ဘာလဲ"<br />"ေဖ်ာ္ရည္ ပုလင္းပါ"<br />"ေပးစမ္း၊ ျမည္းၾကည့္ရေအာင္"<br />"ခင္ဗ်ားတို႔ဟာ ဘယ္လိုလဲဗ်၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ျမည္းၾကည့္တာနဲ႔ ပုလင္းတစ္ဝက္ပဲ<br />က်န္ေတာ့တယ္၊ ကုန္ပါၿပီဗ်ာ"<br /><br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ဘယ္ဟာ ပိုေကာင္းလဲ</b></div><br />"လူေပါႀကီးျဖစ္ရတာနဲ႔ ထိပ္ေျပာင္ႀကီး ျဖစ္ရတာ ဘယ္ဟာ ပုိေကာင္းသလဲ"<br />"လူေပါႀကီး ျဖစ္ရတာက ပိုေကာင္းတယ္၊ သိပ္မသိသာဘူး"<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>တိုးတက္တဲ့ ေဆးပညာ</b></div><br />အဖြားႀကီးက သူနာျပဳဆရာမေလးကိုေျပာသည္။<br />"ခုေခတ္ ေဆးပညာဟာ အ့ံၾသဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ တိုးတက္လာပါကလား၊<br />အဖြားတို႔ ငယ္ငယ္တုန္းကဆိုရင္၊ ဆရာဝန္က မစမ္းသပ္ခင္ အဝတ္အစားကို<br />ခြၽတ္ခိုင္းတယ္၊ ခုေတာ့ လွ်ာ ကေလးထုတ္ျပ႐ံုနဲ႔ ၿပီးတယ္"<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ဘယ္ေတာ့မွ မေက်ဘူး</b></div><br />သူငယ္ခ်င္းမႏွစ္ေယာက္ ဘဝအေတြ႔အၾကံဳခ်င္း ဖလွယ္ၾကသည္။<br />"ကိုယ့္ဘဝ သိတ္မဆိုးလွဘူးလို႔ ေျပာႏိုင္တယ္။ ပ်င္းတယ္လို႔ ထင္လာရင္ ႐ံုးက<br />ငနဲတစ္ေယာက္ေယာက္ကို အိမ္လာဖို႔ ဖိတ္လိုက္တယ္။ သူက ဝိုင္အရက္ ပုလင္း၊<br />ပန္း၊ ေခ်ာကလက္ စသည္ျဖင့္ လက္ေဆာင္ေလးေတြ ယူလာတယ္။ ကိုယ္တို႔<br />ႏွစ္ေယာက္ ေသာက္လိုက္ စကားေျပာလုိက္နဲ႔ အခ်ိန္ေတြ ကုန္မွန္းမသိ<br />ကုန္သြားတယ္။ ႏွစ္ေယာက္သား အိပ္ခန္းထဲ ဝင္လာတယ္။ အဲ ကိုယ့္ကုတင္<br />ေအာက္မွာ အိမ္ေရွ႔တံခါးက လူေခၚ ေခါင္းေလာင္းနဲ႔ ဆက္ထားတဲ့<br />ခလုတ္ကေလးရွိတယ္။ ကိုယ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ အိပ္ရာေပၚလွဲခ်လိုက္တာနဲ႔<br />ခလုတ္ကို ႏွိပ္လိုက္တယ္။ လူေခၚေခါင္းေလာင္းမည္အလာမွာ ကိုယ္က<br />ေၾကာက္လန္႔တၾကားအမူအရာနဲ႔ 'ေယာက္်ားျပန္လာၿပီ၊ ဒုကၡပါပဲ' လို႔ေအာ္တယ္၊<br />ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာ ကမန္းကတန္း အဝတ္အစား ေကာက္ဝတ္ၿပီး ျပတင္းေပါက္က<br />ခုန္ဆင္းေျပးတယ္။ ဟား ဟား"<br />သူငယ္ခ်င္းမႏွစ္ေယာက္ အားရပါးရ ရယ္ၾကၿပီး လမ္းခဲြလိုက္ၾကသည္။<br />ေနာက္ေျခာက္လအၾကာတြင္ ျပန္ဆံုၾကရာ ဒုတိယ အမိ်ဳးသမီးက<br />ပထမအမ်ိဳးသမီးကို ေျပာျပသည္။<br />"သူငယ္ခ်င္းလုပ္တဲ့အတိုင္း ကိုယ္လုပ္လိုက္တယ္။ အိပ္ရာေပၚ လွဲခ်လိုက္တာနဲ႔<br />ခလုတ္ကို ႏွိပ္လိုက္တယ္။ ပါးစပ္ကလည္း 'ေယာက်္ား ျပန္လာၿပီလို႔<br />တုန္တုန္ရင္ရင္' ေျပာလုိက္တယ္။ ဘသားေခ်ာ အေၾကာက္လြန္ၿပီး<br />ကိုယ္တစ္ျခမ္း ေသသြားတယ္။ သူ႔ချမာ သနားစရာပဲ။ အခုအထိ ေဆး႐ံုေပၚမွာ<br />ေလးလေတာင္ ရွိေနၿပီ။ မေန႔က ကိုယ္လူနာ သြားၾကည့္ေတာ့ စကားတစ္ခြန္းပဲ<br />စေျပာႏုိင္ေသးတယ္"<br />"သူငယ္ခ်င္းကို ေတြ႔ေတာ့ သူဘာေျပာေသးလဲ"<br />"ကန္းမ နင့္ေယာက္်ား ဘယ္မွာလဲတဲ့"<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>သတင္းစားမ်ားမ်ားဖတ္</b></div><br />ပါတီ႒ာနခ်ဳပ္ ဝါဒျဖန္႔ခ်ိေရး႒ာနမွ တာဝန္ရွိ ပုဂိၢဳလ္တစ္ဦးမွ<br />စက္႐ံုလုပ္သားမ်ားအား ငါးႏွစ္ စီမံကိန္း အေကာင္အထည္ေဖာ္မႈ အေျခအေနကို<br />ရွင္းျပေနသည္။<br />"ငါးႏွစ္စီမကိန္းမွာ လ်ာထားခ်က္အတိုင္း ၿမိဳ႔မွာ လွ်ပ္စစ္<br />ဓာတ္အားေပးစက္႐ံုတစ္ခုကို ေအာင္ျမင္စြာ ေဆာက္လုပ္ၿပီး စီးသြားၿပီ"<br />ပရိတ္သတ္အထဲမွ တစ္ေယာက္က ထေျပာသည္။<br />"အဲဒီၿမိဳ႔ကေန႔ မေနကပဲ ကြၽန္ေတာ္ ျပန္လာခဲ့တယ္၊ ဘာဓာတ္အားေပးစက္ရံုမွ<br />မရွိဘူး"<br />ပါတီဝန္ထမ္းက ဆက္ေျပာသည္။<br />"ျမိဳ႔မွာ ဓာတ္ေျမၾသဇာ စက္ရံုတစ္ခုကို တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့တယ္"<br />(ေစာေစာပိုင္းက ထေျပာသူကပင္ ေျပာသည္)<br />"မၾကာမီက အဲဒီၿမိဳ႔ကို ေရာက္ခဲ့သားပဲ၊ စက္ရံုနဲ႔ တူတာေတာင္ မေတြ႔ခဲ့ပါဘူး"<br />ပါတီဝန္ထမ္းက စိတ္တိုစြာနဲ႔ ေျပာသည္။<br />"ရဲေဘာ္၊ ဟုိဟုိဒီဒီ ေလွ်ာက္သြားေနမယ့္ အစား၊ သတင္းစာ မ်ားမ်ား<br />ဖတ္သင့္တယ္"<br /><br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ႏွစ္ေကာင္စလံုးဝယ္ပါ</b></div><br />"အနီေရာက္ ၾကက္တူေရြး ကြၽန္ေတာ့ကို ေရာင္းပါ"<br />"မိတ္ေဆြဟာ ျပစ္သစ္လူမ်ိဳး မဟုတ္လား"<br />"ဟုတ္တယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲ"<br />"မိတ္ေဆြဟာ ဟုိအဝါေရာင္ ၾကက္တူေရြးကိုပါ ဝယ္ရလိမ့္မယ္၊ အနီေကာင္က<br />အဂၤလိပ္စကားကိုပဲ ေျပာတယ္၊ အဲ အဝါေကာင္ကေတာ့ အဂၤလိပ္ကေန<br />ျပစ္သစ္ဘာသာကို ျပန္ေပးတဲ့ အေကာင္ဗ်"<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ၿငိမ္ေဆး</b></div><br />႐ံုးစာေရးမမ်ား အခ်င္းခ်င္း စကားမ်ားေနၾကသည္။ ဘယ္သူမွ<br />အေလွ်ာ့မေပးၾကေခ်။ ကိုယ္မွန္သည္ သူမွန္သည္ စသည္ျဖင့္ လုေျပာေနၾကသည္။<br />ဤတြင္ ႐ံုးအႀကီးအကဲက စိတ္တိုစြာႏွင့္ ေျပာလိုက္သည္။<br />"ေဟ့ ခဏရပ္လိုက္ၾကစမ္း၊ နင္တို႔ အထဲက အသက္အၾကီးဆံုးလူ<br />အရင္ေျပာပါေစ"<br />အားလံုး အသံတိတ္သြားၾကေတာ့သည္<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>စစ္တုိက္တမ္း ကစားမယ္</b></div><br />စိတ္ေရာဂါကု ေဆး႐ံုးဝင္းအတြင္းရွိ ပန္းျခံထဲတြင္ လူနာမ်ား စစ္တုိက္တမ္း<br />ကစားေနၾကသည္။ ယဥ္ယဥ္ကေလး ႐ူးေနသူမ်ားက ခုခံကာကြယ္သူ၊<br />ခတ္ၾကမ္းၾကမ္း ႐ူးေနသူမ်ားက ထိုးစစ္ဆင္သူမ်ားအျဖစ္ သ႐ုပ္ေဆာင္ၾကသည္။<br />ခုခံကာကြယ္သူမ်ားသည္ လူသြားလမ္းတဘက္တခ်က္တြင္ စိုက္ထားေသာ<br />ပန္းပင္မ်ား ေနာက္တြင္ ေနရာယူၾကသည္။ ထိုးစစ္ဆင္သူမ်ားက 'ေရွ႔တက္' ဟု<br />ညာသံေပးကာ တစ္ေနရာမွ ေျပးတက္လာၾကသည္။ ထိုးစစ္ဆင္သူ<br />တစ္ေယာက္သည္ ပန္းပင္မ်ားကို ခုန္ေက်ာ္ကာ 'ကာကြယ္သူ' တစ္ဦးကို တုတ္ျဖင့္<br />တအားလႊဲ႐ိုက္လိုက္သည္။ ကာကြယ္သူက ေခါင္းကို ေနရာမွ မေရႊ႔ပဲ ေအေအးေလး<br />ျပန္ေျပာသည္။<br />"မင္းႀကိဳးစားလဲအလကားပဲ၊ ငါက တင့္ကားထဲမွာ ထိုင္ေနတာကြ"<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ဒဏ္႐ိုက္ရမယ္</b></div><br />ေမြးေန႔ပါတီသို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေနာက္က်ၿပီးမွ ေရာက္လာသည္။<br />အရင္ေရာက္ႏွင့္ ေနေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက 'ဒဏ္႐ိုက္ရမယ္၊ ဒဏ္႐ိုက္ရမယ္' ဟု<br />ဝုိင္းေအာ္ကာ အရက္ကို တစ္ခြက္ၿပီး တစ္ခြက္ ေသာက္ခုိင္းသည္။ သို႔ျဖင့္<br />ေနာက္က်ေရာက္လာေသာ သူငယ္ခ်င္းသည္ အခ်ိန္အနည္းငယ္အတြင္း<br />သူမ်ားထက္ ပိုမူးလာသည္။ သည့္ထက္ ပိုမူးလာလွ်င္ ပဲြပ်က္ႏိုင္သည္ဟု<br />စဥ္းစားကာ အိမ္ရွင္က ¤င္းကို အိမ္သို႔ ျပန္လႊတ္လိုက္သည္။ အိမ္အျပန္ လမ္းတြင္<br />လူငယ္သည္ ယိုင္တိယိုင္တိုင္ျဖင့္ လမ္းမျဖတ္ကူးရမည့္ ေနရာတြင္<br />လမ္းျဖတ္ကူးသည္။ ဤတြင္ ယာဥ္ထိန္းရဲ ေျပးလားကာ ¤င္းအား ဖမ္းသည္။<br />"ခင္ဗ်ားကို ဒဏ္႐ိုက္ရမယ္"<br />"ဒီလိုဆို ထည့္ေလ"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-489715696517451000?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-22818776445665823402010-10-19T08:51:00.000-07:002010-10-19T08:51:07.846-07:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 23px; text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ယုတၱရွိရွိ ေျပာစမ္းပါ</span></b><br />အစိုးရေရွ႔ေနက တရားခံကို ေမးသည္။<br />"ခင္ဗ်ားဟာ စေကာ့တလန္မွာ ေမြးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စေကာ့လူမိ်ဳးလို႔ ခင္ဗ်ား<br />အခုိင္အမာ ေျပာတယ္ေနာ္"<br />"ဟုတ္ပါတယ္"<br />"ေကာင္းၿပီ၊ အကယ္၍ ခုိတစ္ေကာင္ဟာ ႏြားတင္ကုတ္မွာ ေမြးခဲ့ရင္ ခုိဟာ<br />ႏြားျဖစ္သြားေရာလား"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေခါင္းကိုက္ေရာဂါ</span></b><br /><br />အမိ်ဳးသမီးတစ္ဦး အျမဲတန္း ေခါင္းကိုက္ေလ့ရွိသျဖင့္ ဆရာဝန္ထံ လာျပသည္။<br />ဆရာဝန္က ေယာက်္ားယူလုိက္ရန္ အမိ်ဳးသမီးကို အၾကံေပးလုိက္သည္။<br />ေနာက္တစ္ႏွစ္ ၾကာေသာအခါ ယင္းအမိ်ဳးသမီးကို အခမ္းအနားတစ္ခုကို ေတြ႔ရာ<br />ဆရာဝန္က ေမးသည္။<br />"ခင္ဗ်ား အိမ္ေထာင္ျပဳလုိက္ၿပီလား"<br />"ဟုတ္ကဲ့၊ ေက်းဇူးပဲ"<br />"ေခါင္းေကာ ကိုက္ေသးသလား"<br />"ဟင့္အင္း၊ အခု ကြၽန္မ ေယာက်္ားပဲ ေခါင္းကိုက္ေတာ့တယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အေကာင္းဆံုး မိန္းမ</span></b><br /><br />အရာရွိႀကီးတစ္ေယာက္ နယ္လွည့္ ခရီးထြက္ေနရာမွ မိမိ၏ ဇနီးထံ စာေရးသည္။<br />"အခ်စ္ေရ၊ မင္းကို ယွဥ္ႏိုင္တဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္မွ မရွိဘူး။ ဒီအခ်က္ကို မေန႕က<br />ထပ္ၿပီးသိလိုက္တယ္"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ကံဆိုးတဲ့ အေဖ</span></b><br /><br />မစၥတာဘေရာင္း၊ ခင္ဗ်ားၾကည့္ရတာ စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္ေနတဲ့ ပံုပဲ<br />"ဝမ္းသာစရာမွ မရွိတာဗ်ာ၊ သမီးငါးေယာက္ ေမြးထားတယ္။ ဒါေပမယ့္<br />သမက္တစ္ေယာက္မွ မရေသးဘူး"<br />"ဒါမ်ားဗ်ာ၊ ကြၽန္ေတာ့ကိုပဲ ၾကည့္၊ သမီးတစ္ေယာက္ေမြးတယ္။ အခုဆို<br />သမက္ငါးေယာက္ေတာင္ ေျပာင္းသြားၿပီ။ က်ဳပ္ကို အားက်တယ္လို႔ ခင္ဗ်ား<br />ေျပာမလား၊ ကဲ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">သတင္းေပးရင္ ၿပီးတာပဲ</span></b><br /><br />ဆရာဝန္ထံ လာျပခ်င္သည့္အတြက္ ဂြၽန္သည္ တယ္လီဖုန္းျဖင့္<br />ရက္ခိ်န္းေတာင္းသည္။ ေဆးခန္းမွ တာဝန္က် သူနာျပဳဆရာမက ျပန္ေျဖသည္။<br />"ဝမ္းနည္းပါတယ္၊ လူၾကီးမင္းကို ေနာက္ႏွစ္ပါတ္ၾကာမွ ေဒါက္တာ<br />လက္ခံႏိုင္ပါမယ္"<br />"ဒီရက္ေတြအတြင္း က်ဳပ္ေသသြားႏိုင္တယ္ဗ်"<br />"ဒီအတြက္ စိတ္မပူပါနဲ၊ လူႀကီးမင္းရဲ႔ ဇနီးကသာအခိ်န္မီ<br />အေၾကာင္းၾကားမယ္ဆိုရင္ ကြၽန္မတို႔ လူႀကီးမင္းရဲ႔ နာမည္ကို စာရင္းထဲက<br />ပယ္ဖ်က္ ေပးပါမယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">လိပ္ျပာမသန္႔ဘူး</span></b><br /><br />အစိုးရေရွ႔ေနက တရားခံကို ေမးသည္။<br />"မစၥစ္ ဂြၽန္ဆင္၊ ဟင္းခ်ိဳ ပန္းကန္ထဲကို အဆိပ္ ထည့္ၿပီး ေယာက်္ားလုပ္သူကို<br />စားခုိင္းလိုက္တဲ့ အခါမွာ လိပ္ျပာမသန္႔ မျဖစ္မိဘူးလား"<br />"ျဖစ္မိပါတယ္"<br />"ဘယ္အခိ်န္မွာလဲ"<br />"ေနာက္တစ္ပန္းလံုးေပးအံုးလို႔ သူေတာင္းတဲ့ အခါမွာေပါ့"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ဘယ္သူ႐ူးသလဲ</span></b><br /><br />သခၤ်ာဆရာမသည္ တပည့္ျဖစ္သူ၏ သင္ခန္းစာ စာအုပ္မွ သခၤ်ာပုစၥာမ်ား<br />တြက္ထားသည္ကို စစ္ေဆးသည္။ ႐ွဳတ္ေထြးစြာ ေရးထားသျဖင့္ မည္သို႔မွ<br />အဓိပၸာယ္ မေဖာ္ႏုိင္ပဲ ျဖစ္ရာ ေအာက္ပါအတိုင္း ျငီးျငဴသည္။<br />"မင္းနဲ႔ ဆရာနဲ႔ တစ္ေယာက္ေယာက္ေတာ့ ႐ူးၿပီ ထင္တယ္"<br />ေနာက္ေန႔တြင္ တပည့္ျဖစ္သူသည္ ဆရာအား စာအိပ္တစ္အိပ္ ေပးသည္။<br />"ဒီအထဲမွာ ဘာ ပါသလဲပီတာ"<br />"ကြၽန္ေတာ္ မ႐ူးေၾကာင္း ျမိဳ႔နယ္ဆရာဝန္ႀကီးရဲ႔ ေထာက္ခံစာပါ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အၾကံပိုင္သူ</span></b><br /><br />"ေဟး ဂြၽန္၊ မင္း မိန္းမကို မင္းပိုကာ ကစားနည္း သင္ေပးတယ္ဆို"<br />"ဟုတ္တယ္၊ ဒီအတြက္ ေနာင္တလဲ မရဘူး၊ မေန႔က သူနဲ႔ပိုကာ ကစားရာမွာ<br />လစာရဲ႔ တစ္ဝက္ကို ငါ ျပန္ႏိုင္လိုက္တာကြ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ျမန္ျမန္ယူ</span></b><br /><br />ေစ်းထဲတြင္ ျဖစ္သည္။ လူတစ္ေယာက္ ဝါးျဖင့္ ယက္ထားေသာ ျခင္းေတာင္းကို<br />ေရာင္းေနသည္။<br />"တစ္လံုးကို ဘယ္ေစ်းလဲဗ်"<br />"႐ူဘယ္ ငါးရာပါ"<br />"၂၅ဝ နဲ႔ ေပးမလား"<br />"ယူပါ"<br />"တစ္ရာပဲ ေပးမယ္ဗ်ာ၊ သေဘာတူရင္ အခုပဲ ေငြေခ်ၿပီး ကြၽန္ေတာ္သြားမယ္"<br />"သေဘာတူပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ျမန္ျမန္ေတာ့ သြားေနာ္၊ ဟုိမွာ ေတာင္းပိုင္ရွင္<br />လာေနၿပီ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">မိန္းမေၾကာက္သူခိုး</span></b><br /><br />တရားသူႀကီးက တရားခံကို ေမးသည္။<br />"ေမာင္မင္း၊ ဘာျဖစ္လို႔ တစ္ဆိုင္ထဲကိုပဲ သံုးႀကိမ္တိတိ ဝင္ခိုးရတာလဲ"<br />"ဒီလိုပါ ခင္ဗ်ာ၊ ပထမအႀကိမ္မွာ မိန္းမအတြက္ ကြၽန္ေတာ္ ဂါဝန္တစ္ထည္ကို<br />ယူသြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တရားသူႀကီးမင္း သိတဲ့အတိုင္း မိန္းမအႀကိဳက္ကို<br />သိၾကားမင္းေတာင္ မလိုက္ႏိုင္ဘူး မဟုတ္လား။ သူၾကိဳက္မယ္ထင္တဲ့ ဂါဝန္ကိ<br />ႏွစ္ႀကိမ္တိတိ လာလဲရတာပါ"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-2281877644566582340?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-71107810098664091002010-10-12T10:42:00.000-07:002010-10-12T10:45:44.866-07:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 23px; text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေရနစ္သူမ်ား သိေစရန္</span></b><br /><br />အိုဒက္ဆာျမိဳ႔၊ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ ေရကူးဆိုင္တြင္ အသံခ်ဲ႔စက္ျဖင့္<br />ေအာက္ပါအတိုင္း ေၾကျငာသည္။<br />"ေလးစားအပ္ေသာ ေရနစ္သူမ်ားခင္ဗ်ား။ ယူကရိန္းဘာသာကို ႏိုင္ငံေတာ္<br />ဘာသာျဖင့္ သတ္မွတ္လိုက္ၿပီး ျဖစ္ပါ၍ အျခားဘာသာစကားျဖင့္<br />အကူအညီေတာင္းျခင္းအေပၚ မည္သို႔မွ် တုန္ျပန္မည္ မဟုတ္ပါ"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">လြတ္လပ္ေသာ ဖန္တီးမႈ</span></b><br /><br />အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက စာေရးဆရာႀကီး ဘားနတ္ေရွာကို ေမးသည္။<br />"ဘုရားသခင္က ေယာက်္ားကို အရင္ဖန္ဆင္းတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ မိန္းမကို<br />ဖန္ဆင္းတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ"<br />"ေယာက်္ားကို သူဖန္ဆင္းေနတဲ့ အခိ်န္မွာ မိန္းမက အၾကံဥာဏ္အမိ်ဳးမ်ိဳးေပးၿပီး<br />သူ႔ကို ေႏွာက္ယွက္မွာ စိုးလို႔"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေမေမ ဘယ္မွာလဲ</span></b><br /><br />မိမိ၏ အနီးပတ္ဝန္းက်င္တြင္ မိခင္ကို ရွာမေတြ႔ေသာအခါ ၄-ႏွစ္သား ပီတာသည္<br />ရဲသားထံ သြားကာ ေအာက္ပါအတိုင္းေမးသည္။<br />"ကြၽန္ေတာ္မပါဘဲ ေလွ်ာက္သြားတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ကို မေတြ႔ဘူးလားခင္ဗ်ာ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေခါင္းႏွစ္လံုး</span></b><br /><br />ဂြၽန္သည္ ရဲတပ္ထဲ ဝင္ေရာက္ အမႈထမ္းသည္။ တစ္လခန္႔ ၾကာေသာအခါ<br />၄င္းအားအထက္အရာရွိက ေခၚသည္။<br />"တာဝန္အရ သြားလာတဲ့အခါ ဘာျဖစ္လို႔ ေခြးကို မေခၚသြားသလဲ"<br />"ေခြးမပါရင္ မျဖစ္ဘူးလာ ခင္ဗ်ာ"<br />"ျဖစ္ေတာ့ ျဖစ္တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေခါင္းတစ္လံုးထက္ ႏွစ္လံုးရွိေတာ့<br />ပိုအၾကံဥာဏ္ ထြက္တာေပါ့ကြာ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">သိပ္တဲ့ လူႏိႈး</span></b><br /><br />စာသင္ခ်ိန္တြင္ ျဖစ္သည္။ ဆရာမက တပည့္ကို ေျပာသည္။<br />"ေမာင္နီ၊မင္းေဘးက ေမာင္နက္ကို ႏႈိးလိုက္စမ္း"<br />"ဘာျဖစ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ႏႈိးရမွာလဲ။ ဆရာပဲ သူ႔ကို အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္<br />လုပ္လိုက္ၿပီးေတာ့"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ဝတၱဳရွည္</span></b><br /><br />စိတၱဇေဆး႐ုံတြင္ လူနာႏွစ္ေယာက္ စကားေျပာေနၾကသည္။<br />"ငါေရးတဲ့ ဝတၱဳအေပၚ မင္းရဲ႔ထင္ျမင္ခ်က္ကို ေျပာပါအံုးကြ"<br />"မဆိုးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဇာတ္ေကာင္မ်ားလြန္းတယ္ကြ"<br />ဤအခ်ိန္တြင္ သူနာျပဳဆရာမ၏ ေအာ္သံကို ၾကားၾကရသည္။<br />"တယ္လီဖုန္း ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ကို ဘယ္သူ ယူသြားသလဲ၊ ျပန္လာေပးပါ"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေႏြေရာက္ၿပီလား</span></b><br /><br />အဖိုးတန္ သိုးသာေရျဖင့္ ခ်ဳပ္ထားေသာ ေဆာင္းဝတ္႐ုံကို ဝတ္ကာ ခ်ဴခ်ာ<br />ဓာတ္ေလွကားထဲ ဝင္ရန္ျပင္သည္။ ဤအခ်ိန္တြင္ လုယက္သူႏွစ္ဦး<br />၄င္းအနားေရာက္လာသည္။<br />"ေဟ့၊ ဝတ္စံုကို ခြၽတ္လိုက္စမ္း"<br />"ဘာလဲ၊ ေႏြေရာက္ၿပီလားဟင္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ပံုဆြဲ ဆရာမ</span></b><br /><br />ဆရာမေပါက္စသည္ စာသင္ခန္းသို႔ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ဝင္လာသည္။<br />"ကေလးတုိ႔ေရ၊ ဒီကေန႔ ႐ုပ္ပံုေတြ အကူအညီနဲ႔ တို႔တစ္ေတြ စာသင္ၾကမယ္ေနာ္၊<br />ကိုင္း ေဟာဒီပံုဟာ ဘာလဲကြယ္"<br />ဟု ေျပာကာ ေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚတြင္ ပန္းသီးတစ္လံုးကို ဆဲြျပသည္။<br />"ဖင္တံုးႀကီး" ဟု ကေလးမ်ား ျပိဳင္တူ ေအာ္ၾကသည္။<br />ဆရာမႀကီး စိတ္ဆိုးကာ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးကို သြားေခၚသည္။ မၾကာမီ<br />ဆရာမႏွင့္ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးတို႔ အတန္းထဲ ဝင္လာသည္။ ဆရာႀကီးက<br />ေျပာသည္။<br />"ကိုင္း တပည္တို႔၊ မင္းတို႔တစ္ေတြ အင္မတန္ ဆုိးၾကပါလား။ ေဟ့ ေဂ်ာ္နီ၊ မင္းရဲ႔<br />အက်ႌေကာ္လာ ညစ္ပတ္လွႀကီးလား။ ပီတာ ၊ မင္းကေကာ ဘာျဖစ္လို႔<br />ၾကယ္သီးမတပ္ပဲ ရင္ဘတ္ကို ဖြင့္ထားရတာလဲ။ အဲ သင္ပုန္းေပၚမွာ ဖင္တံုးႀကီးကို<br />ဘယ္သူဆဲြထားသလဲ၊ ေျပာစမ္း"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ပိုၾကားေတာ့ ပိုသိရတာေပါ့</span></b><br /><br />"အဖိုး၊ အဖိုးရဲ႔ နားကို ခဲြစိတ္ကုသလိုက္တယ္လို႔ ကြၽန္မၾကားတယ္။ အခုအဖိုးရဲ႔<br />နား ေကာင္းေကာင္း ျပန္ၾကားရၿပီလား"<br />"ဟုတ္တယ္၊ ေကာင္းေကာင္း ျပန္ၾကားရၿပီ"<br />"ေဆြမိ်ဳးသားခ်င္ေတြ ဝမ္းသာၾကမွပဲေနာ္"<br />"အဖိုးနားျပန္ၾကားရတယ္ဆိုတာ သူတို႔ မသိၾကေသးဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အဖိုးရဲ႔<br />ေသတမ္းစာကို ျပန္ျပင္ေရးေနတာ ေျခာက္ႀကိမ္ေတာင္ ရွိၿပီ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ခုမွပဲ ရွင္းေတာ့တယ္</span></b><br /><br />အဖြားျဖစ္သူက ရွစ္တန္းေက်ာင္းသား မိမိ၏ ေျမးကိုေျပာသည္။<br />"အဖြားဟာ ပထမ လွ်ပ္စီး လက္တာကို ျမင္တယ္၊ ေနာက္မွ မိုးၿခိမ္းသံကို<br />ၾကားရတယ္၊ ဘာေၾကာင့္လဲ၊ သိပံၸနည္းက်က် အဖြားကို ရွင္းျပစမ္းကြယ္"<br />"ရွင္းရွင္းေလပဲ အဖြားရယ္၊ အဖြားရဲ႔ မ်က္လံုးေတြက အေရွ႔မွာ၊ နားက ေနာက္မွာ<br />ရွိတယ္ေလ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေျပာၾကတာပဲ</span></b><br /><br />"ဧဝဟာ အာဒမ္ကို သစၥာေဖာက္ခဲ့သလား"<br />"အတိအက်ေတာ့ မသိဘူး၊ ဒါေပမယ့္ လူဟာ ေမ်ာက္က ဆင္းသက္တယ္လို႔<br />ေျပာၾကတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">တ႐ုတ္ကေလး</span></b><br /><br />ဖြားေသမွတ္ပံုတင္႐ံုးသို႔ မိမိ၏ ကေလးကို မွတ္ပံုတင္ရန္အတြက္ ခ်ဴခ်ာ<br />ေရာက္လာသည္။ ႐ံုးဝန္ထမ္းက ေမးသည္။<br />"ကေလးဟာ ဘာလူမိ်ဳးလဲ"<br />"တ႐ုတ္"<br />"ခ်ဴခ်ာ၊ ခင္ဗ်ား႐ူးေနသလား၊ အေဖက ခ်ဴခ်ာ၊ ကေလးက တ႐ုတ္တဲ့၊<br />မျဖစ္ႏိုင္တာပဲ"<br />"ခ်ဴခ်ာ မ႐ူးဘူ။ ကမၻာေပၚမွာ ေနာက္ေမြးတဲ့ ကေလးသံုးအနက္ တစ္ေယာက္ဟာ<br />တ႐ုတ္တဲ့၊ အခု ခ်ဴခ်ာသားဟာ တတိေယာက္ေျမာက္ ကေလး"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ျပိဳင္ျမင္း</span></b><br /><br />စိတၱဇေဆး႐ံုတြင္ ျဖစ္သည္။<br />"ေဒါက္တာ ကြၽန္မ ေယာက်္ားကို ကယ္ပါအံုး၊ သူ႔ကိုယ္သူ ျပိဳင္ျမင္းလို႔<br />ယူဆေနတယ္ရွင့္"<br />"ဒီေရာဂါမိ်ဳးဟာ အခ်ိန္ၾကာသည္ႏွင့္အမွ် ပိုက္ဆံလဲ အကုန္အက် ခံၿပီး<br />ကုရပါတယ္"<br />"ပိုက္ဆံအတြက္ေတာ့ မပူပါနဲ႔ရွင့္၊ ေယာက္်ားက ျပိဳင္ပဲြ သံုးခုေတာင္ ႏိုင္ၿပီးၿပီရွင့္"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">သိရင္ေျပာပါတယ္</span></b><br /><br />မနက္သံုးနာရီ အခိ်န္တြင္ ေသတၱာတစ္လံုးကို ဆဲြလာေသာ လူတစ္ေယာက္ကို<br />ရဲသားေမးသည္။<br />"ေဟ့၊ ရပ္စမ္း။ ေသတၱာထဲမွာ ဘာပါသလဲ ေျပာစမ္း"<br />"ကြၽန္ေတာ္လဲ မသိေသးဘူး ခင္ဗ်ာ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေဖာက္သည္ရွာနည္း</span></b><br /><br />တကၠစီေမာင္းသူ သူငယ္ခ်င္း ဂ်င္မီကို ပီတာက ေျပာသည္။<br />"ေဟ့ ဂ်င္မီ။ ကားေနာက္ခန္း ေျခခ်တဲ့ ေနရာမွ ပိုက္ဆံအိတ္ပါလား"<br />"ေဖာက္သည္နည္းတဲ့ အခိ်န္မွာ ကားေနာက္တံခါးကို ဖြင့္ၿပီး ပိုက္ဆံအိတ္<br />အလြတ္တစ္ခုကို ငါခ်ထားေနက်ကြ။ ပိုက္ဆံအိတ္ကို ေတြ႔တာနဲ႔ အနည္းဆံုး<br />ဘတ္စ္ကားတစ္မွတ္တိုင္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္၊ စီးခ်င္ၾကတဲ့ လူေတြခ်ည္းပဲ၊<br />ခဏေစာင့္ေန။ မင္းေတြ႔လိမ့္မယ္"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ဘဲြ႔လက္မွတ္</span></b><br /><br />ဂီတပညာသင္ေက်ာင္းတက္ရန္ ၾကက္ဖ ေလွ်ာက္လႊာ တင္သည္။ စာကေလးက<br />ၾကက္ဖကို ေျပာသည္။<br />"ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ သင္တန္းတက္စရာ မလိုပါဘူးဗ်၊ ဒီအတိုင္းလဲ ခင္ဗ်ား အင္မတန္<br />အဆိုေကာင္းတာဘဲ ဥစၥာ"<br />"ၾကက္မေတြက ဒီပလိုမာ မရွိရင္ လက္မခံဘူး ေျပာလုိ႔ပါ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အရင္းမဆံုးဘို႔ အေရးၾကီးတယ္</span></b><br /><br />ခ်ဴခ်ာတစ္ေယာက္ ကံစမ္းမဲေပါက္သည္။ ေပါက္ေသာဆုမွာ 'ေဗၚလ္ဂါ'<br />ေမာ္ေတာ္ကား ျဖစ္သည္။ ကားေပါက္ေၾကာင္း မိမိအိမ္နီးခ်င္းကို ၾကြားသည္။<br />အိမ္နီးခ်င္းက ၄င္းကို အၾကံေပးသည္။<br />"ကိုယ့္လူ၊ ေဗၚလ္ဂါ ကားထဲမွာ အမည္းေရာင္ကားဟာ အလွဆံုးပဲ။ အမဲေရာင္<br />မရရင္ေတာ့ အျဖဴေရာင္ကို ယူဗ်ာ"<br />ဆုထုတ္ရန္ ခ်ဴခ်ာ ေမာ္စကိုကို တက္သြားသည္။ မၾကာမီ ျပန္လာသည္။<br />အိမ္နီးခ်င္းက ေမးသည္။<br />"ဘယ္လိုလဲ၊ အဆင္ေျပခဲ့ရဲ႔လား"<br />"အဆင္မေျပဘူး။ အမဲေရာင္ေကာ အျဖဴေရာင္ပါ မရွိတာနဲ႔ ဆံုေနတယ္။ ဒါနဲ႔<br />လတ္မွတ္ဘိုးကို ျပန္ေတာင္းယူခဲ့တယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">မိန္းမကို ဦးစားေပး</span></b><br /><br />ေမရီက ခင္ပြန္းသည္ကို ေျပာျပေနသည္။<br />"မေန႔က ေဘးအိမ္က ဂြၽန္တို႔ လင္မယား ေစ်းဝယ္ရာက ျပန္လာၾကတယ္၊<br />တိုက္ထဲအဝင္မွာ မ်က္ႏွာၾကက္က အုတ္ခဲ ျပဳတ္က်လို႔ ဂြၽန္ရဲ႔ ေခါင္းတည့္တည့္ကို<br />မွန္သြားတယ္၊ ေနာက္က လုိက္လာတဲ့ သူ႔မိန္းမကိုေတာ့ မထိဘူးတဲ့"<br />"ေကာင္းတယ္၊ ေနာက္ဆိုရင္ ဘယ္သြားသြား မိန္းမကို ေရွ႔ကထားရတယ္ ဆိုတာ<br />သူ ေကာင္းေကာင္း သိသြားေတာ့မယ္"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-7110781009866409100?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-81976766349173474952010-09-23T06:28:00.000-07:002010-09-23T06:28:31.306-07:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 23px; text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ပေဟ႗ိဆန္တဲ့အျပံဳး</span></b><br /><br />"ေဖေဖ၊ ပေဟ႗ိဆန္တဲ့အျပံဳးဆိုတာ ဘယ္လိုဟာကို ေခၚသလဲဟင္"<br />"ဒီေန႔ ႐ံုးဆင္းခ်ိန္အၿပီးမွာ အေရးတႀကီးကိစၥတစ္ခုေၾကာင့္ ေဖေဖ<br />အိမ္ျပန္ေနာက္က်မယ္လို႔ ေျပာလိုက္တဲ့အခါ မင္းေမေမရဲ႔ မ်က္ႏွာေပၚမွာ<br />ေပၚလာတဲ့ အျပံဳးမိ်ဳးေပါ့ကြာ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေသြးစည္မႈ</span></b><br /><br />"အခ်င္းခ်င္း ေသြးစည္မႈရွိေလေလ၊ အားေကာင္းေလေလ"<br />ဟု မိမိႏွင့္အတူ ေက်ာင္းေျပးၾကရန္ ေဂ်ာ္နီက အတန္းသားမ်ားကို ေျပာသည္။<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေနာက္ဆံုးေပၚ ႏႈိးစက္</span></b><br /><br />"စိတ္ခ်ရတဲ့ ႏႈိးစက္ နာရီတစ္လံုး လိုခ်င္ပါတယ္"<br />"အေတာ္ပဲ၊ ေနာက္ဆံုးေပၚ ႏႈိးစက္နာရီကို မေန႔ကပဲ ကြၽန္ေတာ့တို႔<br />ဆိုင္ေပၚတင္ထားတယ္။ ယူၾကည့္ပါ။ ဒီစက္က အင္မတန္ ထူးျခားပါတယ္။ ပထမ<br />ေခါင္းေလာင္တီးတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာ အေျမွာက္သံလို ျမည္တယ္။<br />ျမည္ၿပီးတဲ့အခါ အိပ္ေနသူရဲ႔ မ်က္ႏွာကို ေရေအးေလာင္းခ်ပါတဲ့။ အဲဒါမွ<br />မႏိုးဘူးဆိုရင္ သူတက္ေနတဲ့ ေက်ာင္း၊ သို႔မဟုတ္ အလုပ္႒ာနကို တုပ္ေကြးမိေနလို႔<br />မလာႏိုင္ေၾကာင္း အေၾကာင္းၾကားေပးတယ္"<br />"ယူမယ္၊ ယူမယ္ ျမန္ျမန္ေလးထုပ္ေပးပါ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေမာၿပီ</span></b><br /><br />တပ္ၾကပ္ႀကီးသည္ တပ္စုကို မိုင္ ၂ဝ- ခရီး ေျပးခိုင္းသည္။ ၁ဝ-<br />မိုင္ေက်ာ္လာေသာအခါ ေမာလွၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေရွ႔ဆက္မေျပးႏိုင္ေတာ့ေၾကာင္း<br />တပ္သားအခ်ိဳ႔ ျငီးျငဴစျပဳလာသည္။<br />"တပ္စု ရပ္၊ တန္းစီ၊ ဆက္မေျပးႏိုင္ေတာ့တဲ့ ရဲေဘာ္ ေရွ႔ကို ေျခလွမ္း<br />သံုးလွမ္းတိုး"<br />တပ္သား ေမာင္ျမမွ လြဲ၍အားလံုး ေရွ႔သို႔ သံုးလွမ္းတိုးလိုက္ၾကသည္။<br />"ရဲေဘာ္ ေမာင္ျမ၊ တကယ့္စစ္သားဆိုတာ ဒီလိုမွေပါ့ကြာ၊ မင္းတစ္ေယာက္ဘဲ<br />ဆက္ေျပးႏိုင္တဲ့လူ၊ ေဟ့၊ သူ႕ကို အားလံုး အတုယူၾက"<br />"ဆက္ေျပးႏိုင္တဲ့လူ၊ ဟုတ္လား၊ ေရွ႔ကို ေျခလွမ္းသံုးလွမ္းဘို႔ေတာင္ အားမရွိ႔လိုပါ<br />တပ္ၾကပ္ၾကီးရယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အတုနဲ႔ အစစ္</span></b><br /><br />"မိတ္ေဆြရဲ႔ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ဟာ အတုျဖစ္ေနပါတယ္၊ ဓာတ္ပံုထဲမွာ<br />မိတ္ေဆြဟာ ထိပ္ေျပာင္ အခု ဆံပင္နဲ႔ ျဖစ္ေနတယ္"<br />"ႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္အတုမဟုတ္ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ့ ဆံပင္သာ အတု ျဖစ္ပါတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">သတိၱေကာင္းတဲ့ လူမိ်ဳး</span></b><br /><br />မည္သည့္ လူမိ်ဳးက သတိၱ ပိုေကာင္းသနည္းဆိုသည္ကို အေမရိကန္၊ ျပစ္သစ္ႏွင့္<br />႐ုရွားတို႔ အျငင္းပြား ေနၾကသည္။ အေမရိကန္က စေျပာသည္။<br />ဓကြၽန္ေတာ့တိုလူမ်ိဳးဟာ သတိၱ အေကာင္းဆံုးပဲ၊ ဥပမာ လူဆယ္ေယာက္ ႏွင့္<br />ကားဆယ္စီးရွိတယ္ဆိုပါစို႔။ ကားဆယ္စီးမွာ တစ္စီးမွာ<br />ဘရိတ္ပ်က္ေနတယ္ဆိုတာ အားလံုးသိၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္ကားလဲဆိုတာ<br />အတိအက် မသိၾကဘူး။ ကားတစ္စီးစီယူၿပီး သူတို႔ ေမာင္းၾကတယ္။<br />လမ္းေကြ႔တစ္ခုမွာ ကားတစ္စီး ဘရိတ္မအုပ္ႏိုင္လို႔ ေမွာက္သြားတယ္။<br />အဲဒီေနာက္မွာ ေဆး႐ံုတက္ေနရသူဆီကို က်န္ကိုးေယာက္က<br />စားစရာပစၥည္းေတြယူလာၿပီး လူနာလာေတြ႔ၾကတယ္ဓ<br />ျပစ္သစ္က ရယ္ေမာၿပီး ေျပာသည္။<br />"ဒါကိုမ်ား သတိၱေကာင္းတယ္လို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ ေျပာရဲတယ္။<br />ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီမွာၾကည့္၊ လူငယ္ဆယ္ေယာက္နဲ႔ အမိ်ဳးသမီး<br />ဆယ္ေယာက္ရွိတယ္။ အမိ်ဳးသမီးဆယ္ေယာက္အနက္ တစ္ေယာက္မွာ<br />ေအအိုင္ဒီအက္စ္ ပိုးရွိတယ္ဆိုတာ အားလံုးသိၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္<br />ဘယ္သူလဲဆိုတာ အတိအက်မသိၾကဘူး။ လူငယ္ဆယ္ေယာက္ဟာ ႏွစ္သက္တဲ့<br />အမိ်ဳးသမီးတစ္ေယာက္ဆီကို ေရြးၿပီး အိပ္ရာထဲ ဝင္ၾကတယ္။ အဲဒီေနာက္မွေတာ့<br />လူငယ္တစ္ေယာက္ေရာဂါျဖစ္ၿပီး ေဆး႐ံုတင္ရတယ္။ က်န္ကိုးေယာက္က သူ႔ရဲ႔<br />အမိ်ဳးသမီးဆီကို အားေပးဘို႔ လာၾကတယ္"<br />အေမရိကန္ႏွင့္ ျပစ္သစ္က ႐ုရွားကို ေမးသည္။<br />"ခင္ဗ်ားတို႔ လူမိ်ဳးရဲ႔ သတိၱရွိနည္းကို ေျပာျပပါအံုးဗ်"<br />"ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီမွာေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔မွာလို မ႐ႈတ္ဘူး။ လူဆယ္ေယာက္စုမိၿပီး<br />အရက္ေသာက္ၾကတယ္။ ဆယ္ေယာက္အနက္ တစ္ေယာက္ဟာ လက္ေထာက္ခ်တဲ့<br />လူျဖစ္တယ္ဆိုတာ အားလံုးသိၾကတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဂ႐ုမစိုက္ဘူး။ ဟာသေတြ<br />မ်ိဳးစံုေျပာၾကတယ္"<br />"အဲဒီေနာက္ ဘာျဖစ္သလဲဗ်"<br />အေမရိကန္ႏွင့္ ျပစ္သစ္တို႔က စိတ္ဝင္စားလာၿပီး ေမးသည္။<br />"ဘာျဖစ္ရမလဲ၊ ကိုးေယာက္ေထာင္က်တယ္။ ေနာက္ဆံုးတစ္ေယာက္က သူတို႔ဆီ<br />ေထာင္ဝင္စာ လာေတြ႔တယ္ေလ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ဓားျပတို႔၏ဂလဲ့စား</span></b><br /><br />"ဓားျပဂိုဏ္းတစ္ခုက သူတို႔ရဲ႔ အဖဲြ႔ဝင္တစ္ေယာက္ကို ဂလဲ့စားေခ်ၾကတယ္လို႔<br />ၾကားတယ္"<br />"ဘယ္လို ဂလဲ့စားေခ်တာလဲ လင္းစမ္းပါအံုး"<br />"သူ႔ကို ႀကိဳးနဲ႔တုပ္ၿပီး မီးရထားသံလမ္းေပၚ တင္ထားသတဲ့"<br />"ရက္စက္လွခ်ည္လား။ ဒီဓားျပ အပိုင္းပိုင္းျပတ္ေသမွာေပါ့"<br />"အပိုင္းပိုင္းေတာ့ မျဖစ္ဘူး။ ေနာက္ရထား လာတာကို ေစာင့္ရင္း အစာငတ္ၿပီး<br />ေသသြားသတဲ့"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အႏၱရယ္မ်ားတယ္</span></b><br /><br />လမ္းေလွ်ာက္လာေသာ ဆင္ကို ပုရြက္ဆိတ္က တားသည္။<br />"ေဟ့ဆင္၊ ဒီေနရာမွာ လမ္းမေလွ်ာက္နဲ႔။ အႏၱရယ္မ်ားတယ္။ ဟုိမွာ က်ဳပ္တို႔<br />အမိ်ဳးေတြ ရန္ျဖစ္ေနၾကတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">မလတ္တဲ့ငါး</span></b><br /><br />"မေန႔က ရွင့္ဆိုင္က ကြၽန္မဝယ္ခဲ့တဲ့ငါးဟာ မလတ္ဘူးရွင့္"<br />"ဟုတ္လား၊ ပင္လယ္က တိုက္႐ိုက္လာတဲ့ ငါးပဲရွင့္"<br />"အဲဒီ ငါးဟာ ေျခလ်င္ လမ္းေလွ်ာက္လာတာနဲ႔ တူတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">နာရီကအခ်ိန္တိုက္တာပါ</span></b><br /><br />အသက္ေျခာက္ဆယ္အရြယ္ လူႀကီးကို အမိ်ဳးသမီးတစ္ဦးက ေျပာသည္။<br />"ဦးေငြမင္း ကြၽန္မကို လက္ထပ္ခြင့္ ေတာင္းတုန္းက ရွင့္ရဲ႔ က်န္းမားေရး<br />ေဒါင္ေဒါင္ ျမည္ေအာင္ ေကာင္းပါတယ္လို႔ ကြၽန္မကို ေျပာခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္<br />မေန႔က ေဆးခန္းမွာ ရွင့္ရဲ႔ ေသြးခုန္ႏႈန္းကို ဆရာဝန္က စမ္းသပ္ေနတာကို ကြၽန္မ<br />ေတြ႔ခဲ့ရတယ္ ဘယ္လုိလဲ"<br />"ေၾသာ္ ဒါလား၊ ဆရာဝန္က သူ႔လက္ပတ္နာရီ အလုပ္လုပ္တာ မွန္မွ<br />မွန္ရဲ႔လားဆိုတာ ကြၽန္ေတာ့ရဲ႔ ေသြးခုန္းႏႈန္းကို အေျချပဳၿပီး စစ္ၾကည့္ေနတာပါ"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-8197676634917347495?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-58856373941694059152010-09-21T09:54:00.000-07:002010-09-21T09:54:20.878-07:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 23px; text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ကမၻာေက်ာ္ ေလွ်ာက္လဲခ်က္</span></b><br /><br />"ကြၽန္ေတာ္ရဲ႔ အမူသည္ဟာ ဘဏ္တိုက္ကို ေဖာက္ထြင္းခဲ့ေၾကာင္း<br />႐ုိုးသားပြင့္လင္းစြာနဲ႔ ဝန္ခံခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီလို ႐ိုးသားပြင့္လင္းတဲ့<br />လူတစ္ေယာက္ဟာ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ ရာဇဝတ္မႈ က်ဴးလြန္ႏိုင္မဲ့လူ<br />မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ ေပၚလြင္ေနပါတယ္"<br /><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><b>ကုမၸဏီပိုင္ရွင္</b></span><br /><br />'ကြၽႏ္ုပ္သာ ကုမၸဏီပိုင္ရွင္ ျဖစ္ခဲ့လွ်င္' ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ စာစီစာကံုးေရးရန္<br />ဆရာမက တပည့္တို႔ကို ေျပာသည္။ ေက်ာင္းသားအားလံုးလိုလို<br />ႀကိဳးစားေရးၾကသည္။ အီဗန္တစ္ေယာက္သာ မေရးပဲ ျပတင္းေပါက္<br />ဘက္ေငးၾကည့္ေနသည္။<br />"ေဟ့၊ အီဗန္ မင္းဘာလို႔ မေရးသလဲ"<br />"ကြၽန္ေတာ္ အတြင္းေရးမွဴးမကို ေစာင့္ေနတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေမတၱာဘဲြ႔</span></b><br /><br />လူငယ္သည္ မိမိခ်စ္ေနေသာ အမိ်ဳးသမီးကို လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းရန္ အႀကိမ္ႀကိမ္<br />ဆံုးျဖတ္သည္။ အႀကိမ္တိုင္း မဝံမရဲ႔ ျဖစ္ေနကာ ေနာက္ဆုတ္ ျပန္ခဲ့သည္ခ်ည္း<br />ျဖစ္သည္။ ယခုအေခါက္တြင္ တယ္လီဖုန္းျဖင့္ လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းရန္<br />ဆံုးျဖတ္ခ်လိုက္သည္။<br />"ဟဲလို၊ ေမရီလား"<br />"ဟုတ္ပါတယ္"<br />"ေမရီ၊ ကိုယ့္ကို လက္ထပ္မလားဟင္"<br />"လက္ထပ္မွာေပါ့၊ ဒါနဲ႔ အခုစကားေျပာေနတာ ဘယ္သူလဲဟင္"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေငြေတာင္းတက္ရတယ္</span></b><br /><br />အေမရိကန္ကန္ ဆရာဝန္တစ္ဦးကို ¤င္း၏ မိတ္ေဆြက ေမးသည္။<br />"ေဟ့လူ၊ ခင္ဗ်ားဆီ လာတဲ့ လူနာတိုင္းကို ေန႔လည္စာ ဘာစားသလဲလို႔ ခင္ဗ်ား<br />အျမဲတန္ ေမးတက္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ"<br />"ဒါမွ သူတို႔ဆီက ကုသခ ဘယ္ေလာက္ေတာင္းရမလဲဆိုတာ ခန္႔မွန္းႏိုင္မွာေပါ့"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ျပပြဲ</span></b><br /><br />"ဘယ္သြားမလုိ႔လဲ"<br />"ျပပဲြကို "<br />"ဘာလဲ၊ မင္းကို ၾကည့္မဲ့ လူရွိတယ္ ထင္လို႔လား"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">စကားေျပာေကာင္းသူ</span></b><br /><br />"ေတာ္မီေရ၊ ကိုယ့္ကို နားေထာင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္မွ မရွိတာေတာင္ စကားကို<br />ဆက္ေျပာတဲ့လူဟာ ဘယ္လိုလူကို ေခၚသလဲ"<br />"ေက်ာင္းဆရာပါ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေယာက္်ားတို႔ဘဝ</span></b><br /><br />မည္သည့္အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ ေယာက္်ားမ်ား ညအခ်ိန္မေတာ္ အိပ္ရာက<br />ထၾကသနည္း ဆိုသည္ကို အေမရိက ႏိုင္ငံတြင္ သုေတသနျပဳလုပ္ရာ ေအာက္ပါ<br />ရလာဒ္ကို ရသည္။<br />၅- ရာခုိင္ႏႈန္းသည္ အေပါ့အပါးသြားရန္ အတြက္ အိပ္ရာကထသည္။<br />၁၅- ရာခိုင္ႏႈန္းသည္ ညဆိုင္းအလုပ္သို႔သြားရန္ အိပ္ရာကထသည္။<br />၈ဝ- ရာခိုင္ႏႈန္းသည္ အဝတ္အစားဝတ္ရန္ႏွင့္ အိမ္ျပန္ရန္ ျဖစ္သည္<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ပေဟဠိ</span></b><br /><br />"ေခါင္းရွိလိုက္၊ မရွိလိုက္၊ ရွိလိုက္၊ မရွိလိုက္ ျဖစ္တဲ့ အရာကို ဘာကို ေခၚသလဲ"<br />"ျခံစည္း႐ိုးတစ္ဘက္က ေျခေထာ့နဲ႔ ျဖစ္ေနတဲ့ လူ လမ္းေလွ်ာက္လာတာပါ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ဒီထက္ပို ေလွ်ာက္ရအံုးမလား</span></b><br /><br />ဆရာဝန္က လူနာကို ေျပာသည္။<br />"ေန႔စဥ္ လမ္းနည္းနည္းေတာ့ ေလွ်ာက္ေပးဘို႔လိုလိမ္မယ္ဗ်"<br />"ဟုတ္ကဲ့ ေဒါက္တာ၊ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ေလွ်ာက္ရမလဲဟင္။<br />ကြၽန္ေတာ္အပိုင္ရပ္ကြက္ကို မနက္ပိုင္း စာေတြ ေလွ်ာက္ေဝ အၿပီးဆိုရင္<br />ေကာင္းမလားဟင္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အဲ႐ိုဖလုတ္ (ဆိုဗီယက္ေလေၾကာင္း)</span></b><br /><br />စိတ္ေရာဂါ ေဆး႐ံုသို႔ သတင္းေထာက္ တစ္ေယာက္သတင္းယူရန္<br />ေရာက္လာသည္။ ေဆး႐ံု ေခါင္းမိုးေပၚမွ ေန၍ ေမြ႔ရာကို စီးကာ လူနာမ်ား<br />ခုန္ခ်ေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။<br />"ခင္ဗ်ားတို႔ ဘာလုပ္ေနၾကတာလဲ"<br />"အဲ႐ိုဖလုတ္ ေလယာဥ္ လုပ္တမ္း ကစားေနၾကတယ္ေလ"<br />"ေဆး႐ုံအုပ္ေရာ၊ ဘယ္မွာလဲ"<br />"ပထမ ေလယာဥ္ပ်ံနဲ႔၊ ထည့္ေပးလုိက္ၿပီ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">မိဘဆိုတာ</span></b><br /><br />မိဘေတြအေၾကာင္းကို အကိုျဖစ္သူက ညီေလးကို ေျပာျပေနသည္။<br />"ပထမေတာ့ ငါ့တို႔လမ္းေလွ်ာက္တယ္။ စကားေျပာတက္ေအာင္ သူတို႔<br />သင္ေပးတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ စကားမေျပာပဲ တိတ္တိတ္ကေလး ထိုင္ေနဘို႔<br />သူတို႔ ေတာင္းဆိုတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ၾကာလွခ်ည္းလား</span></b><br /><br />အလုပ္ရွင္က အလုပ္သမားကို ဆူေနသည္။<br />"ေမာင္ရင္၊ ဒီေန႔ ၂-နာရီေနာက္က်ၿပီးမွ အလုပ္႐ံုကို ေရာက္လာတယ္။<br />ဘာသေဘာလဲ"<br />"ဒီကေန႔ ကြၽန္ေတာ္ ကံဆိုးမိုးေမွာင္ က်လို႔ပါ ခင္ဗ်ာ"<br />"လင္းစမ္းပါအံုး"<br />"အိမ္ျပတင္းေပါက္က ကြၽန္ေတာ္ လိမ့္က်ခဲ့ပါတယ္"<br />"ေမာင္ရင္၊ ဘယ္အထပ္မွာ ေနလို႔လဲ"<br />"ေျခာက္ထပ္မွာပါ"<br />"ေျခာက္တပ္မွာ ဟုတ္လား၊ ေျခာက္ထပ္ကေန ေျမေပၚကို လိမ့္က်တာ ၂-နာရီ<br />တိတိၾကာတယ္လို႔။ မင္းငါ့ကို ယံုေစခ်င္သလားကြ၊ ေဟ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">တစ္ျပိဳင္တည္း</span></b><br /><br />"ေဒါက္တာ၊ ခဲြစိပ္ခံရမယ့္အစား ကြၽန္ေတာ္ ေသပဲ ေသလိုက္ခ်င္တယ္"<br />"အဓိပါၸယ္မရွိတာေတြ ေျပာမေနနဲ႔၊ ႏွစ္ခုစလံုးကို တျပိဳင္တည္း လုပ္လို႔ရတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေစာေစာကတည္းက</span></b><br /><br />"တရားခံ၊ တရားလိုရဲ႔ ေခါင္းကို ခင္ဗ်ား ထိုးႀကိတ္ခဲ့တယ္ဆိုတာကို ဝန္ခံသလား"<br />"ဝန္ခံပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူေျခေထာက္ခြင္ေနတာကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္<br />မ႐ိုက္ခင္ကတည္းကပါ"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ဒါေလးေတာင္ မေျပာႏိုင္ဘူး</span></b><br /><br />"ခင္ဗ်ား ဒီျမိဳ႔မွာ ေမြးတယ္လို႔လဲ ေျပာတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဘူတာကို သြားတဲ့<br />အနီးဆံုး လမ္းကိုေတာင္ မညႊန္ျပႏိုင္ဘူး"<br />"ဝမ္းနည္းပါတယ္၊ ကြၽန္ေတာ္ တကၠစီသမား ျဖစ္ေနလို႔ပါ"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-5885637394169405915?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-85856857269808160992010-09-16T08:22:00.000-07:002010-09-16T08:23:01.506-07:00<div style="font-size: 14px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><b>မငိုပါနဲ႔</b></span><br /><br />"ဒီေလာက္အထိ ငိုမေနပါနဲ႔ကြာ၊ မင္း ပင္ပန္းပါတယ္"<br />"ရွင့္နဲ႔ ကြၽန္မ လက္ထပ္မွာကို ကြၽန္မ မိဘေတြ သေဘာမတူဘူးတဲ့"<br />"ဟုတ္ပါတယ္၊ ငါသိပါတယ္။ ဝမ္းနည္းမေနပါနဲ႔။<br />ငါေနာက္တစ္ေယာက္ထပ္ရွာမွာေပါ့"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အေႏြးဓာတ္ႏွင့္ အလင္းေရာင္</span></b><br /><br />"ရင့္က်က္ေသာ အမိ်ဳးသမီး တစ္ဦးသည္ သင္၏ ဘဝထဲသို႔ အေႏြးဓာတ္ႏွင့္<br />အလင္းေရာင္ကို ယူေဆာင္လာရန္ အသင့္ရွိပါသည္ ဆိုၿပီး မာဂ်ရီက သတင္းစာထဲ<br />ေၾကာ္ျငာထည့္သတဲ့။"<br />"ဟုတ္လား၊ ကမ္းလွမ္းခ်က္ေတြ အမ်ားၾကီး လာမွာေပါ့"<br />"ဟင့္အင္း၊ ၿမိဳ႔နယ္ လွ်ပ္စစ္႐ံုးကပဲ ကမ္းလွမ္းခ်က္လာတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">သတိထားမွေပါ့</span></b><br /><br />ဘတ္စ္ကားေပၚတက္လာေသာ ေက်ာင္းသားတစ္စု ဆူဆူညံညံႏွင့္<br />စကားေျပာၾကရာ ခရီးသည္ အမိ်ဳးသမီးႀကီးတစ္ဦးက သတိေပးသည္။<br />"ေဟ့၊ ဒါ စာသင္ခန္းမဟုတ္ဘူး၊ သတိထားၾကမွေပါ့"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေခ်ာက္ခ်တဲ့ ေကာင္ေလး</span></b><br /><br />ခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္ ရဲသားထံ ေျပးလာသည္။<br />"ဦးေလး ကြၽန္ေတာ့ေနာက္ အျမန္လုိက္ခဲ့ပါ"<br />"ဘာျဖစ္လို႔လဲ"<br />"ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီး ကားမရပ္ရတဲ့ေနရာမွာ သူ႔ကားကို<br />ရပ္ထားတာ ျပမလို႔"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အေတြ႕အၾကံဳနဲ႔ ခ်ည္းပဲ</span></b><br /><br />မိမိေမာင္းလာေသာ ကားကို တိုက္မိေတာ့မလုိ ျဖစ္သြားေသာ လူႀကီးကို<br />ကားေမာင္းသူ လူငယ္က ေျပာသည္။<br />"ခင္ဗ်ားႀကီး နေမာ္နမဲ့ ႏိုင္လို႔ အခု မတိုက္႐ံုတမယ္ ျဖစ္ရတာ၊ ကြၽန္ေတာ္<br />ကားေမာင္းေနတာ ဆယ္ႏွစ္ရွိၿပီ။ ဒီလို အျဖစ္မ်ိဳးနဲ႔ တစ္ခါမွ မၾကံဳဘူးေသးဘူး"<br />"ငါကလဲ အပ်ံသင္စငွက္ မဟုတ္ဘူး ကိုယ့္လူ။ လမ္းေလွ်ာက္ေနတာ ႏွစ္ ၅ဝ<br />ရွိၿပီ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အက်ိဳးမရွိတဲ့ အလုပ္</span></b><br /><br />မိန္းမ - 'ထင္းေတြကို ေတာထဲ ပို႔တယ္' ဆိုတဲ့ စကားဟာ ဘာအဓိပၸယ္လဲဟင္<br />ေယာက်္ား - 'တင္စားတဲ့ စကား၊ အက်ိဳးမရွိတဲ့ အလုပ္ကို လုပ္တဲ့သေဘာပဲ'<br />မိန္းမ - ' ကြၽန္မ သိပ္ နားမလည္ဘူး၊ လြယ္လြယ္ဥပမာ တစ္ခု ေပးစမ္းပါ'<br />ေယာက်္ား - ' စကားေျပာနည္း စာအုပ္ မင္းကို ငါ လက္ေဆာင္ေပးတာနဲ႔<br />အတူတူပဲ၊ ကဲ<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">စိတ္ေျပာင္းျမန္သူ</span></b><br /><br />မိန္းမယူမည့္ျဖစ္၍ အိမ္ေထာင္စုကို တင့္တင့္တယ္တယ္ ထားႏိုင္ရန္ မိမိ၏<br />လက္ရွိလစာကို တိုးေပးရန္ ဂ်င္မီက ကုမၸဏီပိုင္ရွင္ကို ေမတၱာရပ္ခံရာ ပိုင္ရွင္က<br />သေဘာတူၿပီး လစာ တိုးေပးလိုက္သည္။ တစ္လခန္႔ ၾကာေသာအခါ<br />ကုမၸဏီပိုင္ရွင္က ဂ်င္မီကို ေမးသည္။<br />"မင္းရဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရး အေျခအေန အဆင္ေျပတယ္ မဟုတ္လားေဟ့"<br />"ကြၽန္ေတာ္ အိမ္ေထာင္ မက်ေသးပါဘူး ခင္ဗ်ာ"<br />"ဘယ္လို ဘယ္လို၊ မင္းပဲ မိန္းမယူမွာမို႔ လစာတိုးေပပါ ေျပာလို႔ ငါတိုးေပးခဲ့ပါပေကာ"<br />"ဟုတ္ပါတယ္။ လစာတိုး ရၿပီးတဲ့ေနာက္ ကြၽန္ေတာ္ စိတ္ေျပာင္းသြားပါတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">လက္ေျဖာင့္တပ္သား</span></b><br /><br />တပ္ရင္းမွဴးစခန္းတြင္ တယ္လီဖုန္းသံ မည္လာသည္။<br />ကုန္းလမ္းပို႔ေဆာင္ေရး႒ာနမွ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အရာရွိက ဖုန္းဆက္ျခင္းျဖစ္သည္။<br />"တပ္ရင္းမွဴးင္ဗ်ား၊ စစ္တန္းလ်ားဘက္ကို အမွတ္ ၆- ဘတ္စ္ကား<br />ျဖတ္ေမာင္းတိုင္း ရဲေဘာ္ေတြ ေသနတ္နဲ႔ လွမ္းပစ္ေနၾကတယ္။ အဲဒါ တစ္ခုခု<br />လုပ္မွ ျဖစ္ပါေတာ့မယ္"<br />"ထိေကာထိရဲ႔လားဗ်"<br />"အခုအခ်ိန္အထိ ခရီးသည္ေတြကို မထိေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အႀကိမ္တိုင္းမွာ<br />ကားဘီးေတြခ်ည္း ေပါက္ကုန္တယ္"<br />"အဲဒါဆို ကြၽန္ေတာ့ အေကာင္ေတြ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ဒီေကာင္ေတြကို ဘယ္ေလာက္ပဲ<br />သင္တန္းေပးေပး ဘာကိုမွ မပစ္ႏိုင္ၾကေသဘူး"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေကာက္ခ်က္</span></b><br /><br />"လူေလးေယာက္တိုင္းတြင္ တစ္ေယာက္သည္ ဦေႏွာက္ မေကာင္းသူ<br />ျဖစ္ေလ့ရွိသည္ကို ေဆးပညာရွင္တို႔၏ သုေတသနျပဳခ်က္အရ သိရပါသည္။<br />ထို႔ေၾကာင့္ လူေလးေယာက္ ဆံုမိသည့္အခါ က်န္သံုးေယာက္ကို အေသအခ်ာ<br />ၾကည့္ပါ။ သူတို႔ သံုးေယာက္စလံုး ဦးေႏွာက္ေကာင္းေနပံုေပါက္လွ်င္ လိုအပ္ေသာ<br />ေကာက္ခ်က္ကို ဆဲြယူပါ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေရကူးခ်န္ပီယံ</span></b><br /><br />"ကြၽန္ေတာ့ ဦးေလးဟာ ၃- ကီလိုမီတာ အကြာအေဝးကို တစ္နာရီ ဆယ့္ငါးမိနစ္နဲ႔<br />ကူးတယ္။ ျပန္ကူးလာတဲ့ အခါက်ေတာ့ သံုးမိနစ္ပဲ ၾကာတယ္"<br />"အျပန္မွာ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီေလာက္ျမန္ရတာလဲ"<br />"ကမ္းေပၚမွာ ထားတာတဲ့ သူ႔ အဝတ္အစားေတြကို လူတစ္ေယာက္ ယူေျပးတာ<br />ျမင္လို႔"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">သမက္ေလာင္း</span></b><br /><br />အသက္ေထာက္လာၿပီျဖစ္ေသာ ေကာင္းဘိြဳင္တစ္ဦး ဆရာဝန္ဆီ ေရာက္လာသည္။<br />"ေဒါက္တာ၊ ကြၽန္ေတာ့ သမက္ကို ကယ္ပါဦး၊ မေန႔က သူ႔ေျခေထာက္ကို<br />ကြၽန္ေတာ္ ေသနတ္နဲ႔ ပစ္မိတယ္"<br />"ကိုယ့္သမက္ အရင္ေခါက္ေခါက္ကို ခင္ဗ်ားဘာျဖစ္လို႔ ပစ္ရတာလဲဗ်"<br />"ဒီလိုပါ၊ ကြၽန္ေတာ္ပစ္တုန္းက ကြၽန္ေတာ့ သမီးကို ယူဘို႔ သူ<br />သေဘာမတူေသးဘူးခင္ဗ်"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေအာင္သြယ္</span></b><br /><br />သတို႔သားေလာင္းသည္ ေအာင္သြယ္က သတို႔သမီးေလာင္းအိမ္သို႔ ေခၚလာသည္။<br />ေအာင္သြယ္က လူငယ္၏ နားနားသို႔ ကပ္ၿပီး ေျပာသည္။<br />"အိမ္ကို ဂ႐ုစိုက္ၿပီး ၾကည့္လိုက္ပါ။ ႀကီးက်ယ္ခန္းနားတယ္လုိ႔ေတာ့<br />မေျပာႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အေကာင္းစား ပရိေဘာက၊ အေကာင္းစား ေကာ္ေဇာနဲ႔<br />အေကာင္းစား ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ေတြ ခန္းလံုးျပည့္ပဲ၊ ဒါကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္<br />ဒီမိသားစုဟာ ၾကြယ္ဝခ်မ္းသာတယ္လို႔ အေသအခ်ာ ေျပာႏိုင္တယ္"<br />"ဒီပစၥည္းေတြကို ကြၽန္ေတာ္ မလာခင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ဆီက ခဏ<br />ငွားထားတာေကာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား"<br />ဤစကားကို ၾကားေသာအခါ ေအာင္သြယ္က စိတ္ဆုိုးမာန္ဆိုး တုန္႔ျပန္သည္။<br />"ငွားထားတယ္ဟုတ္လား၊ ဒီေလာက္ ေၾကြးထူတဲ့ ဒီလင္မယားကို ဘယ္သူက<br />ပစၥည္း ငွားမယ္တဲ့တုန္း"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">တိုးတက္တဲ့ေခတ္</span></b><br /><br />"စားေသာက္ကုန္ေတြကို မၾကာမီ တယ္လီဖုန္းက တဆင့္ ေအာ္ဒါ လုပ္နုိင္မယ္လို႔<br />ၾကားတယ္ ဟုတ္သလား"<br />"ဟုတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီပစၥည္းေတြကို ႐ုပ္ျမင္သံၾကားက တဆင့္<br />ထုတ္ေပးမယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ထက္ဝက္ခဲြေပးပါ</span></b><br /><br />ဆံပင္ညွပ္ခံေနသူက ဆံပင္ညွပ္ဆရာကို ေျပာသည္။<br />"ဟုိဘက္သည္ဘက္ တစ္ဝက္စီ အတိအက် ျဖစ္ေအာင္<br />ေခါင္းအလည္တည့္တည့္မွာ ခဲြဖီးေပးပါ"<br />"ဝမ္းနည္းပါတယ္။ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ မိတ္ေဆြရဲ႔ ဆံပင္အေရအတြက္က 'မ'<br />ဂဏန္း ျဖစ္ေနပါတယ္"<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-8585685726980816099?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-46510830477713346522010-08-26T11:49:00.000-07:002010-08-26T11:49:38.602-07:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 23px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><b>သင္ခန္းစာ</b></span><br /><br />ဆာေလာင္ေနေသာ ေျမေခြးသည္ ေတာတစ္ခုလံုး အႏွံ စားစရာ အစာရွာသည္။<br />မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ျမင္းတစ္ေကာင္ကို ေတြ႔သည္။<br />"ေဟ့ ျမင္း၊ မင္းကို ငါစားရမယ္"<br />"ငါ့ကို စားလို႔ မရဘူး"<br />"ဘာျဖစ္လို႔လဲ"<br />"ငါက စုေပါင္း လယ္ယာပိုင္ ျမင္းျဖစ္ေနလို႔"<br />"ဘာဆိုင္လို႔လဲ"<br />"ဒီလိုေလ၊ ဆိုၾကပါစို႔။ ပုဂၢလိကပိုင္ျမင္းကို မင္းစားလိုက္တယ္ ဆိုပါစို႔။<br />ပိုင္ရွင္ဟာ မင္းကို တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ထက္ ပိုမရွာႏိုင္ပါဘူး။ ေနာက္ဆံုး ေမာၿပီး<br />သူလက္ေလွ်ာ့လိုက္မွာပဲ။ စုေပါင္းလယ္ယာမွာက်ေတာ့ အသင္းဝင္ လယ္သမား<br />သံုးရာေက်ာ္ရွိတယ္။ သူတို႔ ဝိုင္းရွာလိုက္ရင္၊ မင္းကို ခဏေလးနဲ႔ ဖမ္းမိမွာကြ"<br />"မင္းေျပာတာ သဘာဝက်ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မင္းဟာ စုေပါင္းလယ္ယာက<br />ျမင္းဆိုတာ ဘယ္လိုလုပ္သက္ေသထူမလဲ၊ ကဲ"<br />"ငါ့ရဲ႔ ေနာက္ေျခေထာက္မွာ စုေပါင္းလယ္ယာ တံဆိပ္ပါတဲ့ သံခြာ<br />ရုိက္ထားတယ္။ ၾကည့္ပါလား"<br />ေျမေခြးငံုၾကည့္သည္။ ဤအခ်ိန္တြင္ ျမင္းက ဖေနာင့္ႏွင့္ ေျမေခြးကို<br />ေပါက္ကန္လိုက္ရာ ေျမေခြး လြင့္စင္ထြက္သြားသည္။ သံုးမိနစ္ခန္႔ သတိမရဘဲ<br />ျဖစ္သြားသည္။ သတိျပန္လည္လာေသာအခါ ေျမေခြးက<br />ေအာက္ပါအတိုင္းေျပာသည္။<br />"ငါကိုက မိုက္တာ၊ စာ မဖတ္တက္ပဲနဲ႔မ်ား ငံုၾကည့္ရတယ္လို႔"<br /><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><b>ေငြ ဘယ္က ရသလဲ</b></span><br /><br />ေယာက်္ားႀကီးကို ရဲက ေမးသည္။<br />"ပိုက္ဆံကို ခင္ဗ်ား ဘယ္က ယူသလဲ"<br />"မီးခံေသတၱာထဲက"<br />"မီးခံေသတၱာထဲကို ဘယ္သူက ပိုက္ဆံထည့္ထားသလဲ"<br />"ကြၽန္ေတာ့ မိန္းမ"<br />"သူ ပိုက္ဆံ ဘယ္က ရသလဲ"<br />"ကြၽန္ေတာ္ သူကို ေပးတယ္ေလ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေသေသခ်ာခ်ာစဥ္းစား</span></b><br /><br />"ေမာင္ရင္က ဦးရဲ႔သမီးကို လက္ထပ္ခ်င္တာ အမွန္ပဲေနာ္"<br />"ဟုတ္ပါတယ္"<br />"ေမာင္ရင္ အိမ္ေထာင္စုကို ေကြၽးႏိုင္ပါမလား"<br />"ေကြၽးႏိုင္ပါတယ္"<br />"ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားေနာ္၊ တို႔အားလံုးေပါင္း ရွစ္ေယာက္ေတာင္ ရွိတာ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">၉၆- ပါးေရာဂါေပ်ာက္ေဆး</span></b><br /><br />ေဆးဆိုင္မွ ဝါရင့္ဝန္ထမ္းက အေရာင္းသမအသစ္ကို ျပသေနသည္။<br />"ဒီေဆးပုလင္းႀကီးကို မွတ္ထား။ ဆရာဝန္ရဲ႔ ေဆးစာကို မဖတ္တက္ရင္<br />ဒီပုလင္းထဲက ေဆးရည္ကို ေပးလိုက္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အေျပးခ်န္ပီယံ</span></b><br /><br />လူတစ္ေယာက္ ကားေမာင္းလာသည္။ ၾကက္မတစ္ေကာင္သည္<br />ကားေဘးမွကပ္လ်က္ ေျပးလိုက္လာသည္။ တစ္ေနရာတြင္ ၾကက္မက ကားကို<br />ေက်ာ္တက္သည္။ ဒ႐ုိင္ဘာက ကားလီဗာကို နင္းကာ ၾကက္မကို<br />မီေအာင္လိုက္သည္။ မမီေခ်။ သို႔ျဖင့္ လက္ေလွ်ာ့လိုက္ၿပီး အနားမွ<br />ေမြးျမဴေရးျခံဘက္ ျပန္ေမာင္းကာ ေတြ႔ေသာ အလုပ္သမားကို ေမးသည္။<br />"ခုတင္က ၾကက္မတစ္ေကာင္ ကြၽန္ေတာ့ကားကို ျဖတ္ၿပီး ေျပးသြားတယ္။ ကားကို<br />အရွိန္ျမွင့္ၿပီး လုိက္တာေတာင္ မမီဘူး။ ခင္ဗ်ားတို႔ျခံက ၾကက္မလား"<br />"ဟုတ္တယ္။ မၾကာခင္က ေဖာက္ထားတဲ့ အသားစား ၾကက္မိ်ဳးသစ္ေလ"<br />"အသားကေရာ၊ အရသာရွိရဲ႔လားဗ်"<br />"ဘယ္သူမွ မသိေသးဘူး၊ သူ႔ကို ဘယ္သူမွ လုိက္ဖမ္းလို႔ မရဘူးေလ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ခံစားခ်က္ျခင္းမတူ</span></b><br /><br />"အခ်စ္ေရ၊ မင္းကို ငါေပြ႔ဖက္တဲ့အခါမွာ နတ္ျပည္ေရာက္ေနသလို ခံစားရတယ္"<br />"ကြၽန္မကေတာ့ ဘတ္စ္ကားထဲေရာက္ေနသလိုပဲ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အေမးနဲ႔အေျဖ</span></b><br /><br />ဇိုးသမားတစ္ေယာက္မူးၿပီး အိမ္ျပန္လာသည္။ အိမ္တံခါးကို ေခါက္သည္။<br />ဇနီးသည္က အိမ္ခန္းထဲမွ ေန၍ ေမးသည္။<br />"ကိုလ်ာ၊ ရွင္လား"<br />အိမ္ျပင္မွ ဘာမွေျဖသံမၾကားရေခ်။ မိန္းမက ထပ္ေမးသည္။<br />"ကိုလ်ာ၊ ရွင္လား"<br />ဤတစ္ခါလည္း ဘာသံမွ မၾကားရေခ်။ သို႔ျဖင့္ အိမ္တံခါးကို မဖြင့္ရန္ အမ်ိဳးသမီး<br />ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ ေနာက္တစ္ေန႔ မနက္႐ံုးသြားရန္ သူမတံခါးကို ဖြင့္ရာ<br />ေယာက္်ားျဖစ္သူ ကိုလ်ာကို တံခါးေရွ႔တြင္ အိပ္ေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။<br />"ကိုလ်ာ၊ ရွင္လားလို႔ ကြၽန္မ ေမးသားပဲ။ ဘာျဖစ္လို႔ ျပန္မထူးသလဲ"<br />"ငါ ေခါင္းညိတ္ျပပါတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ရွိခဲေသာ ဆႏၵ </span></b><br /><br />"ငယ္ငယ္တုန္းက ကြၽန္ေတာ္ သေဘၤာသား ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာဗ်"<br />"ဘာျဖစ္လို႔ မလုပ္ခဲ့သလဲ"<br />"ကြၽန္ေတာ္ သတိေမ့တက္တယ္၊ ကြၽန္ေတာ့ေၾကာင့္ သေဘၤာေပၚက လူေတြ<br />အမိ်ဳးမိ်ဳး ဒုကၡေရာက္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ ေတြးမိၿပီး ဝါသနာကို စြန္႔လိုက္ရတယ္"<br />"အခု ဘာအလုပ္ လုပ္ေနလဲ"<br />"ေဆးဆုိင္မွာ ေဆးစပ္သမား လုပ္ေနတယ္"<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-4651083047771334652?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-86561232301187173882010-08-13T07:53:00.000-07:002010-08-26T11:53:14.282-07:00<div class="allcontent"><div class="showcontent"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><b>ျမင္းလိမၼာ</b></span><br /><br />ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းက ဆိုဗီယက္ျမင္းတပ္တြင္ အမႈထမ္းခဲ့ေသာ<br />စစ္ျပန္အဖိုးႀကီးက ေျပာျပသည္။<br />"အမွန္တကယ္ေတာ့ ျမင္းေတြ လိမၼာပံုအေၾကာင္း ေျပာစကားေတြဟာ<br />လိုတာထက္ပိုၿပီး ပံုႀကီးခ်ဲ႔တဲ့သေဘာေတြပါတယ္လို႔ ယူဆခ်င္တယ္။<br />ကိုယ္ေတြ႔ျဖစ္ရပ္တစ္ခုကို ေျပာျပမယ္။ တစ္ေန႔ က်ဳပ္ဒဏ္ရာရရွိၿပီး<br />ေမ့ေျမာသြားတယ္။ က်ဳပ္ရဲ႔ျမင္းဟာ က်ဳပ္မပါပဲနဲ႔ ေဆးတပ္ဖဲြ႔ရွိရာကို<br />ထြက္သြားတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ဆရာဝန္ကို ေခၚလာတယ္"<br />"ဒါကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ျမင္းေတြဟာ အင္မတန္ လိမၼာတယ္ဆိုတာ<br />ေပၚလြင္တာေပါ့ ဦးႀကီးရဲ႔"<br />"ဒီလို အရင္စလို မေျပာနဲ႔ေလ၊ ဒီေကာင္ ဘယ္သူ႔ကို ေခၚလာတယ္ ထင္လို႔လဲ၊<br />တိရစၧာန္ ဆရာဝန္ကို ေခၚလာတာကြ"</div><div class="hidecontent"><div class="box"><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ပါတီက ထြက္ခ်င္ရင္</span></b><br /><br />"ပါတီက ထြက္ခ်င္ရင္ ဘာလုပ္ရမလဲ"<br />"ပါတီဝင္ မဟုတ္သူ ႏွစ္ဦးရဲ႔ ေထာက္ခံခ်က္ကို ယူခဲ့"<br /><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><b>ေျဖခ်င္ေသးတယ္</b></span><br /><br />ဆိုဗီယက္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴးဘရက္ဇညက္၏<br />သတင္းစာရွင္းလင္းပဲြတြင္ ျဖစ္သည္။ ေမးခြန္းတစ္ခုခ်င္းကို ဘရက္ဇညက္မွ<br />ေျဖၾကားသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ အခမ္းအနားမွဴးလုပ္သူက<br />"ေမးခြန္းေတြ ရွိပါေသးသလား"<br />ဟု သတင္းေထာက္တို႔ကို ေမးသည္။ မည္သူမွ မေမးေတာ့ေသာအခါ ေမးစရာ<br />မရွိေတာ့တဲ့အတြက္ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲကို ႐ုပ္သိမ္းေၾကာင္း ေၾကညာသည္။<br />ထိုအခါ ဘရက္ဇညက္က ခ်က္ခ်င္း လက္တားၿပီး<br />"ဘာျဖစ္လို႔ ႐ုပ္သိမ္းရမွာလဲ။ က်ဳပ္ဆီမွာ အေျဖႏွစ္ခု က်န္ေသးတယ္ "<br />ဟု ေျပာလိုက္သည္။<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ျပစ္မႈ</span></b><br /><br />တရား႐ံုးတြင္ျဖစ္သည္။<br />တရားခံ - "တရားသူႀကီးမင္းခင္ဗ်ား၊ မႏွစ္က တရားသူႀကီးရဲ႔ဇနီး ေရနစ္တုန္းက<br />သူ႔အသက္ကို ကြၽန္ေတာ္ ကယ္ခဲ့တယ္ဆိုတာကို ေဖာ္လိုပါတယ္"<br />တရားသူႀကီး - 'ေမာင္မင္း ေနာက္ ဘာျပစ္မႈေတြ က်ဴးလြန္ခဲ့ေသးလဲ<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">နားျငီးတယ္</span></b><br /><br />အေျမာက္က်ည္ဆန္ကို ထည့္ေပးရေသာ တပ္သားက တပ္မွဴးကို ေျပာသည္။<br />"ကြၽန္ေတာ့ကို တျခား အေျမာက္တပ္စုကို ေျပာင္းေပးပါခင္ဗ်ာ"<br />"ဘာျဖစ္လို႔လဲ"<br />"တစ္ေန႔လံုး ပစ္ရမယ္ဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္ ပစ္ဘို႔ အသင့္ပါ၊ ဒါေပမယ့္ အခုလက္ရွိ<br />တပ္စုက လက္ဖနင္တင္က တစ္ခ်ိန္လံုး သီးခ်င္းဆိုေနလို႔ပါ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အဆံုးမခံႏိုင္ဘူး</span></b><br /><br />လူငယ္သည္ မိမိ တစ္ဖက္သတ္ခ်စ္ေနေသာ အမိ်ဳးသမီးထံ ေရာက္လာကာ<br />အမိ်ဳးသမီး၏ နာမည္ အတိုေကာက္ကို ထြင္းထုထားသည္ လက္ထပ္လက္စြပ္ကို<br />လာေပးသည္။ အမိ်ဳးသမီးသည္ လက္စြပ္ကို ၾကည့္ကာ ေခတၱမွ် စကားရွာမရသလို<br />ျဖစ္သြားသည္။<br />"ကြၽန္မ ရွင့္ကို ဘယ္လုိ ေျပာရမွန္းမသိဘူး၊ ကြၽန္မက ေနာက္တစ္ေယာက္ကို<br />ခ်စ္ေနတာရွင့္"<br />"သူ ဘယ္သူလဲ"<br />"ကြၽန္မ ဘယ္ေတာ့မွ ရွင့္ကို မေျပာဘူး၊ သူ႔ကို ရွင္ရန္လုပ္မွာ စိုးတယ္"<br />"ရန္မလုပ္ပါဘူး၊ ဒီေလာက္ ကံေကာင္းတဲ့လူကို ဒီလက္စြပ္ သြားေရာင္းမလို႔ပါ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">သဝန္မတိုပါဘူး</span></b><br /><br />"ရွင္ ကြၽန္မကို အခုလို သဲသဲမဲမဲ လိုက္ၿပီး ခ်စ္ေရးဆိုေနတာ မသင့္ေတာ္ပါဘူး၊<br />ကြၽန္မမွာ ေယာက္်ားရွိတယ္ရွင္"<br />"ကိစၥမရွိပါဘူး၊ ကြၽန္ေတာ္ သဝန္မတိုတက္ပါဘူး"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ဝမ္းနည္းဝမ္းသာ</span></b><br /><br />"အခုအခ်ိန္က စၿပီး ညေန ၇-နာရီ တိတိသူနင္းလာေနက်<br />ေျခသံနဲ႔တံခါးေခါက္သံကို အိုင္ၾကားရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး"<br />"ယူ႔စကားက တစ္မိ်ဳးႀကီးပဲ၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ေမရီ"<br />"ၿပီးေတာ့ ၂- ႏွစ္လံုးလံုး၊ တစ္ပတ္မွာ သံုးႀကိမ္ အိမ္ေရွ႔ဧည့္ခန္းမွာ ထိုင္ၿပီး<br />အိုင့္ကို အႏူးညံ့ဆံုးစကားလံုးေတြနဲ႔ ခ်ီးမြမ္းစကားကိုလဲ ၾကားရစရာ<br />အေၾကာင္းမရွိေတာ့ဘူး။ အခုညေနပဲ သူေရးခဲ့တဲ့ ရည္းစားစာ အားလံုးကို<br />မီးရွိဳ႔ပစ္လိုက္ေတာ့မယ္"<br />"ဘာလဲ၊ ယူ သူ႔နဲ႔ လမ္းခဲြေတာ့မွာလားဟင္"<br />"ဟင့္အင္း၊ သူ႔နဲ႔ လက္ထပ္ေတာ့မွာေလ"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ႀကိဳက္သလို စီစဥ္ပါ</span></b><br /><br />"ေကာင္းၿပီ၊ ငါ့သမီးက မင္းန႔ဲ လက္ထပ္ဘို႔ သေဘာတူလိုက္ၿပီလုိ႔ ဆိုတယ္၊<br />မဂၤလာရက္ကို မင္းတို႔ ေရြးၿပီးၿပီးလား"<br />"ကြၽန္ေတာ္က အရာရာကို လိုက္ေလ်ာတက္သူ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီကိစၥကို<br />သတိုးသမီးကိုပဲ ဆံုးျဖတ္ခြင့္ ေပးထားပါတယ္"<br />"ဘုရားေက်ာင္းမွာ လက္ထပ္မွာလား"<br />"သူတို႔သမီးရဲ႔အေမ ဆံုးျဖတ္ထားတဲ့ အတိုင္းပါပဲခင္ဗ်ာ"<br />"ဘယ္လို ဝင္ေငြေတြနဲ႔ မင္းတို႔ ေနၾကမွာလဲ"<br />"ကြၽန္ေတာ္ဟာ အရာရာကို လိုက္ေလ်ာတက္သူလို႔ဦးကို ေျပာၿပီးပါပေကာ၊<br />ဒီကိစၥကို ဦးပဲ ဆံုးျဖတ္ပါခင္ဗ်ာ"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေနာက္ဆံုးအခြင့္အေရး</span></b><br /><br />တပ္သားသစ္မ်ားကို သင္တန္းဆရာက ေသနတ္ပစ္ကြင္းသို႔ ေခၚကာ<br />ေသနတ္ပစ္ေလ့က်င္ေစသည္။ ပစ္မွတ္ကို တစ္ကီလိုမီတာ အကြာခန္႔တြင္ ထားကာ<br />ပစ္ေစရာ ပစ္မွတ္၏ အလယ္တည့္တည့္သို႔ ထိဘို႔ေနေနသာသာ ပစ္မွတ္တိုင္ႀကီး<br />တစ္ခုလံုးကိုပင္ ထိေအာင္ ပစ္ႏိုင္သူ မရွိေခ်။ သို႔ျဖင့္ ဆရာက ပစ္မွတ္ကို မီတာ<br />၈ဝဝ- အကြာအထိ ေရွ႔တိုးခိုင္းသည္။ဤတစ္ခါတြင္လည္း မည္သူမွ် မထိေခ်။<br />မထိမခ်င္း ပစ္မွတ္ကို ေရွ႔တိုးေစရာ ေနာက္ဆံုး မီတာ သံုးဆယ္ အကြာအေဝးသာ<br />က်န္ေတာ့သည္။ ဤတြင္ သင္တန္းဆရာက အမိန္႔ေပးသည္။<br />"လံွစြပ္ေတြ အသင့္ျပင္၊ ရန္သူကို တက္ထိုး၊ ဒါမင္းတို႔အတြက္<br />ေနာက္ဆံုးအခြင့္အေရးပဲ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အေၾကာက္တရား</span></b><br /><br />"ခုေခတ္လူငယ္ေတြဟာ အိမ္ေထာင္ျပဳရမွာကို ပိုေၾကာက္လာၾကတယ္"<br />"ေၾကာက္တာ သိပ္မွန္တာေပါ့၊ က်ဳပ္ကိုပဲ ၾကည့္၊ လက္မထပ္ခင္တုန္းက<br />ေၾကာက္ရမွန္း မသိခဲ့ဘူး"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အလြယ္ကေလး</span></b><br /><br />မိန္းမျပႆနာမ်ားဆိုင္ရာ ကြၽမ္းက်င္သူ ပညာရွင္မ်ား ျဖစ္သည့္<br />ေဒါက္တာဘာနတ္ကို အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ေမးသည္။<br />"ကြၽန္မကို အဖိုးတစ္ေသာင္းတန္ ဝတ္ရံု၊ စိန္လက္စြပ္၊ စိန္ဘယက္၊ လွ်ပ္စစ္မီးဖို၊<br />ၿပီးေတာ့ မာစီးဒီးကား လက္ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ သူေ႒းႀကီးတစ္ဦးနဲ႔ လက္ထပ္ဘို႔<br />ေစ့စပ္ထားတာကို ကြၽန္မ ပယ္ဖ်က္ခ်င္တယ္၊ ဘာလုပ္ရမလဲဟင္"<br />"လွ်ပ္စစ္မီးဖိုကို ျပန္ေပးလိုက္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေက်းဇူးတင္တယ္</span></b><br /><br />ကုန္စံုဆိုင္သို႔ ၁ဝ ႏွစ္သားအရြယ္ ေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာကာ<br />ေစ်းေရာင္းသူကို ေျပာသည္။<br />"ဦးေလး တစ္ကီလိုကို ၁၆-ကိုပက္ (႐ုရွားေငြ ႐ူဘယ္ႏွင့္ ကိုပက္သည္ ျမန္မာေငြ<br />က်ပ္ႏွင့္ ျပားကဲသို႔ ျဖစ္သည္) က်တဲ့ သၾကားကီလိုဝက္၊ တစ္ကီလိုကို<br />တစ္႐ူဘယ္ခဲြက်တဲ့ ေထာပတ္ကီလိုဝက္၊ တစ္ကီလို ကိုပက္ ၆ဝ- က်တဲ့ ဒိန္ခဲ<br />ကီလိုဝက္၊ တစ္ကီလို ကိုပက္ ၇ဝ- က်တဲ့ ေကာ္ဖီမႈန္႔ ကြၽန္ေတာ္ ဝယ္တယ္။<br />ဦးေလးကို ဆယ္႐ူဘယ္တန္ တစ္ရြက္ေပးလိုက္တယ္။ ဦးေလး ကြၽန္ေတာ့ကို<br />ဘယ္ေလာက္ျပန္အမ္းမလဲ"<br />ခ်ာတိတ္ေျပာသမွ် လုိက္ေရးထားေသာ ေစ်းသည္က ခ်က္ခ်င္း ျပန္ေျဖသည္။<br />"၈- ႐ူဘယ္နဲ႔ ၅၂- ကိုပက္"<br />"ေက်းဇူးပဲ ဦးေလး၊ အဲဒီ ေဘာက္ခ်ာ ကြၽန္ေတာ့ကို ေပးလိုက္ပါ။ မနက္ျဖန္<br />ေက်ာင္းမွာ ဒီပုစၧာကို ကြၽန္ေတာ္ တြက္ျပရမွာခင္ဗ်။ အိမ္က်မွ ကြၽန္ေတာ္<br />ျပန္ကူးယူေတာ့မယ္။ အဲ ပစၥည္းေတြကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ မလိုပါဘူး"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အတံု႔အလွည္</span></b><br /><br />ေပ်ာ္တက္ေနာက္တက္ေသာ လူငယ္တစ္စုသည္ စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုတည္းတြင္<br />ပံုမွန္ စုေဝးစားေသာက္ေလ့ ရွိၾကသည္။ အခါတိုင္းလည္း ရင္းႏွီးေနၿပီး ျဖစ္ေသာ<br />စားပဲြထိုးကို က်ီစယ္ၾကေလ့ရွိသည္။ စားပဲြထိုး ေရယူလာလွ်င္ ¤င္း၏<br />ကြယ္ရာ၌ပန္းအိုးထဲ ေလာင္းခ်ၿပီး ေရမရေသးဟန္ ေျပာသည္။ ဇြန္း၊ ခရင္း၊<br />လက္သုတ္ပဝါ စသည္တို႔ကို ဝွက္သည္။ စားပဲြထုိုးကလည္း မည္သည့္အခါမွ်<br />စိတ္ဆိုးဟန္ မေျပေခ်။ တစ္ေန႔ စားေသာက္ၿပီးစီးေသာအခါ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက<br />စားပဲြထိုးကို ေဘာက္ဆူးေကာင္းေကာင္းေပးကာ ဤသို႔ ေျပာသည္။<br />"ခင္ဗ်ားဟာ အင္မတန္ စိတ္ေကာင္းရွိတဲ့ စားပဲြထိုးပဲ။ ခင္ဗ်ားအေပၚ ကြၽန္ေတာ့္တို႔<br />ဘယ္ေလာက္ပဲ က်ီစယ္ က်ီစယ္ ခင္ဗ်ား ဘယ္ေတာ့မွ စိတ္မဆိုးဘူး၊ အဲဒါေၾကာင့္<br />ဒီေန႔က စၿပီး ေနာက္ေနာင္ ခင္ဗ်ားကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ မစေတာ့ဘူး"<br />"ေက်းဇူးပါပဲ၊ ကြၽန္ေတာ္ကလဲ မိတ္ေဆြတို႔ရဲ႔ ေကာ္ဖီခြက္ထဲ ဖိနပ္တိုက္ေဆး<br />ထည့္ေဖ်ာ္ေနတာကို ရပ္လိုက္ပါေတာ့မယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အကူမလိုလို႔ပါ</span></b><br /><br />"ခင္ဗ်ားရဲ႔ ေယာကၡမကို တရားခံက လည္ညွစ္သတ္ေနတာကို ခင္ဗ်ား ျမင္တာ<br />အမွန္ပဲေနာ္"<br />"မွန္ပါတယ္ တရားသူႀကီးမင္း"<br />"ဒီလုိဆိုရင္ ဘာျဖစ္လို႔ ဝင္မကူသလဲ"<br />"ကြၽန္ေတာ္ ဝင္ကူမလို႔ပါ။ ဒါေပမယ့္ လူသတ္သမားဟာ သူတစ္ေယာက္တည္းနဲ႔<br />သူ႔လုပ္ငန္းကို သူၿပီးစီးေအာင္ လုပ္ႏုိင္တာ ေတြ႔တာနဲ႔ ဝင္မေႏွာင္ယွက္ေတာ့ဘူးလို႔<br />ဆံုးျဖတ္လုိက္ပါတယ္"</div><h2 class="forshow down">Read More »</h2></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-8656123230118717388?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-11515068406605431852010-08-05T09:01:00.000-07:002010-08-05T09:01:53.579-07:00<div class="allcontent"><div class="showcontent"><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">မ်က္မွန္ဆန္း</span></b><br /><br />မ်က္မွန္ဆိုင္တြင္ျဖစ္သည္။<br />လူတစ္ေယာက္သည္ ေဒၚလာ ၁ဝဝဝ- မ်က္မွန္ တစ္ခုကို ျမင္လိုက္ရာ<br />အထူးစိတ္ဝင္စားသြားသည္။ သို႔ျဖင့္ မ်က္မွန္ကို ေတာင္းၾကည့္သည္။ ထို႔ေနာက္<br />တပ္ၾကည့္လိုက္သည္။ ထိုအခါ မိမိပတ္ဝန္းက်င္မွ လူအားလံုး<br />အဝတ္အစားကင္းေနၾကသည္ကို ¤င္းအံ့ၾသစြာ ေတြ႔လိုက္ရသည္။<br />ဆန္းျပားလွသျဖင့္ ေစ်းပင္ႀကီးေသာ္လည္း ထိုမ်က္မွန္ကို ¤င္းဝယ္လိုက္သည္။<br />မ်က္မွန္ကို တပ္ကာ ¤င္းအိမ္သို႔ ကတိုက္က႐ိုက္ ျပန္ေျပးသြားသည္။ အခန္းထဲသို႔<br />ဝင္လိုက္ေသာအခါ မိမိ၏ဇနီးႏွင့္ မိမိ၏ အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းတို႔ မည္သူမွ်<br />အဝတ္မပါပဲ ဆိုဖာေပၚတြင္ ထိုင္ေနၾကသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။<br />မ်က္မွန္ေၾကာင့္ျဖစ္မွာပဲဟု ေတြးမိကာ မ်က္မွန္ကို ခြၽတ္လိုက္သည္။<br />သို႔ေသာ္လည္း ဇနီးႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းတို႔ အဝတ္မပါဘဲ ထိုင္ေနဆဲ ျဖစ္သည္ကို<br />ေတြ႔ရသည္။ ေနာက္တစ္ခါ မ်က္မွန္ကို တပ္ၾကည့္ျပန္သည္။ ျမင္းကြင္းမွာ<br />ယခင္ကအတိုင္း ျဖစ္ေနေလသည္။<br />"ဒီလိုျဖစ္မယ္ ထင္သားပဲ" ဟု မေက်မခ်မ္းႏွင့္ ၄င္း ညည္းတြားလိုက္သည္။<br />"မင္းတို႔ပဲ စဥ္းစားၾကည့္ ၊ လြန္ခဲ့တဲ့ မိနစ္ ၂ဝ- ကပဲ ဒီမ်က္မွန္ကို ေစ်းႀကီးေပးၿပီး<br />ဝယ္ခဲ့တယ္။ အခု ပ်က္သြားၿပီ"<br />ဟု ဆိုဖာေပၚထုိင္ေနသူတို႔ကို လွမ္းေျပာလိုက္သည္။<br /></div><div class="hidecontent"><div class="box"><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေတာ္ေသးတာေပါ့</span></b><br /><br />ဟုိတယ္တြင္ျဖစ္သည္။ မိမိေဘးကုတင္တြင္ အိပ္ေနေသာ ဂြၽန္ကို ဂ်က္က<br />လွဳပ္ႏိုးသည္။<br />"ေဟ့ေကာင္ ထ။ ေခါင္းအံုးေပၚ ေျခေထာက္တင္ၿပီး မင္းအိပ္ေနပါလားကြ"<br />"ဟုတ္လား၊ ဒီလိုဆို ေတာ္ေသးတာေပါ့။ တစ္ညလံုး ငါ ေခါင္းကိုယ္တယ္လို႔<br />ထင္ေနတာကြ။ အခုေတာ့ ေခါင္းမဟုတ္ဘဲ ေျခေထာက္ကိုက္တာကိုး"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"> မမွန္မကန္ သက္ေသထြက္ဆိုမွ</span></b><br /><br />တရား႐ံုးတြင္ျဖစ္သည္။<br />"တရားခံျပသက္ေသ၊ မမွန္မကန္ သက္ေသထြက္ရင္ ခင္ဗ်ားကို ဘာက<br />ေစာင့္ႀကိဳေနမယ္ဆိုတာ သိတယ္ေနာ္"<br />"သိပါတယ္။ အက္စ္အီးတစ္စီးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"> ေခါင္းေကာင္းရင္ အေထာင္းခံရသက္သာတယ္</span></b><br /><br />ႏိုင္ငံစံု တပ္ဖဲြ႔တစ္ခုတြင္ ျဖစ္သည္။ အထက္အမိန္႔ မနာခံမႈျဖင့္ အီတလီစစ္သား၊<br />ပိုလန္စစ္သားႏွင့္ အစၥေရး(ဂ်ဴး) စစ္သားသံုးဦးကို ႀကိမ္ဒဏ္ခက္ရန္ တပ္ခဲြမွဴးက<br />ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။<br />"ကြၽန္ေတာ့ကို သိတ္ရက္စက္တယ္လို႔ မယူဆၾကနဲ႔။ ခင္ဗ်ားတို႔ကို ႀကိမ္လံုးနဲ႔<br />မ႐ိုက္ခင္ ကိုယ့္ေက်ာကို ႀကိဳက္တာနဲ႔ ကာကြယ္ခြင့္ ျပဳမယ္"<br />အီတလီစစ္သားသည္ မိမိ၏ ေက်ာကို သံလြင္ဆီႏွင့္ လိမ္းလိုက္သည္။<br />တကယ္ရုိက္ေသာအခါ အေထြအထူး နာက်င္ျခင္း မျဖစ္ေခ်။<br />ပိုလန္စစ္သားအလွည့္သို႔ ေရာက္သည္။<br />"ဗိုလ္ႀကီးခင္ဗ်ား၊ ကြၽန္ေတာ္က ကြၽဲလို မာတဲ့အေကာင္၊ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္လိုပဲ<br />႐ိုက္႐ိုက္ဂ႐ုမစိုက္ပါဘူး"<br />သို႔ျဖင့္ ၄င္းအား ႀကိမ္လံုးႏွင့္ အႀကိမ္ႀကိမ္႐ိုက္သည္။ ၿပီးေသာအခါ<br />ပိုလန္စစ္သားသည္ ဘာမွမျဖစ္သလို ထထိုင္လိုက္သည္။<br />ဂ်ဴးအလွည့္ ေရာက္လာသည္။<br />"ကိုင္း၊ မင္းရဲ႔ေက်ာကို ဘာနဲ႔ ကာကြယ္မလဲ"<br />"ျဖစ္ႏုိင္မယ္ဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္ရဲ႔ ေက်ာေပၚမွာ ဟုိပိုလန္စစ္သားကို<br />တင္ထားေပးပါခင္ဗ်ာ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"> ေသရြာသြားလဲ အတူတူ</span></b><br /><br />ဂ်ဴးလူမ်ိဳး သန္းၾကြယ္သူေ႒းကြယ္လြန္သြားရာ မိမိပိုင္ေငြမ်ား အားလံုးကို မိမိ၏<br />ေခါင္းထဲထည့္ကာ ျမွပ္ရန္ ေသတမ္းစာ ေရးထားခဲ့သည့္ အတုိင္း ေဆြမိ်ဳးမ်ားက<br />၄င္းပိုင္ေငြမ်ားကို အေခါင္းထဲ ထည့္သည္။ ေငြစကၠဴမ်ားလြန္းသျဖင့္ အေခါင္းထဲသို႔<br />မည္သို႔မွ် မထည့္ႏိုင္ဘဲ ျဖစ္ေနသည္။ ဤတြင္ လမ္းေလွ်ာက္လာေသာ ရဟူဒီ<br />တရားေဟာဆရာက အေၾကာင္းရင္းကို ေမးသည္။ ရွင္းျပသည္ကို<br />နားေထာင္ၿပီးေသာအခါ ၄င္းက ေအာက္ပါအတိုင္း အၾကံေပးသည္။<br />"ခင္ဗ်ားတို႔တေတြ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီေလာက္ေတာင္ ဒုကၡခံေနၾကတာလဲ။ သူ႔ကို<br />ခ်က္လက္မွတ္ ေရးေပးလိုက္ရင္ ၿပီးတာတဲ့ ဥစၥာ" ဟူ၍ျဖစ္သည္။<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"> အရက္သစ္</span></b><br /><br />ဒီဂရီ ၂ဝဝ- အထိျပင္းေသာ အရက္တစ္မိ်ဳးကို တည္ထြင္လိုက္ၿပီးေနာက္<br />ျမည္းေသာက္ၾကည့္ရန္ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳးတစ္ဦးကို တစ္ခြက္ေပးလိုက္သည္။<br />ေသာက္ၿပီး ခ်က္ခ်င္း အဂၤလိပ္ေသသြားသည္။ ျပစ္သစ္လူမ်ိဳးကို စမ္းေသာက္ရန္<br />ေပးလိုက္ၾကျပန္သည္။ ျပစ္သစ္လည္း တစ္မိနစ္သာ ခံသည္။ ထို႔ေနာက္<br />႐ုရွားႀကီးတစ္ဦးကို စမ္းေသာက္ခိုင္းသည္။ အရက္ အျပည့္ထည့္ထားေသာ<br />ပုဂံလံုးကို ႐ုရွားႀကီး တစ္ႀကိဳက္ထဲ ေမာ့ခ်လိုက္သည္။ ႏႈတ္ခမ္းကို လက္ျဖင့္<br />၄င္းသပ္လိုက္ၿပီး မေက်မခ်မ္း ေျပာသည္။<br />"ေတာက္ မိုက္ရုိင္းလိုက္တဲ့ေကာင္ေတြ၊ အသစ္ထြင္ကာစ ရွိေသးတယ္၊<br />ေရေရာလိုက္ၾကျပန္ၿပီ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"> မသိတာခ်င္း အတူတူ</span></b><br /><br />ေက်ာင္းဆရာမက ေက်ာင္းသားကို ေမးသည္။<br />"ဆိုၾကပါစို႔။ ငါက မင္းအေဖကို ႐ူဘယ္ေငြ တစ္ေထာင္ ေခ်းလိုက္တယ္။<br />တစ္လကို ႐ူဘယ္ ၁ဝဝ ျပန္ဆပ္မယ္လို႔ သူ ကတိေပးတယ္။ ေျခာက္လ<br />ၾကာတဲ့အခါမွာ သူငါ့ကို ဘယ္ေလာက္ေပးစရာ က်န္မယ္ ထင္သလဲ"<br />"႐ူဘယ္တစ္ေထာင္ပါ"<br />"ေဟ့ မင္းဟာ ရွစ္တန္းေရာက္ေနတာေတာင္ သခၤ်ာရဲ႔ အေျခခံေတြကို<br />မသိေသးပါလား"<br />"ဆရာလဲ ကြၽန္ေတာ့အေဖ အေၾကာင္းကို မသိပါဘူး"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"> ထူးျခားတဲ့ လင္မယား</span></b><br /><br />"ကြၽန္မတို႔ အိမ္ေထာင္သက္ ဆယ္ႏွစ္ရွိၿပီ။ တစ္ခါတည္းပဲ နွစ္ေယာက္အတူတူ<br />အိမ္ထဲက အိမ္ျပင္ထြက္ဖူးတယ္"<br />"႐ုပ္ရွင္ သြားၾကည့္တာလား"<br />"မဟုတ္ဘူး။ အိမ္ကို မီးေလာင္လို႔"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"> အေတြ႔အၾကံဳရွိၿပီးသား</span></b><br /><br />တတိယတန္း 'ေအ' မွ ခ်ာတိတ္မ်ားက တတိယတန္း 'ဘီ'မွ<br />ခ်ာတိတ္မကေလးမ်ားထံ စာေရးသည္။<br />"ဒီေန႔ ညေန ေက်ာင္းဆင္းရင္ ပန္းျခံဘက္လာခဲ့ နမ္းတမ္းကစားရေအာင္"<br />ခ်ာတိတ္မမ်ားက စာျပန္သည္။<br />"ဒီအတြက္ သက္သက္ဆိုရင္ ပထမတန္း 'ေအ' ဆီ စာေရးပါ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"> ဆံပင္ ညွပ္ခ်င္တယ္</span></b><br /><br />ခ်ဴခ်ာ ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္သို႔ ဝင္လာသည္။ ဆံပင္ညွပ္သမားက ေမးသည္။<br />"ကတံုး တံုးေပးရမွာလား။ ဒါမွမဟုတ္ ဘိုေက ညွပ္မွာလား"<br />"ကတံုးတံုးေပးဗ်ာ"<br />ၿပီးလုခါနီးတြင္ မိမိ၏ေခါင္းကို မွန္ထဲ ၾကည့္ကာ ခ်ဴခ်ာက ေျပာသည္။<br />"ကတံုးက ၾကည့္မေကာင္းဘူး။ ဘိုေက ျပန္ညွပ္ေပးဗ်ာ"<br /></div><h2 class="forshow down">Read More »</h2></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-1151506840660543185?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-20165380990817817912010-07-29T06:53:00.000-07:002010-07-29T06:55:41.357-07:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 22px; text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ကိုယ္ခ်င္းစာ စမ္းပါ</span></b><br /><br />သန္းႀကြယ္သူေ႒း ႏွစ္ေယာက္ ေျမေအာက္ရထားကို စီးလာၾကသည္။ ခရီးသည္မ်ား<br />ျပြတ္သိပ္ၾကပ္ေနသည္ကို အခြင့္ေကာင္းယူကာ ခါးပိုက္ႏႈိက္သမားက<br />သန္းၾကြယ္သူေ႒း တစ္ဦး၏ အိတ္ထဲမွ ပိုးပဝါကို တျဖည္းျဖည္း ဆဲြယူလာသည္။<br />ဤသည္ကို ျမင္ေသာ အျခားသူေ႒းက မိမိ၏ မိတ္ေဆြကို တိုးတိုးေလး<br />သတိေပးသည္။<br />"ေဟ့လူ၊ ခင္ဗ်ား အိတ္ေထာင္ထဲက ပဝါကို ဟုိေကာင္ ႏိႈက္ေနၿပီ"<br />"ဒီေကာင့္ကို မေႏွာင္ယွက္စမ္းပါနဲ႔ဗ်ာ၊ က်ဳပ္တို႔လဲ ဒီလိုပဲ တန္ဖိုးနည္းတဲ့<br />ပစၥည္းေတြနဲ႔ စခဲ့ရတာပဲ ဥစၥာ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ၾကက္သူခိုး</span></b><br /><br />ေတာၿမိဳ႔ကေလး တစ္ၿမိဳ႔တြင္ ျဖစ္သည္။ အေျခအေနမဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္သည္<br />အိမ္တစ္အိမ္မွ ေမြးထားေသာ ၾကက္တစ္ေကာင္ကို ခိုးကာ လူျပတ္ေသာ ေနရာတြင္<br />အေမြးမ်ားကို ႏႈတ္သည္။ ¤င္းကို ျဖတ္ေလွ်ာက္လာေသာ ရဲသားက ျမင္သြားသည္။<br />ၾကက္သူခုိးသည္ ႐ုတ္တရက္ လန္႔ျဖန္႔ၿပီး ၾကက္ကို အနားရွိ ေရအိုင္ထဲသို႔<br />လႊင့္ပစ္လိုက္သည္။<br />"ေဟ့ ေနရာက မေရႊ႔နဲ႔၊ မင္းအခုပဲ ၾကက္ကို ခိုးတယ္ဆိုတာ ငါျမင္တယ္"<br />"ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့ မွ သူမ်ားပစၥည္းကို မခုိးဝံပါဘူးဗ်ာ"<br />"ဒါျဖင့္ရင္ ဒီၾကက္ေမြးေတြက ဘာလုပ္တာလဲ"<br />"ၾကက္မက သူေရဆင္းခ်ိဳးေနတံုး သူ႔အဝတ္အစားေတြကို ခဏ<br />ၾကည့္ခုိင္းထားတာပါ"<br /><br /><br /><a name='more'></a><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">သားရဲ႔ လက္ခ်က္ပဲ ျဖစ္ရမယ္</span></b><br /><br />"ေမရီေရ၊ ေမာင့္ အိတ္ေထာင္ထဲက ပိုက္ဆံကို သားငယ္ေလး<br />ယူသြားၿပီးထင္တယ္"<br />"ရွင္ကလဲ ဘာျဖစ္လို႔ ကေလးကို စြပ္စဲြရတာလဲ၊ စြပ္စဲြမဲ့ စြပ္စဲြရင္ ကြၽန္မကို<br />စြပ္စဲြေရာေပါ့ေတာ္"<br />"အခုကိစၥက မင္းမျဖစ္ႏိုင္ဘူးကြ၊ ပိုက္ဆံက တစ္ဝက္ေက်ာ္ေက်ာ္<br />က်န္ေနေသးတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ျခားနားခ်က္</span></b><br /><br />ဂီတပညာသင္ေက်ာင္းတြင္ ျဖစ္သည္။ သင္တန္းတက္ရန္<br />ေလွ်ာက္လႊာလာတင္ေသာ မီးသတ္သမားကို သင္တန္းဆရာက ေမးသည္။<br />"တေရာနဲ႔ စႏၵာရား ဘာ ကြာျခားသလဲ"<br />အနည္းငယ္စဥ္းစားၿပီး မီးသတ္သမားက ဤသို႔ ေျဖသည္။<br />"စႏၵာရားဟာ တေရာထက္ ပိုၿပီး ၾကာၾကာေလာင္ပါတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">တူနဲ႔ မထုလဲ မအိပ္ပါဘူး</span></b><br /><br />“တစ္ဖက္ခန္းက အိမ္နီးခ်င္းဟာ အလိုက္ကန္းဆိုး မသိဘူး၊ တစ္ညလံုး နံရံကို<br />တူနဲ႔ ထူေနတယ္”<br />"ခင္ဗ်ား၊ တစ္ညလံုး အိပ္လို႔ မရဘူးေပါ့၊ ကိုယ္ခ်င္းစားပါတယ္ခင္ဗ်ာ"<br />"အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ သူတို႔ တူနဲ႔ မထုလဲ က်ဳပ္မအိပ္ျဖစ္ပါဘူး၊ တစ္ညလံုး<br />က်ဳပ္ ထရမ္းပက္ အမႈတ္ ေလ့က်င့္ေနတယ္ေလ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">လူမွာအဝတ္</span></b><br /><br />မဂၤလာဧည့္ခံပဲြ သြားရန္ မိသားစု တိုင္ပင္ေနၾကသည္။ အဝတ္အစား<br />ဘာဝတ္ရမည္နည္း ဆိုသည္ကို အေတာ္ၾကာ ျငင္းခံုေဆြးေႏြးၾကၿပီးေနာက္<br />ဆံပင္အေရာင္ႏွင့္ လိုက္ဖက္ေသာ အဝတ္ကို ဝတ္ရန္ သေဘာတူလိုက္ၾကသည္။<br />"ကြၽန္မ အမဲေရာင္ ဝတ္မယ္"<br />သမီးက ေျပာသည္။<br />"ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ အညိဳေရာင္ ဝတ္မယ္"<br />သားက ေျပာသည္။<br />"က်ဳပ္ကေတာ့ မီးခိုေရာင္ ဝတ္မယ္ရွင့္"<br />အေမလုပ္သူက ေျပာသည္။<br />"ေဟ့၊ မင္းတို႔ အခုေျပာတဲ့ အတိုင္းဆိုရင္ ငါ ကိုယ္လံုးတီး သြားရမလုိ<br />ျဖစ္ေနၿပီေဟ့"<br />ဟု အေဖျဖစ္သူ 'ဦးထိပ္ေျပာင္' က မေက်မခ်မ္း လွမ္းေအာ္လိုက္သည္။<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">တာေဝးခ်န္ပီယံ</span></b><br /><br />ႏြားမတစ္ေကာင္ကို ဆဲြလာေသာ အဖြားႀကီးက တကၠစီကားကို တားသည္။<br />"အဖြား ဘယ္သြားမလို႔လဲ"<br />"ဟုိဘက္ရြာကိုပါ သားရယ္"<br />"ႏြားကို ဘယ္လိုလုပ္မလဲ"<br />"ကားရဲ႔ေနာက္က ဘန္ပါမွာ သူ႔ကို ႀကိဳးနဲ႔ ခ်ည္လိုက္မယ္ေလ၊ ကားထြက္ရင္<br />သူေနာက္က လိုက္လာပါလိမ့္မယ္"<br />ကားက စထြက္သည္။ ကီလိုမီတာ ၄ဝ- အထိ ေရာက္လာသည္။ ႏြားမသည္<br />ကားႏွင့္ ကပ္လ်က္လိုက္လာသည္။ ကီလို ၆ဝ-၊ ႏြားမ ေနာက္ မက်န္ရစ္။ ကီလို<br />၈ဝ- ထပ္ခ်ပ္မကြာ လိုက္ဆဲ။ တကၠစီသမားသည္ ေဘးမွန္မွ တစ္ဆင့္၊ ေနာက္ကို<br />လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။<br />"အဖြား၊ ႏြားမရဲ႔ ဘယ္ဘက္မ်က္လံုးက ဖြင့္လိုက္ ပိတ္လိုက္ လုပ္ေနပါလား"<br />"သားရဲ႔ကားကို သူေက်ာ္တက္မလို႔ အခ်က္ျပတာကဲြ႔"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေလးေယာက္မွာတစ္ေယာက္</span></b><br /><br />အရက္သမားသံုးဦး အရက္ေသာက္ေနၾကသည္။ တစ္ေယာက္က ေျပာသည္။<br />"ေတာ္ၿပီကြာ၊ ငါမေသာက္ေတာ့ဘူး၊ အရက္ေလးေယာက္မွာ တစ္ေယာက္<br />ေသေလ့ရွိတယ္လို႔ မေန႔က သတင္းစာထဲမွာ ငါဖတ္လိုက္ရတယ္"<br />"မင္းကလဲ အစိုးရိမ္လြန္ရန္ေကာ၊ တို႔က သံုးေယာက္ထဲပဲ ဥစၥာ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေတာ္ေသးတာေပါ့</span></b><br /><br />ဘားအတြင္းသို႔ လူတစ္ေယာက္ ဝင္လာကာ ဆိုင္ပိုင္ရွင္ကို ေမးသည္။<br />"ကြၽန္ေတာ္ မေန႔က ဒီကို ေရာက္ခဲ့လား"<br />"ေရာက္ခဲ့တယ္"<br />"ရတဲ့ လစာတစ္ခုလံုး အရက္ေသာက္ပစ္ခဲ့သလား"<br />"ေသာက္ပစ္ခဲ့တယ္"<br />"ေတာ္ေသးတာေပါ့၊ က်ဳပ္က ပိုက္ဆံေတြ လမ္းမွာ က်ေပ်ာက္သြားတယ္ထင္လို႔"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေပ်ာက္သြားတဲ့ စာ</span></b><br /><br />အရြယ္ေရာက္ၿပီျဖစ္ေသာ သားထံ ေတာၿမိဳ႔ကေလးတစ္ၿမိဳ႔မွ အေဖလုပ္သူက<br />စာေရးသည္။<br />"သား.. ပိုက္ဆံ ငါးေထာင္ ပို ႔ေပးဖို႔ သားေရးတဲ့ စာကို အေဖတို႔ မရဘူးကြယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">စီးခ်င္လို႔မဟုတ္ပါ</span></b><br /><br />"ေဟ့ ေဂ်ာ္နီ၊ မင္းမ်က္ႏွာကို ၾကည့္ရတာ ျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္ႀကီး ျဖစ္ေနပါလား"<br />"တစ္ေနကုန္ ခ်ားရဟတ္ စီးခဲ့လို႔ပါကြာ"<br />"ဘာစိတ္ကူးေပါက္လို႔ တစ္ေနကုန္ စီးရတာလဲကြ"<br />"လက္မွတ္ ေရာင္းသူကို ေငြ တစ္ေသာင္းတန္ ေပးလိုက္တာ သူ႔ဆီမွာ<br />ျပန္အမ္းစရာမရွိလို႔"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေခတ္လူငယ္ေတြ ခက္ကိုခက္တယ္</span></b><br /><br />"ေဒၚပု၊ ရွင့္သားက ကြၽန္မကို ဝက္မႀကီးလို႔ ေခၚတယ္ရွင့္"<br />"ခုေခတ္လူငယ္ေတြ အင္မတန္ကို ေျပာရဆိုရခက္တယ္တာပါကလား။<br />လူတစ္ေယာက္ကို အျပင္ဘန္းအျမင္နဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ မဆံုးျဖတ္နဲ႔လို႔<br />အႀကိမ္ႀကိမ္ေျပာလဲ မရဘူး"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ၾကြက္သတ္ေဆး</span></b><br /><br />စိတ္လႈပ္ရွားေနေသာ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ ေဆးဆိုင္သို႔ အေျပးအလႊား<br />ဝင္လာသည္။<br />"ကြၽန္ေတာ့ မိန္းမကို ၾကြက္သတ္ေဆးစားၿပီး၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို လုပ္ၾကံခ်င္သတဲ့"<br />"ဝမ္းနည္းပါတယ္၊ ၾကြက္ေသးေဆးကို တံု႔ျပန္ႏိုင္တဲ့ ကာကြယ္ေဆး<br />ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီမွာ မရွိပါဘူး"<br />"က်ဳပ္လာတာ၊ ကာကြယ္ေဆးအတြက္ မဟုတ္ဘူး၊ ၾကြက္သတ္ေဆးသာ<br />ျမန္ျမန္ေရာင္းစမ္းပါ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">မဝယ္မိပါဘူး</span></b><br /><br />ခြင့္မွ ျပန္လာေသာ မိန္းမက အိမ္တံခါး ဖြင့္ဖြင့္ခ်င္း ေယာက္်ားကို<br />လွမ္းေအာ္သည္။<br />"အိမ္ခန္းတစ္ခုလံုးကို ပုလင္းလြတ္ေတြနဲ႔ ျပန္႔က်ဲ႔ေနေအာင္ ရွင္ဘာျဖစ္လို႔<br />လုပ္ရတာလဲ"<br />ေယာက္်ားျဖစ္သူသည္ ေခါင္းကုတ္စဥ္းစားရင္း ေျဖသည္။<br />"မေျပာတက္ဘူးကြာ၊ ပုလင္းလြတ္ တစ္ပုလင္းမွ ငါမဝယ္ခဲ့မိဘူးလို႔ ထင္တာပဲ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေလယာဥ္မွဴး အလိုရွိသည္</span></b><br /><br />ခရီးသည္တင္ ေလယာဥ္ တစ္စီးေပၚတြင္ ျဖစ္သည္။<br />"ခရီးသည္ေတြထဲမွာ ဆရာဝန္ ရွိပါသလားရွင္"<br />ဟူေသာ ေလယာဥ္မယ္၏ ေရဒီယိုမွတဆင့္ ေမးျမန္းသံကို ခရီးသည္မ်ား<br />ၾကားၾကရသည္။ လူရြယ္တစ္ဦးသည္ မိမိ၏ထိုင္ခံုမွထကာ ပိုင္းေလာ့၏<br />အခန္းထဲသို႔ ဝင္သြားသည္။ မၾကာမီ ဆရာဝန္လူရြယ္၏ ေၾကျငာခ်က္ကို<br />က်န္ခရီးသည္မ်ား ေအာက္ပါအတိုင္း ၾကားၾကရသည္။<br />"ခရီးသည္ေတြထဲမွာ ေလယာဥ္ေမာင္း တက္သူရွိပါသလားခင္ဗ်ာ"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-2016538099081781791?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-72978763074452983722010-07-22T06:51:00.000-07:002010-07-22T06:51:29.147-07:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 22px; text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေသြးခုန္ႏႈန္းတိုးတယ္</span></b><br /><br />"ခင္ဗ်ားရဲ႔ေသြးခုန္ႏႈန္းတိုးေနတယ္"<br />ဟု ဆရာဝန္က ေျပာသည္။<br />"ငါးမွ်ားတာေၾကာင့္ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္"<br />"ငါးမွ်ားလို႔ ေသြးခုန္ႏႈန္း တက္တယ္ဆိုတာ ဒီ တစ္ခါပဲ ၾကားဘူးတယ္၊<br />မျဖစ္ႏိုင္တာ"<br />"ေဒါက္တာကိုယ္တိုင္ 'ငါးမမွ်ားရ' လို႔ ပိတ္ပင္ထားတဲ့ ေနရာမွ<br />ငါးမွ်ားၾကည့္ပါလား"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အတုယူခိုင္းမွာ စိုးတယ္</span></b><br /><br />"ဦးရဲ႔သမီးကို ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ဘာေၾကာင့္ လက္ထပ္ခြင့္မျပဳတာလဲ ခင္ဗ်ာ၊<br />ဦးသိတဲ့အတိုင္း ကြၽန္ေတာ္ ေဆးလိပ္မေသာက္၊ အရက္မေသာက္တဲ့ အျပင္<br />ေလာင္းကစားလဲ သိပ္မပါဘူး မဟုတ္လားခင္ဗ်ာ"<br />"ေမာင္ရင့္ကို လက္ညိွဳးထိုးၿပီး ေမာင္ရင့္အတိုင္းေနဘို႔ ငါ့ကို မိန္းမက တစ္ခ်ိန္လံုး<br />စံနမူနာယူခိုင္းမွာ စိုးလို႔ေဟ့"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ျပခ်င္လို႔</span></b><br /><br />အဖိုးတန္ သိုးေမြးဝတ္႐ံုကို စမ္းဝတ္ႀကည့္ၿပီးေနာက္ ဝယ္သူ အမိ်ဳးသမီးသည္<br />က်သင့္ေငြကိုေခ်သည္။ ထို႔ေနာက္ စူပါမားကတ္မွ အေရာင္းသမကို ေျပာသည္။<br />"ဒီအေႏြးဝတ္႐ံုႀကီးကို ကြၽန္မရဲ႔အိမ္ကို လာပို႔ပါ။ အိမ္ေရာက္ ကြၽန္မရဲ႔အခန္းကို<br />အရင္မဝင္ပဲ အိမ္မွားတဲ့ ဟန္ေဆာင္ၿပီး ေဘးခန္းက မိန္းမႀကီးဆီ အရင္ဝင္ေပးပါ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အရည္အခ်င္း</span></b><br /><br />"၃ဝ- ကို ငါးနဲ႔ ေျမွာက္ရင္ ဘယ္ေလာက္ရမလဲ "<br />ဟု ေပ်ာ္ပဲြစား႐ံုပိုင္ရွင္က အလုပ္လာေလွ်ာက္လာသူ လူငယ္အား ေမးသည္။<br />"ဘယ္အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ လာစားသလဲ။ ဘယ္အခ်ိန္မွာ လာစားသလဲ၊ ၿပီးေတာ့ ဒီမတိုင္မီ<br />သူတို႔ ဘယ္ေလာက္အထိ ေသာက္ထားၾကၿပီလဲ"<br />"ရၿပီ၊ မင္းကို အလုပ္ခန္႔လိုက္ၿပီ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">စားခ်င္သလား</span></b><br /><br />အီဗန္သည္ မိမိ၏ သူငယ္ခ်င္း နီကိုလိုင္ အိမ္သို႔ ေရာက္လာသည္။ နီကိုလုိင္၏<br />မိခင္က တံခါးကို ဖြင့္ေပးသည္။<br />"နီကိုလိုင္ ထမင္းစားေနတယ္ကဲြ႔၊ မင္းလဲ ထမင္းစားခ်င္မယ္ထင္တယ္"<br />"ဟုတ္ကဲ့"<br />"အဲဒီလိုဆို အိမ္ျပန္ထမင္းသြားစားေခ်၊ ၿပီးေတာ့ ျပန္လာခဲ့ေပါ့"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အဆိုးဆံုး</span></b><br /><br />"အဆိုးဆံုးကို ရင္ဆိုင္ဘို႔ ျပင္ထားေပေတာ့"<br />"ေဒါက္တာ၊ ကြၽန္ေတာ္ ေသေတာ့မွာလားဟင္"<br />"မဟုတ္ဘူး၊ တန္ဖိုးႀကီးတဲ့ ေဆးဝယ္ဘို႔ ေဆးစာေရးေပမလို႔"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အလုပ္ျပဳတ္မွာ စိုးတယ္</span></b><br /><br />႐ုရွားႏွင့္ ဂ်ပန္မိတ္ေဆြႏွစ္ဦး ဆိုဗီယက္ စားေသာက္ဆိုင္သို႔ ဝင္လာသည္။<br />ဂ်ပန္က မီးခ်စ္ဆံတစ္ဆံကို ခ်စ္လိုက္သည္။ အဆံုးအထိ ေလာင္သြားသည္။<br />ဒုတိယအဆံကို ခ်စ္လိုက္ျပန္သည္။ အဆံုးထိေလာင္သြားျပန္သည္။<br />တတိယအဆံကို ခ်စ္ျပန္သည္။ အဆံုးအထိ ေလာင္သြားသည္ကို ၾကည့္ကာ<br />႐ုရွားက ဂ်ပန္ကို ေမးသည္။<br />"အစာမစားခင္ လုပ္တဲ့ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႔ ဓေလ့ ထံုးစံလား"<br />"မဟုတ္ဘူး၊ မီးခ်စ္ဆံ သံုးဆံေတာင္ ကုန္သြားၿပီး၊ စားပဲြထိုးကက မလာေသးဘူး၊<br />ဒီလူကိုအ လုပ္ျဖဳတ္ပစ္ေတာ့မယ္ ထင္တယ္ေနာ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ခဏကိုင္ထား</span></b><br /><br />ေျမးက အဖြားကို ေမးသည္။<br />"ဖြားဖြား၊ ဖြားဖြား ေခ်ာကလက္ႀကိဳက္သလားဟင္"<br />"ႀကိဳက္ေသာ္လဲ မစားႏုိင္ပါဘူး ငါ့ေျမးရယ္၊ အဖြားဆီမွာ သြားတစ္ေခ်ာင္းမွ<br />မရွိေတာ့တာပဲ"<br />"ဒီလိုဆိုရင္၊ ကြၽန္ေတာ့ ေခ်ာကလက္ေတြကို ခဏ သိမ္းထားေနာ္၊ ကြၽန္ေတာ္<br />သြားကစားလိုက္အံုးမယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အားႀကီးစိတ္ဆိုးတယ္</span></b><br /><br />ေရခ်ိန္ အေတာ္ကိုက္လာေသာ ေယာက္်ား အိမ္သို႔ ျပန္ေရာက္လာသည္။<br />တံခါးဖြင့္ၿပီး ကိုယ္လံုးေပၚ မွန္ေရွ႔တြင္ ရပ္လုိက္သည္။ မွန္ေပၚတြင္ မိမိ၏ ပံုကို<br />ျမင္ရသည္။<br />"ငါမရွိတံုး အခြင့္ေကာင္းယူၿပီး ငါ့မိန္းမဆီ မင္းလာတာေပါ့ေလ၊ ဟုတ္လား၊<br />ေဟ့ေကာင္ အခုခ်က္ခ်င္းထြက္သြားစမ္း"<br />မွန္ေပၚမွ အရုပ္သည္ ေနရာမွ မေရြ႔ေခ်။ ထိုအခါ ဇိုးသမားသည္ ကုလားထိုင္ကို<br />ဆဲြယူလိုက္ၿပီး၊ မွန္ကို ခဲြပစ္လိုက္သည္။ မွန္ကြဲမ်ား ျပန္႔က်ဲကုန္သည္။<br />"ေဟ့ မိန္းမ၊ မင္းလင္ငယ္ရဲ႔ မ်က္မွန္ အကဲြစေတြ လာသိမ္းစမ္း"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ကားသစ္</span></b><br /><br />ခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္ လမ္းေပၚတြင္ ၾကြားေနသည္။<br />"ငါတို႔အေဖ၊ ကားသစ္တစ္စီးရၿပီ"<br />"ဘယ္မွာလဲ အဲဒီကား"<br />"ကားဂိုေဒါင္ထဲမွာေလ၊ တို႔အေဖ တစ္ညလံုး ကားကို ေဆးသစ္သုတ္ၿပီး<br />ကားနံပါတ္ကိုလည္း ေျပာင္းလိုက္တယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အလကား မေပးႏိုင္ဘူး</span></b><br /><br />ဒဏ္ရာရေနေသာ ဂ်ဴးတပ္သားကို ႐ုရွားစစ္သားက ရန္သူမ်ား ဝိုင္းရံထားသည့္<br />ၾကားမွ ကယ္ထုတ္လာသည္။<br />"အီဗန္၊ ငါ့ကို ပစ္သတ္လိုက္ပါ၊ ဒီဒဏ္ရာနဲ႔ ငါေသမယ္ဆိုတာ ေသခ်ာတယ္"<br />"ငါ့ဆီမွာ က်ည္ဆန္ မက်န္ေတာ့ဘူးကြ"<br />"ဒီလိုဆို ငါ့ဆီက နည္းနည္းဝယ္ေလ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အခ်ိန္မရလို႔</span></b><br /><br />"ေဟ့ မိန္းမ၊ အိမ္ဝင္တံခါးေရွ႔မွာ မင္းဘယ္သူန႔ဲ တစ္နာရီေက်ာ္ၾကာေအာင္<br />အာလူးဖုတ္ေနတာလဲကြ"<br />"ေဘးအိမ္က မစၥက္အလက္ဇန္ဒါေလ၊ သူအိမ္ထဲ ဝင္ဘို႔ အခ်ိန္မရလို႔<br />လမ္းေပၚမွာပဲ စကားေျပာလိုက္ၾကရတာ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေသခ်ာရေအာင္</span></b><br /><br />ဒုဗိုလ္ - 'ေသနတ္ကို တိုက္ခြၽတ္ရာမွာ ဘာကေန စလုပ္သလဲ'<br />စစ္သား - ' ေသနတ္ရဲ႔ နံပါတ္ကို အရင္ဆံုး ၾကည့္ပါတယ္'<br />ဒုဗိုလ္ - ' ဘာျဖစ္လို႔လဲ'<br />စစ္သား - 'တျခားလူရဲ႔ ေသနတ္ကို မတိုက္မိေအာင္ပါ'<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိေသးတယ္</span></b><br /><br />အသက္အရြယ္ ႀကီးရင္ၿပီ ျဖစ္ေသာ မစၥတာ ေကာ္နယ္လီ၏ ငယ္ရြယ္လွပေသာ<br />ဇနီးသည္ ကြယ္လြန္သြားသည္။ အသုဘခ်ပဲြတြင္ မစၥတာ ေကာ္နယ္လီသည္<br />အမူအရာ လံုးဝ မပ်က္ေခ်။ စိတ္ကို ၾကံ့ၾကံ့ခိုင္ခုိင္ ထိန္းႏိုင္ေၾကာင္း<br />ထင္ရွားသည္။ သို႔ေသာ္ ကြယ္လြန္သူဇနီး၏ တိတ္တိတ္ပုန္း ခ်စ္သူ လူငယ္ကမူ<br />တစ္ခ်ိန္လံုး ဝမ္းနည္းပက္လက္ ငိုယိုေလသည္။ ကိစၥအဝဝ ၿပီးေသာအခါ<br />မစၥတာေကာ္နယ္လီသည္ လူငယ္အနား ကပ္သြားကာ ေအာက္ပါအတုိင္း<br />ေျပာလိုက္သည္။<br />"ဝမ္းနည္းမေနပါနဲ႔ ကိုယ္လူရယ္။ ငါေနာက္တစ္ခါ မိန္းမ ယူအံုးမွာပါကြ"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ပညာက မေနဘူး</span></b><br /><br />လမ္းျဖတ္ကူးသူကို ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္က ဝင္တိုက္မိၿပီး ေမာင္းေျပးသြားသည္။<br />အခင္းျဖစ္သည့္ ေနရာသို႔ ရဲသားခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ေရာက္လာသည္။<br />အတိုက္ခံရသူသည္ နာမည္ႀကီး ခါးပိုက္ႏႈိက္သမား ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း<br />ရဲသားက သိလိုက္သည္။<br />"တိုက္သြားတဲ့ ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္ရဲ႔နံပါတ္ကို မင္းမွတ္ထားလိုက္ေသလား"<br />"မမွတ္မိလိုက္ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ သူ႔ပိုက္ဆံအိတ္ကိုေတာ့ ႏႈိက္ထားလိုက္တယ္၊ ေရာ့"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">သိခ်င္လို႔တဲ့</span></b><br /><br />"ဟဲ့သား၊ ေကာ္ပီစာအုပ္ အဖံုးမွာ ဘာျဖစ္လို႔ ေဖေဖဓာတ္ပံုကို ေကာ္နဲ႔<br />ကပ္ထားတာလဲ"<br />ဟု အေမလုပ္သူက ဒုတိယတန္းသား သားငယ္ကို ေမးသည္။<br />"သားရဲ႔ အိမ္စာေတြကို ေျဖေပးတဲ့ လူညံရဲ႔ မ်က္ႏွာကို ျမင္ခ်င္လိုက္တာလို႔<br />ဆရာမက ေျပာလို႔ပါ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">မွတ္ဥာဏ္နည္းတဲ့ ေယာက္်ား</span></b><br /><br />လင္မယား ကြာရွင္းလိုမႈကို တရား႐ုံးတြင္ စစ္ေဆးေနသည္။<br />တရားသူႀကီးက မိန္းမက ေမးသည္။<br />"ခင္ဗ်ားက ခင္ဗ်ားေယာက္်ားကို ပါးရုိက္တယ္လို႔ ဆိုထားတယ္၊ ဟုတ္သလား"<br />"မဟုတ္ပါဘူး"<br />"ေျဗာင္လိမ္တာပါ"ဟု ေယာက္်ားက ဝင္ေျပာသည္။<br />"ရွင့္ ပါးစပ္ကို ပိတ္ထားစမ္း၊ ေနာက္တစ္ခ်က္ ထပ္လိုခ်င္လို႔လား"<br />ဟု အမိ်ဳးသမီးက စိတ္မရွည္စြာျဖင့္ ေအာ္ေျပာလိုက္သည္။<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">သည္းမခံႏိုင္ဘူး</span></b><br /><br />ေခြးႏွစ္ေကာင္ စကားေျပာေနၾကသည္။<br />"ေဟ့၊ မင္းရဲ႔သခင္ကို မင္းကိုက္လိုက္တယ္လို႔ သတင္းၾကားတယ္၊ ဟုတ္သလား"<br />"ဟုတ္တယ္"<br />"ဘာျဖစ္လို႔လဲ"<br />"ငါရတဲ့ ဆုတံဆိပ္ကို သူ ယူတပ္လို႔"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ကူးခ်ထားတယ္</span></b><br /><br />"ေဟ့၊ ေမာင္ပီတာ၊ မင္းေရးတဲ့ ေခြးအေၾကာင္းစာစီစာကံုးဟာ မင္းအစ္ကို<br />ေမာင္ေဂ်ာ္နီေရးတာနဲ႔ တစ္ထပ္တည္းပါလား"<br />"ေအာ္ ဒါလား၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔အိမ္မွာ ဒီေခြးတစ္ေကာင္တည္း ရွိတာကိုး ဆရာရဲ႔"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">သတိေမ့ေရာဂါ</span></b><br /><br />လူနာ၏ ဇနီးကို လမ္းမွာ ေတြ႔သည္ႏွင့္ ဆရာဝန္က ေမးသည္။<br />"ခင္ဗ်ားရဲ႔ ခင္ပြန္းသည္ ေနေကာင္းရဲ႔မဟုတ္လား၊ သူ႔ရဲ႔ သတိေမ့တဲ့ ေရာဂါ<br />ေပ်ာက္သြားၿပီးလား"<br />"ေကာင္းေကာင္းေတာ့ မေပ်ာက္ေသးဘူး ေဒါက္တာ၊ မနက္ မီးဖိုေခ်ာင္ကို<br />အဝင္မွာ ပထမဦးဆံုး ကြၽန္မေခါင္းကို ဇြန္းနဲ႔ ေခါက္၊ ၾကက္ဥျပဳတ္ကို ႏွာေခါင္းနဲ႔<br />နမ္းေနတုန္းပဲ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ျဖစ္ပါ့မလား</span></b><br /><br />လူနာက ေဘးအခန္းမွ အိမ္နီးခ်င္းကို ေမးသည္။<br />"ကြၽန္ေတာ့ အခန္းက ခုေလးတင္ ထြက္သြားတဲ့ ဆရာဝန္ ခင္ဗ်ားကို ဘာမွ<br />မေျပာသြားဘူးလား"<br />"ဘာမွ မေျပာပါဘူး။ အဲ တစ္ခုေတာ့ ေမးတယ္။ အေခါင္းကို<br />အိမ္တံခါးေပါက္ကေန ထုတ္လို႔ရႏိုင္ပါ့မလားလို႔ ေမးသြားတယ္"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-7297876307445298372?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-71949400155442640312010-07-15T11:41:00.000-07:002010-07-15T11:41:21.821-07:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 22px; text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ကြာရွင္းခ်င္တာ ၾကာၿပီ</span></b><br /><br />အဖိုးႀကီးႏွင့္ အဖြားႀကီး လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ႏွစ္ဦးသေဘာတူကြာရွင္းလိုေၾကာင္း<br />တရား႐ံုးသို႔ ေလွ်ာက္လႊာတင္သည္။ အဖိုးႀကီးမွာ အသက္ ၁၁၅ ႏွစ္၊ အဖြားႀကီးမွာ<br />အသက္ ၁ဝဝ ရွိၾကၿ႔ပီး ျဖစ္သည္။ တရားသူႀကီး အဖိုးႀကီးကို ေမးသည္။<br />"အဖိုး၊ ဘာျဖစ္လို႔ ကြာရွင္းခ်င္ရတာလဲ"<br />"ဒီ ဆံျဖဴ သြားက်ိဳးမဟာ က်ဳပ္ကို တစ္သက္လံုး သစၥာေဖာက္ခဲ့တယ္၊ က်ဳပ္ကို<br />မခ်စ္ခဲ့ဘူး။ အိပ္ရာထဲကို ေကာ္ဖီ ယူမလာဘူး"<br />"အဖြားကေရာ၊ ဘာျဖစ္လို႔ ကြာရွင္းခ်င္ရတာလဲ"<br />"ဒီေသနာႀကီးဟာ က်ဳပ္ကို ၁၅-ႏွစ္ သမီးအရြယ္မွာ အဓမၼ က်င့္ခဲ့တယ္။<br />တစ္သက္လံုး ထမီျမင္ရင္ ငန္းငန္းတက္ ျဖစ္တယ္။ သစၥာမဲ့တယ္။ "<br />တရားသူႀကီးက ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို ေမးသည္။<br />"ဒါျဖင့္ရင္ ဘာျဖစ္လို႔ ေစာေစာက မလာသလဲ"<br />"သားသမီးေတြ ေသကုန္တဲ့အထိ ေစာင့္ေနရေသးတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">မနက္ျဖန္အထိ ေစာင့္ပါ</span></b><br /><br />တကၠဆပ္ျပည္နယ္ လက္နက္မ်ား ေရာင္းသည့္ ဆိုင္အတြင္းသို႔ လူတစ္ေယာက္<br />ဝင္လာကာ မိမိအား ေျခာက္လံုးျပဴးတစ္လက္ေရာင္းရန္ ေျပာသည္။<br />"ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔မ်ား မိတ္ေဆြ ေျခာက္လံုးျပဴးကို ဝယ္လိုတာလဲခင္ဗ်ာ"<br />"က်ဳပ္ရဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းကို ပစ္သတ္ခ်င္လို႔"<br />"မိတ္ေဆြ စိတ္မဆိုးဘူးဆိုရင္ အၾကံတစ္ခုေပးပါရေစ။ ဒီကိစၥကို မနက္ဖန္အထိ<br />ေစာင့္ေစခ်င္တယ္။ ကေန႔ မိတ္ေဆြကို ၾကည့္ရတာ စိတ္လႈပ္ရွားေနပံုရတယ္။<br />ဒါေၾကာင့္ ကေန႔ပစ္ရင္ လဲြသြားႏိုင္ပါတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ဒါေၾကာင့္ကိုး</span></b><br /><br />ရပ္ေဝးမွ လာေသာ ဧည့္သည္က ေဒသခံကို တစ္ေယာက္ကို ေမးသည္။<br />"ဒီအရပ္မွာ ရာသီဥတု ေကာင္းသလားဗ်ာ"<br />"သိပ္ေကာင္းတာေပါ့၊ ကြၽန္ေတာ့ကိုပဲ ၾကည့္၊ ကြၽန္ေတာ့ကို ပထမဦးဆံုး<br />ဒီကိုေခၚလာတုန္းက ကြၽန္ေတာ္ဟာ စကားတစ္ခြန္းမွ မေျပာႏိုင္ဘူး။<br />သြားလည္းတစ္ေခ်ာင္းမွ မရွိဘူး။ တြားသြားဘို႔ေတာင္ အားမရွိျဖစ္ခဲ့တယ္။<br />အခုေတာ့ မိတ္ေဆြေတြ႔တဲ့ အတိုင္းပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ဟာ ဗလေကာင္းတဲ့ လူ<br />ျဖစ္ေနၿပီေလ"<br />"အ့ံၾသစရာပါပဲ။ ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ား ဒီအရပ္ကို ေရာက္တာ ၾကာၿပီလား"<br />"ကြၽန္ေတာ္ ဒီအရပ္မွ ာ ေမြးတာေလ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">စီးပြားေရး</span></b><br /><br />"တကယ့္ကို အားက်စရာပါလား။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၆-လကမွ ခင္ဗ်ား စီးပြားေရး<br />စလုပ္ခဲ့တယ္။ အခု ေဒၚလာ ၁-သန္းရွိေနၿပီး၊ ဘယ္လိုလုပ္<br />ေအာင္ျမင္ေနရသလဲဗ်"<br />"ရွင္းရွင္းေလပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ မတည္ေငြက ေဒၚလာ ၂- သန္းေလ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ဝမ္းသာလြန္းလို႔</span></b><br /><br />ေယာက္်ားႏွင့္ စကားမ်ားၿပီး မိန္းမအိမ္ေပၚမွ ဆင္းကာ အေမ့ထံ ျပန္လာသည္။<br />"ေမေမ၊ ကြၽန္မအိမ္ေပၚက အဆင္းမွာ အိမ္ထဲက ေသနတ္သံလိုလို<br />ၾကားလိုက္ရတယ္။ သူ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသတာမ်ား ျဖစ္ေနမလားဟင္"<br />"ေမေမ အထင္ေတာ့ သူ ရွိန္ပိန္ပုလင္း ဖြင့္တာ ျဖစ္လိမ္မယ့္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">နည္းနည္း ေစာင့္လိုက္မယ္</span></b><br /><br />"ခင္ဗ်ားလို အသက္ ၇ဝ- အရြယ္ အဖိုးႀကီးက အသက္ ၂ဝ- အရြယ္<br />အမိ်ဳးသမီးနဲ႔ လက္ထပ္မယ္ဆိုတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား။ ခင္ဗ်ားအတြက္<br />ေကာင္မေလးဟာ အမ်ားႀကီး အသက္ငယ္ေနမွာေပါ့"<br />"ခင္ဗ်ား ေျပာတာဟုတ္တယ္။ က်ဳပ္ ေနာက္ ၂-ႏွစ္ေလာက္ ေစာင့္လိုက္အံုးမယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">မထင္ပါဘူး</span></b><br /><br />"ကြၽန္ေတာ့ကို ငထံုငအလို႔ မိတ္ေဆြ ယူဆတယ္ေပါ့ေလ၊ ဟုတ္လား"<br />"မဟုတ္တာ၊ က်ဳပ္က လူတစ္ေယာက္ကို တစ္ခါ ေတြ႔႐ံုနဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ<br />ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မခ်တက္ပါဘူး"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ယင္ေကာင္ကို မလိမ္နဲ႔</span></b><br /><br />"ၾကည့္စမ္း၊ မင္းအနားမွာ ဒီယင္ေကာင္ပဲ တစ္ခ်ိန္လံုး ရစ္သီရစ္သီ<br />လုပ္ေနပါလား"<br />"ဘာလဲ၊ ငါ့ကိုယ္က ခ်ီးေစာ္နံတယ္လို႔ မင္းေျပာခ်င္တာလား"<br />"ငါဒီလို မေျပာပါလား။ ဒါေပမယ့္ ယင္ေကာင္ကို လိမ္လို႔ေတာ့ မရဘူးေလ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အထင္မွားလို႔ အသားနာရတယ္</span></b><br /><br />အသက္ ၄ဝနား ကပ္ေနၿပီး ျဖစ္ေသာ္လည္း အခုထိ အိမ္ေထာင္မျပဳေသးသည္႔<br />မစၥတာအန္ေထာ္နီသည္ မ်က္လံုးေအာက္တြင္ ညိဳမဲေသာ ဒဏ္ရာျဖင့္ ႐ံုးသို႔<br />ေရာက္လာသည္။ ႐ုံးသူ႐ံုးသားမ်ားက အေၾကာင္းရင္းကို ဝိုင္းေမးၾကသည္။<br />"ကြၽန္ေတာ္ ေျပာျပတာကို ခင္ဗ်ားတို႔ ယံုခ်င္မွ ယံုၾကမယ္။ ဒီေန႔ မနက္ အိပ္ရာထ<br />ေနာက္က်သြားတယ္။ ႐ုံးကို အခ်ိန္မီ ေရာက္ေအာင္ အဝတ္အစား<br />ကမန္းကတန္းဝတ္တယ္။ အဲဒီမွာတင္ ေဘာင္းဘီက ဒုကၡေပးေတာ့တယ္။<br />အတင္းဆဲြဝတ္ရင္းနဲ႔ ေရွ႔ၾကယ္သီး သံုးလံုးစလံုး ျပဳတ္ထြက္သြားတယ္။ အဲဒါနဲ႔<br />ေဘာင္းဘီကို ဝတ္ထားရက္တန္းလန္းနဲ႔ ေဘးအိမ္က ေမရီကို ၾကယ္သီး<br />ျပန္တပ္ေပးဘို႔ အကူအညီ ေတာင္းတယ္"<br />"ဆက္မေျပာနဲ႔ေတာ့ က်ဳပ္တို႔ သေဘာေပါက္ၿပီး၊ ၾကယ္သီးျပဳတ္ေနတဲ့<br />ေဘာင္းဘီကို ၾကည့္ၿပီး သူ႔ကို လာေစာ္ကားတယ္လို႔ ေမရီက ယူဆၿပီး ခင္ဗ်ားကို<br />ေဆာ္ပေလာ္တီးလိုက္တယ္။ ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား"<br />"မဟုတ္ပါဘူး၊ ကြၽန္ေတာ့ စကားကို ဆံုးေအာင္ နားေထာင္ၾကပါအံုး၊ ကြၽန္ေတာ္<br />႐ိုး႐ိုးသားသား အကူအညီ ေတာင္းတယ္ဆိုတာ ေမရီက နားလည္ပါတယ္။<br />ဒါေၾကာင့္ မျငင္းဆန္ဘဲ ၾကယ္သီးတပ္ေပးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့<br />သူဆီမွာ ကပ္ေၾကးမရွိဘူး။ ၾကယ္သီးတပ္ေပးၿပီး ထြက္ေနတဲ့ အပ္ခ်ည္ကို ပါးစပ္နဲ႔<br />ကိုက္ျဖတ္ေပးခ်ိန္မွာ အခန္းထဲကို သူ႔ေယာက်္ား ဝင္လာတယ္ဗ်ာ"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-7194940015544264031?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-72733515464039468822010-07-06T07:58:00.000-07:002010-07-06T07:58:58.052-07:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 22px; text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ကြယ္ရာမွာတစ္မ်ိဳးေရွ.မွာတစ္မ်ိဳး</span></b><br /><br />''ကြယ္ရာမွာ ခင္ဗ်ား အထက္အရာရွိကို ခင္ဗ်ားေဝဖန္တာ ရစရာမရွိဘူး၊ အဲအစည္းအေ<br />ဝးမွာ က်ေတာ့ သူ႕ကိုခင္ဗ်ားပဲ ခ်ီးမြမ္းၿပန္တယ္၊ ဘယ္လိုလဲ ''<br />'' ဘာသေဘာမွ မဟုတ္ဘူး ၊ စကားတစ္ခြန္းကို ႏွစ္ခါထပ္မေၿပာခ်င္လို႔ ''<br /><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><b>ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး</b></span><br /><br />'' ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး လမ္းစဥ္ကို ခင္ဗ်ားဘယ္လို သေဘာရသလဲ ''<br />'' ေထာက္ခံပါတယ္ ၊ ဒါေပမယ့္ စည္းကမ္းခ်က္နဲ႔ပဲ ေထာက္ခံခ်င္တယ္''<br />'' ဘာစည္းကမ္းခ်က္ပါလိမ့္''<br />'' ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီမွာ အဲဒီလမ္းစဥ္ကို အေကာင္အထည္ မေဖာ္ေစခ်င္ဘူး ''<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ဘြဲ.တံဆိပ္မ်ားပိုင္ရွင္</span></b><br /><br />''ဦးရဲ.ရင္ဘတ္မွာ ဘြဲ.တံဆိပ္သံုးခု တပ္ထားတာကို ၿမင္ပါတယ္။ ဘာအတြက္<br />ခ်ီးႁမွင့္ၿခင္း ခံရတာလဲဟင္''<br />''တတိယတံဆိပ္ကေတာ့ အရင္က တံဆိပ္ႏွစ္ခု ရထားၿပီးသူၿဖစ္လို႔ ထပ္ေပးတာပဲ။ ဒုတိယ တံဆိပ္ကေတာ့ ပထမတံဆိပ္ ရွိၿပီးၿဖစ္လို.ပဲ၊<br />အဲ ပထမတံဆိပ္ကေတာ့ ဘာမွမရေသးလို. ေပးတာပဲကြယ္''<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ၾကီးလာရင္</span></b><br /><br />သားၿဖစ္သူက တီဗြီတြင္ၿပေနေသာ ေရခဲစကိတ္ကုိ စီးခ်င္ေၾကာင္း ဖခင္ကိုေၿပာသည္။<br />ေဖေဖ သားလဲအဲလုိ စီးခ်င္တယ္၊<br />သားၾကီးလာရင္ စီးရမွာေပါ႕သားရဲ႕၊ ကဲကဲ သားအိပ္ေတာ႕ေနာ္၊ မနက္ ေက်ာင္းသြားရဦးမွာ၊<br />ဖခင္ၿဖစ္သူ ၄င္း၏ အိပ္ခန္းထဲသုိ႕ ဝင္သည္၊ တစ္ဖက္လွည္႕ အိပ္ေနေသာ မိန္းမေဘးသုိ႕<br />ကပ္ၿပီး တုိးတုိးေလး ေၿပာသည္။<br />မိန္းမေရ၊ အိပ္ရေအာင္ေလ၊<br />ၾကီးလာရင္ အိပ္ရမွာေပါ႕၊<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ျပည့္ဝလိုေသာ ဆႏၵ</span></b><br /><br />မိမိ၏ အျမင့္ဆံုး ဘဝရည္မွန္းခ်က္ အဘယ္နည္းဟု အသက္ေထာက္လာၿပီ<br />ျဖစ္ေသာ စားပဲြထိုးကို ေမးရာ ၄င္းက ဤသို႔ ေျဖသည္။<br />"ဧည့္သည္ေတြ အားလံုး ကိုယ့္အိမ္မွာပဲ ကိုယ္စားၾကၿပီး ေဘာက္ဆူးပိုက္ဆံကို<br />စာတိုက္က တစ္ဆင့္ ကြၽန္ေတာ့ဆီ ပို႔ေပးၾကဘို႔ပါဘဲ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေျဖးေျဖးေပါ့</span></b><br /><br />သြားကုခန္းတြင္ျဖစ္သည္။<br />"ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုလုပ္တာလဲ၊ တျခားသြားကို ႏႈတ္ရမွာဗ်"<br />"စိတ္ေအးေအးထားစမ္းပါ၊ အဲဒီသြားဆီကို တေျဖးေျဖး ေရာက္လာမွာေပါ့"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေတြ႔သြားလို႔ မျဖစ္ဘူး</span></b><br /><br />ဖိတ္ၾကားထားေသာ ဧည့္သည္မ်ား ေရာက္မလာမီ ေယာက္်ားျဖစ္သူ<br />စာအုပ္အခ်ိဳ႔ကို ဝွက္သည္။ မိန္းမက အ့ံၾသစြာေမးသည္။<br />"ရွင္ဘာျဖစ္လုိ႔ စာအုပ္ေတြကို ဝွက္ေနရတာလဲ၊ ဧည့္သည္ေတြ ခုိးသြားမွာကို<br />စိုးရိမ္လို႔လား"<br />"မဟုတ္ပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ဒီစာအုပ္ေတြကို ေတြ႔သြားရင္ ေပ်ာက္ေနတဲ့ သူတို႔ရဲ႔<br />စာအုပ္ေတြဆိုတာ သိသြားႏိုင္တယ္ေလ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ငါ့လိုလုပ္</span></b><br /><br />အမိ်ဳးသမီးငယ္ တစ္ဦးသည္ ေမာ္ေတာ္ကားကို အရွိန္ျပင္းစြာျဖင့္<br />ေမာင္းႏွင္လာသည္။ ေဘးတြင္ ထိုင္ေနေသာ သူငယ္ခ်င္းမက ေျပာသည္။<br />"ယူ အရွိန္ကို နည္းနည္း ေလွ်ာ့လိုက္လို႔ မရဘူးလား။ အုိင့္မ်က္လံုးေတြ<br />ေဝကုန္ၿပီ"<br />"အိုင္လုပ္သလို လိုက္လုပ္ေလ"<br />"ဘာလုပ္ရမွာလဲ"<br />"မ်က္စိကို ပိတ္ထားလိုက္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အေျဖ</span></b><br /><br />"အက်ႌအသစ္ ဝယ္ေပးပါလို႔ ရွင့္ကို ကြၽန္မ ေျပာတိုင္း အျမဲတန္း<br />အေျဖတစ္မိ်ဳးတည္းပဲ ရတယ္"<br />"မင္းရဲ႔ ဆႏၵကလဲ ေျပာင္းမွ မေျပာင္းပဲကိုးကြ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ကြာျခားခ်က္</span></b><br /><br />ေမးခြန္း - စစ္သားကို သံတမန္မွ လည္းေကာင္း၊ အပိ်ဳမမွ လည္းေကာင္း၊<br />မိုးေလဝသဝန္ထမ္းမွ လည္းေကာင္း၊ ၄င္းတို႔၏ စဥ္းစားေတြးေခၚပံုအရ ခဲြျခားျပပါ။<br /><br />အေျဖ - စစ္သားက Yes ဟု ေျပာလွ်င္ yes ဟု အဓိပၸာယ္ရသည္။ စစ္သားက<br />No ဟု ေျပာလွ်င္ No ဟုပင္ အဓိပၸာယ္ရသည္။ အကယ္၍ စစ္သားက<br />maybe ဟု ေျပာလာလွ်င္ ၄င္းသည္ စစ္သားမဟုတ္၊ သံတမန္က yes ဟု<br />ေျပာလွ်င္ yes ဟု အဓိပၸာယ္ရသည္။ အကယ္၍ ၄င္းက maybe ဟုေျပာလွ်င္<br />No ဟု ဆိုလိုသည္။ အကယ္၍ သံတမန္က No ဟု ေျပာလွ်င္ ၄င္းသည္<br />သံတမန္မဟုတ္။ အပ်ိဳမက No ဟုေျပာလွ်င္ No ဟုပင္ သေဘာေပါက္ပါ။<br />အကယ္၍ maybe ဟုေျပာလွ်င္ yes ဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။ အကယ္၍သူမက<br />Yes ဟု ေျပာလာလွ်င္ ၄င္းသည္ အပိ်ဳစင္ မဟုတ္ေတာ့။ မိုးေလဝသ ဝန္ထမ္းက<br />yes ဟု ေျပာလွ်င္ No ဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။ No ဟု သူေျပာလွ်င္ Yes ဟု<br />အဓိပၸါယ္ရသည္။ အကယ္၍ ၄င္းက maybe ဟု ေျပာလွ်င္ ၄င္းသည္<br />မိုးေလဝသသမား မဟုတ္ပါ။<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေလးစားမွေပါ့</span></b><br /><br />က်န္းမားေရးဝန္ႀကီး႒ာနမွ အရာရွိႀကီးတစ္ဦး စိတ္ေရာဂါကု ေဆး႐ံုသို႔<br />ေရာက္လာကာ ေဆး႐ံုဝန္ထမ္းမ်ားကို မိန္႔ခြန္းေခြၽသည္။ မိန္႔ခြန္းေျပာအၿပီးတြင္<br />ေလေကာင္းေလသန္႔ ရွဴရန္ ၊ ေဆး႐ံုဝင္းရွိ ပန္းျခံဘက္ ထြက္သည္။ ဤတြင္<br />စိတ္မႏွံသူတစ္ဦး၊ တုတ္ေခ်ာင္း ကိုင္လ်က္ ၄င္းဆီ ေရွး႐ႈေျပးလာသည္<br />ေတြ႔ရသည္။ အေျခအေန မဟန္ေတာ့ဟု အရာရွိႀကီး ေတြးမိလိုက္သည္။<br />လူနာသည္ ေခါက္ကုလားထိုင္ကို အရာရွိႀကီးေရွ႔တြင္ ျဖန္႔ခင္းလိုက္ကာ၊ 'ထိုင္ပါ'<br />ဟု ေျပာသည္။ အရာရွိႀကီး အံ့ၾသသြားသည္။ သို႔ေသာ္ ဘာမွ ျပန္မေျပာဘဲ<br />ထုိင္လိုက္သည္။ ေနာက္အႏွစ္ငယ္ အၾကာတြင္ ေဖာ္ျပပါ ေဆး႐ုံကို စစ္ေဆးရန္<br />၄င္းေရာက္လာျပန္သည္။ လိုအပ္ေသာ စစ္ေဆးမွဴးမ်ား ၿပီးစီးေသာအခါ ယခင္က<br />အတိုင္း ပန္းျခံဘက္ ထြက္သည္။ ယခင္ကအတိုင္းပင္ လူနာတစ္ေယာက္<br />တုတ္ေခ်ာင္းကိုင္လ်က္ ၄င္းဆီ ေျပးလာသည္ကို ေတြ႔ရျပန္သည္။ ဟုိတစ္ခါကလိုပဲ<br />ထိုင္ခုိင္းအံုးမွာပဲဟု ယူဆကာ ထိုင္ရန္ ျပင္ထားသည္။ သို႔ေသာ္ စိတ္မႏွံသူက<br />ယူလာေသာ တုတ္ေခ်ာင္းျဖင့္ အရာရွိႀကီး၏ ေခါင္းကို ႐ိုက္သည္။<br />"ဘာျဖစ္လို႔ ႐ိုက္တာလဲဗ်"<br />"ဟုိတစ္ေခါက္က ဘာျဖစ္လို႔ ေက်းဇူးတင္စကား မေျပာတာလဲ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">သူတို႔ကိုပဲ ရွာေပး</span></b><br /><br />ရဲစခန္းတြင္ ျဖစ္သည္။<br />"ရဲမွဴးႀကီးရွင့္၊ ကြၽန္မကို လူ ၁၃- ေယာက္က အဓမၼက်င့္သြားပါတယ္"<br />"စိတ္မပူပါနဲ႔၊ ဒီေကာင္ေတြအားလံုးကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေတြ႔ေအာင္ ရွာေပးပါ့မယ္"<br />"ဟင့္အင္း၊ ကြၽန္မ စိတ္ဝင္စားတာက နံပါတ ၅ ၊ ၆ နဲ႔ ၁၁ ေယာက္ေျမာက္<br />ေယာက္်ားေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေၾကာ္ျငာ</span></b><br /><br />"ကြၽန္ေတာ့္အား မိန္းမျဖစ္သူ ပစ္သြားပါ၍ ထိုးလက္စ သိုးေမြးဆြယ္တာကို<br />ၿပီးေအာင္ ဆက္ထိုးေပးႏိုင္မည့္ သတို႔သမီးေလာင္းကို ရွာေနပါသည္"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-7273351546403946882?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-61540440020792170072010-06-17T08:05:00.000-07:002010-06-17T08:06:26.034-07:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 22px; text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေနာက္တစ္ေခါက္ အေရာက္လာပါဦး</span></b><br /><br />ေလးစားအပ္ပါေသာ ဥကၠဌၾကီးခင္ဗ်ား-<br /><br />မၾကာမီက ဥကၠဌၾကီး ေရာက္ရွိခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕မွ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားက ေက်းဇူးကုေဋကုဋာၿဖင့္ ဤစာကို ေရးသားလိုက္ၿခင္း ၿဖစ္ပါတယ္။<br />ကြၽန္ေတာက္တို႔ ၿမိဳ႕သို႕ အလည္အပတ္ လာေရာက္မည္ ဆိုသည္ကို ဥကၠဌၾကီး သံုးရက္သာၾကိဳတင္၍ အသိေပးခဲ့သည္ မွန္ေသာ္လည္း ၿမိဳ.နယ္ အာဏာပိုင္ အဖြဲ႔အစည္းမွ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ ဤအခ်ိန္တိုေလးႏွင့္ပင္ ဆိုဗီယက္ အာဏာတည္သည့္ ကာလတစ္ေလ်ာက္လံုး အတြင္း လုပ္ေဆာင္ ႏုိင္ခဲ့သည္ထက္ ပို၍ ၿမိဳ႕၏ စည္ပင္သာယာ ဝေၿပာေရး ကိစၥကို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါသည္။ ပထမဦးဆံုး အေနႏွင့္ လူၾကီးမင္းအား တင္ေဆာင္လာေသာ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ၿဖတ္သန္းသြားမည့္ လမ္းတစ္ဖက္တစ္ခ်က္ရွိ အိမ္မ်ားအားလံုးကို ေဆးသုတ္ခဲ့ပါသည္၊ သို႔ေသာ္ လူၾကီးမင္းသည္ စီစဥ္ထားသည့္ ခရီးစဥ္အတိုင္း သြားေလ့မရွိေၾကာင္း တစ္စံုတစ္ဦးက သတိေပးလာပါသည္။ သို့ၿဖင့္ ၿမိဳ႕အာဏာပိုင္တို႔သည္ အၿခားအိမ္မ်ားကိုပါ ေဆးသုတ္ခဲ့ၾကရပါသည္။ ဤကိစၥတြင္ မည္မွ်ၾကိဳးစား အားထုတ္ခဲ့ၾကသနည္း ဟူမူ အခ်ိဳ႕အိမ္တို႔၏ ၿပတင္းေပါက္ မွန္မ်ားကိုပါ ေဆးသုတ္မိၾကပါသည္။<br /><br />ဒုတိယအခ်က္အားၿဖင့္ ဥကၠဌၾကီး မေရာက္မီ လမ္းမ်ား အားလံုး မီးလင္းလာပါသည္။ ႏုိင္လြန္ကတၱရာ လမ္းမ်ား ၿဖစ္ကုန္ၾကပါသည္။ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္လည္း လူၾကီးမင္း မေရာက္မီ တစ္ညအလိုက ေၿမေအာက္ၿဖတ္ကူးလမ္း ၃၆၅-<br />ခုကို ေဖာက္လုပ္ၿပီးသား ၿဖစ္သြားပါသည္။ ၿမိဳ.ေပၚရွိ ဆိုင္မ်ားတြင္ မၿပဳန္းတီးရေအာင္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရမည့္ ပစၥည္းစာရင္းထဲသို႔ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ ကတည္းက သြတ္သြင္းၿပီး ၿဖစ္သည္ဟု ကြၽန္ေတာ္တို႔ ထင္မွတ္ခဲ့ေသာ ကုန္ပစၥည္းမ်ားကို ေတြ႕လာရပါသည္။ ဆိုင္ေပၚတင္လာေသာ ပစၥည္းမ်ားထဲတြင္ အငတ္ေဘး ၾကံဳေတြ႕ရေသာ အာဖရိက ဒုကၡသည္တို႔ အတြက္ စားနပ္ရိကၡာမ်ားကို သယ္ေဆာင္လာေသာ ၿဗိတိသွ်သေဘၤာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕ႏွင့္ မနီးမေဝး ႏုိင္ငံတကာ ေရၿပင္ပိုင္နက္တြင္ လြန္ခဲ့သည့္ ၁၂-ႏွစ္က နစ္ၿမဳပ္ခဲ့စဥ္ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ ၿမင္ခဲ့ၾကရေသာ စည္သြပ္ဘူးမ်ားပင္ ပါရွိခဲ့သည္။<br /><br />တတိယအခ်က္အားၿဖင့္ လြန္ခဲ့ေသာ ငါးႏွစ္စီမံကိန္း ကာလကတည္းက အခမ္းအနားၿဖင့္ ဖြင့္လွစ္ၿပီးေၾကာင္း အာဏာပိုင္တို႔ အထက္သို႔ အစီရင္ခံခဲ့သည့္ တံတားကိုလည္း ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္သားတို႔ အၿပီးသတ္ ေဆာက္လုပ္ခဲ့ၾကပါသည္။ ထိုစဥ္က ယင္းတံတားကို တခမ္းတနားဖြင့္လွစ္ခဲ့ရာတြင္ တံတားေဆာက္လုပ္ေရး ေကာ္မရွင္အဖြဲ႕ ေခါင္းေဆာင္က ဖဲႀကိဳးၿဖတ္အၿပီး တံတားလည္း ကမ္းမွလြတ္ကာ ေကာ္မရွင္အဖြဲ.ဝင္မ်ားႏွင့္ အတူ ေရစီးေၾကာင္းအတိုင္း ေမ်ာပါသြားခဲ့ပါသည္။<br /><br />ေနာက္ဆံုးအခ်က္အားၿဖင့္ ေလဆိပ္မွ အလာ လမ္းတေလွ်ာက္လံုးကုိ ကြန္ဆိုမို ကြန္ၿမဴနစ္ လူငယ္အဖြဲ.မွ တာဝန္ရွိ ပုဂၢိဳလ္တို႔က မိမိတို႔၏ ကိုယ္ပိုင္ဖံုစုပ္စက္ မ်ားၿဖင့္ သန့္ရွင္းေရး လုပ္ခဲ့ၾကပါသည္။ အလုပ္သမားသမဂၢအဖြဲ.မွ တာဝန္ရွိ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကမူ အနီးအနား သစ္ေတာတို႔တြင္ အမႈိက္သရုိက္မ်ား ရွင္းၾကပါသည္။ သစ္ပင္အားလံုးမွ သစ္ရြက္မ်ားကို အစိမ္းေရာင္ သုတ္ခဲ့ၾကပါသည္။ ၿမိဳ.ေပၚရွိ အထိမ္းအမွတ္ေက်ာက္တုိင္ႏွင့္ ရုပ္တုမ်ားကို ယူဂိုစလားဗီးယား ႏုိင္ငံလုပ္<br />ေခါင္းေလွ်ာ္ရည္ၿဖင့္ ေဆးေၾကာခဲ့ၾကပါသည္။ မည္မွ် ေဆးေၾကာလိုက္ၾကသနည္း ဆိုေသာ္.......<br /><br />ထိုမွ်မကေသးပါ ၊<br />ဥကၠဌၾကီး အမ်က္ေတာ္ရွမည္ကို စိုးရိမ္ၾကသၿဖင့္ ၿမိဳ.နယ္ေခါင္းေဆာင္ အမ်ားအၿပားသည္ မိမိတို႔ပိုင္ အနားယူအိမ္မ်ားကို ႏုိင္ငံေတာ္သို႔ လႊဲေၿပာင္းေပးပါသည္။ ထိုရက္မ်ားအတြင္းတြင္ အခ်ိဳ႕ေသာ အနားယူအိမ္မ်ားကို မူၾကိဳေက်ာင္းႏွင့္<br />ကေလးထိန္း ဌာနမ်ား အၿဖစ္ ဖြင့္လွစ္လိုက္ၾကပါသည္။ ၿမိဳ.နယ္ေကာ္မတီ ႒ာမွဴးၾကီးတစ္ဦး၏ အနားယူအိမ္ကို ေလဆိပ္ အေဆာက္အဦသစ္ အၿဖစ္ အသံုးခ်ႏုိင္ေအာင္ ၿပင္ဆင္ႏုိင္ခဲ့ပါသည္။ ၄င္းအနားယူအိမ္မွ သခြားခင္းကို '' အီလူးရွင္း-၈၆ ''<br />ေလယာဥ္ အဆင္းအတက္ လုပ္ႏုိင္ေအာင္ ကြန္ကရစ္ ေလာင္းခဲ့ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို့၏ အၿခားေခါင္းေဆာင္မ်ားကလည္း အသိတရားဝင္ကာ အေကာင္းဘက္ ေၿပာင္းလာၾကပါသည္။<br /><br />''ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတို႔မည္သည္ ကိုယ္ပိုင္အၿမင္ ရွိရမည္၊ ဤသို႔ေသာ ေခါင္းေဆာင္မ်ိဳးကိုသာ လိုလားသည္''<br />ဟူသည့္ လူၾကီးမင္း၏ သေဘာထားကို အားလံုးက သိနားလည္ထားၾကသည့္ အတိုင္း ကြၽန္ေတာ္တို႔၏ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ၿမိဳ.နယ္ပါတီ ယူနစ္ေကာ္မတီရုံးတြင္ သံုးရက္ၾကာ အစည္းအေဝးထိုင္ကာ ကိုယ္ပိုင္<br />အၿမင္မ်ားကို ၫွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးၾကပါသည္။ ထို့ေနာက္ ၄င္းကို ေဒသပါတီရုံးတြင္ အတည္ၿပဳခ်က္ ရယူၾကပါသည္။<br /><br />ေမြးၿမဴေရးကိစၥကို ဥကၠဌၾကီးေကာင္းစြာ နားလည္သည့္ အခ်က္ကိုလည္း အားလံုးသိၾကပါသည္၊ ထို့ေၾကာင့္ '' ႏြားမတြင္ ႏုိ႔သီးဘယ္ႏွစ္ခု ပါသနည္း '' ဆိုသည့္ ေခါင္းစဥ္ၿဖင့္ ေမြးၿမဴေရးဘက္ဆိုင္ရာ ပညာရွင္တို႔၏ ႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲကို က်င္းပခဲ့ပါသည္။ ထိုအခါမွ စုေပါင္း လယ္ယာစီမံကိန္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ေရး အတြက္ ပစၥည္းမဲ့ႏြားမတြင္ ႏုိ႔သီးေလးခုသာ ပါရွိေၾကာင္း ထြက္လာပါသည္။ <br /><br />အစြန္းေရာက္ ကုန္သည္မ်ားလည္း ရွိခဲ့ပါသည္။ ဥပမာအားၿဖင့္ လူၾကီးမင္း မေရာက္လာမီ တစ္ညအလိုတြင္ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ၊ လူထုကာကြယ္ေရး ေလ့က်င့္မႈကို ၿပဳလုပ္ပါသည္။ သို.ေသာ္လည္း အေရးေပၚအခ်က္ေပးစနစ္ ပ်က္သြားပါသည္။ ဤအထဲ ဓာတ္ေငြ. မသင့္ေအာင္ ကာကြယ္သည့္ ကိရိယာမ်ားပါ ခြၽတ္ယြင္းေနပါသည္။<br />(အသက္ ရွဴထုတ္လို႔သာ ရၿပီး အသက္ရွဴသြင္းခ်င္သည့္ အခါတိုင္း ကိရိယာကို မ်က္ႏွာမွခြၽတ္ၿပီး ရွဴၾကရသည္။) <br /><br />ထို႔ေၾကာင့္ နံနက္ သံုးနာရီေရာက္မွ အဖြဲ့ေခါင္းေဆာင္သည္ '' သတိ၊ ညဴကလီးယား ေပါက္ကြဲၿပီ၊ အားလံုးဝပ္ၾက ''<br />ဟုအသံကုန္ဟစ္၍ ေအာ္ရပါသည္။ ထိုအခါ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားအားလံုး အိမ္မွထြက္ကာ ေၿမမွာ ဝပ္ၾကပါသည္၊<br />ဤသို႕ဝပ္ရာတြင္ ဓာတ္ေရာင္ၿခည္မသင့္ေအာင္ မ်က္ႏွာကိုလက္ဝါးၿဖင့္ စနစ္တက် ဖံုးကြယ္ၾကပါသည္။<br />အက်ၤီၾကယ္သီးမ်ားကိုလည္း အစံုအေစ့ တပ္ၾကပါသည္။ ခန္႕မွန္းသည္ထက္ အခ်ိန္ အေတာ္ေနာက္က်မွ ေလ့က်င္ခန္း လုပ္ၾကရသၿဖင့္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သား ထက္ဝက္ခန္႔မွာ တန္းၿဖဳတ္သည္ကို ေစာင့္ရင္း ေနာင္တစ္ေန႔ ရုံးတက္ေနာက္က်ကုန္ပါသည္။<br /><br />ထို႔ၿပင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕ရွိ ေဆာက္အဦသစ္မ်ား၏ ပံုေလးပံုပါရွိေသာ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္စာအုပ္ငယ္ကို ထုတ္ေဝပါသည္။ ပံုေလးပံု ေဖာ္ၿပထားေသာ္လည္း တစ္ခုတည္းေသာ အေဆာက္အဦသစ္ကို ေလးဘက္ေလးတန္မွ ရုိက္ကူးထားၿခင္း ၿဖစ္ပါသည္။<br /><br />တစ္ခုတည္းေသာ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ဆိုင္ကိုလည္း ဥကၠဌၾကီး၏ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ၿဖတ္သြားမည့္ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ၿမင္သာေအာင္ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ ေန၍ ကားၿဖင့္ တင္ေဆာင္ ေမာင္းႏွင္ခဲ့ပါသည္။<br /><br />ေနာက္ဆံုး အခ်က္အားၿဖင့္ လူၾကီးမင္းသည္ '' ၿပတိုက္မ်ားဆီသို႔ သြားတတ္သည္၊ ၿပတိုက္ အထားအသို အေၿခအေန မည္သို႔ရွိသည္ကို စူးစမ္းေလ့လာတတ္သည္ '' ဟူသည့္ သတင္းစကား ထြက္လာပါသည္။ ထိုသို႔ သတင္းစကား ပြက္လာသည္ႏွင့္ မဆိုင္းမတြမွာပင္ အုတ္ဖုတ္ အတတ္ပညာဆိုင္ရာ စက္မႈသင္တန္းေက်ာင္းမွ ဆင္းၿပီး ၊<br />ၿမိဳ.နယ္ယဥ္ေက်းမႈ ဌာနမွဴးရာထူး ရထားသူ၏ အမိန္႔ၿဖင့္'' အန္ကြန္ပါး ဗလိုဗစ္ခ်္ခ်က္ေကာ့ဖ္ '' (႐ုရွားစာေရးဆရာၾကီး ၁၈၆ဝ-၁၉ဝ၄ ) ေနထိုင္ခဲ့သည့္ အိမ္ေဟာင္းကို ကရိန္းစက္ၿဖင့္ ဖ်က္ကာ ၄င္းေနရာတြင္ ခ်က္ေကာ့ဖ္ ေနထိုင္ခဲ့သည့္ အိမ္သစ္ကို ေဆာက္လုပ္ခဲ့ပါသည္။ ၿပတိုက္ေရွ႕ မ်က္ႏွာစာတြင္ ခ်က္ေကာ့ဖ္၏ ရုပ္တုကို စိုက္ထူလိုက္ပါသည္ ၊ ရုပ္တုမွာ<br />မၾကာမီက က်င္းပခဲ့သည့္ ပါတီဗဟိုေကာ္မတီ အစည္းအေဝးသို. တင္သြင္းခဲ့သည့္ ဥကၠဌၾကီး၏ အစီရင္ခံစာကို<br />ေထာက္ခံသည့္ မ်က္လံုးမ်ားၿဖင့္ ဖတ္ေနပါသည္။<br /><br />သို့ေသာ္ ဤသို့ၿဖစ္ရသည္မ်ားအတြက္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ စိတ္မဆိုးၾကပါ။ ယေန႔ အေၿခအေနတြင္ ၄င္းတို႔ မည္မွ် အခက္ၾကံဳေနရသည္ ဆိုသည္ကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကိုယ္ခ်င္းစာၾက၍ ၿဖစ္ပါသည္။ စံၿပေခါင္းေဆာင္မ်ား ၿဖစ္ၾကရမည္ဟု ၄င္းတို႔ကို ဥကၠဌၾကီးမွ ေၿပာေသာ္လည္း ဤလုပ္နည္းလုပ္ဟန္ အေဟာင္း ၊ ခံယူခ်က္အေဟာင္း တို႔ကို ေၿပာင္းပစ္ရမည္ ဆိုေသာ္လည္း အခ်ိန္ကန္႔သတ္ခ်က္ မေပးခဲ့ပါ။ ထို့ေၾကာင့္ အေစာကတည္းက မိမိတို႔ေၿပာင္းၿပီးၿဖစ္ပါသည္ ဆိုသည္ကို ဥကၠဌၾကီးအား မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ အစီရင္ခံရမည္နည္း ဆိုသည္ကို ၄င္းတို႔ မခန္႔မွန္းတတ္ေအာင္ ၿဖစ္ေနၾကပါသည္။<br /><br />ဤမွ်သာမကပါ။ ေရွ.သို႔သာ ခ်ီတက္ပါဟု အခြင့္ၾကံဳတိုင္း လူၾကီးမင္းက ေၿပာေသာ္လည္း ေရွ.ဘယ္မွာရွိသည္ကို ၄င္းတို႔အား မရွင္းၿပပါ။ ဤသို႔ မရွင္းၿပဘဲႏွင့္ သူတို႔ ဘယ္လိုမွ သိႏုိင္ရွာၾကမည္ မဟုတ္ပါ။ ဤအခ်က္ကို သေဘာေပါက္ေစခ်င္ပါသည္။<br />ကြၽန္ေတာ္တို႔ၿမိဳ.၏ အစဥ္အလာကို တင္ၿပလိုပါသည္။ အႏုပညာပါရမီ ရွိသူသည္ အႏုပညာနယ္ပယ္သို႔ ဝင္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ၾကပါသည္။ စာေတာ္သူသည္ သိပံၸပညာဖက္ ေရာက္ၾကပါသည္။ ထုတ္လုပ္ေရးဖက္ အားသန္သူဆိုပါက ထုတ္လုပ္ေရးက႑သို႔ ဝင္ၾကပါသည္။ ငယ္ငယ္တုန္းက အပ်င္းထူၿပီး ဘာအစြမ္းအစမွ မၿပႏုိင္ခဲ့သူသည္ ကြန္ဆိုမိုကြန္ၿမဴနစ္<br />လူငယ္အဖြဲ႔ ၊အလုပ္သမားသမဂၢ အဖြဲ.မ်ားထဲသို႔ ဝင္ေရာက္ၿပီး အထက္ပါ အစြမ္းအစရွိသူမ်ားအား ေခါင္းေဆာင္မႈေပးၾကပါသည္။ ဤကဲ့သို႔ ေခါင္းေဆာင္မႈ ေပးေသာေၾကာင့္ ထင္ပါသည္၊ ေလာေလာဆယ္အထိ ထိုပုဂၢိဳလ္တို႔၏ အစြမ္းအစမ်ား ေပ်ာက္ကြယ္သြားၿခင္း မရွိေသးပါ။<br /><br />ၿခံဳ၍ဆိုရမည္ဆိုလွ်င္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕သို႔ လာေရာက္ လည္ပတ္ခဲ့သည့္ အတြက္ ဥကၠဌၾကီးအား အထူး ေက်းဇူးတင္ပါသည္။<br />ကြၽန္ေတာ္တို႔၏ ၿမိဳ႕သည္ လွပလာပါသည္။ စိမ္းလန္းစိုၿပည္ ေနခ်င့္စဖြယ္ ၿဖစ္လာပါသည္။ အနီးအနား စုေပါင္း လယ္ယာမ်ားသို႔ ေလယာဥ္မ်ား စတင္ပ်ံသန္း လာပါသည္။ ဂ်ာမန္မ်ား ဆုတ္ခြာစဥ္က ၿဖတ္ေတာက္ ဖ်က္စီးခဲ့ေသာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕ႏွင့္ အၿခားၿမိဳ႕မ်ား အၾကား တယ္လီဖုန္းလိုင္း ကိုလည္း ၿပန္လည္ သြယ္တန္းႏုိင္ခဲ့ပါသည္။<br /><br />မွန္ပါသည္။<br />ဥကၠဌၾကီး ၿပန္သြားၿပီးသည့္ေနာက္ ဆိုင္မ်ားတြင္ ကုန္ပစၥည္းမ်ား ၾကက္ေပ်ာက္ငွက္ေပ်ာက္ ၿဖစ္ကုန္ၿပန္ပါသည္။ သို.ေသာ္ ကိစၥမရွိပါ။ ဥကၠဌၾကီး ေရာက္ရွိေနသည့္ အခ်ိန္အတြင္းတြင္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားအားလံုး သံုးႏွစ္စာ ၾကိဳတင္ဝယ္ယူထားၿပီး ၿဖစ္၍ ၿဖစ္ပါသည္။<br /><br />ဥကၠဌၾကီးအား ၾကိဳတင္၍ အႏူးအညြတ္ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါသည္။ ေနာက္သံုးႏွစ္ၾကာလွ်င္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕သို႔ ေနာက္တၾကိမ္ အလည္လာေစလိုၿခင္း ၿဖစ္ပါသည္။<br /><br />ထိုအခ်ိန္ေရာက္လွ်င္ ေဆးၿပယ္၍ အိမ္မ်ားလည္း အ႐ုပ္ဆိုးၿဖစ္ေလာက္ပါၿပီ။ အထိမ္းအမွတ္႐ုပ္တုလည္း ဖံုလူးညစ္တူး ေနေလာက္ပါၿပီ။ တံတားလည္း ကမ္းမွလြတ္ကာ ေရထဲေမ်ာပါမည့္ အေၿခအေနမ်ိဳး ၿပန္ၿဖစ္ေလာက္ပါၿပီ။ အသစ္ေမြးလာသည့္ ကေလးမ်ား အတြက္ မူၾကိဳေက်ာင္းႏွင့္ ကေလးထိန္းဌာန အသစ္မ်ားလည္း လိုအပ္ခ်ိန္ တန္ေလာက္ပါၿပီ။ ဥကၠဌၾကီးသည္ ၾကီးေလးေသာ တာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ေနသူၿဖစ္၍ မအားလပ္ေၾကာင္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ နားလည္ပါသည္။<br /><br />ကြၽန္ေတာ္တို႔ကဲ့သို့ပင္ ဥကၠဌၾကီး အလည္လာမည့္ ရက္ကို တန္းစီေစာင့္ေနေသာ အၿခား ၿမိဳ.မ်ားလည္း ရွိေနေသးသည္ ဆိုသည္ကို သိပါသည္။ ထို.ေၾကာင့္ ဥကၠဌၾကီး မလာႏုိင္သည္ ထားဦး လာမည္ဟုသာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၿမိဳ႕အာဏာပိုင္မ်ားအား အေၾကာင္းၾကားေစ လိုပါသည္။ ထိုအခါ ၄င္းတို႔သည္ လုပ္သားၿပည္သူတို႔အတြက္ တစ္ခုခုေတာ့ မလႊဲမေရွာင္သာ လုပ္ေပးၾကရမည္ ၿဖစ္ပါသည္။<br /><br />ေလးစားအပ္ပါေသာ ဥကၠဌၾကီးခင္ဗ်ား ၊<br />အကယ္၍ အပန္းမၾကီးဟု ဆိုပါက ဥကၠဌၾကီး၏ လက္ေထာက္ တစ္စံုတစ္ေယာက္မွ တစ္ဆင့္ ဥကၠဌၾကီးသည္ လုပ္သားၿပည္သူတို႔၏ အိမ္ခန္းထဲသို႔လည္း ဝင္ၾကည့္တတ္သည္၊ အိမ္မွာ ေရေႏြးလာမလာကို စစ္ေဆးတတ္သည္ဟု အသံလႊင့္ေစလိုပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အားလံုး ေရေႏြးစပ္၍ အားရပါးရ ေရခ်ိဳးခ်င္လွပါသည္ ခင္ဗ်ား။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-6154044002079217007?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-55574728349349805012010-06-10T09:58:00.000-07:002010-06-10T09:58:06.806-07:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 22px; text-align: justify;"><div style="color: blue;"><b>အခုမွသိတယ္</b></div><br />ကိုခ်ဴခ်ာ၏ ဇနီးသည္ ၁၂-ေယာက္ေၿမာက္ကေလးကို ေမြးဖြားၿပီးေနာက္<br />ေဆးရုံမွဆင္းရန္ၿပင္သည္ ၊<br />သူနာၿပဳဆရာမက မခ်ဴခ်ာကိုလိုက္ပို.ရင္းေၿပာသည္။<br />'' ကိုင္းမခ်ဴခ်ာ ၊ ေနာက္ႏွစ္ဒီအခ်ိန္ေလာက္မွာပဲ ကြၽန္မတို.ေတြ.ၾကဦးမယ္ေနာ္ ''<br />'' ဟင္.အင္းကြၽန္မတို.ေတြ.ၾကမွာမဟုတ္ေတာ.ဘူး ''<br />'' ဘာၿဖစ္လို.မေတြ.ေတာ.ဘူးလို.ရဲရဲၾကီးေၿပာႏုိင္တာလဲ ''<br />'' ကေလးဘာေၾကာင္.ေမြးတယ္ဆိုတာကို ကြၽန္မနဲ.ကြၽန္မေယာက္်ားတို.<br />အခုသေဘာေပါက္သြားၿပီရွင္.''<br /><br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ပိန္စာ</b></div><br />'' ပိန္လိုသူတို.အတြက္ အထူးထုတ္လုပ္လိုက္တဲ.<br />စည္သြတ္ဘူးအသစ္အေၾကာင္းၾကားၿပီးပလား ၊<br />မၾကားရေသးရင္ေၿပာၿပမယ္ ၊ စည္သြတ္ဘူးကိုဖြင္.လိုက္တယ္ ၊<br />အထဲမွာဘာမွမပါဘူး ''<br /><br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>မရွိေလေၾကာက္ေလ</b></div><br />'' ရွိသမွ်လက္နက္အားလံုးနီးပါးကို ကြၽန္ေတာက္တို.ဖ်က္သိမ္းလိုက္ၿပီ ၊<br />ဒါေပမယ္. အေနာက္အုပ္စုက က်ဳပ္တို.ကိုေၾကာက္တုန္းပဲ ''<br />'' မထူးဆန္းပါဘူး ၊<br />ဗိုက္ေဟာင္းေလာင္းၿဖစ္ေနတဲ.လူဟာေၾကာက္စရာအေကာင္းဆံုးမဟုတ္လား ''<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>အသက္ၿပည့္မွ</b></div><br />'' အဖြားေရ ၊ အင္မတန္စိတ္င္စားစရာေကာင္းတဲ.ရုပ္ရွင္ကားတစ္ကားကို<br />သမီးဒီေန.ၾကည့္ခဲ့ရတယ္''<br />'' ဇာတ္လမ္းကိုၿပန္ေၿပာၿပစမ္း ''<br />'' မေၿပာႏုိင္ဘူး ၊ သမီးမွ ၁၈-ႏွစ္မၿပည့္ေသးပဲဥစၥာ ''<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>စာေရးတဲ့အခ်ိန္</b></div><br />'' လူၾကီးမင္းရဲ႔ တစ္ေန႔တာ အခ်ိန္ဇယား ဘယ္လိုရွိပါသလဲ ''<br />ဟုသတင္းေထာက္က ေမးရာ နာမည္ၾကီးစာေရးဆရာက ေအာက္ပါအတိုင္း ေၿဖလိုက္သ<br />ည္။<br />'' မနက္ ၁၁-နာရီမွာ အိပ္ရာကထတယ္ ၊ ၁၂-တိတိမွာ နံနက္စာစားတယ္ ၊<br />အဲဒီေနာက္လာတဲ့ စာေတြကို ဖတ္ၾကည္.တယ္ ၊<br />တယ္လီဖုန္းေတြ လာတာကိုေၿဖတယ္ ၊ ေနာက္ပန္းၿခံထဲဆင္း လမ္းေလွ်ာက္တယ္ ၊<br />ေန႔လယ္စာစားတယ္ ၊ ၿပဇာတ္သြားၾကည္.တယ္ ၊<br />ၿပန္လာတာနဲ႔ အိပ္ရာထဲဝင္တာပဲ ''<br />'' အဲဒီလိုဆို ဘယ္အခ်ိန္မွာ စာေရးသလဲခင္ဗ်ာ ''<br />'' ဘယ္အခ်ိန္မွာေရးရမလဲ ၊ ေနာက္ေန႔မွာေပါ.ဗ် ''<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ကုန္းေတာ့ေပၚ</b></div><br />အေမရိကန္ႏုိင္ငံမွ လုထုအၿမင္ ေကာက္ခံေရးတကၠသိုလ္၏ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ထံ<br />လူငယ္တစ္ဦး ေရာက္လာၿပီး မိမိ၏ ေလ့လာခ်က္အေၾကာင္းကို ေၿပာၿပသည္။<br />''အမ်ိဳးသမီးေပါင္း ႏွစ္ေထာင္တိတိကို ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္<br />ေလ့လာဆန္းစစ္ခ်က္ အရ<br />ခိုင္မာတဲ့ ေကာက္ခ်က္တစ္ခုကို ကြၽန္ေတာ္ရတယ္ ၊<br />အဲဒါကဘာလဲ ဆိုေတာ့ အမ်ိဳးသမီးထုရဲ. ၁၇-<br />ရာခိုင္ႏႈန္းဟာ အတြင္းခံေဘာင္းဘီကို မဝတ္ၾကဘူးဆိုတဲ့ အခ်က္ပဲ။ ''<br />'' ဘာလဲ ခင္ဗ်ားက စာရင္းအင္းဌာနက ဝန္ထမ္းလား ''<br />'' မဟုတ္ဘူး ၊ အမ်ိဳးသမီး ဖိနပ္ဆိုင္မွာ ေစ်းေရာင္းတဲ့သူ ''<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>လူဟာေမ်ာက္ကဆင္းသက္တယ္</b></div><br />'' လူဟာ ေမ်ာက္ကဆင္းသက္တယ္ ဆိုတာ အမွန္ပဲလားဟင္''<br />'' အမွန္ပဲ ''<br />'' အင္းဒါေၾကာင့္ ထင္တယ္ ၊ ေမ်ာက္ေတြ နည္းသြားလိုက္တာ ''<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>မတူၾကဘူး</b></div><br />'' ခင္ဗ်ားခြက္ထဲ ဝီစကီ ထပ္ထည္.ေပးရမလား''<br />'' ဟင္.အင္းမထည့္နဲ႔၊ ကြၽန္ေတာ္ ဝီစကီေသာက္ၿပီးရင္ ညအိပ္လို.မရဘူး''<br />'' ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ခင္ဗ်ားနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ပဲ ၊<br />အိပ္ေနတုန္း ကြၽန္ေတာ္ဝီစကီ ေသာက္လို႔မရဘူး''<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>အၾကံေပးခ်င္တယ္</b></div><br />ရိုးသားသည္ႏွင့္အမွ် အလုပ္ကို ၾကိဳးစားလုပ္ေသာ ကိုၿမေမာင္သည္ ရုံးသို႔လာတိုင္း<br />ဘိုသီဘတ္သီ ႏုိင္လွသည္၊<br />လံုခ်ည္မွာ မီးပူတိုက္ထားၿခင္းမရွိ၍ ေၾကမြေနသည္၊ ရွပ္အက်ႌမွာလည္း ဤအတိုင္းပင္ <br />ျဖစ္သည္။<br />ပင္နီတိုက္ပံု ဆိုလွ်င္ ဟိုေနရာ သည္ေနရာ၌ မင္စြန္းရာမ်ား ထပ္ေနသည္။<br />ရုံးအရာရွိၾကီးက ၄င္းကို ေစတနာေဒါေသာၿဖင့္ ေၿပာသည္။<br />'' ကိုၿမေမာင္ ခင္ဗ်ား အိမ္ေထာင္ရွိမရွိေတာ့ ကြၽန္ေတာ္မသိဘူး ၊<br />ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ခင္ဗ်ားကို ကြၽန္ေတာ္ အၾကံေပးခ်င္တယ္၊ ခင္ဗ်ား လူပ်ိဳၾကီးဆိုရင္ <br />မိန္းမယူလိုက္၊ အဲ မိန္းမရွိၿပီးသား ဆိုရင္ သူ႔ကိုကြာလိုက္ ''<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>လိုတာေၿပာပါ</b></div><br />လူၾကီးတစ္ေယာက္ နာရီဆိုင္သို႔ ေရာက္လာၿပီး အေရာင္းစာေရးကို ေၿပာသည္။<br />'' ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႐ုံးအတြက္ နာရီတစ္လံုး ဝယ္ခ်င္တယ္ ''<br />'' တုိင္ကပ္နာရီယူမလား ၊ ႏုိးစက္နာရီယူမလား ''</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-5557472834934980501?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-55020525314384494822010-05-13T05:18:00.000-07:002010-05-13T05:18:47.482-07:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 22px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><b>ေက်းဇူးရွင္</b></span><br /><br />သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ မီးဖိုေခ်ာင္တြင္ အရက္ေသာက္ေနႀကသည္၊<br />ပုလင္းကုန္သြားရာ ဆက္ေသာက္ခ်င္ႀကသျဖင့္ အိမ္ရွင္က ေျပာသည္။<br />'ေဟ့ေကာင္၊ ငါ့အိပ္ခန္းထဲသြားျပီး ကန္႔လန္႔ကာေနာက္ ျပတင္းေပါက္ေဘာင္မွာ တင္ထားတဲ့ပုလင္းကို ဆဲြလာခဲ့'<br />ခဏအႀကာတြင္ သူငယ္ခ်င္း ပုလင္းဆဲြျပီး ျပန္လာသည္၊ အိမ္ရွင္ကိုေျပာသည္။<br />'သူငယ္ခ်င္း ကုန္းတိုက္တဲ့စကား ငါ မေျပာတတ္ဘူး ဆိုတာ မင္းသိပါတယ္၊<br />ဒါေပမယ့္ မင္းရဲ႔ အိပ္ခန္းထဲမွာ မင္းမိန္းမဟာ တျခားေယာက်ာ္းနဲ႔ အိပ္ေနတယ္လို႔<br />ငါထင္တယ္'<br />'ရွဴး...တိုးတိုးေျပာပါကြာ၊ မင္းယူလာတဲ့ပုလင္းဟာ သူ႔ပုလင္းကြ'<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ပထမအႀကိမ္ဆိုေတာ့</span></b><br /><br />ခဲြစိတ္ဆရာဝန္ ႏွစ္ေယာက္ စကားေျပာေနႀကသည္။<br />'သိလား၊ ကြၽန္ေတာ့္ဘဝမွာ ပထမဆံုး အႀကိမ္အျဖစ္<br />လူနာရဲ႔ ေျခေထာက္ကို ျဖတ္တုန္းက စိတ္လႈပ္ရွားမႈေႀကာင့္<br />အမွားတစ္ခုကို လုပ္လိုက္မိတယ္'<br />'ႀကီးက်ယ္တဲ့ အမွားေတာ့ မဟုတ္ဘူး မဟုတ္လား'<br />'ဟင့္အင္း၊ မႀကီးက်ယ္ပါဘူး၊ ေျခေထာက္ကို မွားျပီး ျဖတ္လိုက္မိရုံပါပဲ'<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">တူ</span></b><br /><br />'ဟဲ့သား၊ တူကို ထုမကစားနဲ႔ေလ၊ လက္ကို ထိသြားရင္ နာေနဦးမယ္'<br />'စိတ္မပူပါနဲ႔ ေမေမ၊ သံကို ညီမေလးကိုင္ထားပါတယ္'<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ျမင္းျပိဳင္ပဲြမွာ</span></b><br /><br />ျမင္းျပိဳင္ပဲြ က်င္းပေနစဥ္ ျမင္းတစ္ေကာင္က အျခားတစ္ေကာင္ကို ေမးသည္။<br />'မင္းဆီမွာ ျမင္းေကာင္ေရအား ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲကြ'<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အျပန္အလွန္ယဥ္ေက်းမႈ</span></b><br /><br />ဧည္႔ခံပဲြတစ္ခုတြင္ ၁၅ - ႏွစ္သား လူပ်ိဳေပါက္က မိမိႏွင့္ တဲြကပါရန္<br />အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးအား သြားဖိတ္သည္။<br />'ကြၽန္မ ကေလးနဲ႔ မကဘူး'<br />'ေတာင္းပန္ပါတယ္၊ ခင္ဗ်ား ကိုယ္ဝန္နဲ႔ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္ မသိလို႔ပါ'<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ရုပ္ရွင္ႀကည္႔ခ်င္တယ္</span></b><br /><br />ရုင္ရွင္ႀကည္႔ရန္ ကိုခ်ဴခ်ာ ရုပ္ရွင္ရုံသို႔ ေရာက္လာသည္။ လက္မွတ္ေရာင္း<br />အမ်ိဳးသမီးက ၄င္းကိုေျပာသည္။<br />'လြန္ခဲ့တဲ့ နာရီဝက္ အတြင္းမွာ ဒီရုပ္ရွင္ကားကို ႀကည္႔ဖို႔ ရွင္ လက္မွတ္လာဝယ္တာ<br />အခုအခါပါနဲ႔ ဆိုရင္ ရွစ္ႀကိမ္ရွိျပီရွင့္၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲ့'<br />'အဝင္ေပါက္မွာ ငနဲတစ္ေကာင္ ကြၽန္ေတာ့္လက္မွတ္ကို အႀကိမ္တိုင္း ဆဲြျဖဲပစ္လို႔'<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အထင္မွား</span></b><br /><br />” က်ဳပ္သမီးကို ဘေမာင္ဆိုတဲ့ေကာင္ ခိုးေျပးသြားတယ္ဗ်ာ”<br />” ဘယ္သူမျပဳ မိမိမႈတဲ့၊ ခင္ဗ်ား သူ႔ကိုအိမ္ ခဏ ခဏ လာခြင့္ျပဳတာကိုး”<br />” ကြၽန္ေတာ့္မိန္းမကို ဒီေကာင္ လာပိုးတယ္ ထင္မိတာကိုးဗ်”<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ခြင့္မလႊတ္ခ်င္ဘူး</span></b><br /><br />ေယာက်ာ္းႏွင့္ စိတ္ဆိုးျပီး မိန္းမျဖစ္သူ အိမ္မွထြက္သြားသည္။ သို႔ေသာ္<br />ရက္မႀကာမီ ျပန္ေရာက္လာသည္၊ မွားေႀကာင္း ဝန္ခံျပီး မိမိကိုခြင့္လႊတ္ပါရန္<br />ေယာက်္ားအား ေတာင္းပန္သည္၊ ေယာက်္ားက ေျပာသည္။<br />” မင္းအိမ္က ထြက္သြားတာ ငါခြင့္လႊတ္တယ္၊ ဒါေပမယ့္<br />ျပန္လာတာကိုေတာ့ လံုးဝ ခြင့္မလႊတ္ဘူးေဟ့။”<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္</span></b><br /><br />”ေမာင္၊ ျမစ္ထဲကုိ အခ်စ္ခုန္ဆင္းရင္ ေမာင္ ဆင္းကယ္မွာလားဟင္” ဟု<br />ေကာင္မေလးက ကႏဲြ႔ကရေမးရာ ေကာင္ေလးက ေမွ်ာ္လင့္သံျဖင့္ ျပန္ေျဖသည္။<br />” ကယ္မွာေပါ့လို႔ ေမာင္ေျဖရင္ အခ်စ္ တကယ္ ခုန္ဆင္းမွာလားဟင္”<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး</span></b><br /><br />အတန္းပိုင္ဆရာမက ပီတာေလးကို ဆူသည္။<br />” ေမာင္ပီတာ၊ မင္းဟာ လြန္လြန္းျပီကြ႔ယ္၊ မေန႔က ေလ့က်င့္ခန္း စာအုပ္မပါဘဲ<br />ေက်ာင္းကိုလာတယ္၊ ဒီေန႔ ေက်ာင္းသံုးစာအုပ္ ပါမလာျပန္ဘူး၊ လက္နက္မပါတဲ့<br />စစ္သားကို ဘယ္လို ေခၚလဲ သိလား”<br />“သိပါတယ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး”<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ခ်ဴခ်ာစစ္သား (၁)</span></b><br /><br />ဗုိလ္ႀကီးခ်ဴခ်ာက အႏုျမဴအႏၲရာယ္ ကာကြယ္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ တပ္သားမ်ားကို<br />ညႊန္ႀကားေနသည္။<br />” ေပါက္ကဲြမႈဟာ ကိုယ့္ရဲ႔အနီး အနားမွာျဖစ္ရင္ ေပါက္ကဲြတဲ့ဘက္ မ်က္ႏွာမႈျပီး<br />ဝပ္ခ်လိုက္၊ သံခေမာက္ကို နဖူးအထိဆဲြခ်၊ ေသနတ္ကိုေတာ့ ဗိုက္ေအာက္မွာထား”<br />” ေသနတ္ကို ဘာအတြက္ ဗိုက္ေအာက္မွာ ထားရမလဲ့ ခင္ဗ်ာ”<br />”ေသနတ္ အရည္မေပ်ာ္သြားေအာင္လို႔”<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">မသိဘူး</span></b><br /><br />ေမာ္စကိုျမိဳ႔လယ္ ေဂၚကီလမ္းအတိုင္း ညေမွာင္ရီပ်ဳိးစ အခ်ိန္တြင္ ကိုခ်ဴခ်ာ<br />လမ္းေလွ်ာက္လာသည္၊ အရက္မူးေနေသာ လူတစ္ေယာက္<br />အနားကပ္လာျပီးေမးသည္။<br />” ေဟ့ ခ်ဴခ်ာ ေကာင္းကင္မွာ လင္းေနတဲ႔ ဥစၥာ ေနလား၊ လလားဟင္”<br />ကိုခ်ဴခ်ာ ေကာင္းကင္ေပၚ ေမာ္ႀကည္႔လိုက္သည္၊ ထို႔ေနာက္ေျပာသည္။<br />”မသိဘူးဗ်၊ ကြၽန္ေတာ္ ဒီအရပ္က မဟုတ္ဘူး”<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အေၾကြးရွင္လာျပီ</span></b><br /><br />ေတာရြာတစ္ရြာရွိ အရက္ဆိုင္တြင္ ၿဖစ္သည္ ၊<br />အီဗန္သည္ အရက္ေသာက္ေနသူမ်ားကို ေငးၾကည္.ေနသည္၊<br />မိမိကိုယ္တိုင္မူ မေသာက္ေခ်၊ ဆိုင္ရွင္က ၄င္းအနားကပ္လာၿပီး ေမးသည္။<br />'' ေဟ. အီဗန္ဘာလို. မေသာက္တာလဲကြ ''<br />'' ပိုက္ဆံမရွိလို.ပါ ၊ အဲ- အိမ္ကႏြားသားေလးကို ေရာင္းၿပီးရင္ေတာ့လား<br />စိတ္ၾကိဳက္ ေသာက္လိုက္စမ္းမယ္ ''<br />အရက္ဆိုင္ရွင္၏ မ်က္လံုးမ်ား က်ယ္လာသည္။<br />'' ဒီလိုလုပ္၊ မင္းကိုငါ အရက္အေၾကြး ေရာင္းမယ္ေလ၊ ႏြားေလးေရာင္းျပီးမွ<br />ျပန္ဆပ္ေပါ့။”<br />ဆိုင္ရွင္က အရက္ငွဲ႔ေပးလိုက္သည္၊ အီဗန္ မနားတမ္း ေမာ့ခ်လိုက္သည္၊<br />ေနာက္ေန႔မ်ားတြင္လည္း အီဗန္ ပံုမွန္လာေသာက္သည္။ ၇<br />ရက္တိတိ ၾကာသြားသည္၊ ဆိုင္ရွင္က ေၿပာသည္။<br />'' အီဗန္၊ မင္းကိုငါ တိုက္တဲ့ အရက္ဖိုးဟာ<br />ႏြားသားေလးရဲ. တန္ဖိုးနဲ႔ ညီတူညီမွ် ၿဖစ္ေနၿပီကြ၊ အဲဒါေၾကာင္.<br />ငါ့ကို မင္းရဲ႔ ႏြားသားေလးေပးပါေတာ. ''<br />အီဗန္ႏွင့္အတူ အီဗန္၏ အိမ္သို႔ ဆိုင္ရွင္ လိုက္လာသည္၊ အိမ္ေရွ.ေရာက္ေသာအခါ<br />အီဗန္က လွမ္းေအာ္ေၿပာသည္။<br />'' မိန္းမေရ၊ ႏြားမကို ႏြားထီးဆီ ေခၚထုတ္လာခဲ့ေဟ့၊<br />ဒီမွာ ႏြားသားေလးယူမယ့္လူ ေရာက္ေနတယ္ ''<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">မထိုးဘူး</span></b><br /><br />မရန္းပင္ေပၚ ေရာက္ေနေသာ ေမာင္နီက တစ္ဘက္ၿခံမွ သူငယ္ခ်င္းၿဖစ္သူ ေမာင္ၾကြက္ကို လွမ္းေအာ္ေၿပာသည္။<br />'' ေဟ.ငၾကြက္၊ မင္းကိုေဆးထိုးဖို႔ ဆရာဝန္လာေနၿပီေဟ. ။<br />'' ေက်းဇူးပဲ ငနီ ၊ အိမ္ကေခြးကို အခုပဲ ၾကိဳးေၿဖေပးလိုက္မယ္ ''<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ခက္ေအာင္မလုပ္ပါနဲ႔</span></b><br /><br />စိတ္ေရာဂါအထူးကု ဆရာဝန္၏ ေဆးခန္းေရွ႕တြင္ ခ်ိတ္ထားေသာ စာတန္း။<br />''ဆရာဝန္ႏွင့္ ေတြ.ရန္ ေစာင့္ေနၾကေသာ လူနာမ်ားခင္ဗ်ား ၊<br />မိမိတို႔ ခံစားေနရေသာ ေရာဂါလကၡဏာမ်ားကို အခ်င္းခ်င္း မဖလွယ္ၾကပါႏွင္. ၊<br />ေရာဂါဇစ္ၿမစ္ကို ေဖာ္ထုတ္ရာတြင္ အခက္အခဲ ၿဖစ္ေစႏွိင္ပါသည္။ ''<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">လက္ေဆာင္ေပးရင္သံုးရတယ္</span></b><br /><br />အဘိုးၾကီးႏွင့္ အဖြားၾကီး လင္မယားႏွစ္ေယာက္ စကားေၿပာေနၾ ကသည္။<br />'' မစိန္ ၊ မနက္ၿဖန္ မင္းေမြးေန႔မွာ ငါဘာလက္ေဆာင္ ေပးရမလဲေၿပာ ''<br />'' သခၤ်ိဳင္းမွာ ကြၽန္မအတြက္ ေၿမတစ္ေနရာ ဝယ္ေပးထားပါေတာ္''<br />ေနာက္တစ္ႏွစ္ၾကာေသာ္ အဘြားၾကီးက အဘိုးၾကီးကို ေၿပာသည္။<br />'' ကိုၿမ ၊ မနက္ၿဖန္ ကြၽန္မေမြးေန. ၊ အဲဒါ ဘာလက္ေဆာင္ ေပးမလဲေၿပာ ''<br />'' ဘာမွမေပးဘူး ၊ မႏွစ္က ငါေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ကိုေတာင္<br />မင္းအခုထိ အသံုးမၿပဳရေသးဘူး ''</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-5502052531438449482?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-52715983390277891142010-05-09T08:07:00.000-07:002010-05-09T08:07:01.134-07:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 22px; text-align: justify;"><div style="color: blue;"><b>မဟာ့မဟာ ျပသနာ</b></div><br />'' ပီတာ မင္းအေဖက ဘယ္သူလဲ '' ဆရာမက ပီတာေလးကို ေမးသည္။<br />'' ဟာ ဆရာမကလဲ လုပ္ျပီ.. ဒီကိစၥနဲ႔ပဲ အိမ္မွာ အေဖနဲ႔ အေမ<br />အျမဲရန္ျဖစ္ေနက်ဗ်...... ''<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>''ပုစြန္ထုပ္''</b></div><br />လူသားစား အရုိင္းတေယာက္ ၄င္း၏ သားငယ္နွင့္အတူ လမ္းေလွ်ာက္<br />ေနသည္၊ ဤအခ်ိန္တြင္ ၄င္းတို႕အေပၚမွ ေလယာဥ္တစင္း ျဖတ္ပ်ံသြားသည္၊ သားငယ္က........<br />''ဒက္ဒီ...အဲဒါဘာလဲ''<br />''ေလယာဥ္ပ်ံ၊ သူဟာ ပုစြန္ထုပ္လိုပဲ၊ အထဲမွာပါတာကိုစားလို႕<br />ရတယ္'<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>'' ငပ်င္း ''</b></div><br />သူက ပိုပ်င္းသည္၊ ငါက ပိုပ်င္းသည္နွင့္ လူနွစ္ေယာက္ အျငင္းပြားေနၾကသည္၊<br />တေယာက္က...<br />''မေန႕ကေဒၚလာ ၁ဝဝ လမ္းမွာက်ေနတာ ငါေတြ႕လိုက္တယ္၊ ဒါေပမယ့္..<br />မေကာက္လိုက္ဘူး၊ ..ပ်င္းလို႕..''<br />က်န္တေယာက္က အားက် မခံ...<br />''ညက ငါရုပ္ရွင္ သြားၾကည့္တယ္၊ ရံုထဲမွာ ၂ နာရီ တိတိ ငါေအာ္ေနခဲ့တယ္''<br />''ပ်င္းတာနဲ႕ ေအာ္တာနဲ႕ ဘာဆိုင္လို႕လဲ''<br />“သိပ္ဆိုင္တာေပါ့၊ ေခါက္ကုလားထိုင္ကို ဆြဲျပီး အထိုင္လိုက္မွာ..<br />ငါ့ေရႊဥ ထိုင္ခုံနဲ႕ ညပ္သြားတယ္၊ ထ.ရမွာ ပ်င္းေတာ့ ေအာ္ပဲေန<br />ရေတာ့တာေပါ့''<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>သေဘာမတူနဲ႔</b></div><br />ေမြးျပီး..တနွစ္ေလာက္ၾကာမွ မိမိတို႕သားသမီးမ်ား လမ္းစေလွ်ာက္နိုင္ၾကျပီး<br />ႏြား၊ ျမင္း၊ သိုး စသည္တို႕၏ ကေလးမ်ားမွာမူ မနက္ေမြးလွ်င္ ညေနပိုင္းတြင္<br />လမ္းစေလွ်ာက္နိုင္ၾကသည္ကို ျမင္ၾကရေသာ မိန္းမမ်ားက တရားမွ်တမွဳ မရိွဟု ယူဆကာ သိၾကားမင္းထံ အေရးဆိုရန္<br />ကိုယ္စားအဖြဲ႕တဖြဲ႕ကို ေစလႊတ္ လိုက္ၾကသည္၊ ေတာင္းဆိုခ်က္မွာ မိမိတို႔ကို<br />ႏြား၊ျမင္း၊သိုး တို႕နည္းတူ တတန္းတည္း ထားေရးျဇစ္သည္။<br />အဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္ မစိန္ပု အမည္ရိွ အသြက္ဆံုး အမ်ိဳးသမီးကို သိၾကားမင္း လက္ခံ နားေထာင္သည္၊ က်န္ကိုယ္စားလွယ္ အဖြဲ႕ဝင္မ်ားက အခန္းျပင္မွ<br />နားစြင္႕ေနၾကသည္၊ မစိန္ပု ၏ ရွင္းျပခ်က္ကို ၾကားရေသာအခါ သိၾကားမင္းက ဤသို႕ေျပာေလသည္......''ကိုင္း..မင္းတို႕ျဖစ္ခ်င္တဲ့ အတိုင္း ျဖစ္ေစရမယ္၊ ဒါေပမယ့္ စည္းကမ္းခ်က္ တခုထားမယ္၊ မိန္းမေတြဟာ တိရစာၧန္မ်ား နည္းတူ<br />တနွစ္မွာ တခါပဲ ေမထုန္မွီဝဲၾကရမယ္''<br />ဤတြင္အခန္းျပင္မွ အမ်ိဳးသမီးမ်ား သံဲျပိဳင္ေအာ္လိုက္ၾကသည္....<br />''မစိန္ပုေရ႕..သေဘာမတူနဲ႕ေဟ႕''<br /><br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ေကာင္းလုိက္တဲ့နာရီ</b></div><br />တခါကၿဖစ္ပါသည္။<br />ရြာမွ ဦးၾကီးတစ္ဦး ၿမိဳ႕ေပၚသို႔တက္ၿပီး လက္ပါတ္နာရီ ဝယ္ပါတယ္။<br />နာရီဆိုင္သို႕ေရာက္ေသာ အခါ ဆိုင္ရွင္ကို အမ်ိဳးအစားေကာင္းေသာ နာရီကိုသာ ေရာင္းေပးရန္နွင့္ ၾကိဳက္ေစ်းေပးဝယ္မည့္ အေၾကာင္း ေသခ်ာ ေၿပာၿပရွာသည္။<br />ထို႕ေနာက္ ဆိုင္ရွင္က ေရြးေပးေသာ နာရီကို ဝယ္ၿပီး ဦးၾကီး ရြာၿပန္ခဲ႕ေလသည္။<br />ႏွစ္ရက္ခန့္႔ ၾကာေသာအခါ ဦးၾကီးသည္ စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးနွင့္ နာရီဆိုင္ကို<br />ၿပန္ေရာက္လာခဲ႕သည္။ အေၾကာင္းမွာ သူဝယ္ထားေသာ နာရီမွာ တေန႕ကို<br />နွစ္နာရီေလာက္ ၿမန္ေနေသာေၾကာင္႕ ၿဖစ္ရာ ဆိုင္ရွင္ကို အသစ္ၿပန္လဲခိုင္းပါသည္။<br />သို႕ေသာ္ ဆိုင္ရွင္၏ ဆင္ေၿခစကားေၾကာင့္ ၿပန္မလဲၿဖစ္ေတာ႕ပဲ<br />ၿမန္ေနေသာ နာရီကိုသာ ၿပံဳးၿပံဳးၾကီး ပါတ္ရင္း ရြာသို႕ၿပန္ခဲ႕ေတာ႕သည္။<br />ဆိုင္ရွင္၏ ဆင္ေၿခမွာ ( ဟာ ၊ အဘ ပဲ စက္ေကာင္းတာေပးဆို ၊ ဒီနာရီက စက္က<br />ဂ်ာမနီလုပ္ဗ် ၊ သူမ်ား နာရီေတြထက္ စက္အား အမ်ားၾကီး ပိုေကာင္းတယ္ ၊<br />ဒါေၾကာင့္ သူမ်ားထက္ ပိုၿမန္ၿမန္သြားနိုင္တာဗ် ၊<br />စက္အား မေကာင္းတဲ့ တရုတ္နာရီဆို ေနာက္က်မွာေပါ့)လို႔ ၿပန္ေၿပာေတာ့ ၊<br />ဦးၾကီး က (ေအာ္ ဟုတ္ေပသားပဲ ၊ ရြာကေကာင္ေတြ နားမလည္ပဲ<br />ငါ့နာရီစက္က ပိုအားေကာင္းတာကို ၊ ဒီေကာင္ေတြ သက္သက္မဲ႕<br />မနာလိုၿဖစ္ေနတာ)လို႕ ၿပန္ေတြးလိုက္သတဲ႕။<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>၁၈ႏွစ္ျပည့္မွ </b></div><br />အေမရိကန္ ျပည္နယ္တခုတြင္ လိင္တူသူခ်င္း လက္ထပ္ခြင့္ျပဳသည့္ ဥပေဒကို<br />ျပ႒ာန္းလိုက္သည္။ ဤအခြင့္အေရးကို ေစာင့္ေနေသာ လိင္တူ<br />စံုတြဲတတြဲ လက္ထပ္ ရံုးသို႕ေရာက္လာကာ တရားဝင္ လက္ထပ္ျပီးစီး<br />သြားၾကသည္။ ဤအခ်ိန္ တြင္ေကာင္းဘိြဳင္တေယာက္ မိမိ၏ ျမင္းနဲ႕အတူ<br />ေရာက္လာျပီး ၄င္းက အေရးဆိုသည္..''လိင္တူေတြကို ခင္ဗ်ားတို႕လက္ထပ္<br />ေပးေနတာအခု က်ေနာ္ေတြ႕ရတယ္၊ တေယာက္ကိုတေယာက္ ခ်စ္ခင္ျမတ္နိုးရင္ လက္ထပ္ခြင့္ေပးရမယ္လို႕ ဥပေဒက ဆိုထားတယ္၊ <br />က်ေနာ္ဟာ က်ေနာ့ျမင္းကို အင္မတန္ ခ်စ္တယ္၊ သူကလည္း က်ေနာ့္ကို သိပ္ခ်စ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္<br />က်ေနာ္တို႕နွစ္ေယာက္ကို လက္ထပ္ေပးပါ''<br />ရံုးမွ တာဝန္ရိွသူမ်ား အၾကပ္ရိုက္သြားၾကသည္၊ အစဥ္အလာ ျဖစ္သြားမည္<br />စိုး၍ အမ်ိဳးမ်ိဳး စဥ္းစားၾကသည္၊ ေနာက္ဆံုးတြင္.. အေကာင္းဆံုး အေျဖတခုကုိ<br />ရွာေဖြေတြ႕ရိွ လိုက္ၾကသည္.........<br />''သတို႕သမီးသည္ အသက္ ၁၃ နွစ္ပင္ မျပည့္ေသးသျဖင့္ လက္ထပ္ခြင့္<br />မျပဳနိုင္ပါ<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ဖတ္ပါေစ</b></div><br />မိန္းမက ေယာက်္ားၿဖစ္သူ ပါေမာကၡကို ေၿပာသည္။<br />'' ရွင့္စာၾကည့္ခန္းထဲမွာ သူခိုးေရာက္ေနတယ္ ''<br />'' ဘာလဲ၊ သူစာဖတ္ေနသလား ''<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ဘယ္သူ႔ကိုလိုခ်င္တာလဲ</b></div><br />အလုပ္လာေလွ်ာက္ေသာလူကို ဝန္ထမ္းေရးရာဌာန အၾကီးအကဲက ေၿပာသည္။<br />'' ခင္ဗ်ားရဲ႔ အသက္အရြယ္နဲ႔ ဆိုရင္<br />ဒီထက္ပိုၿပီး တက္တက္ၾကြၾကြ လႈပ္လႈပ္ရွားရွား ရွိသင့္တယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ထင္တယ္ ''<br />'' လူၾကီးမင္းတို႔ရုံးက ဘာကို လိုခ်င္တာလဲ၊ ေငြကိုင္စာေရးၾကီးလား၊ ေမ်ာက္လား ''<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>အလီဘိုင္</b></div><br />'' ဧၿပီလ ၃ ရက္ကေန ၄ ရက္ကို အကူးညပိုင္းမွာ ခင္ဗ်ားဘယ္မွာ ရွိေနခဲ့တယ္ဆိုတာ ေၿပာၿပႏိုင္သလား ''<br />'' သိပ္ေၿပာၿပႏိုင္တာေပါ့၊ အဲဒီေန႔က အခုရဲစခန္းမွာ ထိုင္ၿပီး မတ္လ ၂၃ ရက္က<br />မတ္လ ၂၄ ကိုအကူးညမွာ<br />ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္မွာ ရွိခဲ့တယ္ဆိုတာကို ရွင္းၿပေနခဲ့တယ္ေလ ''<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ခ်ီတက္တဲ့ယင္ေကာင္</b></div><br />'' တပ္သားခ်ဴခ်ာ၊ ငါက'သတိ'လို႔ အမိန္႔ေပးေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ<br />ဘာၿဖစ္လို႔ ႏွာေခါင္းကို လက္နဲ႔ ပြတ္ေနရတာလဲ ''<br />'' ႏွာေခါင္းေပၚ ယင္ေကာင္ လာနားလို႔ပါ ''<br />'' ဒါေပမယ့္ ငါ 'သတိ'လို႔ အမိန္႔ေပးထားတာပဲ ''<br />'' ဟုတ္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ယင္ေကာင္က ဆက္ၿပီး ခ်ီတက္ေနလို႔ပါ ''<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ေရာ္ဘင္ဟု</b></div><br />'' ေရာ္ဘင္ဟုဟာဘာၿဖစ္လို႔လူခ်မ္းသာေတြဆီကပဲ လုယက္ရတာလဲ ''<br />'' ဆင္းရဲသားေတြဆီကဘာမွမရႏိုင္ဘူးဆိုတာကိုသူသိလို႔ေပါ့ ''<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ယံုစမ္းပါ</b></div><br />ေယာက်ာ္းျဖစ္သူ ည ၁၂ - နာရီတြင္ အိမ္ျပန္ေရာက္လာသည္၊ မိန္းမက<br />အိပ္ခန္းထဲမွ ေန၍ လွမ္းေမးသည္။<br />'ဘယ္ႏွစ္နာရီ ရွိျပီလဲ'<br />'၁ဝ - နာရီ'<br />တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ တိုင္ကပ္နာရီမွ 'ဒင္' ဟုတစ္ခ်က္တီးသည္။<br />'ရွင္ ကြၽန္မကို လိွမ့္ျပန္ျပီးလား၊ နာရီ တစ္ခ်က္တီးသံ ကြၽန္မ ႀကားရတာပဲ'<br />'ေဟ့၊ သုညကိုပါ မင္းက တီးေစခ်င္လို႔လားကြေဟ'</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-5271598339027789114?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-87746687879987072252010-04-29T10:18:00.000-07:002010-04-29T10:20:50.159-07:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 22px; text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">စိတ္ေကာင္းရိွသူ...</span></b><br /><br />ေနရာတကာ စြာက်ယ္စြာက်ယ္ ဝင္လုပ္ေနသည္႔ ေယာကၡမကို ကိုဘေမာင္<br />သည္းမခံႏိုင္ေတာ့သည္ႏွင့္ တစ္ေန႔တြင္ ေယာကၡမ၏ ေျခေထာက္ႏွစ္ဘက္ကို<br />ဆြဲကိုင္ကာ ကိုးထပ္တိုက္ခန္း ျပတင္းေပါက္၏ အျပင္ဘက္သို႔ ထုတ္လိုက္သည္ ။<br />ေခါင္းေအာက္စိုက္ ျဖစ္ေနေသာ ေယာကၡမႏွင့္ ကိုဘေမာင္ အၾကား စကားေျပာခန္း<br />မွာ ဤသို႔ျဖစ္သည္ ။<br />“ တစ္အိမ္ေက်ာ္က ကိုျမ သူ႔ေယာကၡမကို ဘာလုပ္ လိုက္တယ္ဆိုတာ<br />သိလား..၊”<br />ေယာကၡျဖစ္သူ တုန္တုန္ရင္ရင္ျဖင့္ ျပန္ေျဖသည္ ။<br />“ ဟင့္အင္း”<br />“ေယာကၡမကို ကိုျမ ေပါက္ဆိန္နဲ႔ခုတ္သတ္လိုက္တယ္ဗ်..၊ ေအာက္ထပ္က<br />ကိုေရြဂဲ က်ေတာ့ သူ႔ေယာကၡမကို ဘယ္လို လုပ္လိုက္သလဲ သိလား..၊”<br />“ ဟင့္အင္း”<br />“ သူ႔ေယာကၡမ ကို ေရနစ္ သတ္ပစ္လိုက္တယ္ ။ အဲ....ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့<br />စိတ္ေကာင္းရိွတဲ့လူ ။ ဒါေၾကာင့္ အန္တီကို ကြၽန္ေတာ္ လႊတ္ေပးလိုက္မယ္ ။<br />ကိုင္း...သြားေပေတာ့..”<br /><br /><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><b>ဒါမွမဟုတ္...................</b></span><br /><br />အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦး ဆရာဝန္မထံ ေရာက္လာၿပီး ေျပာသည္ ။<br />“ ေဒါက္တာ ၊ကြၽန္မ ေယာက္်ားဟာ သူ႔ရဲ႔ ေယာက္်ားတာဝန္ကို ကြၽန္မ<br />ေက်နပ္ေအာင္ မျဖည့္ဆည္းႏိုင္ဘူးရွင့္”<br />ဆရာဝန္မက အမ်ဳိးသမီးကို ၾကည့္ရွုစစ္ေဆးသည္ ။<br />“ရွင့္ဆီမွာ ကြၽန္မ ဘာခ်ဳိ႔ယြင္းခ်က္မွ မေတြ႔ဘူး ။ ေယာက္်ားကို ေခၚလာခဲ့ပါ”<br />ေယာက္်ား ေရာက္လာသည္ ။ ၄င္းကို ဆရာဝန္မ စစ္ေဆးသည္။ ထို႔ေနာက္<br />ေမးေနက် ပံုစံမ်ဳိးျဖင့္ ေမးသည္ ။<br />“တစ္ေန႔တစ္ေန႔ အခ်ိန္ဘယ္လို ကုန္တယ္ဆိုတာ ေျပာျပစမ္းပါ”<br />“မနက္ ရုံးကို သြားတယ္ ။ လမ္းမွာ အသိအမ်ဳိးသမီး တစ္ေယာက္က သူ႔ကားကို<br />ရပ္ၿပီး ၊ ရွင္ ရံုးသြားမွာလား ၊ ဒါမွမဟုတ္.. ဆိုၿပီး အဓိပၸါယ္ပါပါ ေမးတယ္ ။<br />ကြၽန္ေတာ္ "ဒါမွမဟုတ္" ကိုေရြးလိုက္တယ္ ။ ရံုးေရာက္ေတာ့ အတြင္းေရးမူးမက<br />ႀကိုေနၿပီး အကိုႀကီး ...အလုပ္လုပ္မွာလား ၊..... ဒါမွမဟုတ္.... ဆိုၿပီးေျပာျပန္ေရာ<br />။ ကြၽန္ေတာ္ "ဒါမွမဟုတ္" ကိုေရြးလိုက္တယ္ ။ ညေနက်ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ အိမ္ကို<br />ျပန္လာတယ္။ ကိုယ့္အိပ္ခန္းကို မဝင္ခင္မွာ ေဘးခန္းက အမ်ဳိးသမီး ထြက္လာၿပီး<br />ဘယ့္ႏွယ္လဲ... အိမ္ကို တမ္းဝင္မွာလား ၊... ဒါမွမဟုတ္... လို႔ေမးတယ္ ။<br />"ဒါမွမဟုတ္" ကိုပဲ ကြၽန္ေတာ္ေရြးလိုက္တယ္ ။ ......ကိုယ့္အိပ္ခန္းထဲ ေရာက္ေတာ့<br />မိန္းမက ရွင္အိပ္မွာလား ၊.....ဒါမွမဟုတ္ ဆိုၿပီး ကြၽန္ေတာ့္အေျဖကို ေစာင့္တယ္။ ဒီတစ္ခါမွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ထိုးအိပ္လိုက္ေတာ့တယ္ ။”<br />အမ်ဳိးသမီး ဆရာဝန္က ခ်က္ခ်င္း ေမးခြန္းထုတ္သည္ ။<br />“ ကိုင္း ၊ ရွင္ ကုမွာလား..၊.. ဒါမွမဟုတ္.......”<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အၾကံ...</span></b><br /><br />“မင္းေျပာတဲ့ ဟာသကို ငါ့မိန္းမကို ျပန္ေျပာျပတယ္ ။ စိတ္ဆိုးၿပီး ငါ့ကို<br />စကားမေျပာတာ ဆယ္ရက္ရိွသြားၿပီ ။ ဘာလုပ္ရမလဲ ၊”<br />“ ေယာကၡမကို တပ္ေျပာလိုက္”<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">မ်က္စိဆရာဝန္.......</span></b><br /><br />အခန္းထဲဝင္လာေသာ အမ်ဴိးသမီးကို ဆရာဝန္က ေျပာသည္။<br />“အဝတ္အစား ခြၽတ္လိုက္ပါ”<br />“ေဒါက္တာ ၊ ကြၽန္မ နားကိုက္တာ လာျပတာပါ”<br />“အဲဒါဆို နား၊ ႏွာေခါင္းနဲ႔ လည္ေခ်ာင္း ဆရာဝန္ဆီ သြားပါ”<br />“ ရွင္က ဘယ္သူလဲ ၊”<br />“မ်က္စိဆရာဝန္”<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ျငင္းပါ...</span></b><br /><br />“ ေဒါက္တာ ၊ ကိုယ္ဝန္မရိွေအာင္ ဘာလုပ္ရမလဲ ဟင္”<br />“ ဟင့္အင္း လို႔ ေျပာ”<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">တစ္ေယာက္မွမရိွပါ...</span></b><br /><br />ကိုခ်ဴခ်ာသည္ လူဆိုးမ်ားလက္မွ လြတ္ေအာင္ေျပးရင္း<br />ေရတြင္းထဲဆင္းပုန္းသည္။ လူဆိုးေခါင္းေဆာင္က ေရတြင္းထဲငံု႔ၾကည့္ၿပီး<br />ေအာ္သည္။<br />”တစ္ေယာက္ေယာက္ ရိွသလားေဟ့”<br />”ကိုခ်ဴခ်ာက ပဲ့တင္သံပံုစံ ျပန္ေအာ္သည္။”<br />”တစ္ေယာက္ေယာက္ ရိွသလားေဟ့၊ တစ္ေယာက္ေယာက္ ရိွသလားေဟ့”<br />“တစ္ေယာက္မွ မရိွဘူး ထင္တယ္”<br />“တစ္ေယာက္မွ မရိွဘူး ထင္တယ္..၊ တစ္ေယာက္မွ မရိွဘူး ထင္တယ္..”<br />” ဗံုးတစ္လံုး ပစ္ခ်လိုက္ရင္ ေကာင္းမလား၊”<br />“မပစ္နဲ႔၊ မပစ္နဲ႔၊ တစ္ေယာက္မွ မရိွတာဘဲ”<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ဖုန္းမွားသြားလုိ႔</span></b><br /><br />အေဖ။ ဟဲလို ...... သမီးလား<br />သမီး။ ဟုတ္ကဲ့<br />အေဖ။ သမီးေမေမေကာ<br />သမီး။ ဦးေလးနဲ႔ အိမ္ေပၚတက္သြားတယ္။<br />အေဖ။ အဲဒါဆိုသြားၾကည့္စမ္း။<br />အတန္ငယ္ၾကာေသာ္..............<br />သမီး။ အေဖ ေမေမနဲ႔ ဦးေလးတို႔ နမ္းေနၾကတယ္။<br />အေဖ။ ေဟ........ဒါဆို ေမေမ့ကို ေအာ္ေျပလိုက္စမ္း၊ ေဖေဖ အိမ္ေရွ႔ေရာက္ေနၿပီလို႔။<br />သမီး။ ဟုတ္ကဲ့။<br />ေမေမေရ၊ ေဖေဖ ျပန္လာတယ္။ ေအာက္ဆင္းခဲ့ပါဦး။<br />ဝုန္း<br />အေဖ။ ဘာသံႀကီးလဲ<br />သမီး။ ဦးေလး ဘာျဖစ္လည္း မသိပါဘူးေဖေဖ။ အိမ္ေပၚက ခုန္ခ်တာ<br />ေရကူးကန္ထဲ ၾကသြားတယ္<br />ဒါေပမယ့္ ေဖေဖပဲ မနက္က ေရေတြအကုန္ ထုတ္ခဲ့တာေလ။ သူကံဆိုးတာပဲ<br />အေဖ။ ဟင္.........ေရကူးကန္ဟုတ္လား<br />ဖုန္းနံပါတ္ ၃၂၃၄၂၃ မဟုတ္ဘူးလား<br />သမီး။ မဟုတ္ဘူး<br />အေဖ။ အဲဒါဆို ဖုန္းမွားသြားလို႔ေနာ္<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">'' ပုစြန္ဆိတ္ေလးဘယ္လိုငယ္''</span></b><br /><br />သားဖြားနွင့္ မီးယပ္ေရာဂါကု ဆရာဝန္ထံ ၁၆ နွစ္အရြယ္ အမ်ိဳးသမီးငယ္<br />ေရာက္လာျပီး ေဆးစစ္ခံသည္၊ ခဏၾကာေသာ္ အမ်ိဳးသမီးငယ္တြင္ ကိုယ္ဝန္<br />ရွိေနျပီဟု ဆရာဝန္က ေျပာသည္၊ ေကာင္မေလးက ဝမ္းနည္းပက္လက္ ငိုျပီး<br />..''အဟင့္၊အဟင့္.. ဒီလိုျဖစ္မယ္မွန္း သိရင္ အဲဒီေန႕က အိမ္မွာ မေနခဲ့ပါဘူး၊ ေဖေဖ၊ ေမေမ<br />တို႕နဲ႕အတူရုပ္ရွင္ လိုက္သြားပါရဲ႕''<br />...''လိုက္သြားဖို႕ ေကာင္းတာေပါ့၊ ဒါနဲ႕ ဘာျဖစ္လို႕လိုက္မသြားတာလဲ''<br />...''ေဖေဖေပါ့၊ သူတို႕သြားၾကည့္တဲ့ ရုပ္ရွင္က ၁၈ နွစ္ေအာက္ မၾကည့္ရတဲ့ ရုပ္ရွင္တဲ့''<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">မွန္လိုက္တဲ့ေဗဒင္</span></b><br /><br />အီဗန္တစ္ေယာက္ ဟိုင္းေဝးလမ္းမႀကီး တစ္ေလွ်ာက္ ကားေမာင္း၍ အိမ္ျပန္လာစဥ္<br />ဂ်စ္ပစီမ တစ္ေယာက္ကို လမ္းႀကံဳ ေခၚတင္လာခဲ့သည္။<br />ေက်းဇူးတံု႕ျပန္သည္႕အေနျဖင့္ ေအာက္ပါ အခ်က္သံုးခ်က္ကို ေဗဒင္ေဟာေပးၿပီး<br />မလြဲေစရဟုလည္း အာမခံလိုက္သည္။<br />၁။ထီေပါက္မယ္။<br />၂။ကားတစ္စီးလက္ေဆာင္ရမယ္။<br />၃။သင့္ဇနီး အိမ္ေဘးက လူပ်ိဳႀကီး နီကိုလိုင္ နဲ႔ေဖာက္ ျပန္ေနတယ္။<br />အီဗန္လည္း မယံုတစ္ဝက္ ယံုတစ္ဝက္နဲ႔ အိမ္ကိုျပန္လာၿပီး အိမ္ေရာက္ေသာ္.......<br />ဇနီး။ ။အီဗန္ေရ ရွင့္ကို ဝမ္းသာစရာ ေျပာရဦးမယ္။ ရွင္ထီေပါက္တယ္။<br />အီဗန္။ ။ဟုတ္လား။<br />ဇနီး။ ။ကားတစ္စီးလည္း လက္ေဆာင္ ရထားေသးတယ္။<br />အီဗန္ အလြန္ စိတ္ညစ္သြားသည္။ ဒီအတိုင္းဆိုရင္ေတာ့ နံပါတ္သံုး အခ်က္လည္း<br />မွန္မွာပဲလို႕ ေတြးမိၿပီး မ်က္နာ မသာမယာ ျဖစ္သြားသည္။<br />ဇနီး။ ။ရွင္ဘာေတြ ျုဖစ္ေနတာလည္း။ ဒီေလာက္ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းတာကို။<br />အီဗန္။ ။အရမ္းမွန္တဲ့ ေဗဒင္ဆရာနဲ႕ ေတြ႕ခဲ့လို႕။<br />ဇနီး။ ။ကြၽန္မကေတာ့ ေဗဒင္ဆို မယံုေပါင္။<br />အီဗန္။ ။ငါ့ကိုထီေပါက္မယ္ ေျပာတာ ခုတကယ္ေပါက္ေနၿပီ။<br />ဇနီး။ ။ဒီတစ္ခ်က္တည္းနဲ႕ ဘယ္ေျပာလို႕ရမလဲ။<br />အီဗန္။ ။ကားလက္ေဆာင္ရမယ္လဲ ေျပာတယ္ကြ။<br />ဇနီး။ ။ကြၽန္မကေတာ့ သိပ္မယံုေသးဘူး။ တိုက္ဆိုင္တာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တာပဲေလ။<br />အီဗန္။ ။ေနာက္ဆံုး အခ်က္ ေျပာေသးတယ္။<br />ဇနီး။ ။ဘာလဲ။<br />အီဗန္။ ။အီမ္ေဘးကလူပ်ိဳႀကီး နီကိုလိုင္ရဲ႕ ဟာက ေသးေသးေလးတဲ့။<br />ဇနီး။ ။ဟားဟား ကြၽန္မ မေျပာလား။ ေဗဒင္ဆရာဆိုတာ<br />မယံုရပါဘူးလို႕။ ဒီတစ္ခ်က္ေတာ့ ေဗဒင္ဆရာ မွားသြားၿပီရွင္႕။<br />အီဗန္။ ။ :( :( :(</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-8774668787998707225?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-18765952943737266812010-04-18T22:54:00.000-07:002010-04-18T22:54:31.860-07:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 22px; text-align: justify;"><div style="color: blue;"><b>ဂီတစာဆို</b></div><br />နာမည္ႀကီးဂီတစာဆိုကို သတင္းေထာက္က ေမးသည္။<br />“ဆရာ၊ ဆရာ ဘယ္တုန္းက သီခ်င္းစေရးပါသလဲ ခင္ဗ်ာ။”<br />“ကြၽန္ေတာ.ဇနီး ေျခာက္ေယာက္ေျမာက္ ကေလးေမြးတဲ့အခါမွာ<br />ကြၽန္ေတာ့ရဲ႕ဖန္တီးႏုိင္မႈစြမ္းအားကို တျခားေနရာမွာ အသံုးခ်ရေတာ႔မယ္လို႔<br />နားလည္လိုက္ကတည္းကပဲဗ်ာ။”<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ေလွ်ာ႔မေျပာနဲ႔</b></div><br />လူနာအမ်ဳိးသမီးႀကီးကို စမ္းသပ္ စစ္ေဆးျပီးေနာက္ ဆရာဝန္ကေျပာသည္။<br />“အင္း.... ေခါင္းက ေနာက္ေနတယ္၊ အစာအိမ္လည္း သိပ္မေကာင္းဘူး၊ ဒီႀကားထဲ<br />ခင္ဗ်ားရဲ႔ ေသြးတိုးႏႈန္းက အေတာ္ေလး ျမင့္ေနျပန္တယ္၊ ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ား<br />အသက္ဘယ္ေလာက္ရွိျပီလဲ”<br />အမ်ဳိးသမီးႀကီးက မပြင့္တပြင့္ ေျဖသည္။<br />“၂၈-ႏွစ္ ပါ”<br />“ေႀသာ္ မွတ္ဥာဏ္လည္း မေကာင္းဘူးကိုး”<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ႏွေျမာစရာႀကီး</b></div><br />ဆီးစစ္ရန္ လိုသျဖင့္ ေဆးရုံဓာတ္ခဲြခန္းသို႔ ဦးကပ္ေစး ဆီးယူလာသည္။<br />ဓာတ္ခဲြခန္းဝန္ထမ္း အမ်ိဳးသမီးက ေျပာသည္။<br />“ဂါလံပံုးအျပည္႔ ဘာျဖစ္လို႔ယူလာရတာလဲ”<br />“ကပ္ေစးႏွဲတယ္ အေျပာခံရမွာစိုးလုိ႔ပါ”<br />ေနာက္တစ္ေန႔<br />“ရွင္ ဘာျဖစ္လို႔ ဆီးပံုးကို ျပန္ယူရတာလဲ”<br />“ေႀသာ္ ဆီးထဲမွာ သႀကားဓာတ္ေတြ႔တယ္လို႔ ခင္ဗ်ားပဲေျပာတယ္မဟုတ္လား၊<br />ဒီေလာက္မ်ားတဲ့သႀကား လႊင့္ပစ္ရမွာ ႏွေျမာစရာႀကီး”<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ကူညီခ်င္ပါတယ္</b></div><br />ေယာက္်ားႀကီးတစ္ေယာက္ အမ်ားသံုးအိမ္သာထဲ<br />ထိုင္ေနသည္။ကိစၥျပီးသြားေသာအခါ အိပ္ေထာင္ထဲ စကၠဴရွာသည္။ ဘယ္မွာမွ<br />မေတြ႔ေခ်။ သို႔ႏွင္႔ ေဘးခန္းကိုတံခန္းေခါက္ျပီး ေမးသည္။<br />“ခင္ဗ်ားဆီမွာ စကၠဴအပို မပါဘူးလားခင္ဗ်ာ”<br />“မပါဘူး၊ အဲ လိုခ်င္ရင္ေတာ႔ ခဲတံေပးႏုိင္တယ္၊ ယူမလားဟင္”<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ေလ့က်င့္မႈ</b></div><br />“ဒီေန႔ ခင္ဗ်ားရဲ႔ ေခ်ာင္းဆိုးသံကို မေန႔ကထက္ ပိုႀကိဳက္တယ္”<br />“မႀကိဳက္ခံႏုိင္ရုိးလား ေဒါက္တာရယ္၊ ကြၽန္ေတာ္တစ္ညလံုး<br />ေလ့က်င့္ထားတာကလား”<br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ပိန္နည္း</b></div><br />အလြန္ဝေသာ အမ်ဳိးသမီးလူနာက ဆရာဝန္ကို ေျပာသည္။<br />“ေဒါက္တာ၊ ပိန္ဖို႔အတြက္ ဘာေလ့က်င္႔ခန္းလုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲဟင္”<br />“ေခါင္းကို ဘယ္ေစာင္းလိုက္၊ ညာေစာင္းလိုက္ လုပ္ေပးပါ”<br />“တစ္ေန႔ ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္လုပ္ရမလဲ”<br />“ခင္ဗ်ားကို အစာစားဖို႔ ဖိတ္ေခၚတဲ့အခါတိုင္း”<br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ခဲြစိတ္ပါရဂူ</b></div><br />“ဆရာႀကီးခင္ဗ်ာ၊ ခဲြစိတ္ဖို႔အတြက္ အစစ အဆင္သင္႔ျဖစ္ပါျပီး၊ ဒါေပမယ္႔ လူနာ<br />ေရာက္မလားေသးဘူး”<br />“ကီစၥမရွိဘူး၊ သူမပါဘဲနဲ႔ အရင္စႏွင့္တာေပါ့။”<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>တကယ္ မၾကားရဘူး..</b></div><br />ေက်ာင္းဆရာက စာသင္သားတို႔ကို ေမးသည္။<br />“ရွစ္ကို ရွစ္နဲ႔ ေျမာက္ရင္ ဘယ္ေလာက္ရမလဲ ၊ ပီတာ... မင္းေျဖစမ္း”<br />“ကြၽန္ေတာ္မၾကားရဘူး ဆရာ”<br />ဆရာသည္ ပီတာ အနားကပ္လာကာ ေမးခြန္းကို ထပ္ေမးသည္ ။<br />“မၾကားရပါဘူး ဆရာ”<br />“မင္းငါ့ကို မလိမ္နဲ႔ ၊ ၾကားယ မၾကား သိရေအာင္ မင္းနဲ႔ ငါနဲ႔ ေနရာခ်င္း<br />လဲၾကမယ္”<br />ပီတာသည္ ဆရာထိုင္သည့္ စားပြဲသို႔ ေလွ်ာက္သြားကာ ေမးသည္။<br />“ဆရာခင္ဗ်ား ၊ ကြၽန္ေတာ့္အေမဆီ အခ်ိန္မေတာ္ လာေနတာကို ဘယ္ေတာ့<br />ရပ္တန္းက ရပ္မလဲ”<br />“ဟုတ္တယ္ေဟ့ ၊ တကယ္ပဲ ဘာမွ မၾကားရပါလား”<br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ရွာလိုက္ရတာ</b></div><br />လူတစ္ေယာက္လမ္းေလွ်ာက္လာသည္။ ေရအိုင္တစ္ခုတြင္<br />အရက္သမားတစ္ေယာက္ ဟိုစမ္းသည္စမ္း လုပ္ေနသည္ ကို ေတြ႔သည္ႏွင့္<br />ေမးသည္။<br />“ေဟ့လူ ၊ ခင္ဗ်ား ဘာလုပ္ေနတာလဲ”<br />”ရွာေနတာဗ်”<br />“အတူတူရွာၾကရေအာင္”<br />“အတူတူရွာ ၾကသည္ ။ ခဏၾကာေသာ္ ဇိုးသမားက ဝမ္းသာအားရေျပာသည္ ။”<br />“ေတြ႔ၿပီ”<br />“ဘာေတြ႔တာလဲ”<br />“ျမစ္ကမ္းကိုရွာေတြ႔ၿပီ”<br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ဒါေတာ့ခြင့္ျပဳတယ္</b></div><br />အပ်ဳိေခ်ာတစ္ဦး ျမစ္ထဲ ေရဆင္းကူးရန္ျပင္ေနသည္ကို ငါးမွ်ားသူက<br />တစ္ေနရာမွေန၍ ေစာင့္ၾကည့္ေနသည္ ။ အဝတ္အစားခြၽတ္ၿပီး<br />ေရထဲဆင္းေတာ့မည့္ ဆဲဆဲတြင္ ငါးမွ်ားသူက အမ်ဳိးသမီးကို ေအာ္ေျပာသည္ ။<br />” ဒီမွာေရမကူးရဘူးဗ်”<br />”ဟုတ္လား ၊ ဒါျဖင့္ရင္ ကြၽန္မအဝတ္အစား မခြၽတ္ခင္ ဘာျဖစ္လို႔<br />သတိမေပးတာလဲ”<br />”အဝတ္အစား ခြၽတ္တာကိုတားျမစ္ထားတာမွမဟုတ္ဘဲ”<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ဘံုပစၥည္း</b></div><br />ညားခါစလင္မယားႏွစ္ေယာက္ စကားမ်ားေနၾကသည္။<br />”အတၱဆန္တဲ့ရွင့္ရဲ႔အမူအက်င့္ေတြကို စြန္႔ပစ္ပါ ၊တစ္ခါလာလည္း ငါ့အိမ္ ၊<br />ငါ့မိန္းမ ၊ ငါ့လစာ နဲ႔ ငါ, ငါ, ငါခ်ည္းပဲမႊန္ေနတယ္ ၊ကြၽန္မ<br />အိမ္ကိုစေရာက္ၿပီး ရွင့္မိန္းမ ျဖစ္လာကတည္းက "ငါပိုင္" ဆိုတာ မရိွေတာ့ဘူး ၊<br />"တို႔ပိုင္" ပဲရိွေတာ့တယ္ ၊ နားလည္လား၊ ၊ ဒါနဲ႔ ကြၽန္မရဲ႔ ဗီရိုမွာ ရွင္<br />ဘာရွာေနတာလဲ...”<br />”တို႔ရဲ႔ မုတ္ဆိတ္ရိတ္ဓါး”<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue;"><b>ျမင္းကုလားအုတ္</b></div><br />ယုန္ ႏွင့္ ဝက္ဝံတို႔ ေထာင္ထဲတြင္ ထိုင္ေနၾကသည္ ။ မၾကာမီ ၄င္းတို႔ဧ။္<br />အခန္းပြင့္လာၿပီး အခန္းတြင္းသို႔ ကလားအုပ္တစ္ေကာင္ကို ဆြဲသြင္းလာသည္ ။<br />ကုလားအုပ္ ကို ၾကည့္ၿပီး<br />ယုန္က ဝက္ဝံကို ေျပာသည္။<br />“ မင္းေျပာေတာ့ ဒီမွာရိုက္ႏွက္ ညွဥ္းပမ္းတာေတြ မရိွဘူးဆို ၊အခုၾကည့္စမ္း၊<br />ျမင္းကို သူတို႔ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္လိုက္ၾကၿပီ”<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-1876595294373726681?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-35404398939381866122010-04-05T10:06:00.000-07:002010-04-05T10:06:56.081-07:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 24px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><b>မိမိကိုယ္မိမိ ထိန္းခ်ဳပ္တက္သူ</b></span><br /><br />မြန္တီကာလိုရွိ ကာစီႏို ကစားပဲြခမ္းမမွ လူႏွစ္ေယာက္ထြက္လာသည္။<br />တစ္ေယာက္မွာ အဝတ္အစားမပါ၊ အျခားတစ္ေယာက္မွာ အတြင္းခံ<br />ေဘာင္းဘီတိုသာ ပါသည္။ 'ကိုလံုးတီး' က ဤသို႔ ေျပာသည္။<br />"ခင္ဗ်ားကို ကြၽန္ေတာ္ သေဘာက်တယ္၊ ဖဲကစားရာမွာ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္<br />ထိန္းခ်ဳပ္တက္တယ္၊ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ေတာ္ရမလဲ ဆိုတာသိတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ဖဲပစ္မွားလို႔</span></b><br /><br />မိမိ၏ တပည့္ျဖစ္သူကို ဖဲဝုိင္းတြင္ ဖဲကစားေနသည္ကို ေတြ႔သည္ႏွင့္၊ ဆရာမက<br />တပည့္၏ နားရြက္ကို ဆဲြလိမ္လိုက္သည္။<br />"မင္းကို ဆရာမ ဘာေၾကာင့္ ဒဏ္ခတ္တယ္ဆိုတာ သိရဲ႔လား"<br />"သိပါတယ္၊ ဖဲပစ္မွားလို႔ပါ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ဘူး</span></b><br /><br />လူႀကီးတစ္ဦး ထီလက္မွတ္ႏွစ္ေစာင္ ဝယ္လိုက္သည္။ လက္မွတ္တစ္ေစာင္မွ<br />ေမာ္ေတာ္ကားဆု ေပါက္သည္။ ဤသို႔ ေပါက္ေသာ္လည္း ဝမ္းသာသည့္ အမူအရာ<br />မျပသည္ႏွင့္ မိတ္ေဆြမ်ားက အံ့ၾသတႀကီး ေမးသည္။<br />"ေဟ့လူ ေမာ္ေတာ္ကား ေပါက္တာေတာင္၊ ခင္ဗ်ားပံုက<br />ဝမ္းသာတဲ့ပံုမေပါက္ပလား၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲ"<br />"ထီေပါက္လို႔ ဝမ္းသာတာေတာ့ ဝမ္းသာပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဒုတိယတစ္ေစာင္ကို<br />ဝယ္မိတဲ့အတြက္ ကိုယ့္ကိုကုိယ္ ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အေရာင္းေတာ္သူ</span></b><br /><br />ေက်ာင္းရန္ပံုေငြအတြက္ ကံစမ္းထီလက္မွတ္မ်ား ေရာင္းခ်ရန္ ေက်ာင္းသားမ်ားကို<br />ဆရာမက တာဝန္ေပးသည္။ ေက်ာင္းသားေလးတစ္ဦးကို လက္မွတ္ (၂ဝ)စီ<br />ေပးသည္။ ေက်ာင္းသားမ်ား လက္မွတ္ယူၾကၿပီး ေရာင္းခ်ရန္<br />ရပ္ကြက္အသီးသီးသို႔ ထြက္သြားၾကသည္။ ေက်ာင္းသား ငယ္တစ္ေယာက္<br />ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ျပန္ေရာက္လာကာ လက္မွတ္ကုန္ၿပီဟု ဝင့္ၾကြားစြာ<br />ေျပာလုိက္သည္။<br />"ဟဲ့ ေဂ်ာ္နီ၊ ျပန္လာတာ ေစာလွခ်ည္လား"<br />"ဟုတ္ကဲ့၊ အိမ္တစ္အိမ္က လက္မွတ္ (၂ဝ) စလံုးကို ယူလိုက္လို႔ပါ"<br />"ဟုတ္လား၊ မင္းဘယ္လို အေျပာေကာင္းခဲ့လိုလဲ"<br />"အေျပာေကာင္းလို႔ မဟုတ္ပါဘူး၊ သူတို႔ေခြးက ကြၽန္ေတာ့ကို ကိုက္လိုက္လို႔ပါ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">တစ္ရက္ျခား</span></b><br /><br />ေယာက္်ားႏွစ္ေယာက္ စကားေျပာေနၾကသည္။<br />"ပိုကာကစားရင္ မ႐ံႈးႏိုင္တဲ့ စနစ္တစ္ခုကို ငါေတြ႔ထားၿပီကြ"<br />"မျဖစ္ႏိုင္တာပဲ၊ ဘာစနစ္ပဲ ရွိရွိ၊ ဒီေန႔ႏိုင္ရင္ မနက္ျဖန္ ႐ံႈးမွာပဲ"<br />"အဲဒါအမွန္ပဲ၊ ဒါေၾကာင့္ ငါတစ္ရက္ျခားပဲ ကစားေတာ့တယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေက်ာက္ခဲလို မမာပါ</span></b><br /><br />ဓစေကာ့တလန္သားေတြ အားလံုး စာနာေထာက္ထားစိတ္မရွိဘူး၊ သူတို႔ရဲ႔<br />အသဲႏွလံုးေက်ာက္ခဲလို မာတယ္ဆိုတဲ့ ေျပာစကားေတြဟာ မမွန္ဘူး။<br />စေကာ့လူမိ်ဳးေတြကို နာမည္ဖ်က္တာပဲ ျဖစ္တယ္ဓ<br />ဟု စေကာ့တလန္သား လူႀကီးတစ္ဦးက ေျပာသည္။<br />"တစ္ေလာက က်ဳပ္တို႔ ပိုကာကစားၾကစဥ္မွာ က်ဳပ္တို႔ထဲက တစ္ေယာက္<br />သူ႔ရင္ဘက္ကို သူလက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ကိုင္ၿပီး ႐ုတ္တရက္ လဲက်သြားတယ္။ ျပန္ကို<br />မထေတာ့ဘူး၊ အဲဒီေတာ့ ဝမ္းနည္းတဲ့ အထိမ္းအမွတ္နဲ႔ က်ဳပ္တို႔အားလံုး<br />မတ္တပ္ရပ္ၿပီး ပိုကာပဲြကို ဆံုးေအာင္ ကစားလိုက္ၾကတယ္"<br />ဟု ဆက္ေျပာသည္။<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေရခ်ိန္</span></b><br /><br />႐ုရွားတစ္ေယာက္ ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ဦးႏွင့္ အရက္အတူေသာက္သည္။ ဘယ္သူ<br />ဘယ္ေလာက္ ေသာက္ႏိုင္သလဲ ဆိုသည္ကို ေျပာျဖစ္မိၾကသည္။<br />ႏိုင္ငံျခားသား - 'က်ဳပ္ကေတာ့ ေသာက္ရင္း ေသာက္ရင္းနဲ႔ မ်က္လံုးတစ္ဖက္ကို<br />ပိတ္ၿပီး ၊ လက္နဲ႔ တန္းထုတ္လိုက္တယ္၊ လက္မကို မျမင္ေတာ့ဘူးဆိုရင္<br />ေရခ်ိန္ကိုက္ၿပီး က်ဳပ္ဆက္မေသာက္ေတာ့ဘူး'<br />႐ုရွား - 'က်ဳပ္ကေတာ့ မ်က္လံုးႏွစ္ဖက္စလံုး ဖြင့္ထားတယ္။ လက္ႏွစ္ဖက္ကိုလဲ<br />ျဖန္႔လိုက္တယ္။ က်ဳပ္ရဲ႔လက္သီးဆုပ္ကို က်ဳပ္ မျမင္ရေတာ့ဘူးဆိုရင္ ၊<br />ဆက္မေသာက္ေတာ့ဘူးေလ၊ ေရခ်ိန္ကိုက္ၿပီေလ'<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">တစ္ဝက္ခ</span></b><br /><br />ခ်ဴခ်ာတစ္ေယာက္ တကၠစီ စီးလာသည္။ လိုရာခရီးသို႔ ေရာက္ေသာအခါ ခ်ဴခ်ာက<br />႐ူဘယ္တစ္ရာ ထုတ္ေပးသည္။<br />"ဘာလို႔ ၁ဝဝ- ထဲေပးရတာလဲ။ ႐ူဘယ္ ၂ဝဝ- က်တယ္ဗ်"<br />ဟုတကၠစီဒ႐ိုင္ဘာက မေက်မနပ္ေျပာသည္။<br />"ခင္ဗ်ားလဲ စီးတာပဲ ဥစၥာ"<br />ဟု ခ်ဴခ်ာက ျပန္ေျဖသည္။<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">က်ားကို အထင္မေသးနဲ႔</span></b><br /><br />မုဆိုးႏွစ္ေယာက္ စကားေျပာေနၾကာသည္။<br />"မၾကာေသးခင္က က်ဳပ္ အာဖရိကတိုက္ကို ေရာက္ခဲ့တယ္။ အေကာင္းဆံုး<br />က်ားပစ္နည္းတစ္ခုကို ရခဲ့တယ္။ ဒီေကာင္ကို ညအေမွာင္မွာ လိုက္ရတာကိုး။<br />အေမွာင္ထဲမွာ က်ားရဲ႔မ်က္လံုးႏွစ္ဖက္ကိုပဲ ျမင္ရတယ္။ အဲဒီမ်က္လံုးႏွစ္ဖက္ရဲ႔<br />ၾကားကို ခ်ိန္ၿပီး ပစ္လိုက္႐ံုပဲ"<br />"အဲဒီေတာ့ ခင္ဗ်ား က်ား ဘယ္ႏွစ္ေကာင္ ရခဲ့လဲ"<br />"တစ္ေကာင္မွ မရဘူး၊ ဒီေကာင္ေတြက အလည္သားကလား၊ ညပိုင္းမွာ သူတို႔က<br />စံုတဲြလမ္းထြက္ၾကတာကိုး၊ ၿပီးေတာ့၊ ေလွ်ာက္ရမွာ မ်က္လံုးတစ္ဖက္ကို<br />ပိတ္ထားၾကတယ္ဗ်"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">တရားခံ</span></b><br /><br />ေထာင္က်တစ္ေယာက္က အျခား ေထာင္က်ကို ေမးသည္။<br />"ကိုယ့္လူ၊ ဘာျဖစ္လို႔ ေထာင္က်တာလဲကြ"<br />"ေဆးလိပ္ေသာက္လို႔"<br />"ဘယ္လို၊ ဘယ္လို၊ လင္းစမ္းပါအံုးကြ"<br />"ဒီလိုေလ၊ ေဆးလိပ္ကို တအား႐ိႈက္လိုက္ရာမွာ မေနႏိုင္ပဲ တဟြတ္ဟြတ္နဲ႔<br />ေခ်ာင္းဆိုးမိတယ္၊ အဲဒီ အသံေၾကာင့္ အေစာင့္ ႏိုးသြားတယ္ေလ"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-3540439893938186612?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-18230673630826280382010-03-28T10:55:00.000-07:002010-03-28T10:55:54.851-07:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 22px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><b>ၾကားလုိက္ရသည္</b></span><br /><br />ေဘာလံုးပဲြၾကည့္ ပရိသတ္တစ္ဦး၏ အားမလိုအားမရ ေျပာသံ။<br />"ေရွ႔တန္းတိုက္စစ္မွဴးဆိုတဲ့ အေကာင္ ေျပးပံုကို ၾကည့္စမ္း။ က်ဳပ္ ဒီအတိုင္း<br />ရပ္ေနတာေတာင္ သူေျပးတာထက္ ျမန္အံုးမယ္။ ေတာက္"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ကန္းတယ္ မ႐ူးဘူး</span></b><br /><br />အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရွိ ဦးေလးေတာ္သူ သန္းၾကြယ္သူေ႒း မ်က္စိကြယ္သျဖင့္<br />၄င္းအား ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ရန္အတြက္ ႏိုင္ငံကူးလတ္မွတ္ ထုတ္ေပးရန္<br />ဆိုဗီယက္ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီး ႒ာနသို႔ တူမျဖစ္သူ ေလွ်ာက္လႊာ လာတင္သည္။<br />၄င္းအား ျပည္ဝင္ခြင့္ ဗီဇာ ထုတ္ေပးရန္ အသင့္ ရွိေၾကာင္း အေမရိကန္ သံ႐ံုး၏<br />ေထာက္ခံစာပါ တစ္ပါတည္း တင္ျပသည္။ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္႒နစိတ္မွ<br />ဝန္ထမ္းက သူမအား အၾကံေပးသည္။<br />"ခင္ဗ်ားဦးေလး ဒီကို လာဘို႔ ေလွ်ာက္တာဆိုရင္ပိုၿပီး လြယ္လိမ့္မယ္ထင္တယ္"<br />"ကြၽန္မ ေျပာၿပီးပါပေကာ၊ သူက မ်က္စိကန္းသြားတာ၊ ႐ူးသြားတာ<br />မဟုတ္ဘူးလို႔"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေခြး႐ူးကိုက္</span></b><br /><br />အီဗန္ကို ေခြး႐ူးတစ္ေကာင္က ကိုက္လိုက္သျဖင့္ ေဆး႐ံုသို႔သြားျပသည္။<br />ေဆး႐ံုတြင္ ¤င္းအား ေဆးတစ္လံုး ထိုးေပးလိုက္ရသည္။ အိမ္ျပန္ေရာက္အခါ<br />စာရြက္အလြတ္မ်ားကို ယူကာ တစ္စံုတစ္ခုကို ေရးသည္။ ဤသည္ကို မိန္းမက<br />ျမင္သျဖင့္ ဘာေရးေနတာလဲဟု ေမးသည္။<br />"ေဆးရဲ႔ အာနိသင္ မျပခဲ့ရင္ လိုက္ကိုက္ရမယ့္ လူေတြရဲ႔ စာရင္းကို<br />ျပဳစုေနတာေဟ့"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">စိတ္မပူပါနဲ႔</span></b><br /><br />ေက်းရြာ ေဆးခန္းမွ ဆရာဝန္သည္ မိမိ၏ ေမာ္ေတာ္ကားကို<br />ခြင့္ျပဳမိုင္ႏႈန္းထက္ပို၍ ေမာင္းလာသည္။<br />"ေျဖးေျဖးေမာင္းစမ္းပါေတာ္၊ ရဲသားျမင္သြားမွျဖင့္ ဒဏ္႐ိုက္ေနအံုးမယ္"<br />ဟု ဇနီးလုပ္သူက သတိေပးသည္။<br />"စိတ္မပူစမ္းပါနဲ႔ကြာ၊ ဒီေကာင့္ကို ေဆးတစ္လံုး ထိုးေပးၿပီး တစ္ေန႔လံုး အိပ္ရာက<br />မထနဲ႔လို႔ ငါမွာထားခဲ့တယ္"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">႐ုပ္ရွင္ကားညံ့လို႔</span></b><br /><br />႐ုပ္ရွင္႐ံုမွ လူရြယ္တစ္ေယာက္ ထြက္လာသည္။ လက္မွတ္ေရာင္းသူ ထိုင္ေနေသာ<br />အေပါက္ေရွ႔တြင္ ရပ္လိုက္ကာ ေသနတ္နဲ႔ ခိ်န္ၿပီး ျခိမ္းေျခာက္သည္။<br />"႐ုပ္ရွင္ကား အင္မတန္ညံတယ္။ က်ဳပ္နဲ႔ ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ပရိသတ္ေတြအားလံုးရဲ႔<br />လက္မွတ္ဖိုးကို ခ်က္ခ်င္းျပန္ေပးစမ္း"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">လြယ္ရေအာင္</span></b><br /><br />"မီးနီျပေနခိ်န္မွာ လမ္းျဖတ္ကူးလို႔ ရလားဟင္"<br />"ရတယ္၊ ဒါေပမယ့္ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေျမွာက္ထားရမယ္၊ ဒါမွ ေရခဲတိုက္က်ရင္<br />အကႌ်ကို ခြၽတ္ရတာ လြယ္မယ္"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">လူဟာ ေမ်ာက္က ဆင္းတက္တယ္</span></b><br /><br />(ရ) ႏွစ္သမီးက အေမကို ေမးလိုက္သည္။<br />"ေမေမ လူဟာ ေမ်ာက္က ဆင္းသက္တယ္ဆိုတာ အမွန္ပဲလားဟင္"<br />"မွန္တယ္"<br />"သမီးလဲ ေမ်ာက္က ဆင္းသက္တာေပါ့"<br />"ဟုတ္တယ္"<br />"ေမေမေကာ"<br />"ေမေမေရာပဲ"<br />"ဒီလိုဆိုရင္ ေမေမ့ဆီမွာ ဓာတ္ပံု မက်န္ဘူးလားဟင္"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">မေသေသာ ေဆးသမား</span></b><br /><br />မိမိတို႔၏ မေအာင္ျမင္မႈအေၾကာင္းကို ဆရာဝန္ႏွစ္ေယာက္ ေျပာျပေနၾကသည္။<br />ပထမဆရာဝန္ - 'အူအတက္ ေပါက္တယ္ထင္ၿပီး ခဲြလိုက္တယ္၊<br />ကင္ဆာျဖစ္ေနတယ္၊ လူနာ ေသသြားတယ္'<br />ဒုတိယဆရာဝန္ - ' (၆)လလံုးလံုး အသားဝါ ေရာဂါဆိုၿပီး ကုတယ္၊ ေနာက္မွ<br />လူနာဟာ တ႐ုတ္လူမိ်ဳးျဖစ္ေနတာကိုး<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေျပာရမွာ ေၾကာက္တယ္</span></b><br /><br />"ေဟ့ ဂ်က္ မ်က္ႏွာ မေကာင္းပါလား၊ စိတ္မခ်မ္းသာစရာ တစ္ခုခုျဖစ္လုိ႔လား"<br />"ဟုတ္တယ္၊ ေဒၚလာ တစ္ေသာင္းဆု ေပါက္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ မိန္းမကို<br />ေျပာျပရမွာ ေၾကာက္ေနတယ္"<br />"ဘာျဖစ္လို႔လဲ"<br />"ႏွစ္ေသာင္းဆုေပါက္တယ္လို႔ သူအတင္းစြပ္စဲြမွာ ေသခ်ာလို႔"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">မေျပာရင္ ေကာင္းမယ္</span></b><br /><br />မိမိတို႔ လင္မယား ဝယ္ယူခဲ့ေသာ ထီလက္မွတ္နွစ္ေစာင္စလံုး ေမာ္ေတာ္ကား<br />တစ္စီးစီ ေပါက္ေၾကာင္း ေျပာျပရန္ ေဆး႐ံုတက္ေနေသာ ေယာက္်ားျဖစ္သူထံ<br />မိန္းမလုပ္သူ ေရာက္လာသည္။ ဧရာမ ဝမ္းသားစရာသတင္းကို ေျပာျပလိုက္လွ်င္<br />လူနာ စိတ္လႈပ္ရွားၿပီး ေရာဂါအေျခအေန ဆိုးသြားမည္ စိုးသည္ႏွင့္ ဇနီးသည္က<br />တာဝန္က် ဆရာဝန္ကို အက်ိဳးအေၾကာင္းရွင္းျပကာ တိုင္ပင္သည္။ လူနာ့ဇနီး၏<br />ေျပာစကားကို နားေထာင္ၿပီးေနာက္ ဆရာဝန္သည္ တုန္တုန္ရင္ရင္ျဖင့္<br />"ေရ - ေရေပးပါ"<br />ဟု အနီးအနားမွ လူမ်ားကို အကူအညီေတာင္းသည္။<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေက်းဇူးတင္တယ္</span></b><br /><br />"ထီေဒၚလာတစ္သန္းေပါက္ရင္ မင္းဘာလုပ္မလဲ"<br />"မင္းကို ငါ တစ္ဝက္ေပးမွာေပါ့ကြာ၊ မင္းေကာ ဘာလုပ္မလဲ"<br />"ေပါက္ေငြ တစ္ဝက္ေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္တယ္လို႔ မင္းကို ေျပာမွာေပါ့ကြာ"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေနာက္ထပ္ ေပးပါအံုး</span></b><br /><br />စေကာ့တလန္သားတစ္ေယာက္သည္ ပိုကာဝိုင္းတြင္ စတာလင္ေပါင္ ၁ဝဝ- တိတိ<br />႐ံႈးသည္။ အျခားကစားမ်ားကို ဤသို႔ အသနားခံသည္။<br />"ကြၽန္ေတာ္ အႀကီးအက်ယ္ ဒုကၡေတြ႔ေတာ့မယ္ဗ်ာ၊ ေပါင္ (၁ဝဝ) ႐ံႈးေၾကာင္းသာ<br />ကြၽန္ေတာ့ မိန္းမသိရင္ ကြၽန္ေတာ့ကို စိစိညက္ညက္ေက်ေအာင္ ေခ်ပစ္မွာ<br />ေသခ်ာတယ္၊ ကြၽန္ေတာ့ကို သနားေသာအားျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္ ႐ံႈးတဲ့ေငြကို<br />ျပန္ေပးၾကပါဗ်ာ"<br />စေကာ့တလန္သား မ်က္ရည္မ်ားပင္ ဝဲလာသည္။ ဤသည္ကို ေတြ႔ၾကရေသာ<br />ကစားဖက္မ်ား အားလံုးစုၿပီး၊ ၄င္းအား ေပါင္ (၁ဝဝ) ကို ျပန္ေပးလိုက္သည္။<br />"ေက်းဇူးႀကီးလွပါတယ္ဗ်ာ၊ ကြၽန္ေတာ္ ႏိုင္ခဲ့တယ္လို႔ မိန္းမထင္ရေအာင္<br />ေနာက္ထပ္ (၅ဝ) ေလာက္ မစၾကပါအံုးလားဗ်ာ"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-1823067363082628038?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-44628293639376353632010-03-16T10:17:00.000-07:002010-03-16T10:17:33.181-07:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 24px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><b>တိုးရွင္း</b></span><br /><br />'နယူးရပ္ရွင္' ၏သား အေဖ့နားကပ္ၿပီး ေျပာသည္။<br />"အေဖ့ကို ကြၽန္ေတာ္တစ္ခု ေျပာစရာရွိတယ္"<br />"တိုတိုနဲ႔ ရွင္းရွင္းေျပာ"<br />"ေဒၚလာတစ္ရာေပး"<br /><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><b>အထူးေရကန္</b></span><br /><br />အင္ဂ်င္နီယာကို 'နယူးရပ္ရွင္' က ေျပာသည္။<br />"အိမ္ၾကီးရဲ႔ေဘးက ပန္းျခံထဲမွာ ေရကူးကန္ သံုးခု ေဆာက္ေပးပါ။ တစ္ခုမွာ ေရေႏြးျဖည့္၊<br />ေနာက္တစ္ခုမွာ ေရေအးျဖည့္ပါ။ အဲ၊ တတိယကန္မွာေတာ့ ဘာေရမွ မျဖည့္နဲ"<br />"ေရမပါတဲ့ ေရကူးကန္ ဘာလုပ္ဖို႔လဲ"<br />"တခ်ိဳ႔အေပါင္းအသင္းေတြ ေရမကူးတက္ဘူးေလ"<br /><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><b>ေငြေခ်းတဲ့ နယူးရပ္ရွင္</b></span><br /><br />ဆြစ္ဇာလန္ဘဏ္တစ္ခုသို႔ 'နယူးရပ္ရွင္' တစ္ေယာက္ေရာက္လာၿပီး သူ႔ကို ေဒၚလာတစ္ရာ<br />ထုတ္ေခ်းရန္ ေျပာသည္။<br />ဘဏ္မန္ေနဂ်ာ အ့ံအားသင့္သြားသည္။ သို႔ေသာ္ ယဥ္ေက်းစြာ ေျပာသည္။<br />"ဒီလိုပါ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဒီအတိုင္း ေငြ မထုတ္ေခ်းဘူး ခင္ဗ်။ အာမခံ ပစၥည္း တစ္ခုခု<br />တင္ရပါတယ္"<br />"ရပါတယ္။ ဟိုမွာ ေတြ႔လား။ ခင္ဗ်ားတို႔ ႏိုင္ငံမွာ ဝယ္လိုက္တဲ့ ကြၽန္ေတာ့ 'မာစီးဒီး'<br />အသစ္က်ပ္ခြၽတ္။ အာမခံအျဖစ္ ယူထားလိုက္ပါ"<br />ဘဏ္က ေဒၚလာတစ္ရာ ထုတ္ေခ်းလိုက္သည္။ မၾကာမီ 'နယူးရပ္ရွင္' ႐ုရွားသို႔<br />ျပန္သြားသည္။<br />ေနာက္တစ္ႏွစ္အၾကာတြင္ ဆြစ္ဇာလန္ သို႔ ¤င္း ျပန္ေရာက္လာၿပီး ေစာေစာက ဘဏ္ သို႔<br />သြားသည္။ အရင္းႏွင့္ အတိုး တစ္ရာ့ သံုးေဒၚလာကို ျပန္ဆပ္သည္။ ဘဏ္မန္ေနဂ်ာ<br />အံ့ၾသတၾကီး ေမးသည္။<br />"ဒါနဲ႔ မသိလို႔ ေမးပါရေစ။ ဒီမျဖစ္စေလာက္ ပိုက္ဆံ ကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီမွာ ဘာျဖစ္လို႔<br />ေခ်းတာလဲဗ်ာ"<br />"တစ္ႏွစ္မွာ သံုးေဒၚလာထဲ ေပးရၿပီး အင္မတန္စိတ္ခ်ရတဲ့ ဒီလို ကားဂိုေဒါင္မိ်ဳးကို က်ဳပ္<br />တျခားေနရာမွာ ဘယ္လိုမွ ရွာမေတြႏုိင္ဘူးေလဗ်ာ"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">လူ႔တိရစၧာန္</span></b><br /><br />ဘဏ္သစ္ဖြင့္ပဲြ အခမ္းအနားကို ေမာ္စကိုၿမိဳ႔တြင္ က်င္းပသည္။ အခမ္းအနားၿပီးေသာအခါ<br />ၾကြေရာက္လာၾကသူမ်ားကို အေကြၽးအေမြး၊ အေဖ်ာ္ယမကာတို႔ျဖင့္ ဧည့္ခံသည္။ ဧည့္သည္<br />အမ်ားအျပားသည္ ရွမ္ပိန္အရက္ကို ပုလင္းလိုက္ ေမာ့ေသာက္ၾကသည္။ ဆားေရစိမ္<br />ငါးစိမ္းကို အျမည္းအျဖစ္ စားသည္။ ထို႔ေနာက္ ဝီစကီ၊ ေကာ့ညက္၊ ေဗာ့ဒ္ကာ။ ဘီယာတို႔ကို<br />အလုအယက္ ဆက္ေသာက္သည္။ အခ်ိဳ႔ ေရခ်ိန္လြန္ၿပီး ယိုင္တိုင္တိုင္ ျဖစ္ေနၿပီး။ အခ်ိဳ႔<br />အစားလြန္ၿပီး အန္ေတာင္ထြက္ေနၿပီး။ အခိ်ဳ႔ ပုံပ်က္ပန္းပ်က္ ကေနၾကၿပီ။<br />ဤ႐ႈခင္းကို ဖက္စပ္ပါတနာ ျဖစ္ၾကသည့္ ျပစ္သစ္မွ ပုဂိၢဳလ္မ်ား မ်က္လံုးျပဴးၿပီး<br />ေငးၾကည့္ေနၾကသည္။ ေငးၾကည့္ေနသည့္ ျပစ္သစ္တစ္ေယာက္အနားသို႔ 'နယူးရပ္ရွင္'<br />ကပ္လာၿပီး ေျပာသည္။<br />"ကိုယ့္လူ၊ ဘာမွလည္း မစားပါလား"<br />"ကြၽန္ေတာ္ မစားခ်င္ပါဘူး"<br />"ဒီေန႔ပဲြဟာ အလွဴပဲြကြ၊ နားလည္လား။ ပိုက္ဆံတစ္ျပားမွ မေပးရဘူး။ စားစမ္းပါ"<br />"ကြၽန္ေတာ္ ဆာမွ စားတက္ပါတယ္"<br />"ေၾသာ္၊ ဒီလိုလား။ ကိုယ့္လူက တိရစာၧန္ေတြနဲ႔ ဘာမွ မျခားဘဲကိုး"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အသစ္နဲ႔ အေဟာင္း</span></b><br /><br />'နယူးရပ္ရွင္' တစ္ေယာက္ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ စိန္႔ပီတာစဘက္ၿမိဳ႔ရွိ ကမၻာေက်ာ္ 'ဟားမစ္တိတ္ခ်္'<br />ျပတိုက္သို႔ ေရာက္သြားသည္။ ၁၈-ရာစုႏွစ္ ပန္းခ်ီဆရာတစ္ဦး၏ ကားခ်ပ္ကို ပန္းခ်ီဆရာ<br />တစ္ေယာက္ ပံုတူကူးဆဲြေနသည္ကို ေတြ႔ရာ ျပတိုက္ဝန္ထမ္းကို ေမးသည္။<br />"အခု ဆဲြေနတဲ့ ကားသစ္ၿပီးသြားရင္ ကားေဟာင္းကို ခင္ဗ်ားတို႔ ဘာလုပ္မလဲဗ် ဟင္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ဗိုလ္မက်နဲ႔</span></b><br /><br />ဓာတ္ဆီဆိုင္ေရွ႔တြင္ ကားေတြ အရွည္ၾကီး တန္းစီေနၾကသည္။ ႐ုတ္တရက္ မာစီးဒီး (၆ဝဝ)<br />တစ္စီး ေပၚလာၿပီး ကားေတြ အားလံုး၏ ေရွ႔တြင္ ဝင္ရပ္လိုက္သည္။ ေရွ႔ဆံုးတြင္<br />ရပ္ေနေသာ ကားပိုင္ရွင္ ကားထဲမွ ထြက္ကာ မာစီးဒီးကားဘက္ ေလွ်ာက္သြားသည္။<br />ထို႔ေနာက္ ယခု ဓာတ္ဆီ ျဖည့္ရမည့္ အလွည့္သည္ မိမိ၏ အလွည့္ျဖစ္ေၾကာင္း ယဥ္ေက်းစြာ<br />ရွင္းျပသည္။ မာစီးဒီးေပၚက ပုဂၢိဳလ္က မိုက္မိုက္ကန္းကန္း ျပန္ေျပာသည္။<br />"ေဟ့၊ မင္း မားစီးဒီး စီးႏိုင္တဲ့ တစ္ေန႔မွာ အရင္ဆံုး ဓာတ္ဆီျဖည့္။ နားလည္လား၊ အခုေတာ့<br />ေစာင့္ဦး"<br />တန္းစီသူ ဘာမွ မေျပာဘဲ သူ႔ကားဘက္ ျပန္သြားသည္။ ကားေပၚ ထိုင္လိုက္ၿပီး အရွိန္နဲ႔<br />မာစီးဒီးကို ဝင္ေဆာင့္ပစ္သည္။ ထို႔ေနာက္ ကားထဲမွ ထြက္ကာ ကားေသာ့ကို ကားထဲ<br />ပစ္ထည့္လိုက္သည္။ တစ္ဆက္တည္း ဗိုလ္က်သူကို ေစ့ေစ့ၾကည့္ကာ ေျပာခ်လိုက္သည္။<br />"ေဟ့ေကာင္၊ ငါ့လို တစ္ေန႔ တစ္ကား လဲစီးႏိုင္တဲ့ အခါက်မွ ငါ့ကို ေစာေစာက ေလသံမ်ိဳးနဲ႔<br />ေျပာ။ ၾကားလား"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">နယူးခ်ဴခ်ာ</span></b><br /><br />ဘဏ္သူေ႒းထံ 'နယူးခ်ဴခ်ာ' ေရာက္လာၿပီး ေျပာသည္။<br />"ကြၽန္ေတာ့ကို ေဒၚလာတစ္သိန္းထုတ္ေခ်းပါ။ ၃-လာၾကာရင္ ႏွစ္သိန္း ျပန္ဆပ္ပါမယ္။<br />ကြၽန္ေတာ့ ပဲြ႐ုံကို ကုန္ပစၥည္းေတြနဲ႔ အတူ အာမခံအျဖစ္ တင္ထားပါ့မယ္"<br />ေငြေခ်းစာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္ေရးထိုးလိုက္ၾကသည္။ 'နယူးခ်ဴခ်ာ' ျပန္ရန္ ျပင္သည္။<br />ဘဏ္သူေ႒းက ေျပာသည္။<br />"ေနပါဦးခင္ဗ်။ သံုးလအၾကာမွာ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ေငြ ႏွစ္သိန္းစလံုးကို တစ္လံုးတစ္ခဲတည္း<br />ျပန္ဆပ္ဖို႔ အခက္အခဲ ရွိလိမ့္မယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ေတြးမိတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီလိုလုပ္ပါ။<br />တစ္ဝက္ကို အခု ကြၽန္ေတာ့ကို ႀကိဳၿပီး ဆပ္ထား။ က်န္တစ္ဝက္ကို ေနာက္သံုးလၾကာမွ<br />ဆပ္တာေပါ့။ မေကာင္းဘူးလား"<br />'နယူးခ်ဴခ်ာ' ေခါင္းကုတ္ၿပီး စဥ္းစားသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ သေဘာတူလိုက္ၿပီး ေစာေစာက<br />ရထားသည့္ ေငြ တစ္သိန္းကို ျပန္ေပးလိုက္သည္။<br />အိမ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ ေန႔ခင္းက ကိစၥကို 'နယူးခ်ဴခ်ာ' နက္နက္နဲနဲ ျပန္စဥ္းစားသည္။<br />ႏႈတ္မွ လည္း ေရရြတ္သည္။<br />"အင္း၊ ထူးေတာ့ ထူးဆန္းတယ္။ ကုန္ပစၥည္းေတြလည္း မရွိေတာ့ဘူး။ ေငြတစ္သိန္းလည္း<br />မရွိဘူး။ ဒီၾကာထဲ တစ္သိန္းအေၾကြးတင္ေနေသးတယ္။ အင္း၊ တစ္ဘက္က ျပန္စဥ္းစား<br />ၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း ဘာမွ အမွားမရွိဘူး။ အားလံုး မွန္ေနတာပ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ခဏထိုင္တာပါ</span></b><br /><br />'ဟားမစ္တိခ်္' ျပတိုက္သို႔ နယူးရပ္ရွင္ ေရာက္လာၿပီး အႏုပညာ လက္ရာမ်ားကို<br />ေလ့လာေနသည္။ ႐ုတ္တရက္ ဆယ္လူလာ ဖုန္းျမည္လာသျဖင့္ အနားတြင္ ရွိသည့္<br />ကုလားထိုင္ေပၚ ထိုင္ခ်လိုက္သည္ကာ တစ္ဘက္က လူႏွင့္ စကားေျပာသည္။<br />ဤသည္ကို ျမင္ေသာ ျပတိုက္ဝန္ထမ္း ေျပးလာၿပီး စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးေျပာသည္။<br />"ရွင္ ဘယ္လို လုပ္တာလဲ။ ဒါကတ္သရင္း ဘုရင္မႀကီးရဲ႔ ကုလားထိုင္ရွင့္"<br />"အေဒၚႀကီး၊ စိုးရိမ္မေနစမ္းပါနဲ႔။ ဘုရင္မလာရင္ က်ဳပ္ ဖယ္ေပးမွာေပါ့ဗ်"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ကင္မရြန္းႏိုင္ငံ</span></b><br /><br />ကင္မရြန္းႏိုင္ငံ ဘယ္မွာလဲဆိုတာကို မသိသျဖင့္ 'နယူးရပ္ရွင္'၏ သားသည္ ပထဝီဝင္<br />ဘာသာရပ္တြင္ 'ဂရိတ္တူး' ပဲရသည္။ အေဖက သားကို ႏွစ္သိမ့္သည္။<br />"စိတ္မပူစမ္းပါနဲ႔။ ငါ့ကုမၸဏီကို ပစၥည္းတင္ပို႔ေနတဲ့ ငနဲကင္မရြန္းကကြ။ မနက္ဖန္က် သူ႔ကို<br />ငါေမးၿပီး မင္းကို ေျပာျပမယ္ ဟုတ္လား"<br />ေနာက္ေန႔ အိမ္ျပန္ေရာက္ေသာအခါ 'နယူးရပ္ရွင္' က သားကို ေျပာသည္။<br />"ဒီေန႔ ကင္မရြန္းေကာင္ ေပၚမလာဘူး။ ေျမပံုယူခဲ့။ မင္းနဲ႔ငါ အတူရွာၾကတာေပါ့"<br />ေျမပံုခ်ၿပီး သားအဖႏွစ္ေယာက္ ကင္မရြန္းကို ရွာၾကသည္။<br />အခ်ိန္အေတာ္ၾကာသြားသည္။ မေတြ႔ေခ်။<br />အေဖျဖစ္သူ သည္းသည္းမဲမဲ ဆက္ရွာသည္။<br />သားျဖစ္သူ သတိထားမိလာသည္။ ေမာ္စကိုတိုင္းထဲတြင္ ေမာ္စကိုၿမိဳ႔ႏွင့္ မနီးမေဝး<br />ဆင္ေျခဖံုးၿမိဳ႔မ်ားကို အေဖ 'နယူးရပ္ရွင္' မွန္ဘီလူးျဖင့္ တစ္ခုခ်င္း အာ႐ံုစိုက္ၾကည့္ေနျခင္း<br />ျဖစ္သည္။<br />"အေဖ ကင္မရြန္းကို ရွာေနတာ ဟုတ္ပါတယ္ေနာ္"<br />"ေအးေလကြာ၊ ကင္မရြန္းဆိုတာ ဒီအနီးအနားမွာပဲ ရွိရမယ္လို႔ ငါထင္တယ္။ ဒီငနဲ ငါတို႔<br />ဆီလာတာ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ စီးၿပီးလာတာကြ။ သိလား။"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အေရာင္းအဝယ္</span></b><br /><br />'နယူးရပ္ရွင္' ႏွစ္ေယာက္ ဆံုၾကသည္။ တစ္ေယာက္က ေျပာသည္။<br />"ကုန္တင္ကားတစ္စီးတိုက္ ႏိုင္ငံျခား စီးကရက္ရမယ္။ ယူမလား"<br />"ယူတာေပါ့။ ေစ်းဘယ္ေလာက္လဲ"<br />" ေဒၚလာႏွစ္ေသာင္း"<br />ေစ်းတည့္သြားၾကသည္။ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ လက္ဆဲြ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး<br />ထြက္သြားၾကသည္။ တစ္ေယာက္က ပိုက္ဆံ ႏွစ္ေသာင္း ခိုးလို႔ရမည့္ ေနရာကို<br />အရွာထြက္သည္။ ေနာက္တစ္ေယာက္က စီးကရက္ အျပည့္တင္ထားေသာ ကုန္တင္ကားကို<br />အလစ္သုတ္ဖို႔ ထြက္သြားျခင္း ျဖစ္သည္။<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">မွန္မွန္ေျပာ</span></b><br /><br />'နယူးရပ္ရွင္' ၏ သားကို အတန္းပိုင္ဆရာမက ေျပာသည္။<br />"မင္းရဲ႔ စာစီစာကံုးမွာ အမွားတစ္လံုးမွ မပါဘူး။ မွန္မွန္ေျပာစမ္း။ မင္းအေဖကို<br />စာစီစာကံုးေရးဖို႔ တစ္ေယာက္ေယာက္က ကူလိုက္သလား ဟင္"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေမးေနၾကၿပီ</span></b><br /><br />ေထာင္က်ေနေသာ 'နယူးရပ္ရွင္' ထံ မိန္းမျဖစ္သူ ေထာင္ဝင္စာ လာေတြ႔သည္။<br />"ကိုလ်ာ၊ ကေလးေတြ ေမးခြန္း ထုတ္ေနၾကၿပီရွင့္"<br />"သူတို႔အေဖ ဘယ္မွာလဲလို႔ ေမးေနၾကတာလား"<br />"မဟုတ္ဘူး။ ရွင္ လုယက္ ခိုးဝွက္လို႔ရတဲ့ ပိုက္ဆံေတြ၊ ရတနာေတြ ဘယ္မွာ<br />ဝွက္ထားသလဲတဲ့"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အေစခံ</span></b><br /><br />အမ်ိဳးမိ်ဳး ႏွိပ္စက္ျခင္း ခံရသျဖင့္ ေနာက္ဆံုးတြင္ သည္းမခံ ႏိုင္ေတာ့ဘဲ အေစခံမက<br />'နယူးရပ္ရွင္' ၏ ဇနီးကို ေျပာသည္။<br />"ကြၽန္မကို အန္တီ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီေလာက္ေတာင္ ႏိွပ္စက္ရတာလဲ။ ကိုယ္ခ်င္းစာဖို႔<br />ေကာင္းပါတယ္။ အန္တီ ငယ္ငယ္တုန္းကလည္း အေစခံ လုပ္ခဲ့ဖူးတယ္ မဟုတ္လား"<br />အိမ္ရွင္မက ဂုဏ္ယူစြာ ျပန္ေျပာသည္။<br />"ေအး၊ ဒါေပမယ့္ လူႀကီးလူေကာင္းေတြ ေနတဲ့အိမ္မွာ ေဟ့"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အားလံုးကို အထင္ေသးတယ္</span></b><br /><br />'နယူးရပ္ရွင္' ၏ဇနီး ပိုက္ဆံထုတ္ ပိုက္ၿပီး ေမာ္စကိုသို႔ တက္လာသည္။ အေကာင္းစား<br />ေဟာ္တယ္တြင္ အခန္းတစ္ခုယူၿပီး ၿမိဳ႔လယ္ေခါင္တြင္ ဖြင့္ထားသည့္ ေလာင္ကစား႐ုံ<br />(ကာစီႏို) သို႔သြားသည္။ ႐ူးလက္ (ြၽသကူနအအန) ကစားရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။<br />ပါလာသမွ် ပိုက္ဆံအားလံုးကို ကူပြန္ေၾကြျပားမ်ား ဝယ္လိုက္သည္။ ထိုေနာက္ ၂၂-<br />ဂဏန္းတြင္ ပံုေအာၿပီး ထိုးလိုက္သည္။ ဒိုင္လုပ္သူက ေမးသည္။<br />"အမႀကီး၊ ႐ူးလက္ကစားတာ ဒါ ပထမဆံုးအႀကိမ္ထင္တယ္"<br />"ဟုတ္ပါတယ္"<br />"အဲဒါဆို ကြၽန္ေတာ္ ေစတနာနဲ႔ အၾကံေပးပါရေစ၊ ကူပြန္ေတြ အားလံုးကို ၂၂-တစ္ခုတည္းမွာ<br />ပံုေအာၿပီး မထိုးေစခ်င္ဘူး။ မဂဏန္း။ စံုဂဏန္း၊ အနီေရာင္နဲ႔ အမည္းေရာင္ေတြ မွ်ၿပီး<br />ထိုးပါ။ ဒါမွ ေပါက္ဖို႔ အခြင့္အလမ္း ပိုမ်ားပါလိမ့္မယ္"<br />"ဟင့္အင္း။ ကြၽန္မ ၂၂-မွာပဲ ထိုးခ်င္တယ္ရွင့္"<br />ဒိုင္လုပ္သူ ခံုဝိုင္းကို လွည့္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ေဂၚလီလံုးကို ခံုဝိုင္းထဲ ပစ္လိုက္သည္။<br />အလည္ရပ္၍ ၾကည့္လုိက္ေသာအခါ ေဂၚလီလံုးသည္ ဂဏန္း ၂၂-တြင္ ေရာက္ေနသည္ကို<br />ေတြ႔ရသည္။<br />အမိ်ဳးသမီးသည္ ေလ်ာ္ေငြအားလံုးကို မိမိဘက္ ဆဲြယူလိုက္ၿပီး ဂဏန္း ၂၂- တြင္ပင္<br />ေအာလိုက္ျပန္သည္။ ဒိုင္လုပ္သူက ေျပာသည္။<br />"အမႀကီး၊ ေစာေစာက အမႀကီး အင္မတန္ ကံေကာင္းလို႔ ေပါက္တာပါ။ ဒီတစ္ခါ ေပါက္ဖို႔<br />မလြယ္ပါဘူး။ ေဂၚလီလံုးဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ဂဏန္းတစ္ခုထဲေပၚမွာ ႏွစ္ခါက်ေလ့ မရွိပါဘူး"<br />"ကိစၥမရွိဘူး။ ကြၽန္မ ၂၂-ကိုပဲ ထိုးခ်င္တယ္"<br />ခံုဝိုင္းကို ထပ္လွည့္သည္။ ေဂၚလီလံုး ၂၂ မွာ ထပ္က်ျပန္သည္။ဤအတိုင္း အမိ်ဳးသမီးသည္<br />တစ္ညေနလံုး ၂၂-မွာပဲ ဆက္ထိုးသည္။ အၾကိမ္တိုင္းလည္း ၂၂-မွာခ်ည္းပဲ က်သည္။<br />ကာစီႏိုပိုင္ရွင္ႏွင့္ ဧည့္သည္မ်ား ဝိုင္းအံုလာၾကသည္။ တစ္ေန႔တည္းမွာ တစ္ႏွစ္စာ အ႐ႈံးေပၚ<br />သြားေသာ ကာစီႏိုပိုင္ရွင္က ေမးသည္။<br />"ဘယ္လို အေျခခံမႈေတြကို အသံုးျပဳၿပီး ထိုးသလဲဆိုတာ သိပါရေစလားကြယ္"<br />"ဘာမူမွ မရွိပါဘူး။ ကြၽန္မက အတိတ္နိမိတ္ေတြကို ယံုတယ္။ ေမာ္စကိုကို ကြၽန္မ ၇-<br />ရက္ေန႔မွာ ေရာက္တယ္။ ကြၽန္မရတဲ့ ေဟာ္တယ္အခန္းက နံပါတ္ (၇) ။ ကာစီႏိုကို လာဖို႔<br />တကၠစီငွားတာ ၇-ကားေျမာက္မွ ရပ္ေပးတယ္"<br />ပရိတ္သတ္အားလံုး ျပိဳင္တူ ေမးလိုက္ၾကသည္။<br />"အဲဒီေတာ့ ..."<br />အမိ်ဳးသမီးသည္ အားလံုးကို အထင္ေသးသည့္ မ်က္လံုးျဖင့္ ၾကည့္လုိက္ၿပီး ေျပာသည္။<br />"ခုႏွစ္သံုးလီ ၂၂- မဟုတ္ဘူးလားရွင့္။ ကဲ"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-4462829363937635363?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-3641893460879860742010-02-22T07:42:00.000-08:002010-02-22T07:42:23.027-08:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 22px; text-align: justify;"><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ဟုတ္သလိုလိုပဲ</span></b><br /><br />ဆရာမက ေမးသည္။<br />"ကုန္းေပၚမွာေရာ၊ ေရေပၚမွာပါ ေနႏုိင္တဲ့ သတၱဝါဟာ ဘာလဲကြယ္"<br />ပီတာေလး ထေျဖသည္။<br />"သေဘၤာသား"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အေၾကာင္းရင္း</span></b><br /><br />ေလ့လာရာခရီးအျဖစ္ ဆရာမသည္ အတန္းသူ အတန္းသားမ်ားကို<br />ေဆာက္လုပ္ေရးစခန္းတစ္ခုဆီ ေခၚသြားသည္။ ¤င္းတို႔ ေရာက္ရွိေနစဥ္တြင္<br />ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္သားတစ္ဦးသည္ ေထာင္ထားေသာ ေလွကားေပၚမွ က်ကာ ပဲြခ်င္းၿပီး<br />ေသသြားသည္။<br />ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ား ေက်င္းသို႔ ျပန္လာၾကသည္။ ျမင္ခဲ့ရေသာ စိတ္မေကာင္းစရာႏွင့္<br />ပတ္သတ္၍ ဆရာမက စကားစသည္။<br />"မသီတာ၊ လုပ္သာႀကီး ဘာျဖစ္လို႔ လိမ့္က်တယ္ ထင္သလဲကြယ္"<br />"လံုျခံဳေရးစည္းကမ္းေတြကို မလိုက္နာလို႔လို ထင္ပါတယ္"<br />"ေမာင္နီ၊ မင္းကေကာ ဘယ္လို ထင္သလဲကြယ့္"<br />"အဲဒီ ဦးဦး အရက္ေသာက္ထားတယ္ ထင္ပါတယ္"<br />ပီတာေလး ေနရာမွ ထၿပီး ေျပာသည္။<br />"မဟုတ္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ့ အေမကို သူဆဲလို သူ လိမ့္က်တာ"<br />"ဟဲ့။ မင္းဘာျဖစ္လို႔ ဒီလို ေျပာတာတုန္း"<br />"ကြၽန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ ၾကားလိုက္တာပဲ၊ 'ေဟ့ ခ်ာတိတ္၊ မင္းအေမ .... ၊ ေလွကားကို<br />မလႈပ္ပါနဲ႔လို႔ မင္းကိုဘယ္ႏွစ္ခါ ေျပာရမလဲကြ ေဟ ' တဲ့"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">စမ္းသပ္နည္း</span></b><br /><br />မီးျခစ္ဆံမ်ား ေကာင္းမေကာင္း ကိုခ်ဴခ်ာ ဤသို႔ စမ္းသပ္သည္။<br />မီးျခစ္ဆံကို ျခစ္လိုက္သည္။ တစ္ခ်က္တည္းႏွင့္ မေတာက္လွ်င္ မေကာင္းဟု သတ္မွတ္ကာ<br />လႊင့္ပစ္သည္။<br />တစ္ခ်က္တည္းႏွင့္ မီးေတာက္လွ်င္ ေကာင္းသည္ဟု သတ္မွတ္ကာ မီးျငိမ္းၿပီး မီးျခစ္ဖာထဲ<br />ျပန္ထည့္သည္။<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ခ်ဴခ်ာစစ္သား</span></b><br /><br />တပ္ၾကပ္ႀကီးက တပ္သားခ်ဴခ်ာကို ေျပာသည္။<br />ဓတပ္သားခ်ဴခ်ာ ငါ တစ္နာရီေလာက္ အိပ္လိုက္ခ်င္တယ္။ တကယ္လို႔<br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္လာတယ္ဆိုရင္ ငါ့ကို ႏႈိး၊ ၾကားလားဓ<br />တစ္နာရီ ၾကာသြားသည္။ တပ္ၾကပ္ႀကီးက ေမးသည္။<br />"ဗိုလ္ခ်ဳပ္ လာသြားေသလား"<br />"ဟင့္အင္း"<br />"ေအး၊ ဒါဆို ငါ ေနာက္တစ္နာရီေလာက္ အိပ္လိုက္ဦးမယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လာတာ ေတြ႔ရင္ေတာ့<br />ငါ့ကို ခ်က္ခ်င္ ႏႈိးေနာ္၊ ၾကားလား"<br />ေနာက္တစ္နာရီ ၾကာသြားသည္။ တပ္ၾကပ္ႀကီး မ်က္လံုးဖြင့္ၿပီး ေမးသည္။<br />"ဗိုလ္ခ်ဳပ္ လာသြားေသလား"<br />"ဟင့္အင္း"<br />"ေအး ငါ ခဏ ဆက္အိပ္လိုက္ဦးမယ္။ လာရင္ေတာ့ ထံုးစံ အတုိင္းေပါ့။ ဟုတ္လား"<br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေရာက္လာသည္။<br />တပ္သား ခ်ဴခ်ာက လွမ္းေမးသည္။<br />"ခင္ဗ်ား ဗိုလ္ခ်ဳပ္လား"<br />"ဟုတ္တယ္"<br />"ခင္ဗ်ား ဘယ္ေလွ်ာက္သြားေနတာလဲ။ ခင္ဗ်ားကို ဆာဂ်င္ေစာင့္ေနတာ သံုးနာရီေတာင္<br />ရွိသြားၿပီ"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">လြတ္လပ္ေရးရန္ပံုေငြ</span></b><br /><br />ခ်ဴေကာ့ကာျပည္နယ္ လြတ္လပ္ေရးရဖို႔အတြက္ ႏို႔စားႏြားမကို ရန္ပံုေငြအျဖစ္ ထည့္ဝင္ရန္<br />အသင့္ရွိ မရွိ ကိုခ်ဴခ်ာကို ေမးသည္။<br />"ထည့္ဝင္ပါမယ္"<br />"ဝက္ဆိုရင္ေကာ"<br />"ေပးပါတယ္"<br />"ဆိတ္ကို ထည့္ဝင္ပါလို႔ ဆိုရင္ေကာ"<br />"ဒါလည္း အသင့္ပါပဲ"<br />"သိုးကို ေပးပါလို႔ ေျပာရင္ေကာဗ်"<br />"ဒါေတာ့ မျဖစ္ဘူး"<br />"ဘာျဖစ္လို႔လဲ"<br />"သိုးက ကြၽန္ေတာ့ဆီမွာ တကယ္ရွိတာကိုး"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">နားမေထာင္ပါရေစနဲ႔</span></b><br /><br />အေမရိကန္၊ အဂၤလိပ္ႏွင့္ ႐ုရွားတို႔ သုးံ ဦးကို လူ႐ုိင္းမ်ား ဖမ္းမိသြားၾကသည္။ ¤င္းတို႔ကို<br />မသတ္ခင္ ဆႏၵတစ္ခုဆီကို ျဖည့္ဆည္းေပးရန္ သူ႐ိုင္းေခါင္းေဆာင္ ကတိျပဳသည္။<br />႐ုရွားက ေဗာဒ့္ကာ အဝေသာက္ခ်င္သည္ဟု ေျပာရာ ေသာက္ႏိုင္သေလာက္ ေသာက္ခိုင္းၿပီး<br />သတ္လိုက္သည္။<br />အေမရိကန္က မိန္႔ခြန္းေခြၽခ်င္သည္ဟု ေျပာသည္။ ဤတြင္ အဂၤလိပ္က ၾကားျဖတ္ၿပီး<br />ေျပာသည္။<br />"အေမရိကန္ မိန္႔ခြန္း မေျပာခင္ ကြၽန္ေတာ့ကို သတ္ပါ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အထင္ႀကီးရင္ၿပီးေရာ</span></b><br /><br />ေမာ္စကိုဗစ္ခ်္ကားစုတ္ကေလးတြင္ ဂ်ဴးႏွစ္ေယာက္ လုိက္ပါလာၾကသည္။<br />တစ္ေယာက္ကေမာင္ၿပီး ေနာက္တစ္ေယာက္က ¤င္း၏ ေဘးခံုတြင္ ထိုင္သည္။ ထိုင္ေနသူက<br />ေျပာသည္။<br />"အျပင္မွာ အပူခ်ိန္ ၁ဝဝ- ဒီဂရီ။ ငါတို႔ ကိုယ္ေပၚမွာ သကၠလပ္ ဝတ္စံုနဲ႔။ ဒီၾကားထဲ<br />ကားတံခါးေတြ အလံုပိတ္ထားတယ္။ အိုက္တာနဲ႔။ အသက္႐ွဴမဝတာနဲ႔ ေသေတာ့မယ္။ မိုေရွ၊<br />ကားမွန္ ဖြင့္ပါရေစကြာ"<br />"မဖြင့္ရဘူး"<br />ခဏၾကာသြားသည္။ ထိုင္ေနသူ ထပ္ေျပာျပန္သည္။<br />"မိုေရွ၊ ငါ မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ကားမွန္ကို ငါဖြင့္မယ္ကြာ"<br />"မဖြင့္ရဘူး"<br />"ဘာျဖစ္လို႔လဲကြာ"<br />"ကားထဲမွာ ေလေအးစက္ ဖြင့္ထားတယ္လို႔ သူမ်ားေတြ ထင္စမ္းပါေစကြာ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈ</span></b><br /><br />ဂ်ဴးအဘိုးႀကီး ေန႔လယ္စာ စားရန္ ျပင္သည္။ ေဘးနားတြင္ ထိုင္ေနေသာ ဇနီးသည္သည္<br />တစ္ကိုယ္လံုး အမည္းေရာင္ အဝတ္အစား ဝတ္ထားသည္ကို ေတြ႔ရာ ေမးလိုက္သည္။<br />"ေဟ့၊ မင္းဘာျဖစ္လို႔ တစ္ကိုယ္လံုး အမည္းေရာင္ ဝတ္ထားရတာလဲကြ"<br />"ဒီေန႔ ရွင့္အတြက္ မိႈဟင္းခ်က္ထားလို႔ပါ"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ထိုးႏွက္ခ်က္</span></b><br /><br />ဂ်ဴးအမိ်ဳးသမီး ႏွစ္ေယာက္ စကားေျပာေနၾကသည္။<br />"ဒီေန႔ ရွင္ဝတ္ထားတဲ့ ဝတ္စံု သိပ္လွပါလား"<br />"ကြၽန္မရဲ႔ အသက္ ၃ဝ- ျပည့္ႏွစ္ ေမြးေန႔မွာ ေယာက်္ားက လက္ေဆာင္ေပးထားတာေလ"<br />"ဟုတ္လား။ ႏွစ္ေတြ ဒီေလာက္ ၾကာသြားတာေတာင္ အသစ္အတိုင္းပဲေနာ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ခ်စ္ဇနီး</span></b><br /><br />ရာဘင္ႏိုဗစ္ခ်္ မိတ္ေဆြျဖစ္သူ မိုေရွ၏ အိမ္သို႔ အလည္သြားသည္။ အိမ္ရွင္မ်ားက ၄င္းကို<br />ညစာ ေကြၽးသည္။ ထမင္းပဲြ လာျပင္ေပးေသာ အ႐ုပ္ဆိုးလွေသာ အမိ်ဳးသမီးကို ၾကည့္ၿပီး<br />ရာဘင္ႏိုဗစ္ခ်္ မေအာင့္ႏိုင္ဘဲ ေမးသည္။<br />"အခ်က္အျပဳတ္ အင္မတန္ ေကာင္းတယ္ဆိုၿပီး ခင္ဗ်ား ခဏခဏ ခ်ီးက်ဴးေနတဲ့<br />အမိ်ဳးသမီးဟာ သူလား"<br />"ေမးပဲ ေမးရက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ့ကို ငထံုငအလို႔ ခင္ဗ်ားထင္ေနသလား။ ဒီေလာက္<br />အ႐ုပ္ဆိုးတဲ့ မိန္းမကို က်ဳပ္ အိမ္ေဖာ္အျဖစ္ ထားမယ္တဲ့လား။ ဒါ က်ဳပ္ မိန္းမဗ်"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">မသင္ဘဲနဲ႔ တက္ေနတယ္</span></b><br /><br />ဂ်ဴးလင္မယားသည္ သားငယ္၏ ၇-ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔တြင္ စက္ဘီးတစ္စီး<br />လက္ေဆာင္အျဖစ္ ဝယ္ေပးလုိက္သည္။<br />တစ္ေန႔ စက္ဘီးမပါဘဲ ခ်ာတိတ္ အိမ္သို႔ ျပန္လာရာ မိဘမ်ားက ဝုိင္းေမးၾကသည္။<br />"ဟဲ့ သား၊ စက္ဘီး ဘယ္မွာလဲ"<br />"အဘိုးတစ္ေယာက္က သူ႔ ေျမးကေလးအတြက္ ခဏငွားပါဆိုလို႔ ကြၽန္ေတာ္ ေပးလုိက္တယ္။<br />တစ္နာရီအတြင္း သူျပန္လာေပးမွာပါ"<br />အေဖက စိတ္ဆိုးသံျဖင့္ ေျပာသည္။<br />"ငွားလိုက္တယ္ ဟုတ္လား။ ေအး ေအး၊ လာျပန္ပို႔ပါမယ္တဲ့လား။ ဟင္း ဟင္း<br />ေစာင့္ၾကည့ၾ္ကေသးတာေပါ့"<br />အေမက ဝင္ေျပာသည္။<br />"ရွင္ကလည္း ကေလးကို အျပစ္မတင္ပါနဲ႔။ ဒီအရြယ္ကတည္းက တစ္ဘက္သားကို<br />စာနာကူညီတက္တဲ့စိတ္ ကေလးဆီမွာ ရွိေနပါကလားဆိုၿပီး ဝမ္းေတာင္သာရမယ့္ ဥစၥာပဲ"<br />ခဏအၾကာတြင္ အိမ္ခန္းတြင္ လူေခၚေခါင္းေလာင္းသံ ျမည္လာသည္။ တံခါးေရွ႔တြင္<br />အဘိုးႀကီးတစ္ဦး။ လက္တစ္ဘက္တြင္ စက္ဘီး။ ေနာက္တစ္ဘက္က ေခ်ာကလက္ဘူး။<br />စက္ဘီးပိုင္ရွင္ ခ်ာတိတ္သည္ စက္ဘီးကို အေသအခ်ာ ၾကည့္လိုက္ၿပီး ေျပာသည္။<br />"အားလံုး အိုေကပါတယ္ အဘိုး။ ေခ်ာကလက္နဲ႔ စက္ဘီး ကြၽန္ေတာ့ကို ေပး။<br />ေရာ့ ဒီမွာ အဘိုးလက္ပတ္နာရီ"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-364189346087986074?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-71242791369903669872010-02-15T08:53:00.000-08:002010-02-15T08:53:09.875-08:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 22px; text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ကံအဆိုးဆံုးေန႔</span></b><br /><br />အရက္ဘားတြင္ျဖစ္သည္။<br />အရက္ခြက္ကို ေရွ႔မွာ ခ်ၿပီး လူတစ္ေယာက္ ညိွဳးငယ္စြာ ထိုင္ေနသည္။<br />ေထာင္ေထာင္ ေမာင္းေမာင္း၊ ဗလ ေကာင္းေကာင္း လူတစ္ေယာက္ဝင္လာၿပီး ဘာမေျပာ၊<br />ညာမေျပာႏွင့္ ေစာေစာက လူေရွ႔ရွိ အရက္ခြက္ကို ဆြဲယူကာ ေသာက္ခ်လုိက္သည္။<br />ထိုင္ေနသူ မ်က္ႏွာကို လက္ႏွစ္ဘက္ျဖင့္ အုပ္ၿပီး ႐ႈိက္ ၾကီးတငင္ ငိုသည္။ ဗလႀကီး<br />အ့ံၾသသြားသည္။ ထိုသူကို သနားစိတ္ဝင္သြားသည္။ သို႔ႏွင့္ ႏွစ္သိမ့္စကားေျပာသည္။<br />"ေဟ့လူ၊ ဒီေလာက္ေတာင္ ဝမ္းနည္းမေနပါနဲ႔။ ကြၽန္ေတာ္ က်ီစားတာပါဗ်။<br />ေနာက္တစ္ခြက္ဖိုးကို ကြၽန္ေတာ္ ေပးပါ့မယ္ဗ်ာ"<br />မ်က္ရည္မ်ားကို သုတ္ၿပီး ထိုလူ ျပန္ေျပာသည္။<br />"ဒါေၾကာင့္ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္အျဖစ္ကို ခင္ဗ်ားမသိလို႔ပါ။ ဒီေန႔ဟာ ကြၽန္ေတာ့<br />အတြက္ ကံအဆိုးဆံုးေန႔ပါ။ မနက္က အိပ္ရာထ ေနာက္က်သြားတယ္။ အလုပ္ဆင္းတာ<br />ေနာက္က်တယ္ဆိုၿပီး အလုပ္ရွင္က ကြၽန္ေတာ့ကို အလုပ္က ထုတ္လိုက္တယ္။<br />ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းတခ်ိဳ႔ကို ေကာက္သိမ္းၿပီး အျပင္ကို ထြက္လာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့ စက္ဘီး<br />မရွိေတာ့ဘူး။ ဒါနဲ႔ အိမ္ကို ေျခလ်င္ ျပန္လာရတယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ မိန္းမကို လင္ငယ္နဲ႔<br />ေတြ႔တယ္။ မိန္းမက ရွင့္ကို မေပါင္းႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုၿပီး အိမ္ေပၚက ေမာင္းခ်တယ္။<br />ကြၽန္ေတာ့ဘဝဟာ အဓိပၸါယ္မရွိေတာ့ဘူး။ အရက္ဆိုင္ကို လာၿပီး အရက္နဲပ ေျဖေဖ်ာက္ဖို႔<br />စဥ္းစားတယ္။ အရက္တစ္ခြက္မွာလိုက္တယ္။ အဲဒီမွာတင္ အေတြးေပၚလာတယ္။ ဒီေလာက္<br />ကံဆိုးေနမွေတာ့ လူ႔ျပည္မွာ ဘာလုပ္ဖို႔ ဆက္ေနေတာ့မွာလဲ ဆိုတဲ့ အေတြး။ ဒါနဲ႔<br />အရက္ခြက္ထဲကို အဆိပ္ခပ္ထည့္လိုက္တယ္။ ေသာက္မယ္လုပ္တုန္း ခင္ဗ်ား<br />ဝင္ေသာက္လိုက္တာ။ အင္း၊ ေသခ်င္တာေတာင္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ မေသရပါလားေနာ္။<br />ကြၽန္ေတာ့ကိုက ကံဆိုးပါတယ္ဗ်ာ"<br />“ဟုိက္။ ငါ ေသရေတာ့မွာပါလား။ ဘုရား၊ ဘုရား”<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">တစ္ရက္ပဲက်န္ေတာ့တယ္</span></b><br /><br />ဆရာဝန္က လူနာကို ဖုန္းဆက္ၿပီးေျပာသည္။<br />"ဟဲလို၊ ဦးဘေမာင္ပါလား"<br />"ဟုတ္ပါတယ္"<br />"ကြၽန္ေတာ္ ေဒါက္တာ ေကာင္းထိုက္ပါ။ ဦးဘေမာင္ကို ကြၽန္ေတာ္ သတင္းႏွစ္ခု<br />ေျပာစရာရွိပါတယ္။ တစ္ခုက မေကာင္းတဲ့သတင္း။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ အင္မတန္ကို<br />ေကာင္းတဲ့သတင္းပါ။ ဘာသတင္းက စေျပာရမလဲ"<br />"မေကာင္းတဲ့ သတင္းက စေျပာဗ်ာ"<br />"ဟုတ္ကဲ့။ ဟုိတစ္ေန႔က လူႀကီးမင္း လာၿပီး ေဆးေတြစစ္သြားတာ ရလဒ္ေတြ သိပါၿပီ။<br />ဒီရလဒ္ေတြအရ လူႀကီးမင္းဟာ အမ်ားဆံုး သံုးရက္ပဲ လူ႔ျပည္မွာ ေနရဖို႔ ရွိပါတယ္<br />ဘုရား၊ ဘုရား။ ဒီေလာက္ေတာင္ အေျခေန ဆိုသလားဗ်ာ။ အင္း၊ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့<br />သတင္းကေကာ"<br />"လူႀကီးမင္းကို ကြၽန္ေတာ္ ဖုန္းဆက္ေနတာ ႏွစ္ရက္ရွိပါၿပီ။ အခုမွပဲ ဆက္လို႔ရပါတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">မခဲြခ်င္ဘူး</span></b><br /><br />ခဲြစိတ္ခန္းတြင္ျဖစ္သည္။<br />ခဲြစိတ္ခန္းအတြက္ လိုအပ္သည္မ်ားကို ျပင္ဆင္ေနရင္းက သူနာျပဳဆရာမက လူနာကို<br />ေျပာသည္။<br />"မၾကာခင္ ဆရာဝန္လာလိမ့္မယ္။ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကတဲ့ အမူအရာစား ဆရာဝန္ကို ၿပံဳးျပဖို႔<br />ႀကိဳးစားပါရွင္"<br />"ဟင့္အင္း၊ ျပံဳးျပႏုိင္ဘူး။ ခြဲစိတ္ခံရမယ့္ အေရးကို ေတြးၿပီး ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္လိုမွ<br />စိတ္မေအးႏိုင္ဘူးဗ်ာ"<br />"ရွင္စိုးရိမ္ေနတယ္ ဟုတ္လား။ အင္း၊ ေဒါက္တာလည္း ဒီအတိုင္းပါဘဲ။ ပထမဆံုး<br />အႀကိမ္အျဖစ္ ခဲြစိတ္ဖို႔ သူ႔ကို ေဆး႐ုံအုပ္ႀကီးက တာဝန္ေပးလိုက္တာ သိတာနဲ႔ သူ႔ချမာ<br />ေၾကာက္စိတ္ေၾကာင့္ သတိလစ္သလိုလိုေတာင္ ျဖစ္သြားတယ္ရွင့္၊ သိလား"<br /><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><b>မာတာမိခင္</b></span><br /><br />သားျဖစ္သူက နယ္ရွိ မိခင္ထံ ဖုန္းဆက္သည္။<br />"ဟဲလို၊ ေမေမလား။ ေမေမ၊ ကြၽန္ေတာ္ မိန္းမယူဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၿပီဗ်<br />ဒါေပမယ့္ ေမေမ။ ကြၽန္ေတာ္ယူမည့္ မိန္းကေလးဟာ အသားမည္း နီဂ႐ုိး အမိ်ဳးသမီး<br />ျဖစ္ေနတယ္"<br />"ဟုတ္လား။ ဝမ္းသာလိုက္တာ သားရယ္"<br />"ဒါမ်ား အေရးတႀကီး လုပ္လို႔ကြယ္။ ေမေမနဲ႔ သားတို႔ ေဖေဖ အသားအေရာင္<br />ခဲြျခားတက္တဲ့စိတ္ မရွိဘူးဆိုတာ မင္းသိသားနဲ႔"<br />"ဒါေပမယ့္ သူ႔မွာ အရင္ေယာက်္ားနဲ႔ရတဲ့ ကေလးသံုးေယာက္ ပါလာမယ္ ခင္ဗ်"<br />"ကိစၥရွိပါဘူး။ ေမေမနဲ႔ သားေဖေဖ ကေလးေတြကို ခ်စ္တက္ပါတယ္ကြယ္"<br />"ခက္တာက ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေနစရာ မရွိဘူး အေမရာ"<br />"ဒါလည္း ျပႆနာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေမေမတိုဆီမွာ လာေနေပါ့။ ေမေမတို႔ အိမ္ခန္းက<br />အိပ္ခန္းတစ္ခန္းထဲ ရွိေပမယ့္ ေနလို႔ရပါတယ္။ မင္းတို႔ မိသားစု အဲဒီအခန္းမွာ ေနၾကပါ။ အဲ<br />မင္းေဖေဖကေတာ့ စတိုခန္းမွာ ေနပါလိမ့္မယ္ကြယ္"<br />"ေမေမ၊ ေမေမကေရာ ဘယ္မွာ ေနမလဲခင္ဗ်"<br />"ေမေမလား။ ေမေမေလ မင္းနဲ႔ အခု စကားေျပာၿပီးတာနဲ႔ ႀကိဳးဆဲြခ်ၿပီး ကိုယ့္ကုိယ္ကို<br />သတ္ေသလုိက္မယ္။ သား စိတ္မပူပါနဲ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ဖြင္မွေပါ့</span></b><br /><br />လူႀကီးတစ္ေယာက္ ပင္လယ္ကမ္းစပ္တြင္ ပုလင္းေဟာင္း တစ္လံုးကို ေတြ႔သည္။ ငယ္ငယ္က<br />ၾကားဖူးေသာ ပံုျပင္ကို သတိရသည္။ ပုလင္းထဲတြင္ ဂ်င္မီနီ ထိုင္ေနမည္။ ပုလင္းကို<br />ပြတ္ရမည္ဟု သေဘာေပါက္လိုက္သည္။ သို႔ႏွင့္ ပုလင္းကို ပြတ္သည္။ တစ္နာရီ၊ ႏွစ္နာရီ၊<br />သံုးနာရီ ၾကာသြားသည္။ ဘာမွ ထူးမလာေခ်။ ေနာက္ဆံုး ေမာလည္းေမာ၊ စိတ္လည္း<br />ပ်က္လာသည္ႏွင့္ ပုလင္းကို လႊင့္ပစ္မည္ဟု လုပ္သည္။ ဤတြင္ ပုလင္းထဲမွ ဂ်င္မီနီ၏<br />အသံကို ၾကားရသည္။<br />"ေဟ့လူ။ ခင္ဗ်ား ႐ူးေနသလား။ ပုလင္းအဖံုးကို ဖြင့္ဦးမွေပါ့ဗ်"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ဖိုးသက္ရွည္</span></b><br /><br />အသက္၂ဝ-အရြယ္ အမိ်ဳးသမီးကို မၾကာမီကမွ လက္ထက္လိုက္ေသာ အသက္ ၇ဝ-<br />အရြယ္ရွိ အဘိုးၾကီးက မိတ္ေဆြျဖစ္သူ ပင္စင္စားကို ေျပာသည္။<br />"တကယ္တမ္း ေျပာရရင္ ရယ္စရာေတာ့ အေကာင္းသားဗ်ေနာ္။ ခင္ဗ်ားပဲ စဥ္းစားၾကည့္။<br />က်ဳပ္မိန္းမ အသက္၇ဝ- ျပည့္တဲ့ အခါမွာ က်ဳပ္ရဲ႔ အသက္ ၁၂ဝ- ရွိေနေရာ့မယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေမ့တတ္တဲ့အရြယ္</span></b><br />"ေဒါက္တာ။ ကြၽန္ေတာ့အသက္ ၈ဝ- ရွိၿပီ။ ဒါေပမယ့္ အခုအခ်ိန္ထိ အမိ်ဳးသမီး<br />ေခ်ာေခ်ာလွလွကို ေတြ႔ရင္ သူ႔ေနာက္ လိုက္မိေနတုန္း"<br />"ဟာ ဒါေကာင္းတာေပါ့ အန္ကယ္ရယ္"<br />"ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာအတြက္ ကြၽန္ေတာ္ လိုက္သလဲဆိုတာ ဘယ္လိုမွ<br />စဥ္းစားလို႔ မရဘူး"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အေၾကာင္းမဲ့ ရန္ရွာျခင္း</span></b><br /><br />ယုန္က သားရဲတိရစၧာန္တို႔၏ဘုရင္ ျခေသၤမင္းကို လာတိုင္သည္။<br />"ဝက္ဝံဟာ ကြၽန္ေတာ့ကို အေၾကာင္းမဲ့ ရန္ရွာၿပီး အႏိုင္က်င့္ေနတယ္ခင္ဗ်။ ကြၽန္ေတာ့ကို<br />ေတြ႔တဲ့အခါတိုင္း 'ေဟ့၊ ယုန္စုတ္၊ မင္းဘာျဖစ္လို႔ ဦးထုပ္ မေဆာင္းထားသလဲကြ ' ဆိုၿပီး<br />ကြၽန္ေတာ့ကို ထိုးႀကိတ္တယ္ ခင္ဗ်"<br />ျခေသၤမင္းက ဝက္ဝံကို ေခၚေတြ႔ၿပီး ေျပာသည္။<br />"ေဟ့ ဝက္ဝံ၊ ယုန္ကို ရန္စဖို႔ တျခားနည္းလမ္း မရွိဘူးလားကြေဟ။ ဥပမာ၊ ပန္းသီး<br />ယူလာခဲလို႔ မင္းေျပာၾကည့္။ မွည့္ဝင္းေနတဲ့ ပန္းသီးကို ဒင္းယူလာရင္ ခပ္စိမ္းစိမ္းကိုမွ စားခ်င္တယ္ေျပာ။ ေဆးလိပ္ ေပးေသာက္စမ္းလို႔ ေျပာၾကည့္။ ဖင္စီခံ မပါတဲ့ စီးကရက္ကို<br />ဒင္းေပးရင္ ဖင္စီခံနဲ႔ ေသာက္ခ်င္တယ္လို႔ေျပာ။ မီးတစ္တို႔ ေပးညိွစမ္းလို႔ ေျပာၾကည့္။<br />သစ္သားမီးျခစ္ကို ေပးရင္ ဂတ္စ္မီးျခစ္နဲ႔မွ ညိွခ်င္တယ္လို႔ ေျပာ။ သေဘာကေတာ့ သူ႔ကို<br />ရန္ရွာစရာအေၾကာင္းေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္ကြ"<br />ယုန္ကို ဝက္ဝံ ေတြ႔သည္။<br />"ပန္းသီး ယူလာစမ္း"<br />"အစိမ္းလား၊ အမွည့္လားဟင္"<br />"ေဆးလိပ္ ေပးေသာက္စမ္း"<br />"အစီခံန႔ဲလား၊ အစီခံ မပါတာလားဟင္"<br />"မီးျခစ္ေပးစမ္း"<br />"သစ္သားမီးျခစ္ ယူမလား။ ဂတ္စ္မီးျခစ္ ယူမလား"<br />"ေဟ့ေကာင္၊ မင္း ဘာျဖစ္လုိ႔ ဦးထုပ္ မေဆာင္းထားသလဲကြ ေဟ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေမ့သြားလို႔ပါ</span></b><br /><br />ကိုဘေမာင္တို႔ လင္မယား ကိုးထပ္တိုက္၏ အေပၚဆံုးထပ္တြင္ ေနသည္။<br />တစ္ေန႔ ကိုဘေမာင္ မရွိခုိက္ ၄င္း၏ မိတ္ေဆြ ကိုေရႊဂဲ ေရာက္လာသည္။ ကိုဘေမာင္၏<br />ဇနီးက ေကာ္ဖီ ေဖ်ာ္တုိက္ၿပီး စကားစျမည္ ေျပာေနၾကသည္။ အျပင္မွ တံခါးကို ေသာ့ျဖင့္<br />ဖြင့္သံ ၾကားရသည္။ ေယာက်္ားျဖစ္သူ အလြန္ သဝန္တိုတက္မွန္း သိသျဖင့္ မိန္းမျဖစ္သူ<br />အႀကီးအက်ယ္ စိုးရိမ္စိတ္ ဝင္သြားသည္။ သို႔ႏွင့္ ကိုေရႊဂဲကို ေျပာသည္။<br />"ဒုကၡပါပဲ။ ကြၽန္မကို သူ အထင္လြဲေတာ့မယ္။ ဝရန္တာမွာ ခဏသြားပုန္းပါရႈင္။ သူ တစ္ခုခု<br />ေမ့လုိ႔ လာျပန္ယူတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မၾကာခင္ သူ ျပန္ထြက္သြားမွာပါ"<br />ကိုေရႊခဲ တံခါးဖြင့္ၿပီး ဝရန္တာဘက္ ကပ်ာကယာ ထြက္သြားသည္။<br />ကိုဘေမာင္ အခန္းထဲ ဝင္လာသည္။ ေကာ္ဖီပန္းကန္မ်ားကို ႀကည့္ၿပီး မ်က္ႏွာႀကီး<br />နီလာသည္။<br />"ေကာင္မ ၊ မွန္မွန္ေျပာစမ္း။ မင္း လင္ငယ္နဲ႔ ေျပာေနတယ္ေပါ့ေလ၊ ဟုတ္လား။<br />ဘယ္မွာလည္း ဒီ အေကာင္ မွန္မွန္ေျပာရင္ ေျပာ မေျပာရင္ ငါဟာငါ ရွာမယ္"<br />"ကိုဘေမာင္၊ ရွင္ ကြၽန္မကို ဒီလို မစြပ္စဲြပါနဲ႔။ ရွင္ သူငယ္ခ်င္း ကိုေရႊဂဲ အလည္လာတာပါ။<br />ရွင္သဝန္တိုတက္မွန္း သိလို႔ သူ႔ကို ကြၽန္မ ဝရန္တာမွာ ပုန္းခိုင္းထားမိပါတယ္။ သူ<br />ဝရန္တာမွာပါ"<br />"မင္းေတာ္ေတာ္ အသံုးမက်တဲ့ မိန္းမပါလားကြ ေဟ။ တို႔ အိမ္မွာ ဝရန္တာ မရွိဘူးဆိုတာ<br />မင္းကို ဘယ္ႏွစ္ခါ ေျပာရမလဲ။ ေတာက္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ALL RIGHT</span></b><br /><br />"ဘယ္ေျခေထာက္၊ ဘယ္မ်က္လံုး၊ ဘယ္လက္၊ ဘယ္နားရြက္မရွိတဲ့သူကို<br />ဘယ္လိုေခၚသလဲဟင္"<br />"ALL RIGHT"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">စုေပါင္းဓာတ္ပံု</span></b><br /><br />အတန္းပိုင္ဆရာမႏွင့္အတူ ေလးတန္း(ေအ)မွ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ား စုေပါင္း ဓာတ္ပံု<br />႐ုိက္ၾကသည္။ ႐ုိက္ၿပီးေသာအခါ ဆရာမက ကေလးတို႔ကို ဓာတ္ပံုတစ္ပံုစီ ဝယ္ၾကရန္<br />တိုက္တြန္းသည္။<br />"ဓာတ္ပံုကို မင္းတို႔ အမွတ္တရ ဝယ္ထားသင့္ၾကတယ္။ ႀကီးလာတဲ့အခါ ဓာတ္ပံုကို<br />ၾကည့္ၿပီး မင္းတို႔ အမွတ္တရ ေျပာႏိုင္ၾကမယ္။ 'ဒါကေတာ့ ေမာင္နီပဲ။ အခု<br />ခဲြစိတ္ဆရာဝန္ႀကီး ျဖစ္ေနၿပီ' ၊ ' သူကေတာ့ မခင္သက္၊ တကၠသိုလ္မွာ ကထိကႀကီး<br />ျဖစ္ေနၿပီ' ၊ ' သူကေတာ့ ေခ်ာကလ်ာ၊ အခုေတာ့ နာမည္ႀကီး ႐ုပ္ရွင္ မင္းသမီး'<br />စသျဖင့္ေပါ့ကြယ္"<br />ေနာက္ဆံုးခုံတြင္ ထိုင္ေနေသာ ပီတာေလးထံမွ တိုးတိုးေလး ေျပာသံ ၾကားရသည္။<br />"အင္း။ အလယ္တည့္တည့္ မွာ ရပ္ေနတဲ့ ငါတို႔ ဆရာမေတာင္ ေသသြားတာ ၾကာပါပေကာ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေကာက္ခ်က္</span></b><br /><br />ဆရာမက ပီတာေလးကို ေမးသည္။<br />"ပီတာ၊ မင္း ဘာျဖစ္လို႔ ေက်ာင္းႏွစ္ရက္ ပ်က္ရတာလဲ"<br />"ကြၽန္ေတာ့လံုခ်ည္ကို တျမန္ေန႔က ေမေမ ေလွ်ာ္လိုက္လို႔ပါ"<br />"ဘာလဲ၊ မင္းမွာ လံုခ်ည္တစ္ထည္တည္း ရွိတာလား"<br />"ဟုတ္ပါတယ္"<br />"ေကာင္းၿပီ။ ဒါျဖင့္ရင္ မေန႔ကက်ေတာ့ေကာ ဘာျဖစ္လို႔ ေက်ာင္းမတက္တာလဲ"<br />"ဒီလိုပါ။ မေန႔က ကြၽန္ေတာ္ ဆရာမတို႔ အိမ္အနားက ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားပါတယ္။ အဲဒီမွာ<br />ဆရာမရဲ႔ ထမီကို ေလွ်ာ္ထားတာ ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ ဆရာမလည္း ဒီေန႔ ေက်ာင္းလာမွာ<br />မဟုတ္ဘူးလို႔ ေတြးလိုက္မိတယ္"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-7124279136990366987?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-43378666599556488552010-02-04T07:58:00.000-08:002010-02-04T07:58:19.746-08:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 22px; text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေနာင္တ</span></b><br /><br />ကိုခ်ဴခ်ာ ထီေဒၚလာတစ္သိန္း ေပါက္သည္။။ မိတ္ေဆြမ်ားက ဝမ္းသားစကား ေျပာၾကသည္။<br />"ခင္ဗ်ားဟာ တကယ့္ ဖိုးကံေကာင္းပဲဗ်။ ခင္ဗ်ားတို႔ မိသားစုအတြက္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အားလံုး<br />ဝမ္းသာၾကတယ္ဗ်ိဳ႔။ ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ား မ်က္ႏွာ မေကာင္းပါလား။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ"<br />ကိုခ်ဴခ်ာ မ်က္ရည္ကို အႏိုင္ႏိုင္ထိန္းရင္း ျပန္ေျပာသည္။<br />"ထီလက္မွတ္ ႏွစ္ေစာင္ မဝယ္လိုက္ရ ေကာင္းလားဆိုၿပီး ကိုယ့္ကုိယ္ကို အျပစ္တင္လို႔<br />မဆံုးဘူးဗ်ာ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေၾကာ္ျငာ</span></b><br /><br />အဂၤလန္ထုတ္ ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္တြင္ ေၾကာ္ျငာတစ္ခုပါလာသည္။<br />"ကြၽန္ေတာ္တို႔လင္မယား အသက္သံုးဆယ္ေက်ာ္စီပဲ ရွိၾကေသးသည္။ သားသမီးေလးေယာက္<br />ရၿပီး။ အားလံုးေယာက္်ားေလးခ်ည္း ျဖစ္သည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သမီးေလး တစ္ေယာက္<br />လိုခ်င္သည္။ အၾကံÓဏ္အားျဖင့္ ကူညီၾကပါရန္"<br />ေၾကာ္ျငာပါလာၿပီး မၾကာမီ ကမၻာအရပ္ရပ္မွ အၾကံေပးစာ ေရာက္လာသည္။<br />အေမရိကန္ႏိုင္ငံသား - 'ဆက္လုပ္ စမ္းသပ္ပါ'<br />ၾသစေတးလ်ႏိုင္ငံသား - 'ဘုရားသခင္ေရွ႔မွာ ဆုေတာင္းပါ'<br />ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံသား - ' အစားအေသာက္ ဆင္ျခင္ပါ'<br />အိႏိၵယႏိုင္ငံသား - 'ေယာဂီ က်င့္သူမ်ား အသင္းသို႔ ဝင္ပါ'<br />အီတလီႏိုင္ငံသား - 'အျမန္ဆံုးလာခဲ့မယ္'<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">စာၾကည့္တိုက္မွာ</span></b><br /><br />"ကြၽန္ေတာ္ 'သူခိုးရန္မွ ကာကြယ္နည္း' စာအုပ္ကို ဖတ္ခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီစာအုပ္<br />ဒီစာႀကည့္တိုက္မွာ ရွိသလားဟင္"<br />"ရွိခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ေလာက အခိုးခံလိုက္ရတယ္။"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">အက်င့္ရွိၿပီးသား</span></b><br /><br />သူေ႒းကေတာ္က အိမ္ေဖာ္မ အသစ္ကို ေျပာသည္။<br />"ညည္းကို ငါ ႀကိဳေျပာထားခ်င္တယ္။ ဒီအိမ္က အၾကီးႀကီး။ ၿပီးေတာ့ ေနတဲ့လူကလည္း<br />အမ်ားႀကီး။ အဲဒီေတာ့ ညည္းအတြက္ အားခ်ိန္ နားခ်ိန္ဆိုတာ ရွိမွာ မဟုတ္ဘူး။"<br />"စိတ္မပူပါနဲ႔ ေဒၚေဒၚ။ ကြၽန္မ ေတာမွာ ေနတုန္းက ဝက္အေကာင္ ႏွစ္ဆယ္ကို ေနစဥ့္<br />အစာခ်က္ေကြၽးရတယ္။ ဝက္ျခံကိုလည္း ေန႔စဥ္ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ခဲ့ရပါတယ္ရွင့္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">လူသားပဲစားမယ္</span></b><br /><br />ေလယာဥ္မယ္ ခရီးသည္တစ္ဦးခ်င္းကို ေကြၽးေမြးမည့္ ဟင္းလ်ာ စာရင္းစာရြက္ကို<br />လိုက္ေပးသည္။ ထိုေလယာဥ္ေပၚတြင္ အာဖရိကတိုက္ မိ်ဳး႐ုိးအုပ္စုတစ္စုမွ<br />ကပၸလီတစ္ေယာက္လည္းလိုက္ပါလာသည္။ ¤င္း၏အလွည့္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ ကပၸလီက<br />ဟင္းလ်ာစာရြက္ကို ေလယာဥ္မယ္အား ျပန္ေပးၿပီး ေျပာသည္။<br />"ကြၽန္ေတာ့အတြက္ မလိုပါဘူး။ ဒီေလယာဥ္နဲ႔ လိုက္ပါလာတဲ့ ခရီးသည္စာရင္းသာ<br />ေက်းဇူးျပဳၿပီး ယူလာခဲ့ေပးပါ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေနရာေဟာင္း</span></b><br /><br />ဟီးႏိုးကားႀကီးေပၚ လိုက္ပါလာေသာ ကမၻာလွည့္ ခရီးသည္မ်ားသည္ ဒ႐ုိင္ဘာ၏<br />လက္စြမ္းျပမႈေၾကာင့္ အကုန္လံုး ဘုရားတေနၾကရသည္။ လမ္းေကြ႔တြင္ ဘရိတ္မအုပ္၊<br />အရွိန္မေလွ်ာ့ဘဲ တအားေကြ႔ပစ္သည္။ မီးနီ ျပေနေသာ္လည္း အတင္း ျဖတ္ေမာင္းသည္။<br />တစ္ဖက္မွလာေသာ ဓာတ္ဆီတင္ကားနဲ႔ သီသီေလးလြတ္သြားသည္။ ေရွ႔က ကားကို<br />လူသြားလမ္းေပၚ တက္ေမာင္းၿပီး ျဖတ္ေက်ာ္သည္။ ခရီးသည္အားလံုး ရင္တမမႏွင့္<br />လုိက္ပါလာၾကရသည္။ ဤသည့္ၾကားမွ ဒ႐ိုင္ဘာသည္ ၿမိဳ႔၏ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ရာ<br />ေနရာမ်ားကို မိုက္ခရုိဖုန္းမွ တဆင့္ ေၾကညာေပးသည္။ တစ္ေနရာတြင္ ¤င္းက ဤသို႔<br />ေၾကညာသည္။<br />"ခရီးသည္မ်ား ခင္ဗ်ာ။ ညာဘက္မွာ ေတြ႔ရတဲ့ ေလးထပ္တိုက္ အေဆာက္အဦးဟာ<br />စိတ္ေရာဂါ အထူးကု ေဆးရုံႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေဆး႐ုံမွာ ကြၽန္ေတာ္ ဆယ္ႏွစ္တိတိ<br />ေနခဲ့ပါတယ္ခင္ဗ်ာ" မွတ္ကေရာ။<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ပင္းဂြင္းငွက္</span></b><br /><br />ကက္သလစ္ဘာသာဝင္ေတြ ေနထိုင္ရာ အီတလီႏိုင္ငံတြင္ ျဖစ္သည္။<br />အေဝးေျပးကုန္တင္ကားႀကီးတစ္စီး ဆယ္ရက္ၾကာ ခရီးစဥ္မွ ျပန္လာသည္။ ကားေပၚတြင္<br />ယာဥ္ေမာင္းႏွစ္ဦး ပါလာသည္။ တစ္ေယာက္က ကားကို ေမာင္းသည္။<br />ေနာက္တစ္ေယာက္က နားရမည့္ အလွည့္ျဖစ္၍ ေဘးနားတြင္ ငိုက္ၿပီးလိုက္လာသည္။<br />ေဆာင္းရာသီျဖစ္၍ ႏွင္းေတြက်ေနသည္။<br />လမ္းကို သတိထားေမာင္းရသည္။ ျမင္ကြင္းလည္းမျပတ္သားလွ။<br />ေမာင္းေနရင္းက ႐ုတ္တရက္ ေဘးမွ အိပ္ေနေသာ အေဖာ္ကို ဒ႐ုိင္ဘာမွ ေမးသည္။<br />"ေဟ့ေကာင္ ပင္းဂြင္းငွက္ရဲ႔ အရပ္အျမင့္ ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲဆိုတာ မင္း သိသလားကြ<br />ေဟ"<br />အိပ္ခ်င္မူးတူးျဖစ္ေနေသာ အေဖာ္က စိတ္တိုတိုႏွင့္ ျပန္ေျပာသည္။<br />"ဘယ္က ပင္းဂြင္းလဲ။ ဘာလုပ္ဖို႔လဲ။ မသိဘူး။ ငါ ေအးေအး အိပ္စမ္းပါရေစ"<br />အခ်ိန္အနည္းငယ္ ၾကာေသာအခါ ေမာင္းေနသူက အေဖာ္ကို ႏႈိးၿပီး ေျပာျပန္သည္။<br />"ေဟ့ေကာင္။ ကားထဲမွာပါတဲ့ အညႊန္းစာအုပ္ကို ပင္းဂြင္းငွက္ရဲ႔ အရပ္အျမင့္<br />ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲ ဆိုတာ ရွာစမ္းပါ။ မင္းကို ငါ ေတာင္းပန္ပါတယ္"<br />"အဓိပၸါယ္မရွိတာေတြ ငါ့ကို မေျပာစမ္းနဲ႔။ မင္း ႐ူးေနသလား။ ေကာင္းေကာင္းကို<br />မအိပ္ရဘူး။ ေတာက္"<br />မိုင္ အနည္းငယ္ ဆက္ေမာင္းေသာအခါ ဒ႐ုိင္ဘာသည္ ဘရိတ္အုတ္ၿပီး ကားစက္ကို<br />ရပ္လိုက္သည္။ အိပ္ေနသူ အၿပီးအပိုင္ ႏိုးလာသည္။<br />"ေဟ့ေကာင္။ ကားကို ဘာျဖစ္လို႔ ရပ္လိုက္ရတာလဲ"<br />"ပင္းဂြင္းငွက္ရဲ႔ အရပ္အျမင့္ ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲဆိုတာ မင္း ငါ့ကို မေျဖမခ်င္း ဘယ္ကိုမွ<br />မသြားဘူးကြာ ကဲ"<br />အေဖာ္ျဖစ္သူ မတက္ႏုိင္ေတာ့။ သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ ဆက္ၿပီး စကားမ်ားေနလွ်င္<br />အိပ္ရေတာ့မည္ မဟုတ္ဟု သေဘာေပါက္သြားသည္။ သို႔ႏွင့္<br />အိတ္ေဆာင္ အညႊန္းစာအုပ္ တစ္အုပ္ကို ဆဲြယူၿပီး ရွာသည္။<br />"ေတြ႔ၿပီ။ တစ္ေပခဲြရွိတယ္"<br />ကားဆရာသည္ 'တစ္ေပခဲြ၊ တစ္ေပခဲြ၊ တစ္ေပခဲြ' ဟု ႏႈတ္မွ ေရရြတ္ၿပီး အေဖာ္ျဖစ္သူကို<br />ေျပာသည္။<br />"ေဟ့ေကာင္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္နာရီေလာက္က ငါ မယ္သီလရင္ ႏွစ္ေယာက္ကို<br />တက္ႀကိတ္မိတယ္ထင္တယ္ကြာ"<br />“ဟုိက္”<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">တစ္ပတ္မ႐ုိက္နဲ႔</span></b><br /><br />တစ္ေန႔ ကိုခ်ဴခ်ာ ေမာ္စကိုၿမိဳ႔လယ္ေခါင္ရွိ ရင္ျပင္နီတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ေနသည္။<br />'စပတ္စကီးေမွ်ာ္စင္' ရွိ နာရီၾကီးကို ရပ္ၿပီး ၾကည့္သည္။ လူတစ္ေယာက္ေရာက္လာၿပီး<br />ေမးသည္။<br />"ဘာလဲ၊ နာရီကို သေဘာက်တယ္ထင္တယ္"<br />"ဟုတ္တယ္"<br />"လိုခ်င္သလား"<br />"လိုခ်င္တယ္"<br />"ေဒၚလာတစ္ေထာင္ေပး၊ ဒီမွာ ခဏေစာင့္ေန။ ေလွးကားကို ငါ ေျပးယူလိုက္မယ္"<br />ေဒၚလာတစ္ေထာက္ယူၿပီး ထြက္သြားသည္။ သံုးနာရီ ၾကာသြားသည္။ ေလွကားသြားယူသူ<br />မေပၚလာေခ်။ အလိမ္မိၿပီဟူ ကိုခ်ဴခ်ာ သေဘာေပါက္သြားသည္။ ရြာသို႔<br />ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ဤအေၾကာင္းကို မိတ္ေဆြမ်ားကို ေျပာျပသည္။<br />ကိုခ်ဴခ်ာ၏ ညီ ေမာ္စကိုသို႔ ေရာက္လာသည္။ ရင္ျပင္နီသြားၿပီး ေမွ်ာင္စင္ေပၚက နာရီကို<br />အစ္ကိုျဖစ္သူအတိုင္း ရပ္ၾကည့္သည္။ လူတစ္ေယာက္ ေရာက္လာၿပီး ေမးသည္။<br />"ႀကိဳက္သလား"<br />"ႀကိဳက္တယ္"<br />"လိုခ်င္သလား"<br />"လိုခ်င္တယ္"<br />"အဲဒါဆို ေဒၚလာ တစ္ေထာင္ေပး။ ရမယ္။ ကိုင္း ဒီမွာ ခဏေစာင့္ေန။ ငါ ေလွကား၊<br />ေျပးယူလိုက္မယ္"<br />"ကိုခ်ဴခ်ာ မထံုဘူးေနာ္။ တစ္ပတ္႐ုိက္လို႔ မရဘူး။ ေရာ့ ပိုက္ဆံယူၿပီး ဒီမွာ ေစာင့္ေန။<br />ငါကိုယ္တိုင္ ေလွကား သြားယူမယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ဒါဘာဟုတ္ေသးလဲ</span></b><br /><br />လူတစ္ေယာက္ စားေသာက္ဆိုင္တြင္ ေန႔လယ္စား စားေနသည္။ ပထမဦးဆံုး ပုစြန္ခ်ိဳဟင္းကို<br />စားသည္။ စားေနရင္းက ပန္းကန္ထဲက ပုစြန္တစ္ေကာင္ ထြက္လာၿပီး စားပဲြေပၚ<br />လမ္းေလွ်ာက္သြားသည္။ ပန္းကန္ကို ဖယ္လိုက္ၿပီး မွာထားသည့္ ဖားေၾကာ္ကို<br />ဆက္စားသည္။ ဤတစ္ခါလည္း ဖားတစ္ေကာင္ ပန္းကန္ထဲမွ ခုန္ထြက္လာကာ စားပဲြေပၚ<br />ေလွ်ာက္သည္။ ေယာက်္ားႀကီး စားခ်င္စိတ္ ကုန္သြားသည္။ စိတ္လည္း အႀကီးအက်ယ္<br />တိုသြားသည္။ သို႔ႏွင့္ မန္ေနဂ်ာကို ေခၚၿပီး ေျပာသည္။<br />"ဘယ္လိုဟာလဲဗ်။ ပုစြန္က တြားသြားတယ္။ ဖားခုန္ထြက္တယ္။ က်ဳပ္ ပိုက္ဆံ<br />ေပးစားတာဗ်။ ဘာေတြ ေကြၽးတာလဲ"<br />"လူႀကီးမင္း ကံေကာင္းတယ္မွတ္ပါ။ မေန႔ကသာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီမွာ ငါးမန္းဟင္းခ်ိဳ နဲ႔<br />စပါးႀကီးေျမြေၾကာ္ပဲ ရမွာဗ်။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို ေက်းဇူးတင္စကားေတာင္ ေျပာသင့္တယ္။<br />ဟင္း"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">သတိရမိတယ္</span></b><br /><br />ကိုဘေမာင္ ကိုယ္စားလွယ္ အဖဲြ႔တစ္ခုႏွင့္ ျပစ္သစ္သို႔ ေရာက္သြားသည္။<br />အားခ်ိန္အနည္းငယ္ရသည္ႏွင့္ ပဲရစ္ၿမိဳ႔ကို ေလွ်ာက္လည္သည္။ တစ္ေနရာတြင္<br />တစ္စံုတစ္ခုကို သတိရသည္ႏွင့္ 'ထီြ ' ဟု တံေတြး ေထြးလိုက္သည္။ ျပစ္သစ္ရဲ ခ်က္ခ်င္း<br />ေရာက္လာၿပီး ေျပာသည္။<br />"ဒီေနရာမွာ တံေတြး မေထြးရပါဘူး။ ဒဏ္ေငြ ၂ဝဝ- ေဆာင္ပါ"<br />သူတို႔ႏိုင္ငံက စည္းကမ္းကို ေဖာက္ဖ်က္မိလ်က္သား ျဖစ္ေနၿပီး ပိုက္ဆံကလည္း<br />သိပ္မမ်ားဟု ယူဆသျဖင့္ ကိုဘေမာင္ အေၾကာက္အကန္ မေျပာေတာ့ပဲ ဒဏ္ေငြ<br />ေဆာင္လုိက္သည္။ အိမ္သို႔ ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ျပစ္သစ္ အေတြ႔အၾကံဳအေၾကာင္းကုိ<br />မိန္းမက ေမးသည္။<br />"ပဲရစ္က လွတယ္ မဟုတ္လား။ အီဖယ္ေမွ်ာ္စင္ကိုေကာ ေရာက္ခဲ့ရဲ႔လား"<br />"အင္း"<br />"ကေဖးေတြ၊ စားေသာက္ဆိုင္ေတြ၊ အင္မတန္ အဆင့္အတန္း ျမင့္တယ္လို႔ ၾကားတယ္"<br />"အင္း"<br />"ျပစ္သစ္မေတြ သိပ္ေခ်ာတယ္ဆို"<br />"အင္း"<br />"ကိုဘေမာင္။ ရွင္ ကြၽန္မကို တစ္ခ်က္ေလးမွ သတိမရဘူးလားဟင္"<br />"သတိရတာေပါ့။ အဲဒါေၾကာင့္ ပိုက္ဆံေတာင္ ႏွစ္ရာထြက္သြားတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">ေၾကာက္တယ္</span></b><br /><br />ျပဇာတ္သစ္တစ္ခုကို အထူးပဲြအျဖစ္ တင္ဆက္ကျပသည္။<br />ျပဇာတ္ဒါ႐ုိက္တာႏွင့္ ျပဇာတ္႐ံု မန္ေနဂ်ာသည္ စိတ္လႈပ္ရွားမႈျဖင့္ ဇာတ္ခံုေနာက္ႏွင့္<br />႐ုံေရွ႕ကို သြားခ်ည္လာခ်ည္ လုပ္ေနၾကသည္။ ပရိသတ္၏ တံုျပန္ခ်က္ မည္သို႔<br />ရွိမည္နည္းဆုိသည္ကို ေတြးပူးေနၾကသည္။ ျပဇာတ္စၿပီး ၁၅- မိနစ္ပင္ မၾကာေသး။<br />လူတစ္ေယာက္ ႐ုံးထဲမွ ထြက္လာသည္။ ဒါ႐ုိက္တာႏွင့္ မန္ေနဂ်ာ ထိုသူ႔ဆီ ေျပးသြားၿပီး<br />ဝိုင္းေမးၾကသည္။<br />"ဘာျဖစ္လုိ႔ ထြက္လာတာလဲ၊ ဇာတ္လမ္းကုိ မၾကိဳက္လို႔လားခင္ဗ်ာ"<br />"မဟုတ္ပါဘူး။ ဇာတ္လမ္းအစကို ၾကည့္တာနဲ႔ စိတ္ဝင္စားစရာပဲလို႔ မွတ္ခ်က္ခ်ပါတယ္"<br />"ဘာလဲ၊ ဇာတ္ေဆာင္ေတြ ကျပတာ မေကာင္းလို႔လား"<br />"မဟုတ္ပါဘူး၊ သ႐ုပ္ေဆာင္တာ မဆိုးၾကပါဘူး"<br />"ဘာလဲ၊ ဇာတ္ေဆာင္ေတြ ဝတ္ထားတဲ့ အဝတ္အစား ဒါမွမဟုတ္<br />အခမ္းအနား ျပင္ဆင္ထားမႈကို သေဘာမက်လို႔လား"<br />"ဒီလိုလည္း မဟုတ္ပါဘူး"<br />"အဲဒါဆို ဘာျဖစ္လို႔ ႐ံုထဲက ထြက္လာတာလဲဗ်ာ"<br />"႐ံုထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္း ထိုင္ၾကည့္ေနရတာ ေၾကာက္လာလို႔ပါ"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-4337866659955648855?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-80616326582575614312010-02-03T11:06:00.000-08:002010-02-03T11:25:51.706-08:00<div style="line-height:22px;text-align:justify;font-family:Zawgyi-One;font-size:14px;"><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">ေငြ ေငြ ေငြ</span></b><br /><br />ခဲြစိတ္ရန္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။<br />ခဲြစိတ္ကိရိယာမ်ား အျပည့္အစံု ခ်ထားသည္။<br />လူနာကို ေမ့ေဆးထိုးေပးၿပီးၿပီ။<br />ခဲြစိတ္ဆရာဝန္ႀကီးကို အားလံုး ေစာင့္ေနၾကသည္။<br />ခဏအၾကာတြင္ ဆရာဝန္ႀကီး ခဲြစိတ္ခန္းထဲ ဝင္လာၿပီး ေျပာသည္။<br />"ကိုင္း၊ စလို႔ ရၿပီး။ ခဲြစိတ္ခရၿပီ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">ၾကင္နာမႈ</span></b><br /><br />လူႀကီးတစ္ေယာက္သည္ ၄င္း၏ဇနီးကို လက္ကဆဲြလ်က္ သြားကုဆရာဝန္၏ ေဆးခန္းထဲသို႔<br />ဝင္လာသည္။ လူၾကီးက ေမးသည္။<br />"ေဒါက္တာ၊ သြားတစ္ေခ်ာင္း ႏႈတ္ခ ဘယ္ေလာက္က်ပါသလဲခင္ဗ်ာ"<br />"ထံုးေဆးထိုးၿပီး ႏႈတ္ရင္ ၁၅ဝဝ၊ ထံုးေဆးမပါဘဲဆိုရင္ ၁ဝဝဝ ပါ"<br />"ထံုးေဆးမပါဘဲ ႏႈတ္ေပးပါ"<br />ခင္ဗ်ားေတာ္ေတာ္ သတိၱေကာင္းပါလား ဆရာဝန္ႀကီးက ခ်ီးက်ဴးစကား ေျပာသည္။<br />လူႀကီး ဇနီးသည္ဘက္ လွည့္လိုက္သည္။<br />"မိန္းမေရ။ မင္းကို ငါ အျပင္ဘက္မွာ ေစာင့္ေနမယ္ေနာ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">စိတ္ညိွဳ႔ကုသျခင္း</span></b><br /><br />စိတ္ေရာဂါကု ဆရာဝန္သည္ လူနာကို စိတ္ညွိဳ႔နည္းကို သံုးျပဳ၍ ကုသေနသည္။<br />"ကြၽန္ေတာ္ ေျပာတဲ့အတိုင္း ျဖည္းျဖည္းခ်င္း လိုက္ေျပာပါ။ ငါ ေနေကာင္းလာ ... ၿပီ။ ငါ<br />ေနေကာင္း ... လာၿပီ"<br />သတ္မွတ္ခ်ိန္ ကုန္ဆံုးေသာအခါ လူနာသည္ တကယ္ဘဲ သက္သာလာသည္။<br />"ကိုင္း ႏွစ္ေထာက္က်ပါတယ္"<br />"ေဒါက္တာ။ ကြၽန္ေတာ္ ေျပာတဲ့အတိုင္း ျဖည္းျဖည္းခ်င္း လိုက္ေျပာပါ။ ငါ့ကို ပိုက္ဆံ ...<br />ေပး .. ၿပီး .. ၿပီး .. ငါ့ကို ..... ပိုက္ဆံ ... ေပး .. ၿပီး .... ၿပီး"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">စကားမ်ားတဲ့အက်ိဳး</span></b><br /><br />"ခင္ဗ်ား မိန္းမ တယ္ စကားမ်ားပါလားဗ်ာ"<br />"မ်ားတာေတာ့ မေျပာနဲ႔။ မႏွစ္ေႏြက ကြၽန္ေတာ္တို႔ ပင္လယ္ကမ္းစပ္မွာ သြားၿပီး<br />အနားယူတုန္းက သူ႔ချမာ လွ်ာေတာင္ ေနေလာင္သြားတယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">အႏၱရယ္မ်ားတဲ့စာအုပ္</span></b><br /><br />ေယာက်္ားျဖစ္သူ အလုပ္မွ ျပန္လာသည္။ တစ္အိမ္လံုး ေျဗာင္းဆန္ေနသည္။ မိန္းမျဖစ္သညူ<br />တစ္စံုတစ္ခုကို သည္းသည္းမဲမဲ ရွာေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ သို႔ႏွင့္ ေမးသည္။<br />"မိန္းမေရ၊ မင္းဘာ ရွာေနတာလဲကြ။ ငါ ကူရွာေပးရေအာင္"<br />"တေလာက ကြၽန္မ ဝယ္လာတဲ့ စာအုပ္ေပ်ာက္ေနလို႔"<br />"ဘာစာအုပ္လဲ"<br />"အသက္ရွည္နည္းစာအုပ္"<br />"ရွာမေနနဲ႔၊ ငါ မီး႐ႈိ႔လိုက္ၿပီ"<br />"ဘာေျပာတယ္။ မီး႐ႈိ႔လိုက္တယ္ ဟုတ္လား"<br />"ဟုတ္တယ္"<br />"ဘာျဖစ္လို႔လဲေတာ့"<br />"မင္းအေမ စိတ္ဝင္တစား ဖတ္ေနတာကို ေတြ႕လို႔"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">ဘယ္တက္မလဲ</span></b><br /><br />အီတလီသားက ၄င္း၏ မိတ္ေဆြကို ေျပာသည္။<br />"မႏွစ္ေႏြက ကြၽန္ေတာ္ မိန္းမနဲ႔အတူ ပင္လယ္ကမ္းေျခမွာ အနားသြားယူတယ္။<br />မိန္းမကိုလည္း ေရကူးသင္ေပးတယ္ဗ်"<br />"ဟုတ္လား။ ေရကူးတက္သြားသလား"<br />"ဟင့္အင္း"<br />"ဘာျဖစ္လို႔လဲ။ သူ ေရကို ေၾကာက္လို႔လား"<br />"မဟုတ္ပါဘူး။ ပါးစပ္ကို ပိတ္မထားတက္လို႔"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">အယူမသည္းပါ</span></b><br /><br />အီတလီသားတစ္ေယာက္ ေလယာဥ္ပ်ံ႐ုံသို႔ ေရာက္လာၿပီး ၁၃-ရက္ေန႔ (ေသာၾကာေန႔)<br />အတြက္ လက္မွတ္တစ္ေစာင္ဝယ္သည္။ ေဘးနားက လူတစ္ေယာက္က ေမးသည္။<br />"၁၃-ရက္ေန႔အတြက္ ခင္ဗ်ား လက္မွတ္ ဝယ္တယ္ေနာ္။ ခင္ဗ်ား မေၾကာက္ဘူးလား။<br />ၿပီးေတာ့ ေလယာဥ္ကုမၸဏီကလည္း သိပ္နာမည္ မရွိေသးဘူး"<br />"ကြၽန္ေတာ္ ဒါေတြ အယံုအၾကည္ မရွိဘူးဗ်။ ၿပီးေတာ့ ခရီးသြားမွာက ကြၽန္ေတာ္<br />မဟုတ္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ့ မိန္းမ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">မေပ်ာ္ဘူးေဟ့</span></b><br /><br />မစၥတာ ႐ုိစီက ၄င္း၏ဇနီးကို ေျပာသည္။<br />"အိမ္က ေခြးကို တိရစၧာန္ဆရာဝန္ဆီ ေခၚ သြားရေအာင္။ ဒီေကာင့္ အၿမီးကို<br />ျဖတ္ခိုင္းလိုက္ရေအာင္"<br />"ရွင္ ဘာအဓိပၸါယ္မရွိတဲ့ စကားေတြ လာေျပာေနရတာလဲ။ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္မမွာ လုပ္စရာေတြ<br />အမ်ားႀကီး မနက္ျဖန္ ေမေမ ေရာက္လာမယ္ဆိုတာ ရွင္ ေမ့ေနၿပီးလား"<br />"အဲဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ တိရစၧာန္ဆရာဝန္ဆီ သြားရေအာင္လို႔ ငါ ေျပာတာေပါ့။ သူ<br />ေရာက္လာတာကို တို႔အိမ္ထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္ ဝမ္းသာေနပါလားလို႔<br />မင္းအေမထင္သြားမွာ စိုးတယ္ကြ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">အလုိက္သိသူ</span></b><br /><br />ရန္ကုန္ရွိ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူထံတြင္ ကိုဘေမာင္ ႏွစ္လၾကာ လာေရာက္တည္းခိုသည္။<br />ေနာက္ဆံုး ကိုဘေမာင္ ျပန္မည့္ရက္သို႔ ေရာက္လာသည္။ အိမ္ရွင္ သူငယ္ခ်င္းက<br />ကိုဘေမာင္ကို ဘူတာ႐ုံထိ လိုက္ပို႔သည္။ ရထားထြက္ရန္ ႏွစ္နာရီခန္႔ လိုေနေသးသျဖင့္<br />ႏွစ္ေယာက္သား စားေသာက္ဆိုင္ဝင္စားၾကသည္။ စားေသာက္ၿပီးစီးေသာအခါ သူငယ္ခ်င္းက<br />ေငြေခ်ရန္အတြက္ ပိုက္ဆံအိတ္ကို ႏိႈက္သည္။ ကိုဘေမာင္သူ႔ကို တားသည္။<br />"မလုပ္ပါနဲ႔ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားအိမ္မွာ ကြၽန္ေတာ္ ႏွစ္လတိတိ ေနထိုင္စားေသာက္ခဲ့တယ္။<br />ခင္ဗ်ားတို႔ မိသားစုတစ္ခုလံုး မျငိဳမျငင္နဲ႔ ကြၽန္ေတာ့ကို ျပဳစုခဲ့ၾကတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့<br />ကြၽန္ေတာ္တစ္ဝက္ေပးပါရေစ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">သံုးရက္သက္တမ္း</span></b><br /><br />႐ုံပိုင္ခ်ဳပ္၏ အခန္းထဲသို႔ လူႀကီးတစ္ေယာက္ ဝင္လာၿပီး ႐ွဴး႐ွဴးရွားရွား ေျပာသည္။<br />"ဘယ္လိုဟာလဲ။ ကြၽန္ေတာ္ စီးရမည့္ရထား အခုထိေတာင္ မထြက္ေသးပါဘူး။ ထြက္ရမည့္<br />အခ်ိန္ထက္ တစ္နာရီေတာင္ ေနာက္က်ေနၿပီ"<br />"ဒီေလာက္အထိ စိတ္လႈပ္ရွားစရာ မလိုပါဘူးခင္ဗ်ာ။ ဦးေအာင္ဝယ္ထားတဲ့ လက္မွတ္ဟာ<br />သံုးရက္တိတိ သက္တမ္းရွိပါတယ္ ခင္ဗ်ာ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">အ႐ႈံးမခံဘူး</span></b><br /><br />ကိုခ်ဴခ်ာ ေမာ္စကိုမွ ျပန္လာသည္။ တစ္ရြာတည္းေန မိတ္ေဆြမ်ားက ေမာ္စကို<br />အေတြ႕အႀကံဳကို ေျပာျပရန္ ေတာင္းပန္ၾကသည္။ ကိုခ်ဴခ်ာ စေျပာသည္။<br />"ကြၽန္ေတာ္ သြားတည္းတဲ့ ေဟာ္တယ္မွာ အခန္းခ ေဒၚလာ ၂ဝဝ- ေတာင္ ေပးရတယ္"<br />"အင္း၊ နည္းတဲ့ ေငြ မဟုတ္ပါလား။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ဝင္စားစရာ ေနရာေတြေတာ့<br />ေရာက္ခဲ့မွာေပါ့"<br />"ဘယ္မွ မေရာက္ခဲ့ဘူး။ ဒီေလာက္ ေစ်းႀကီးေပးတဲ့အခန္းကို အျပည့္အဝ အသံုးခ်မယ္လို႔<br />ဆံုးျဖတ္ၿပီး တစ္ပတ္လံုးလံုး ဘယ္ကိုမွ မထြက္ဘူး။ ဘယ္ အ႐ႈံးခံႏုိင္မလဲ။ မဟုတ္ဘူးလား"<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-8061632658257561431?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-12774939480635599792010-01-20T07:10:00.000-08:002010-01-20T07:13:20.644-08:00<div style="font-family:Zawgyi-One;font-size:14px;line-height:20px;text-align:justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">ၾကံရာပါ</span></b><br /><br />လူငယ္သည္ ဒုတိယအထပ္သို႔ ေလွကားေထာင္ၿပီး တက္လာသည္။ အေမွာင္ထဲတြင္ ၄င္းက<br />လွမ္းေမးသည္။<br />"အခ်စ္ေရ၊ မင္းဘယ္မွာလဲေဟ့"<br />"ကြၽန္မ ဒီမွာ။ တုိးတိုးေျပာပါရွင့္။ ေဖေဖ ႏိုးသြားဦးမယ္"<br />"မစိုးရိမ္ပါနဲ႔။ မင္းအေဖ ေလွကားကို ေအာက္ကေန ကိုင္ေပးထားတယ္။ သူ ေျပာတယ္။<br />မင္းအေမကိုပါ တစ္ပါတည္း ေခၚသြားရင္ ေငြငါးေသာင္း ေပးလိုက္ဦးမယ္တဲ့"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">အ့ံၾသစရာ မဟုတ္ပါ</span></b><br /><br />အရက္ဘားထဲသို႔ ေခြးတစ္ေကာင္ ဝင္လာသည္။ ခုံတစ္လံုးကို ဆဲြယူၿပီး ထိုင္သည္။<br />ထို႔ေနာက္ ႏွစ္ႀကိမ္တိတိ အက်ယ္ႀကီး ေဟာင္သည္။ ဘားမင္းသည္ သံလြင္သီး<br />သံုးလံုးထည့္ထားေသာ မာတီနီ ခြက္ကို လာခ်ေပးသည္။ ဖန္ခြက္ကို တစ္ႀကိဳက္တည္း<br />ေမာ့ခ်လိုက္ၿပီး ေခြးသည္ ဘားထဲမွ ထြက္သြားသည္။ ဤျမင္ကြင္းကို ဂ႐ုတစိုက္<br />ၾကည့္ေနေသာ ေဖာက္သည္ တစ္ေယာက္က ဘားမင္းဆီ ေျပးလာၿပီး ေျပာသည္။<br />"ေဟ့လူ။ ဒါ .... ဒါ မထူးဆန္းဘူးလားဗ်ဟင္"<br />ဘားမင္းသည္ ဖန္ခြက္မ်ားကို အဝတ္ျဖင့္ သုတ္ေနရင္းက ေအးေအးးေဆးေဆး<br />ျပန္ေျပာသည္။<br />"ဘာမွ မထူးဆန္းပါဘူး။ မာတီနီထဲကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ သံလြင္သီး သံုးလံုး ထည့္ေနက်ပါ"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">ေစာေစာထ</span></b><br /><br />သားျဖစ္သူကို စည္းကမ္းရွိေစခ်င္သည့္ဆႏၵျဖင့္ အေဖျဖစ္သူက ပီတာေလးကို ေျပာသည္။<br />"သား အိပ္ရာက ေစာေစာထတဲ့လူဟာ ဘယ္ကိစၥ မွာမဆို ေအာင္ျမင္မႈရတယ္။ ဥပမာ<br />လူတစ္ေယာက္ဟာ အိပ္ရာက ေစာေစာထၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ေတာ့ လမ္းမွာ ပိုက္ဆံ<br />အျပည့္ပါတဲ့ ပိုက္ဆံအိတ္ကို ေကာက္ရတယ္။ အဲဒါ ေစာေစာထတဲ့ အက်ိဳးေက်းဇူးကြယ့္။<br />မွတ္ထား ၾကားလား"<br />"ဟုတ္ကဲ့ ေဖေဖ။ ဒါေပမယ့္ ပိုက္ဆံအိတ္ ေပ်ာက္သြားတဲ့ လူက သည့္ထက္ ေစာေစာ<br />ပိုထတယ္ မဟုတ္လား ဟင္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">ကုသိုလ္ရတဲ့အလုပ္</span></b><br /><br />ပီတာေလး ေက်ာင္းမွ ျပန္လာသည္။ ခါတိုင္းထက္ ေပ်ာ္ရႊင္သည့္ပံု ေပါက္ေနသျဖင့္ အေမက<br />ေမးသည္။<br />"သား၊ ဒီေန႔ မင္းရဲ႔ အမူအရာ ထူးျခားေနပါလား"<br />"ကြၽန္ေတာ္ ဒီေန႔ ေက်ာင္းမွာ ကုသိုလ္ရတဲ့ အလုပ္ တစ္ခု လုပ္လိုက္တယ္<br />ဟုတ္လား၊ ဘာလုပ္လိုက္သလဲ"<br />"အတန္းထဲက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ဆရာ ထိုင္မယ့္ ခံုမွာ သံတစ္ေခ်ာင္း<br />႐ုိက္ထားတယ္"<br />"အဲဒီေတာ့ ဘာျဖစ္သလဲ"<br />"ဆရာထိုင္မယ္လုပ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ အဲဒီခံုကို ဆဲြဖယ္လိုက္တယ္"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">ပထမေျခလွမ္း</span></b><br /><br />အမွန္ကို မေျပာသည့္အတြက္ သားျဖစ္သူကို အေဖက ႀကိမ္းသည္။<br />"မင္းအရြယ္တုန္းက ေဖေဖ ဘယ္သူ႔ကိုမွ လိမ္မေျပာဘူး။ သိလား"<br />"အဲဒါဆို ဘယ္အရြယ္ေရာက္မွ ေဖေဖ စလိမ္သလဲ ဟင္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">မေက်နပ္ဘူး</span></b><br /><br />ေက်ာင္းမွ ငိုယိုၿပီး ျပန္လာေသာ သမီးကို အေမက ေမးသည္။<br />"ဟဲ့ သမီးေလး၊ ဘာျဖစ္လို႔ ငိုၿပီး ျပန္လာတာလဲကြယ္"<br />"ေတာ္ၿပီး၊ ေက်ာင္းမသြားေတာ့ဘူး"<br />"ေမေမ ေမးတာ ေျဖပါဦး၊ ဘာျဖစ္တာလဲ"<br />"သမီးရ႔ဲ ဆံပင္ အညိဳေရာင္ ျဖစ္ေနတာကို ၾကည့္ၿပီး တစ္တန္းထဲသားေတြ<br />ဝုိင္းရယ္ၾကတယ္"<br />"ဒါမ်ား အေရးလုပ္လို႔ကြယ္။ သမီး သိထားရမွက တို႔ဆီမွာ ရွိတာမွန္သမွ် ဘုရားသခင္ရဲ႔<br />အလိုေတာ္အရ ျဖစ္ရတာကြယ့္။ သမီးရဲ႔ အညဳိေရာင္ဆံပင္ကို ဘုရားသခင္က<br />ေပးထားတာကြယ့္"<br />"အဲဒီလိုဆိုရင္ ဘုရားရွိးခုိးေက်ာင္းကို မသြားေတာ့ဘူး"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">အတုခုိးသူ</span></b><br /><br />ပီတာေလးသည္ ၄င္း၏ အစ္ကိုအႀကီးဆံုး လုပ္သည့္အတိုင္း အတုခိုး လိုက္လုပ္ေလ့ရွိသည္။<br />တစ္ေန႔ အခန္းထဲ ထိုင္ရင္း တစ္ဖက္ခန္းမွ အစ္ကိုႀကီး၏ အသံကို ၾကားရသည္။<br />အစ္ကိုႀကီးက ၄င္း၏သူငယ္ခ်င္းကို ေျပာျပေနျခင္းျဖစ္သည္။<br />"ငါ ေကာင္မေလးကို ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ေပၚ တင္လုိက္ၿပီး ေတာဘက္ကိုေမာင္းသြားတယ္။<br />ေတာထဲ ေရာက္ေတာ့ သူကို နမ္းမယ္ လုပ္တယ္။ ' ဟင့္အင္း၊ ဟင့္အင္း' လို႔ ေျပာၿပီး<br />ေကာင္မေလး ေနာက္ကို ဆုတ္သြားတယ္။ ငါေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ေပၚ တက္လိုက္ၿပီး စက္ကို<br />ႏိႈးတယ္။ 'ေကာင္းၿပီေလ၊ ဒါေလးေတာင္မွ ခြင့္မျပဳဘူးဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ့္ဟာကိုယ္<br />လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး ျပန္ေပေတာ့ ' လို႔ ေျပာၿပီး ငါ ေမာင္းထြက္သြားတယ္"<br />ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ပီတာေလး စက္ဘီးစီးေနရင္ အိမ္နီးခ်င္း နာတာရွာေလးကို ေတြ႔သည္။<br />စက္ဘီးေနာက္ခံုေပၚ နာတာရွာေလး ကို တင္ၿပီး ပီတာေလး ေတာထဲဘက္ နင္းသည္။<br />ေရာက္ေသာအခါ ပီတာေလး ေကာင္မေလးကို ေမးသည္။<br />"နာတာရွာ။ ငါ နင့္ကို နမ္းခ်င္တယ္။ ရမလား"<br />"နမ္းေလ"<br />"အင္း၊ ဒီလိုဆိုရင္ ေရာ့ စက္ဘီးကို ယူသြား။ ငါ လမ္းေလွ်ာက္ျပန္မယ္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">စိတ္ဝင္စားမႈ</span></b><br /><br />အသက္ ၅ဝ- ေက်ာ္ၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း အပိ်ဳ႐ႈံးေလာက္ေအာင္ အလွျပင္ၿပီး<br />ပဲြလမ္းသဘင္မ်ားသို႔ တက္သြားေနသည့္ အန္တီျမက ၄င္း၏ သူငယ္ခ်င္းမကို ေမးသည္။<br />"ဒီေန႔ ဧည့္ခံပဲြမွာ အိုင့္ကို တစ္ခ်ိန္လံုး ၾကည့္ေနတဲ့ လူကို ယူ သိသလားဟင္"<br />"သိတယ္။ ေရွးေဟာင္းပစၥည္း အေရာင္းအဝယ္လုပ္တဲ့လူ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">ေသာက္ခ်င္ေသာ္လည္း</span></b><br /><br />အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ေယာက္ စကားေျပာေနၾကသည္။<br />"ကြၽန္မေယာက်္ား တစ္ေန႔လံုး ေဆးတံကို ပါးစပ္က မခြၽတ္ဘူး။ တစ္အိမ္လံုးလည္း<br />ေဆးခိုးေဆးန႔ံေတြနဲ႔ မႊန္ထူေနတာပဲ။ စိတ္ေတာင္ ညစ္လာၿပီ"<br />"ကြၽန္မ ေယာက်္ားလည္း ေဆးတံႀကိဳက္တယ္ရွင့္။ ဟင္းေကာင္းစားရတဲ့ ေန႔ဆိုရင္ ေဆးတံကို<br />အရသာခံ ဖြာေလ့ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ႏွစ္ အတြင္းမွာေတာ့<br />သူတစ္ခါမွ ေသာက္တာ မေတြ႔ရဘူး"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">စိတ္မဆိုးပါနဲ႔</span></b><br /><br />ဧည့္သည္အမိ်ဳးသမီးက အိမ္ရွင္ ေယာက်္ားကို ေျပာသည္။<br />"ေတာ္ၿပီ။ ရွင္တို႔အိမ္ကို ကြၽန္မ ဒီတစ္သက္ မလာေတာ့ဘူး။ ဘယ္နဲ႔ေတာ္။ ဧည့္သည္ကို<br />အိမ္ရွင္က ေစာ္ကားသတဲ့။ ဟင္း။ ၾကားေတာင္ မၾကားဖူးပါဘူး"<br />အိမ္ရွင္ေယာက်္ားက ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ျပန္ေမးသည္။<br />"ေဒါသေရွ႔မထားပါနဲ႔။ ကြၽန္ေတာ့္ကို ေျပာျပစမ္းပါ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ"<br />"ရွင့္မိန္းမ ကြၽန္မကို ေစာ္ကားလိုက္တယ္ေလ"<br />"ေနပါဦး။ ကြၽန္ေတာ့မိန္းမ ဘာေျပာလိုက္လုိ႔လဲ"<br />"ကြၽန္မကို 'အပ်က္မ' လို႔ သူ ေခၚလိုက္တယ္ေလ။ ေကာင္းၾကေသးရဲ႔လား"<br />"ေၾသာ္ ဒါလား။ ဒါနဲ႔မ်ားေတာ့ စိတ္မဆိုးစမ္းပါနဲ႔ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ့ကိုပဲၾကည့္။ ကြၽန္ေတာ္<br />ေရတပ္က အနားယူတာ ၁၅-ႏွစ္ရွိၿပီ။ အခုခ်ိန္ထိ ကြၽန္ေတာ့ မိန္းမက ကြၽန္ေတာ့ကို<br />ကပၸတိန္လို႔ ေခၚတုန္း"<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">နဂိုအတိုင္း</span></b><br /><br />မိန္းမႏွစ္ေယာက္ ဆံုၾကသည္။<br />"ဟဲလို ေမရီ။ ဘယ္က ျပန္လာတာလဲ"<br />"အလွျပင္ဆိုင္က"<br />"ဘာလဲ၊ ဆိုင္ပိတ္ထားသလားဟင္"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">ျပန္လာပါရေစ</span></b><br /><br />ခ်စ္ရတဲ့ေမာင္ ...<br />"ခ်စ္တဲ့ေမာင့္ကို ေမ စြန္႔ခြာသြားမိတဲ့အတြက္ ခံစားေနရတဲ့ စိတ္ေဝဒနာကို ေမ့အေနနဲ႔ စာနဲ႔<br />မေဖာ္ျပတက္ေအာင္ပါပဲ ေမာင္။ ကိုယ္တစ္သက္လံုး ဆက္ခ်စ္ေနမယ့္ ေယာက်္ားကို<br />ပစ္လိုက္မိလို႔ အမိုက္မေလး အခုထိ ေနာင္တ ရေနဆဲပါေမာင္။ ေမာင္ မရွိဘဲ ေမ မေနႏိုင္ဘူး<br />ေမာင္။ ေမ့ကို ခြင့္လႊတ္ပါ။ ေမ့နဲ႔ေမာင္ လက္ထပ္ဖို႔ တစ္ရက္အလိုမွာ<br />တျခားေယာက်္ား တစ္ေယာက္ေနာက္ကို ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္သြားမိတဲ့<br />မိန္းမ႐ုိင္းကို ခြင့္လႊတ္ပါ ေမာင္။ ေမ အမွားႀကီး မွားမိပါတယ္ေမာင္။ ေမာင္မရွိတဲ့<br />ေမ့ရဲ႔ဘဝဟာ အရွင္လတ္လတ္ ငရဲၿပည္ ေရာက္ေနတာနဲ႔ အတူတူပါပဲ ေမာင္။ ေမာင့္ကို ေမ<br />ခ်စ္တယ္။ ခ်စ္တယ္။ ခ်စ္တယ္။ "<br />ေမာင္ရဲ႔ ေမ<br />P.S မဂၤလာစံုတဲြထီေပါက္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းၾကားရတဲ့အတြက္ ေမာင္နဲ႔ထပ္တူ ေမလည္း<br />ဝမ္းသာရပါတယ္ ေမာင္။<br /><br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">အထူးကုေဆး႐ုံ</span></b><br /><br />စိတ္အထူးကု ေဆး႐ုံအေၾကာင္း ေဆာင္းပါးေရးမည့္ သတင္းေထာက္ကို ေဆး႐ုံအုပ္ႀကီးက<br />အေဆာက္အဦ၏ တစ္ထပ္ခ်င္းကို လုိက္ျပသည္။ ေနာက္ဆံုး အထပ္သို႔ ေရာက္လာသည္။<br />ေဆး႐ုံအုပ္ႀကီးက လူနာထားသည့္ အခန္းတစ္ခန္းကို ဖြင့္လိုက္သည္။ အခန္းထဲတြင္<br />လူနာ တစ္ေယာက္မွ မရွိေခ်။ ကုတင္ ႏွစ္လံုးသာ ရွိေနသည္။ သတင္းေထာက္က<br />အံ့အားသင့္စြာ ေမးသည္။<br />"အခန္းထဲမွာ လူနာတစ္ေယာက္မွ မရွိပါလား"<br />"ဒီအခန္းက ေမာ္ေတာ္ကား႐ူး ႐ူးေနတဲ့ လူနာေတြကို ထားတဲ့ အထူးခန္းပါ"<br />"လူနာေတြ ဘယ္မွာလဲ ခင္ဗ်"<br />"ဘယ္မွာ ရမလဲ။ ကုတင္ေအာက္မွာေပါ့။ သူတို႔ကားကို သူတို႔ ျပင္ေနၾကတယ္ေလ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">လူနာသစ္</span></b><br /><br />ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ ေရာက္လာေသာ လူနာကို စိတ္ေရာဂါကု ဆရာဝန္က ေျပာသည္။<br />"ဘာမွ မစိုးရိမ္ပါနဲ႔။ တေလာက ဘာမွ မဟုတ္တဲ့ ကိစၥေလးတစ္ခုေၾကာင့္ စိတ္ေသာက<br />ေရာက္ေနရတဲ့ လူနာ တစ္ေယာက္ကို ကြၽန္ေတာ္ ေပ်ာက္ေအာင္ ကုေပးလိုက္ၿပီးၿပီ။<br />သူ႔အျဖစ္က ရယ္စရာလည္း အေကာင္းသား။ သြားကုဆရာဝန္ကို ပိုက္ဆံမေပးလိုက္မိတဲ့<br />အတြက္ ည အိပ္မေပ်ာ္ဘူးတဲ့ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ့ ဆီ ေလးငါးခါပဲ လာလိုက္ရတယ္။ ဒီေန႔ဆို<br />လံုးဝ ေပ်ာက္သြားၿပီ"<br />"ကြၽန္ေတာ္ သိပါတယ္ဆရာ။ သူ႔ရဲ႔ သြားဆရာဝန္က ကြၽန္ေတာ္ပါ"<br /><br /><br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">ကုန္မွာေပါ့</span></b><br /><br />"ေဒါက္တာ။ မေန႔က ကြၽန္မရဲ႔ ကေလးအတြက္ ဆရာေပးလုိက္တဲ့ ေဆးမိ်ဳး<br />ေနာက္တစ္ပုလင္း ေပးပါဦးလားရွင္"<br />"တစ္ရက္တည္းနဲ႔ ေဆးတစ္ပုလင္း ကုန္သြားၿပီးလား။ မျဖစ္ႏိုင္တာဘဲ"<br />"ဒီလိုပါဆရာ။ ကေလးရဲ႔ ပါးစပ္ထဲ ေဆးတစ္ဇြန္း ေရာက္ရွိဖို႔အေရး ကြၽန္မတို႔<br />အိမ္သာအားလံုး အင္မတန္ အရသာရွိတဲ့ ပံုစံမိ်ဳးနဲ႔ ေဆးရည္ကို ေသာက္ျပၾကရလို႔ပါ"<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1919548322485628431-1277493948063559979?l=strangemask.blogspot.com' alt='' /></div>strangemaskhttp://www.blogger.com/profile/11827325520018653276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1919548322485628431.post-9119869076619416042010-01-13T09:36:00.000-08:002010-01-13T10:33:42.737-08:00<div style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 14px; line-height: 20px;"><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ဘာျဖစ္လို႔လဲ</span><br /><br />"ဒီလိုဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္ ဒီေန႔ ျမင္းျပိဳင္ကြင္းကို သြားတယ္။ ဖိနပ္ႀကိဳး ေျပသြားတာန႔ဲ ကုန္းၿပီး<br />ျပန္ခ်ည္တယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ဘယ္သူလဲ မသိဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္ေက်ာေပၚကို ျမင္းကုန္းႏွီး<br />ပစ္တင္သြားတယ္"<br />"ေဟ။ ဟုတ္လား။ ၿပီးေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ"<br />"ကြၽန္ေတာ္ တတိယေျမာက္ ပန္းဝင္တယ္။ ဖူး...။ အခုေတာင္ အေမာမေျပေသးဘူး"<br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ေရခ်ိန္ကိုက္ၿပီ</span><br /><br />အရက္ဘားတြင္ ျဖစ္သည္။<br />ေရခ်ိန္မွန္ေနၿပီျဖစ္ေသာ ရုရွားရဲေဘာ္သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးႏွင့္ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ဆံုမိသည္။<br />ရဲေဘာ္က ေျပာသည္။<br />"ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔အၾကားမွာ ကြၽန္ေတာ္ကို ျဖတ္သြားခြင့္ျပဳပါ"<br />"ေအး ေအး။ သြား။ ဒါေပမယ့္ တစ္ေယာက္ဆီ ျဖတ္ကြာ"<br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">အဖိုးတန္ပစၥည္း</span><br /><br />ေပ်ာက္ရွပစၥည္းမ်ား ထိန္းသိမ္းေရး ႒ာနသို႔ လူတစ္ေယာက္ေရာက္လာၿပီးေျပာသည္။<br />"မေန႔က ေဝါ့ဒ္ကာ ငါးပုလင္းထည့္ထားတဲ့ လက္ဆဲြအိတ္ကို ရထားေပၚမွာ<br />ေမ့က်န္ခဲ့မိတယ္။"<br />"ဘယ္သူမွ လာမအပ္ဘူးလားခင္ဗ်ာ"<br />"ဟင့္အင္း။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအိတ္ကို ေတြ႔တဲ့ ခရီးသည္ကိုေတာ့ ထမ္းစင္နဲ႔ သယ္လာတယ္"<br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">မွန္တာေျပာရင္ သိပ္ႀကိဳက္တာပဲ</span><br /><br />အေျခေနမဲ့တစ္ေယာက္ အိမ္တံခါးကို လာေခါက္သည္။ အိမ္ရွင္မ တံခါးကို ဖြင့္ေပးသည္။<br />အေျခေနမဲ့သူက မိမိ ထမင္းမစားရတာ ၁ဝ- ရက္ရွိၿပီျဖစ္၍ အၾကြင္းအက်န္မ်ား ရွိပါလွ်င္<br />စြန္႔ပါရန္ ေတာင္းပန္သည္။ အိမ္ရွင္မက ¤င္းကို ၾကည့္ၿပီး ေျပာသည္။<br />"ဒီေလာက္ သန္မာထြားႀကိဳင္းတဲ့ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အခုလို ေတာင္းစာတာ<br />ရွင္မရွက္ဘူးလား။ ရွင္လို႔ ဗလမ်ိဳးနဲ႔ ေက်ာက္မီးေသြးတြင္းလုပ္သား ဝင္လုပ္ဖို႔ေတာင္<br />ေကာင္းတယ္။"<br />"မွန္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း ေျပာရရင္ အမႀကီးလို ရုပ္မ်ိဳး၊<br />ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္မိ်ဳးနဲ႔ အိမ္မႈကိစၥေတြ လုပ္ေနတာထက္ ႐ုပ္ရွင္မင္းသမီး ဝင္လုပ္ဖို႔<br />ေကာင္းပါတယ္ ခင္ဗ်ာ"<br />အိမ္ရွင္မ၏ မ်က္ႏွာေပၚတြင္ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္ေသာ အၿပံဳးေပၚလာသည္။<br />"ခဏေလးေနာ္။ အိမ္မွာ ဘာစားစရာ ရွိသလဲဆိုတာ ကြၽန္မ ၾကည့္လုိက္ဦးမယ္"<br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">စာနာမႈ</span><br /><br />ျပည့္က်ပ္ေနေသာ ဘတ္စ္ကားေပၚတြင္ ျဖစ္သည္။<br />"အဘြား။ ကြၽန္ေတာ့္ ေနရာမွာ ထိုင္ခ်င္သလား"<br />"ထိုင္ခ်င္တာေပါ့ကြယ္။ အဘြားေျခေထာက္ေတြ ေညာင္းလွၿပီကြဲ႔"<br />"အဲဒါဆို ကြၽန္ေတာ့္အနားက မခြာနဲ႔။ ေနာက္ ငါးမွတ္တိုင္ဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္ ဆင္းေတာ့မယ္"<br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">မေသမခ်င္း</span><br /><br />တရားသူႀကီးက သက္ေသ အမိ်ဳးသမီးကို ေမးသည္။<br />"ခင္ဗ်ားမွာ ေယာက်္ား ရွိသလား"<br />"ကြၽန္မေယာက်္ား ကြယ္လြန္သြားတာ ၁၅ - ႏွစ္ ရွိပါၿပီ"<br />"၁၅-ႏွစ္ ရွိၿပီ ဟုတ္လား။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ား ကေလးငါးေယာက္အေမဆို"<br />"ဟုတ္တယ္ေလ။ ေသသြားတဲ့လူက ကြၽန္မ ေယာက်္ားပဲ ဥစၥာ"<br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">အာမခံပါတယ္</span><br /><br />လူတစ္ေယာက္ ဝမ္းကိုက္ေရာဂါ ျဖစ္သည္။ ဆရာဝန္ေတြနဲ ကုသည္။ မေပ်ာက္။<br />တိုင္းရင္းေဆးဆရာေတြဆီ သြားသည္။ ဘယ္လိုမွ မထူးၿခား။ လူမွာ တစ္ခ်ိန္လံုး<br />ဝမ္းသြားေန၍ ျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္ ေတာင္ ျဖစ္ေနၿပီ။ အားလည္းမရွိေတာ့။<br />မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က အၾကံေပးသည္။<br />"ၿမိဳ႔ကေန ဆယ္မိုင္ေဝးတဲ့ 'ရြာသာယာ' မွာ ဦးၿဖိဳး ဆိုတဲ့ အဘိုးႀကီးတစ္ေယာက္ ရွိတယ္။<br />ေပ်ာက္ေစ ဆရာလို႔ နာမည္ႀကီးတာပဲ။ ဘာေရာဂါကို မဆို လက္ခံကုသတယ္။<br />သြားျပၾကည့္ပါလား"<br />ေဝဒနာ ခံစားေနရသူ ဦးၿဖိဳးဆီ ေရာက္လာသည္။ မိမိခံစားေနရသည့္ ေဝဒနာကို ရွင္းၿပသည္။<br />ဦးၿဖိဳးက ေျပာသည္။<br />"အဝတ္အစားကို ခြၽတ္ၿပီး ခါးကို ကုန္းလိုက္ပါ"<br />အဘိုးႀကီး မီးသီးအနီးတြင္ ထြန္းထားေသာ မီးအိမ္ကို ယူလိုက္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ လူနာ၏<br />စအိုေရွ႔တြင္ မီးအိမ္ကို ေဝွ႔ယမ္းသည္။<br />ကုန္းေနရင္းက လူနာက မယံုတစ္ဝက္။ ယံုတစ္ဝက္ ျဖင့္ ေမးသည္။<br />"အဘ။ မီးအိမ္ကို ျပတာနဲ႔ ဝမ္းသြားတာ ရပ္ပါ့မလားဗ်"<br />"ဘာျဖစ္လို႔ မရပ္ရမွာလဲ။ မီးရထားေတာင္ ရပ္ေသးတာပဲ ဥစၥာ"<br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">အထင္မလြဲပါနဲ႔</span><br /><br />မခင္ထား ပရိေဘာဂဆိုင္သို႔ သြားၿပီး အဝတ္ဗီ႐ုိတစ္လံုးဝယ္သည္။ ဗီ႐ုိမွာ<br />အသင့္ဆင္ၿပီးသား မဟုတ္။ အိမ္ေရာက္မွ ညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္း တပ္ဆင္ရမည္ျဖစ္သည္။<br />ခက္ခဲသည္ မဟုတ္၍ ဆိုင္က အလုပ္သမားကို မငွားေတာ့။ ကိုယ္တိုင္ပဲ ဆင္မည္ဟု<br />မခင္ထား ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။<br />အိမ္ေရာက္ေသာအခါ ညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္း အဝတ္ဗီရိုကို တပ္ဆင္သည္။ ေယာက်္ား<br />အလုပ္က ျပန္လာသည့္အခါ အံ့ၾသဝမ္းသာမွာပဲဟု ေတြးၿပီး ဗီ႐ုိကို မ်က္စိ အရသာခံၿပီး<br />ၾကည့္ေနသည္။ ဤအခ်ိန္တြင္ ဘတ္စ္ကားတစ္စီး အရွိန္ႏွင့္ ျဖတ္ေမာင္းသြားသည္။<br />ဆင္ၿပီးခါစ ဗီရုိ ၿပိဳက်သြားသည္။ ဤအတိုင္း အႀကိမ္ႀကိမ္ျဖစ္သည္။<br />ေဘးခန္းသို႔ သြားၿပီး မခင္ထား တံခါးေခါက္သည္။ အိမ္နီးခ်င္း ကိုျမ တံခါးကို<br />လာဖြင့္သည္။ ကိုျမသည္ အိမ္ေန ေဘာင္းဘီတိုေလး ႏွင့္ျဖစ္ေနသည္။<br />ဤေဘာင္းဘီတိုေလးႏွင့္ပင္ တစ္ဖက္ခန္းသို႔ ကူးလားၿပီး ဗီ႐ိုကို ကူဆင္ေပးသည္။<br />ဘတ္စ္ကား ျဖတ္သြားသည္။<br />ဗီရိုျပိဳက်သြားသည္။<br />ထပ္ဆင္ၾကသည္။<br />ကားတစ္စီး ျဖတ္သြားျပန္သည္။<br />ဗီရုိ ၿပိဳက်သြားျပန္သည္။<br />ဓေနာက္တစ္ႀကိမ္ ထပ္ဆင္လိုက္ႀကမယ္။ ဒီတစ္ခါ ကြၽန္ေတာ္ ဗီရုိထဲဝင္ၿပီး<br />ေစာင့္ၾကည့္မယ္ဓ<br />ဤအခ်ိန္တြင္ လူေခၚေခါင္းေလာင္သံ မည္လာသည္။ မခင္ထား၏ ေယာက်္ား ျပန္လာျခင္း<br />ျဖစ္သည္။ ဗီရိုဘက္ ေလွ်ာက္သြားၿပီး တံခါးကို ဆဲြဖြင့္သည္။ အထဲတြင္<br />ေဘာင္းဘီတိုေလးႏွင့္ ကိုျမ။<br />"ေဟ့လူ။ ခင္ဗ်ား ဒီမွာ ဘာလုပ္ေနတာလဲ"<br />"ကိုဘေမာင္။ ခင္ဗ်ား အထင္မလဲြပါနဲ႔။ ကြၽန္ေတာ္ ဘတ္စ္ကားကို ေစာင့္ေနတာပါ။<br />တကယ္ပါ။ ကြၽန္ေတာ္ လိမ္မေျပာပါဘူး"<br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ခြင့္လႊတ္ပါ</span><br /><br />လူနာကို စမ္းသပ္ စစ္ေဆးၿပီးေနာက္ ဆရာဝန္က ေျပာသည္။<br />"ခင္ဗ်ား ဆီးစစ္ဖို႔ လိုလိမ့္မယ္။ အခု ကြၽန္ေတာ္ ကိစၥနဲ႔ ခဏ အျပင္ထြက္သြားမယ္။ ေရာ့။<br />ေဟာဒီ ပုလင္းထဲ ဆီးသြားလိုက္ပါ။ ဗီ႐ုိနဲ႔ ကြယ္ၿပီးလုပ္ေပါ့"<br />မိနစ္အနည္းငယ္ ဆရာဝန္ ျပန္ေရာက္လာသည္။ နံ႐ုံစိုေနသည္ကို ေတြရာ 'ခင္ဗ်ား<br />ဘယ္လိုလုပ္တာလဲ' ဆိုသည့္ ေမးခြန္းကို ေမးသည့္ အမူအရာျဖင့္ လူနာကို<br />ၾကည့္လိုက္သည္။ လူနာက ရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖင့္ ေျပာသည္။<br />"ကြၽန္ေတာ္ စႏိုက္ပါ ( လက္ေျဖာင့္တပ္သား ) မွ မဟုတ္ဘဲ ဆရာရယ္"<br /><br /><b